WujekAlien
★Lider
- 3345wpisów
- 10166komentarzy
Spacerowicz, czytelnik, książkozbieracz
Spacerowicz, czytelnik, książkozbieracz
@WujekAlien Nie wiem jak wam płacą za weekendowe nadgodziny, ale ja za jedną robotę w weekend mógłbym nie pracować przez tydzień.
@myoniwy płatne 150% w sobotę i 200% w niedzielę, do odbioru jedna godzina w wekeend daje z automatu 1 dzień wolnego
@myoniwy Marzenie dla 99.9% ludzi pracujących.
Zaloguj się aby komentować
415 rocznica Bitwy pod Kłuszynem
Chyba wszyscy przespaliśmy wczorajszą 415 rocznicę bitwy pod Kłuszynem, która była jednym z największych zwycięstw militarnych w historii Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Była jedną z kluczowych bitew podczas wojny polsko-rosyjskiej (1609–1618), a jej wynik otworzył Polakom drogę do Moskwy.
Dowódcy i siły
Wojska polskie dowodzone były przez hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Liczyły zaledwie: 5500 husarii, 700 pancernych, 290 kozackiej jazdy lekkiej, a także 200 piechoty z 2 działkami. Naprzeciw nich stanęły połączone siły rosyjsko-szwedzkie pod wodzą Dymitra Szujskiego i szwedzkiego najemnika Jacoba De la Gardie, liczące około 35 tysięcy żołnierzy. W tym ok. 5 000 zaciężnych żołnierzy cudzoziemskich.
Przebieg bitwy
W nocy poprzedzającej starcie, wojska hetmana Żółkiewskiego wyruszyły pod obóz moskiewski w okolicach Kłuszyna. Gdy świtało, polskie oddziały były już w pełnej gotowości bojowej, zanim przeciwnik zdołał zorganizować obronę. Artyleria Rzeczypospolitej skutecznie ostrzelała zasieki z płotów i ostrokołów, torując drogę dla ataku. Przez powstałe wyłomy ruszyła husaria, która, mimo początkowo silnego oporu, rozbiła szyki szkockich i francuskich najemników. Żółkiewski, nie chcąc niepotrzebnie przelewać krwi, rozpoczął rozmowy z niedobitkami wroga. Większość najemników przeszła na stronę polską, a ci, którzy odmówili, złożyli przysięgę, że nie będą walczyć więcej przeciwko królowi polskiemu. Bitwa trwała w sumie około pięciu godzin.
Straty
Decydujące znaczenie miała postawa najemnych oddziałów wroga - ich kapitulacja osłabiła morale reszty armii. Car Dymitr opuścił pole walki, a jego żołnierze rzucili się za nim do ucieczki. Straty przeciwnika oszacowano na około 15 tysięcy poległych. Wojska polskie straciły 107 towarzyszy, 114 zostało rannych, a wśród czeladzi poległo kilkuset. Bitwa ta była doskonałym przykładem zastosowania zasady zaskoczenia, manewru wewnętrznego i ekonomii sił.
Znaczenie bitwy
Zwycięstwo pod Kłuszynem otworzyło Polakom drogę do Moskwy. Już 3 sierpnia wojska Żółkiewskiego stanęły pod murami stolicy. Po zapewnieniach hetmana o pokojowych zamiarach, moskiewska Duma rozpoczęła rozmowy. W wyniku zawartej 27 sierpnia ugody, bojarzy zgodzili się uznać królewicza Władysława Wazę za cara, pod warunkiem zachowania przez państwo prawosławia, dotychczasowego ustroju i przyjęcia tej religii przez nowego władcę. 8 września Stanisław Żółkiewski wkroczył na Kreml. Uważał, że porozumienie to może doprowadzić do utworzenia unii polsko-litewsko-moskiewskiej, opartej na wzajemnym poszanowaniu tożsamości i religii. Polska armia stacjonowała na Kremlu do końca 1612 roku. Rocznica wypędzenia Polaków z Moskwy do dziś jest w Rosji świętem narodowym. A Polska armia (Rzeczypospolitej Obojga Narodów) jako jedyna w dziejach zajęła Moskwę.
#historia #wojskopolskie #husaria #wpierdolpopolsku #historiewujka
To jeszcze może mapka
@WujekAlien Bardzo skomplikowany sposób na powiedzenie "wpadli i spuścili im wpierdol" xD
To jest fascynujące jaką mieliśmy kiedyś przewagę "technologiczną" (jeśli tak można nazwać husarię). To nie było takie proste jak "wsadzić na konia gościa z szablą", zarówno husarzy jak i ich konie mieli długie szkolenia i byli bardzo drodzy, ale ta jakość była po prostu świetna. Dopóki nie dogoniła jej broń palna.
@WujekAlien wartościowy post! I prawdziwy #eurowpierdol tylko tym razem od nas xd
Pamiętam za dzieciaka w chipsach mr snacki były takie plansze z wielkimi bitwami i trafiła mi się bitwa pod Kłuszynem.
Strasznie mnie to zafascynowało i wkręciłam się w historię i nawet przytargałam jakąś książkę z biblioteki o bitwach xd
@ciszej dziękuję, ja za dzieciaka bardzo lubiłem historię, dopóki w liceum nie trafiła mi się nauczycielka, która całkowicie mnie zniechęciła do uczenia się i poznawania historii. Omówienie każdej bitwy wyglądało u niej tak: data, miejsce, kto dowodził, jakie straty - lecimy dalej bo nie ma czasu na pierdoły.
@WujekAlien heh to klasyka ja chyba nie trafiłam na historyków którzy potrafiliby zainteresować, wszystko wg schematu jak wyżej xd wkuwanie dat jako najwyższa forma wiedzy historycznej
@WujekAlien No w sumie Moskwę zajął również Napoleon, ale to detal
@bori racja, zasugerowałem się treścią polskiego artykułu
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien
@lechaim Wolałem 2000. Windows 2000 != Millenium. W2000 to prawie XP w starej skórce (tj NT), a Millenium to 9X w nowej skórce.
@lechaim dokladnie, XP ponad wszystko
Zaloguj się aby komentować
339 530,67 - 10,0 - 11,11 - 6,64 - 2,57 = 339 500,35
Trochę za ciepło na dłuższe spacerki, ale coś tam pochodziłem 🥸
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#ksiezycowyspacer
Zaloguj się aby komentować
1049 + 1 = 1050
Tytuł: Szum
Autor: Blake Crouch
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Oddechy
Format: e-book
Liczba stron: 336
Ocena: 8/10
Kolejny tegoroczny re-read książek sprzed kilku lat. Tym razem książka dla mnie ważna, bo była moją przesiadką z czytania fizycznych książek na ebooki.
Blake Crouch już nieraz udowodnił, że potrafi zbudować klimat, w którym czytelnik czuje się równie zagubiony jak główny bohater. Szum, który jest pierwszym tomem trylogii Wayward Pines, jest tego świetnym przykładem. To opowieść, która zaczyna się jak klasyczny thriller, ale bardzo szybko przeradza się w coś znacznie bardziej osobliwego i niepokojącego.
Naszym protagonistą jest agent federalny Ethana Burke’a, który po wypadku samochodowym trafia do sielankowego (przynajmniej na pierwszy rzut oka) miasteczka Wayward Pines. Tyle tylko, że nic tu nie działa jak powinno. Nikt nie zna odpowiedzi, nikt nie chce mówić prawdy, a każda próba kontaktu ze światem zewnętrznym kończy się fiaskiem. Małe miasteczko staje się labiryntem, fizycznym i psychicznym, w którym logika ustępuje miejsca paranoi.
Crouch znakomicie buduje klaustrofobiczne napięcie, balansując między klasyką thrillera, a atmosferą rodem z Twin Peaks czy The Prisoner. Tajemnica goni tajemnicę, a każde kolejne odkrycie wciąga głębiej w sieć intryg i pytań bez odpowiedzi. Czy to rzeczywistość? Eksperyment? Obłęd? A może wszystko naraz?
Mocną stroną Szumu jest nie tylko fabularna zagadka, ale też sposób, w jaki autor kreuje poczucie izolacji. Wayward Pines to miejsce, gdzie rzeczywistość wydaje się nieco zbyt idealna, a przyjazne uśmiechy mieszkańców szybko zaczynają niepokoić. Czuć, że coś tu nie gra i właśnie to poczucie napięcia trzyma czytelnika w garści aż do samego końca.
To książka, którą trudno odłożyć, bo każda strona przynosi nowe pytania. I choć niektóre rozwiązania mogą wydawać się nieco szalone, całość robi świetne wrażenie. Szum to udany początek serii, która obiecuje jeszcze więcej niepokoju i zaskoczeń. Idealna dla fanów thrillerów z twistem i atmosferą gęstą jak mgła w górach Idaho.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
Osobisty licznik 104/128 (brak 3 recenzji na bookmeter)
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem
Cała trylogia jest ciekawa, a rozwiązania ciekawe.
@WujekAlien zgadzam się calkowicie. W pierwszej części świetnie został opisany smutek. Beznadzieja totalnej izolacji. Zamknięcie w małym miasteczku, zamknięcie przed obcymi ludźmi, zamknięcie przed okazywaniem prawdziwych uczyć i myśli. A to wszystko w kontraście do niezwykle walecznego i nieugiętego agenta.
Czyta się ekspresowo.
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien głembokie ( ͡~ ͜ʖ ͡°)
@moll nie płytkie
Zaloguj się aby komentować
Zwolnij szatanie 😆
Zaloguj się aby komentować
Ostatnio pisałem o marce Montblanc, dziś kontynuujemy naszą podróż po manufakturach piór wiecznych, zatrzymując się przy kolejnym reprezentancie na literkę M, czyli Montegrappa. Pomysł z Encyklopedią piór wiecznych wymyślił @Rozpierpapierduchacz, ja tu tylko dorzucam swoje trzy grosze
Narodziny marki (1912-1915)
U stóp masywu Monte Grappa, w miasteczku Bassano del Grappa, Edwige Hoffman i Heinrich Helm założyli w 1912 r. „Manifattura pennini d’oro e penne stilografiche” – pierwszą we Włoszech fabrykę stalówek, która szybko przyjęła nazwę Elmo. Już trzy lata później powstało pierwsze pióro wieczne: model o ośmiokątnym korpusie,...
1042 + 1 = 1043
Tytuł: Wkręceni
Autor: Steve Cavanagh
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Albatros
Format: audiobook
Liczba stron: 416
Ocena: 6/10
Steve Cavanagh to autor, który potrafi pisać dynamicznie, z pomysłem i świetnym wyczuciem tempa. Jego seria o Eddiem Flynnie przyzwyczaiła mnie do jazdy bez trzymanki i zaskakujących zwrotów akcji. Ale Wkręceni… cóż, tym razem sam poczułem się trochę zbyt wkręcony i niekoniecznie w dobrym sensie.
To historia pełna mylnych tropów, podwójnych i potrójnych tożsamości oraz literackich gierek, w której wszystko kręci się wokół tajemniczego autora bestsellerowych thrillerów, którego tożsamości nikt nie zna. Jest to też jeden z powodów, który nakręca mu sprzedaź kolejnych książek. Mamy nieudane małżeństwo, mamy romans, mamy plan morderstwa, mamy nieudaną próbę morderstwa, mamy w końcu i morderstwa sprzed lat, mamy śledztwo, mamy - a jakże - manipulację i grę z czytelnikiem. Problem w tym, że tym razem całość jest zbyt przekombinowana, jakby Cavanagh za bardzo chciał udowodnić, że potrafi nas zaskoczyć na każdej stronie. I o ile fabularna gimnastyka bywa imponująca, to jednak po jakimś czasie zaczyna męczyć.
Zamiast mistrzowskiego twistu, dostajemy momentami zawiłość dla zawiłości. Zamiast mocnego uderzenia – wrażenie, że książka aż prosi się, żeby ją skrócić i uprościć. Historia traci na autentyczności, bo trudno uwierzyć w niektóre motywacje czy zachowania postaci. A i same postaci są mało autentyczne i niezbyt logiczne.
Nie znaczy to, że Wkręceni to zła książka. To wciąż sprawnie napisana, lekko absurdalna opowieść, która może sprawić frajdę fanom literackich zabaw z formą. Ale jeśli oczekujesz napięcia rodem z sali sądowej albo głębszych emocji, możesz poczuć się jak ja - trochę niewkręcony.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
Osobisty licznik 103/128 (brak 3 recenzji na bookmeter)
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem
Zaloguj się aby komentować
1041 + 1 = 1042
Tytuł: Droga powrotna
Autor: Erich Maria Remarque
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Rebis
Format: książka papierowa
Liczba stron: 288
Ocena: 8/10
Czy możesz się odnaleźć w dorosłym życiu, gdy dorastałeś w piekle, z którego szansa ucieczki (przeżycia) była znikoma, a jednak mimo wszelkich przeciwności losu, Tobie się udało?
Te właśnie pytanie stawiamy sobie czytając Drogę powrotną, powieść będąca naturalnym dopełnieniem, do pewnego stopnia nawet kontynuuacją Na Zachodzie bez zmian. Choć Remarque przedstawia nam nowych bohaterów, sens i ton opowieści pozostają te same: wojna niszczy nie tylko ciała, ale i dusze. A powrót do domu nie zawsze oznacza powrót do życia.
Tym razem śledzimy losy młodych żołnierzy, którzy mają na karku ledwie ponad 20 lat – choć w metryce zapisano niewiele, ich doświadczenie życiowe przypomina to weteranów z długim stażem. Wojna ich ukształtowała, odarła ze złudzeń, a teraz... kpi z nich, gdy próbują wpasować się w cywilny świat, który zupełnie ich nie rozumie.
Remarque z chirurgiczną precyzją rozcina rany duszy, nie tylko te, które zadano na froncie, ale i te, które pojawiają się po powrocie. Świat „po wojnie” wydaje się równie bezlitosny jak ten na linii frontu. Brak sensu, brak zrozumienia, brak celu. Często więcej empatii okazują sobie sami byli żołnierze niż ci, którzy nigdy nie nosili munduru. Rodziny, społeczeństwo, instytucje, nikt nie wie, co zrobić z pokoleniem, które według wszelkich oczekiwań miało umrzeć za ojczyznę, a ośmieliło się przeżyć. Mimo że z dala od okopów, bohaterowie nadal muszą walczyć - z niezrozumieniem, z samotnością, z własnymi demonami. Każdy dzień to próba wpasowania się w świat, który dawno już odjechał innym torem.
Choć bohaterowie są nowi, odczucie czytelnika jest znajome - to ta sama melancholia, ta sama nieufność wobec patosu i bohaterstwa, ta sama pustka po czymś, co w założeniu miało być „wielką sprawą”. Remarque nie oferuje odpowiedzi, ale zadaje pytania, które zostają z nami długo po lekturze. Czy z wojny naprawdę można wrócić? Czym właściwie jest dorosłość, kiedy nie dane Ci było doświadczyć młodości? Czy da się odnaleźć w codzienności, kiedy wszystko, co przeżyłeś, było śmiercią?
Droga powrotna to przejmujące domknięcie tematu I wojny światowej. Niezwykle poruszająca i niestety ciągle aktualna opowieść o cenie, jaką płaci się nie tylko za udział w wojnie, ale i za próbę powrotu do świata, który nigdy nie czekał. To mocna, szczera i poruszająca powieść o ludziach, którzy przeżyli, ale niekoniecznie wrócili.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
Osobisty licznik 102/128 (brak 3 recenzji na bookmeter)
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem
@WujekAlien "Na zachodzie bez zmian" bardzo mi się podobało, wrzucę sobie "Drogę powrotną" na listę do przeczytania.
@BiggusDickus to ta też powinna Ci się spodobać
Zaloguj się aby komentować
Netflix: W serialową postać Izabeli Łęckiej wcieli się Sandra Drzymalska, a Stanisława Wokulskiego zagra Tomasz Schuchardt.
TVP: TVP wyprodukuje 2 wersje: kinową - filmową i telewizyjną - serialową z Kamilą Urzędowską i Marcinem Dorocińskim
#filmy #seriale #netflix #tvp
@WujekAlien Są trzy wilki (jak się siądzie na zimnym)
@vredo to jest oferta 2+1 gratis
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien woldzwagen, hundaj, peżot
@mannoroth no właśnie, a jakie ż czy rz w peżot?
@WujekAlien pisz francuz
Zaloguj się aby komentować
Smacznej kawusi ☕️
Sezon na picie kawki tylko na zimno wjeżdża razem z upałami 😎
#kawa #smacznejkawusi
@WujekAlien Na zimno to ja kawę mogę co najwyżej wylać. W przypływie desperacji odgrzać w mikrofali.
Najbardziej to ja lubię sobie wyjechać na jakąś przełęcz i tak usiąść w cieniu w jakiejś restauracji i zamówić porządne, italskie americano. I pić ten gorący napój w tym gorącu dookoła. Wtedy jest pięknie.
@Statyczny_Stefek Ty chory pojeb*e...
Przepraszam
@Giban jaaa? To nie ja piję kawę - za przeproszeniem - na zimno!
Zaloguj się aby komentować
339 245,9 - 18,86 - 5,0 = 339 222,04
Na dobry początek lipca
Zdjęcie tematyczne pasujące do słuchanego w tym czasie audiobooka: Erich Maria Remarque - Droga powrotna
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#ksiezycowyspacer
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien jakie reklamy? XD Adguard robi robotę.
@fadeimageone z reklamami na TV już tak cudownie nie ma
Zaloguj się aby komentować
339 637,59 - 13,74 - 3,51 - 1,01 - 1,55 = 339 617,78
Dzisiejsze Łazienki i wczorajsza drobnica
Ten park jest zupełnie inny codziennie od 8 do 11, gdy jest prawie pusty i można w nim odpocząć, niż w weekendy, czy po pracy jak są tłumy.
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#ksiezycowyspacer
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien to nie jest fotomontaż? Jak go rozwalą, to konserwator zabytków nie będzie zadowolony.
@globalbus część kolekcji, kolekcja nie musi być zabytkowa żeby podlegać żółtym blachom. To pewnie z kolekcji którą można znaleźć pod www.radiowozy.pl
@globalbus nie, to moje zdjęcie z dziś z ulicy Miączyńskiej w Warszawie
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien musisz potrzepać zegarkiem to ci się wyświetli oferta na twaróg 2 w cenie 30% taniej🙂
@PlatynowyBazant20 i wyskoczy nowy właściciel hejto? ;)
Zaloguj się aby komentować
Pierwszy zwiastun filmu Projekt Hail Mary, ekranizacji książki Andy Weira
https://youtu.be/m08TxIsFTRI?si=klyQKnZMAGqGFf-K
#filmy #zwiastun #andyweir
Książkę przeczytałem w jeden wieczór, jednym ciągiem ale uważam, że była bardzo naiwna i Marsjanin był o niebo lepszy.
Zaloguj się aby komentować
