Dyskusja użytkownika Minoretta

@cebulaZrosolu jakoś jeszcze nie ogarniam tutaj mety xD

@Minoretta to jak już poprawione to odpowiem na Twój post:)

Z dzieckiem jak że wszystkim, sprawia ogromną radość ale też generuje powody do narzekania

Nigdy nie byłem typem co miał jakieś wymagające fajne hobby, nie rzucałem wszystkiego i nie leciałem na Kanary serfować z rekinami. Raczej czas wolny spędzałem na spaniu i opierdalaniu się, więc nie jest mi tego jakoś szkoda

Faktem jest, że no nie ma dla siebie za dużo czasu i życie wywraca się do góry nogami ale dla mnie osobiście warto

A z tym narzekaniem? Człowiek z natury narzeka

A jakbym cofnął czas to bym sobie zrobił takiego samego szczypiorka

@cebulaZrosolu coś taki agresywny? I nie mów że się uczysz od tygryska

@TyGrySSek ja agresywny? Skąd ten pomysł

@Belzebub a mowilem przeciez xD wyszlo juz po rozwodzie xD

@Belzebub jej jeblo jakos jak miala 31-32 ja powiedzial ze srednio widze teraz dzieci to przestala meczyc, ale jak widac poszukala innego rozwiazania xD

aczkolwiek czesto rozmawialismy i mowilem jej ze w takie rzeczy jak zaplodnienie z powietrza to nie wierze xD i zawszse jak mowila o kolezankach ze wpadla etc to mowilem ze jak sie zabezpieczali to na miejscu chlopa bym sprawdzil xD wiec chociaz nie probowala mi wcisnac czyjegos dzieciaka

@Belzebub wiadomo, teraz spierdoli bo, nuda, bo juz jej tak nie kochasz, bo szuka czegos innego, bo sie zmieniles, bo to bo tamto bo sramto xD

zawsze znajda jakis powod xD

oczywiscie zycze ci jak najlepiej ale no xDDDDD

@Belzebub a no samo zycie xD chociaz rozwiesc mozna sie z godnoscia ^^

@Belzebub zaduzo roboty, ja poprostu wyruchalem jej siostre xD

No i jednak patrzenie na dzieci to jak patrzenie w lustro do pewnego momentu- jeżeli potrafisz być obiektywny to daje pogląd również na ciebie- i może to być nieprzyjemne ale jak działasz, to można wiele zmienić w sobie i otoczeniu na lepsze.

@AdelbertVonBimberstein ty to cwaniaku 3 tygodnie sam jestes w nrowegii to sie tutaj nie madrkuj xD

@Sweet_acc_pr0sa 2 tygodnie proszę pana słoika. A teraz będzie 4 tydzień w Polsce leciał jak robię 98 procent roboty przy dzieciach, a potem dwa tygodnie pracy po 12 godzin. Też nie ma czasu dla siebie. Wyrwałem 48 godzin wolnego to zrobiłem wędrówkę po górach 86km aby wykorzystać każdą chwilę

@Greenzoll Ktoś musi jeść te wszystkie kanapki. XD

@Greenzoll pierwsza taka myśl mi przeszła po tym jak zmarł mi tata. Myśl, że chcę teraz umrzeć, a jakbym miała dzieci to musiałabym dla nich żyć. Wiesz, że jest taka "siła wyższa", że musisz się zmusić. Dwa - jakieś rozmowy ze znajomymi, przedstawianie ich punktu widzenia, że to kolejny etap i choć najtrudniejszy w ich życiu to cudowny itp. Trzy, lęk, że partner choć teraz mówi, że jemu to obojętne, to jednak za 3-4 lata może postawić ultimatum, że chce.

@Minoretta Nie musisz przecież chcieć mieć dzieci, nie rób ich na siłę przede wszystkim. Jeżeli potrzebujesz kogoś do opiekowania i życia dla niego to może być partner albo zwierzak ¯\_(ツ)_/¯

@Minoretta Wtedy najlepiej poszukać nowego partnera. Choć zapewne w tej chwili brzmi to nierealnie.

@WatluszPierwszy Zdecydowanie bardziej docenia się czas wolny i lepiej się go gospodaruje, jak jest go mało xD A poza tym część pasji spokojnie można realizować dalej z dziećmi - tylko w innym, mniejszym trybie, przynajmniej na początku. Smarki mega szybko rosną, to jest aż niepoważne

@Piechur Zagospodarowanie czasu wolnego opanowałem na jakimś kosmicznym poziomie. Nie tracę ani minuty.

@Seele ja mam znajomą która zakończyła wieloletni związek, bo on nie chciał dzieci, a ona chciała. W przeciągu roku znalazła mężczyznę z którym zaszła w ciążę, wzięli ślub, a później widziałam jak komentuje wpisy na Fanpage "żałuję rodzicielstwa"...

@Minoretta Żal z powodu rodzicielstwa jest tematem tabu głównie dlatego, że uderza w społeczny mit o rodzicielstwie jako najwyższym spełnieniu. Społeczeństwo, kultura, religia, media, rodzina przez pokolenia utrwalały przekonanie, że posiadanie dzieci to naturalny cel i sens życia.

Kiedy ktoś mówi że żałuję, że zostałam/em rodzicem, łamie więc jedno z najsilniejszych społecznych tabu.

@Seele - to jest trochę tak, że dopóki nie spróbujesz to się nie dowiesz - niestety czasem się okazuje, że rodzicielstwo nie było dla Ciebie

@koszotorobur Społeczeństwo przedstawia rodzicielstwo jako coś, co z definicji daje szczęście, a tymczasem to ogromna zmiana życiowa, która nie każdemu odpowiada. Tak jak w innych rolach dopiero doświadczenie pokazuje, jak naprawdę się w niej czujemy.

Szkoda tylko, że o tym nie mówi się wcześniej i szczerzej. Gdybyśmy mogli otwarcie rozmawiać o trudnych stronach rodzicielstwa, może mniej osób czułoby się później "oszukanych" albo "winnych", że czują inaczej niż „powinni”.

@Seele - osobiście z tym walczę i demistyfikuję rodzicielstwo - niektórzy mogą nawet uznać, że jestem jego chodzącą antyreklamą - ja sam siebie jednak postrzegam jako kogoś, kto mówi jak jest bez naciągania faktów i zaciemniania rzeczywistości.

To co myślimy intelektualne o rodzicielstwie przed posiadaniem dzieci ma się nijak do stanu faktycznego jak już dziecko się pojawi gdyż w grę wchodzą hormony i uczucia, których w żaden inny sposób nie da się wywołać.

Nie ma co oszukiwać, że rodzicielstwo to nie jest ciężka praca - nie tylko fizyczna ale też emocjonalna. Niemniej przy wsparciu partnera, rodziny, znajomych i przechowywalni dzieci (jak przedszkola i szkoły - chociaż one też potrafią swoich problemów przysporzyć) trudy rodzicielstwa da się złagodzić.

Kolejną rzeczą wartą uwagi jest to, że rodzicielstwo potrafi rozwijać - często prowadzi do lepszej organizacji czasu i bardziej efektywnego wykorzystania dnia oraz swoich możliwości/zasobów - do tego człowiek nabywa też nowe umiejętności oraz często doskonali swój charakter by być dobrym przykładem dla swoich dzieci.

Oczywiście dla części rodziców ich potomstwo to tylko brzemię - na szczęście natura zadbała u większości z nas byśmy tak tego generalnie nie postrzegali - no ale ryzyko jest i trzeba sobie zdawać sprawę, że może trafić na nas i hormony nie dadzą rady nas oszukać.

@Belzebub - zawsze są jakieś przypadki brzegowe

@Belzebub Ciekawe, ilu „normalnych” rodziców musiałoby się wtedy przyznać do nieszczęścia, żebyśmy uznali, że to jednak bardziej złożone niż jedna opcja.

@Fen oj tak byczq, +1. Szczególnie ten fragment o żonie ( ͡° ͜ʖ ͡°)

@Ragnarokk nie jest to coś na zasadzie, że "nie cofnąłbym czasu, bo znam już jego osobę, którą kocham", ale gdyby było to bezosobowe i cofnięcie czasu nie kojarzyłoby się jakoby ze zniknięciem tej osoby, tylko wymazaniem pamięci i brakiem straty, to wtedy jednak chciałoby się czas cofnąć i żyć inaczej?

@Minoretta

Dobre pytanie, acz mocno wchodzące w filozofię. xD Przed dziećmi chciałem jak jeszcze ich nie było, planowałem ich tyle ile mam, więc pewnie nie, ale jestem zbyt trzeźwy i niewyspany by pomyśleć głębiej

@Minoretta

To co byłoby na pewno obecnie in minus to fakt, że bym wiedział w jak zasranym kierunku ten świat skręca.

@Minoretta @Ragnarokk eee tam, świat zawsze skręcał tam gdzie skręcał, raz lepiej, raz gorzej a człowiek szedł przez czas i przestrzeń i sobie radził.

@AdelbertVonBimberstein

Wojna tuż za lokalną granicą, nony z 4chana rządzący najsilnijeszym krajem świata, kryzys klimatyczny który większość świata ma w dupie choć to będzie absolutna rzeź. Zis is fajn

Wiem, że bywało gorzej, ale naście lat temu wyglądała przyszłość zdecydowanie lepiej

@Minoretta Wiesz, "znam osobę, którą się kocha", odnosi się już też do dziecka/dzieci Według mnie tu się w ogóle powinny wypowiedzieć osoby, które mają dorosłe dzieci - pamiętaj, że okres bezwzględnego uzależnienia na linii rodzic-dziecko wcale nie jest taki długi (choć momentami się dłuży)

@Ragnarokk w dalszym ciągu żyjemy w najlepszym momencie historii patrząc na nasz kraj.

Jakbyś się cofnął do XX lecia międzywojennego albo nawet lat 80 ubiegłego wieku to byś dopiero mial powody do narzekania na świat xD

@Bylina_Rdestu Kraj owszem, pisałem jednak "świat". Do nas chujnia dojdzie, nie miejmy zludzen

@Kari28

@Opornik

@Kari28

Opornik gdy ktoś oprócz niego na hejto wrzuca obrazki jako komentarze, jak za starych dobrych czasów

@Kari28 też mi się takie trafiło, powiem tak, partnerka ma przejebane. Może od pół roku mniej ale to ciągłe mama mama mama i z mamą wszystko drenowało jej siły i psychikę a mi mocno utrudniało życie.

@zuchtomek Dzieciak lvl 6, to już jest spoko towarzysz przygód. Fajny wiek. Sporo już kuma, jesteś trochę jego bohaterem, już można z nim pogadać. Mam jednego na 7 levelu i jednego na 11. Fajny moment.

Później będzie gorzej o ile się upodobnią do mamy i taty, to czeka nas z żoną ciężka przeprawa.

@WatluszPierwszy "Później będzie gorzej "

No cóż - przygoda :D

Liczę na to, że w tych pierwszych latach życia na tyle udało i udaje nam się tworzyć więź i zaufanie, że jako nastolatka będzie nas traktowała jak przyjaciół, a nie tylko rodziców, ale no cóż - tego nikt nie zagwarantuje, pozostaje się starać, ale też nie za bardzo i nie za mało żeby nie zrazić.. ¯\_(ツ)_/¯ Nikt nie mówił, że będzie łatwo, ale osobiście póki co 'spełniam' się w tym wyzwaniu ;P

@Richter - piękne napisane

@Belzebub - czyli każdy kogo spotykamy na ulicy, w pracy czy internecie jest wartościowy?

Czy ta wartościowość jest po prostu relatywna?

@Belzebub oj no nie. Nie każdy człowiek jest wartościowy. Wiesz, takiego mordercę czy gwałciciela też ktoś kiedyś urodził i ciężko powiedzieć, że zostawił po sobie tym dzieckiem coś wartościowego na świecie...

@Belzebub - praktyka pokazuje, że nie wszystkie próby są udane - ale to, że część z nas odniesie porażkę nie powinno nas odwodzić od próby stworzenia czegoś wartościowego

@Belzebub - wszystko jest relatywne

@Belzebub - a wszystko to i tak dupa i chuj

@TheLikatesy Też mi się wydaje, żę to teza wyniesiona z innego portalu ;P
Tu to co najwyżej na jakieś śmieszki trafiam, a jak narzekanie to na innych rodziców w szkole/przedszkolu, a tak to chwaliposty raczej, że ktoś zrobił coś dla dziecka, albo z dzieckiem..

A jeśli ktoś nie widzi sensu, ani nie ma takiej potrzeby to też okej i nie wiem co opinie randomów z internetu miałyby zmienić

@TheLikatesy w zasadzie pierwsze wpisy które ujrzałam po rejestracji xD

@TheLikatesy i jak wyżej, nie tyczy się to tego portalu tylko ogólnie ludzi dookoła, znajomych, innych portali, miejsc, wpisów itp. Jako, że władowałam się tu szukając miejsca, gdzie można podzielić się rozkminą czy podyskutować - dodałam wpis. Nie jest to dla mnie sprawa dużej na tę chwilę rangi, ot taki pierwszy wpis.

@Minoretta Wydaje mi się, że powyższe załączone screeny to takie jednak trochę śmieszkowanie, jak ktoś wyżej pisał 'zawór upustowy' ;P

Wydaje mi się, że człowiek co by nie robił to lubi ponarzekać. A to na pracę, którą generalnie lubi. A to na związek.
A nawet zajawkowicze, którzy mają jakieś hobby czy pasje - czasem sobie na nie narzekają (znów muszę iść na trening, a mi się nie chce itp.) mimo, że w ogólnym rozrachunku daje im to jednak satysfakcję.

Ot, życie to nie tylko pasmo sukcesów i radości A to jak je kto wartościuje to już bardzo indywidualna sprawa.
Jedni przymykają oko na minusy i traktują jako naturalną kolej rzeczy - inni poza minusami nic nie widzą.

Patrząc na innych rodzicó, choćby w przedszkolu - no to nie da się ukryć, ze niektórzy dzieci tylko 'mają', a nie 'wychowują'.

Dlatego nie ma co namawiać

@Minoretta LoL

@Minoretta jak dla mnie są to pewne trudy, bo zajmowanie się dzieckiem to nie jest podlewanie kaktusa raz na 2 miesiące, ale nie wydaje mi się, żeby ktoś tu narzekał. Nie podoba ci się to se nie rób dzieci lol. Kota już masz? XD

czy kota też nie czujesz, bo ktoś napisał, że sierściuch coś zniszczył?

@TheLikatesy Może masz poblokowane pewne tagi albo wybierasz co Ci pasuje z całej treści portalu bo ja też co chwila widzę memy lub wpisy o tym jak ciężkie i męczące jest rodzicielstwo lub o tym że dziecko znów w szpitalu.

A po co takie uszczypliwości na temat kota lub nazywanie zawartości wpisu @Minoretta pierdoleniem? Jeśli nie tylko w internecie jesteś takim chanem to jesteś doskonałym przykładem że nie każdy człowiek powinien mieć dzieci bo będzie kiepskim wzorcem

@Opornik - pomimo wszelkich naszych tu starań dzietność w Polsce i tak spada

@koszotorobur to dzięki moim staraniom i pomimo waszych starań ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Wszystko idzie zgodnie z planem, tzn. kraj się wyludnia bez robienia komukolwiek krzywdy.

@rakokuc - my się wyludniamy a w biednych krajach dzietność dalej > 2 - może byście skierowali swoje starania w tamtą stronę jak tu już odnieśliście sukces?

@koszotorobur spokojnie, lekka poprawa jakości życia i też będzie spadać. Dążymy do stanu gdzie wszystkim ludziom będzie się żyło jak Bezosowi czy Muskowi.

@rakokuc - chętnie dożyłbym czasów gdzie oligarchowie pokojowo już oddali swoją władzę i ludzie nie są mierzeni miarą swojego majątku

@koszotorobur oj tak, +1.

Ale to osobna kwestia. Ja myślę raczej o tym, że lepiej mieć mniej ludzi żyjących w szczęściu i dobrobycie niż kupę ludzi, którym żyje się źle. Jednostka jest najważniejsza.

A warto zwrócić uwagę, że żyjemy w czasach gdzie ludzie z hajsem robią wszystko, żeby ludzi bez hajsu zastąpić sztuczną inteligencją i robotami.

@rakokuc - zbyt mądre AI też się będzie buntowało

Dziś mam kilka wniosków dla ludzi którzy się wahają, nie wiedzą, boją.

1. Rodzicielstwo wychodzi tylko wtedy kiedy czujesz się gotowa na zmiany. Nie na posiadanie dziecka, na to nigdy nie jest się gotowym. Jeśli jesteś w stanie zaakceptować że twój świat taki jaki dzisiaj znasz zmieni się totalnie, ty się zmienisz, nawet ludzie wokół ciebie się zmienią. Ja jak decydowałem się na dziecko to czułem że stoję w miejscu, dużo rzeczy zaczęliśmy w życiu zmieniać, i ta zmiana też się załapała.

2. W związku: Nie ma rodzicielstwa bez partnerstwa. To zrozumienie że i jedna i druga strona musi coś poświęcić, ale też i jedna i druga strona będzie korzystać, oraz że obie strony dbają o siebie nawzajem. To też zrozumienie, że każdy powinien zadbać o siebie, bo jak jedna strona zacznie się za bardzo poświęcać bez zgody na to, to to wywali szambem prędzej czy później. Dużo rozmów o tym jak chcecie żeby wyglądało wasze życie, oraz 100% zaufania i odpowiedzialności w to żeby to się wydarzyło przez obie ze stron.

3. Wewnątrz siebie: To zaakceptowanie że moje nie musi być na górze i nastawienie się na słuchanie i bycie otwartym na potrzeby: dziecka, partnerki i swoje, oraz umiejętność ich i komunikacji.

Rodzicielstwo absolutnie nie jest dla hedonistów (i nie krytykuję tu hedonizmu, po prostu (w mojej ocenie) jedno wyklucza drugie), oraz osób które "wiedzą najlepiej". Znam pary gdzie facet chciał być zaangażowanym ojcem i słyszał wiecznie "zostaw, nie umiesz, źle robisz" czy to od żony, matki, teściowej, i w końcu zabijały w nim tę wolę. Znam parę która po wpadce zaczęła się szczerze nienawidzić bo żadne nie umiało się pogodzić ze zmianami jakie to niosło, a wyszło że łączą ich jedynie wspólne hobby na które zabrakło czasu.

Ja sam nigdy nie żałowałem decyzji, ale znam ludzi którzy żałują i, z moich obserwacji, najczęściej dzieje się tak w parach które zwyczajnie nie rozmawiają tak szczerze między sobą. Nie o serialach, nie o hobby, nie o tym co jutro kupić, tylko o swoich głębokich potrzebach, uczuciach, bólach, radościach.

Jeszcze odniosę się do tego:

Lubię sobie czilować przy komputerku i grać w jakieś badziewie i na rower swobodnie wyskoczyć, urwać się na nieplanowaną wycieczkę, a później się nie da.

Oczywiście że się da, ale nie od razu. Pierwszy rok to po prostu walka o przetrwanie dla wszystkich. Później zaczyna się robić przestrzeń na powolny (podkreślam - powolny) powrót do życia. U nas to były prawie trzy lata, kiedy oboje zaczęliśmy mieć czas i swobodę na to żeby każde robiło swoje rzeczy w spokoju. Na pewno nie z taką intensywnością jak dawniej, ale pojawiło się mnóstwo rzeczy które zaczęliśmy lubić robić (nie przehandlowałbym choćby 5 minut budowania lotniska z duplo za cały wolny weekend dla siebie).

Ogólnie fajnie że o tym myślisz, myślę że gdyby więcej ludzi porządnie takie coś przemyślało, to może i demograficznie bylibyśmy w dupie bardziej niż jesteśmy, ale może bylibyśmy zdrowsi jako społeczeństwo.

@Maciek wyjątkowo urzekło mnie to jak okreslasz żonę i uczucia do niej. Wiesz, dużo się słucha o tym jak dziecko niszczy związek, zabija miłośc między dwojgiem ludzi. Dla mnie to raczej tak, że partnerzy powinni być sobie wazniejsi, a dziecko jest ich dopełnieniem. Wizja tego, że poświęca się związek na rzecz dziecka niezbyt mi leży. Uważasz, że Wasza relacja na czymś ucierpiała? Np. ten schemat, że Twoja kobieta jest jednak mniej atrakcyjna umorusana dziecięca pieluchą, nie myjąc włosów od trzech dni, a taka sąsiadka Aneta korposzczurzyca w windzie zaczyna wydawać się apetyczniejszym kąskiem...

@Minoretta - no i tu dochodzimy do sedna Twoich obaw

A mąż na Anetkę będzie patrzył bez względu i właśnie przez brak dziecka z Tobą w pewnym momencie może taka płodna Anetka wydać mu się apetyczniejszym kąskiem.

Jak już tworzysz scenariusze w swojej głowie na każdą ewentualność to stwórz sobie też takie na ewentualość posiadania dzieci

@Minoretta masz rację: najpierw partner/partnerka, później dziecko, inaczej związek legnie a po nim wszystko inne. Dużo rzeczy w rodzicielstwie musiałem poświęcić, ale nigdy nie związek, bo to jest fundament na którym się buduje resztę. Tak chcieliśmy od początku i takie było założenie i tego się mocno trzymamy. Nie we wszystkim się zgadzamy, nie wszystko jest idealnie, ale wtedy staramy się zwyczajnie rozumieć co kieruje drugą osobą i to pozwala się na taką sytuację zgodzić, albo na nią pracować. Były trudne momenty, były kłótnie, ale zawsze staramy się we dwójkę wyciągać wnioski żeby żadna ze stron do tego nie doprowadzała. Nam obojgu na tym zależy i we dwójkę bierzemy za to odpowiedzialność. I w sumie ten nasz związek był taki od zawsze, nawet na długo zanim zostaliśmy rodzicami.

A od rodzicielstwa nasza relacja w żadnym wypadku nie ucierpiała, powiedziałbym że weszła na inny poziom swobody i intymności gdzie sprawy takie jak super makeup czy sexy outfit schodzą na dużo dalszy plan. I tu nie mówię że można się zaniedbać, bo jak ja się zapuszczę, to oznacza to że nie dbam też o nią i vice versa. Chodzi mi o to że jak czujesz się zaopiekowana i akceptowana przez drugą osobę, to choćby te korposzczurzyce w windzie były najsmaczniejszym kąskiem, to nie ma żadnych powodów żeby wbijać w nie zęby.

@FoxtrotLima gorzej jak się jest jak moja sąsiadka, która ma trójkę dzieci i każde w innym zakątku świata. Mąż jej zmarł, a ona chodzi i mówi po sąsiadach, że nikogo nie ma i chciałaby już umrzeć. I to nie zawsze jest dlatego, że było się złym rodzicem. Jakby jakiekolwiek z tych dzieci zadało pytanie gdzieś publicznie to usłyszałoby, że ma swoje życie i ma się realizować i myśleć o sobie i tak to później bywa, że tyle się ma z tych najbliższych rzekomo ludzi - nic.

@Minoretta zawsze pozostaje satysfakcja, że się kogoś na ludzi wychowało. A, że mają swoje życie to normalka. Jakby tych dzieci nie miała to byłaby w tej samej sytuacji, nieprawdaż?

@FoxtrotLima prawda, ale też miałaby z mężem pewnie więcej swobody przez czas ich wychowywania. Niemniej ciężko to tak ocenić, bo scenariuszy jest tak dużo, że w żaden sposób nie dojdzie się do tego jak może ułożyć się nasz.

@Minoretta ja doszedłem do wniosku, że czas poświęcony na wychowywanie dzieci to mały procent w skali całego życia człowieka więc nie mam poczucia zmarnowanego czasu. Nawet jak teraz muszę z czegoś zrezygnować to wiem, że jest to tylko tymczasowe.

@976497 tak, to też trzeba rozumieć. Zdrowe dziecko to zupełnie inna sytuacja niż chore czy nawet umierające. A z żalu rodzice też często po prostu umierają. I znam taki przypadek. Była rodzina, w której jedynak zabił się przed blokiem w trakcie zabawy. Zmarli młodo z żalu po dziecku.

@rmbobster i jak to sobie wyobrażasz? Ona będzie miała 50 lat, zestarzeje się, albo po prostu umrze. Ryzyko wielu chorób i przyczyn zgonów zwiększa się z czasem. I zostawi dziecko samo? Dziecko będzie nastolatkiem i albo będzie miało starych rodziców którym będzie musiało pomagać albo będzie patrzyło jak umierają w zbyt młodym wieku. To nie jest dobry pomysł. Niech decyduje się na dziecko teraz puki jest młoda albo niech oodpuści temat i żyje jak chce. Po 50 to już stary człowiek bliżej emerytury niż czasu na zakładanie rodziny. Czasem może

się zdarzyć że po 50 trafi się dziecko niespodzianka, ale jak to nie jest planowane i to nie jest pierwsze dziecko to sytuacja jest inna.

@DexterFromLab nie wiem ile @Minoretta ma lat ale jak bliżej do 30 niż 40 to myślę że warto. Posiadanie dziecka po 50 uważam za egoistyczne spełnienie swojej zachcianki.