Motyl na patrolu. Rusałka admirał (Vanessa atalanta) to kolejny gatunek motyla, którego samce są bardzo terytorialne, choć niekoniecznie tak bojowe jak samce mieniaków. Motyle te można łatwo rozpoznać po czarnym wierzchu skrzydeł z szerokimi czerwonymi przepaskami i białymi plamkami.

Samice rusałki admirał wybierają na partnerów wyłącznie te samce, które są w stanie zająć i utrzymać swoje terytorium. Zajmowany przez jednego osobnika obszar ma zazwyczaj zarys zbliżony do owalu i powierzchnię od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów kwadratowych. Zwykle im jest większy, tym więcej przyciąga rywali próbujących przepędzić właściciela.

Samiec wytrwale patroluje obrzeża swojego terytorium od siedmiu do nawet trzydziestu razy w ciągu godziny i średnio wchodzi w interakcje z intruzami - w tym z motylami innych gatunków - od dziesięciu do piętnastu razy na godzinę. Jeśli liczba intruzów naruszających granice terytorium się zwiększa, samiec poświęca na patrolowanie więcej czasu niż normalnie.

Przepędzając rywala, rusałka admirał najczęściej próbuje go zmęczyć i zdezorientować, poruszając się lotem w pionie po spirali. Po skutecznym odgonieniu intruza samiec od razu powraca na swój teren, by tam czekać na przelatujące samice. Podczas zalotów rusza w pościg za samicą i próbuje zrobić na niej wrażenie powietrznymi akrobacjami.

Lot rusałki admirał w zwolnionym tempie: link.

#ciekawostki #zwierzeta #owady #motyle #przyroda #natura

#psy #pokazpsa #spierdotrip #natura

Spacerek z pjeskiem

https://streamable.com/wp7uct

Jak rosną pszczoły? Na filmiku macie to pokazane od larwy, po dorosłego owada. :3

https://streamable.com/n9pje9

#sowietetate #ciekawostki #pszczoly #natura #owady

Gorzki motyl Niepylak apollo (Parnassius apollo) to pod wieloma względami ciekawy owad. Jego skrzydła są lekko przejrzyste i nie są pokryte łuskami, przez co po dotknięciu nigdy nie pozostawia po sobie tak często kojarzonego z motylami "pyłku" - stąd jego polska nazwa. Jasne ubarwienie z jednej strony zapewnia mu kamuflaż wśród wapiennych skał i białych kwiatów, a z drugiej może służyć odstraszaniu drapieżników dzięki podobnym do oczu plamkom rozmieszczonym na skrzydłach.

Jednak chyba najciekawszym jego mechanizmem obronnym jest gorzki smak. Niepylak jeszcze jako gąsienica żeruje na roślinach takich jak rozchodniki, z których "podbiera" gorzkie substancje czyniące go później niezjadliwym dla większości drapieżników. Największe stężenie tych substancji oraz związanej z nimi goryczy znajduje się w skrzydłach motyla, więc wydaje się, że to właśnie one smakują najbardziej paskudnie.

Są jednak zwierzęta, które znalazły na to sposób - siwerniak (Anthus spinoletta), niewielki ptak z rodziny pliszkowatych, radzi sobie z niepylakiem, oddzielając jego skrzydła i zjadając wyłącznie odżywczy tułów.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

Maki.

#tworczoscwlasna #natura #rower

Wiadukt na jednej z moich ulubionych tras rowerowych.

#tworczoscwlasna #natura #rower

Chemiczne gody Modraszek ikar (Polyommatus icarus), niewielki motyl wyróżniający się modrym kolorem wierzchu skrzydeł, w ciekawy sposób wykorzystuje chemię w komunikacji z innymi przedstawicielami swojego gatunku i w zachowaniach godowych.

Gąsienice modraszka wychwytują i przechowują w swoich organizmach flawonoidy pozyskiwane z roślin, którymi żywią - są to przede wszystkim pigmenty silnie pochłaniające promieniowanie UV. W trakcie przeobrażenia pigmenty te są transportowane do skrzydeł motyla, na których ostatecznie się uwidoczniają, tworząc charakterystyczny wzór.

W badaniach ujawniono, że samice modraszka wychwytują przeciętnie do 60% więcej flawonoidów z diety niż samce, co odpowiednio zwiększa nasycenie pigmentów flawonoidowych w ich skrzydłach. Uważa się, że ma to znaczenie w komunikacji pomiędzy osobnikami tego samego gatunku.

Samce modraszka patrolujące swoje siedliska w poszukiwaniu partnerki prawdopodobnie rozpoznają inne modraszki właśnie pod kątem pigmentów flawonoidowych pochłaniających promieniowanie UV. Większa zawartość pigmentów w skrzydłach sygnalizuje samicę, czyli potencjalną partnerkę. Mniejsza zawartość sygnalizuje innego samca - czyli potencjalnego rywala, którego trzeba przepędzić.

Im więcej takich pigmentów zawierają skrzydła samicy, tym większą ma szansę, że zwróci uwagę samca. Najwięcej pigmentów mają młode, niedawno przeobrażone samice o nieuszkodzonych skrzydłach i to właśnie one są najbardziej "widoczne" dla innych przedstawicieli swojego gatunku. Starsze samice, a także takie, których skrzydła uległy uszkodzeniu lub w których diecie brakowało pożądanych flawonoidów, mogą mieć odpowiednio mniejsze szanse na zwrócenie uwagi partnera.

Na pierwszym zdjęciu samiec, na drugim samica modraszka ikara.

#ciekawostki #zwierzeta #owady #motyle #przyroda #natura

Bardzo bojowy motylek Mieniak tęczowiec (Apatura iris) spędza większość swojego życia nad ziemią, wśród gałęzi drzew, przede wszystkim w koronach rozłożystych dębów i zlatuje niżej jedynie celem pożywienia się lub złożenia jaj. Można go rozpoznać po niezwykłym, fioletowoniebieskim połysku skrzydeł, który zainspirował jego angielską nazwę: purple emperor.

Samce mieniaków, jak na tak delikatnie wyglądające motyle, są wyjątkowo terytorialne i agresywne. Przepędzają ze swojego terytorium - zwykle z okolicy korony drzewa, którą uznają za "swoją" - nie tylko inne samce swojego gatunku, ale także inne motyle, a nawet małe ptaki. Podobno notowano także przypadki mieniaków, które próbowały atakować i przepędzać wielokrotnie większe od nich ptaki drapieżne: jastrzębie, myszołowy czy kanie.

Wydawałoby się, że podstawową strategią bojową motyla może być co najwyżej agresywne machanie skrzydłami, jednak mieniaki nie stronią od przepychanek z przeciwnikiem, próbują również zdezorientować lub zmęczyć rywala podczas lotu. "Oczy" na spodniej stronie skrzydeł mieniaka imitują oczy jastrzębia i podobnie jak u wielu innych motyli, mają na celu odstraszanie drapieżników.

Dwa walczące mieniaki: link.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

Astrologowie ogłaszają tydzień motyla! Populacja ciekawostek o motylach zwiększa się

Poprzedni tydzień - ciekawostki o konikach polnych i pasikonikach:

Elegancki konik polny Zonocerus elegans

Gamingowy konik polny Romalea microptera

Konik polny Plagiotriptus jak liść

Pasikonik zielony Tettigonia viridissima

Erytryzm wśród koników polnych i pasikoników

Konik polny Dactylotum bicolor jak słupek barberski

Jednorogi pasikonik Copiphora rhinoceros

#ciekawostki #przyroda #owady #natura #zwierzeta

Ziomka niżej, który używa płetw do chodzenia po dnie morskim znaleziono w pobliżu Sala y Gómez w Chile. Nie jest to pierwszy tego typu przypadek, ale kolejny, który urealnia SpongeBoba. Używając angielskiej terminologii (bo ta Polska bywa cholernie nieintuicyjna) należy on do rodziny morskich ropuch.

Jednym z wyróżniających się stworzeń jest rodzaj "chodzącej" ryby, z wyłupiastymi oczami i skórą, która wygląda na szydełkowaną. Jest to rodzaj ropuchy morskiej - rodzaj głębinowej żabnicy słynącej z ponurego wyrazu twarzy i świecącej przynęty, która zwisa przed jej twarzą, aby przyciągnąć zdobycz. Jego przypominająca serwetkę skóra składa się z małych igieł, które prawdopodobnie zapewniają ochronę i otwory na narządy zmysłów.

Ropucha morska ma zmodyfikowane płetwy, które pozwalają jej chodzić po dnie morskim - częściowo jako strategia łowiecka, a częściowo dlatego, że jest to bardziej energooszczędne niż pływanie.

Nadal dość mało o nich wiemy.

Pierwsze 2 zdjęcia, wliczając mema to ta "nowa" ropucha, a 3 kolejne to ziomeczki z tej samej rodziny. Prace nad oceną, czy "nowa" jest "nowa" nadal trwają, ale te ryby znaleziono w dość odizolowanym miejscu i stąd założenie, że są bardziej odpryskiem, niż częścią większej całości.

------------------------------

https://www.nationalgeographic.com/animals/article/walking-fish-deep-sea-new-species-chile

> #sowietetate < Tag do obserwowania i blokowania

#ciekawostki #chile #ryby #natura #spongebob

Jednorożec wśród pasikoników Copiphora rhinoceros to gatunek dużego, dorastającego do ponad siedmiu centymetrów pasikonika z Ameryki Środkowej. Osobniki tego gatunku są wyposażone w podobny do rogu wyrostek umieszczony na samym czubku głowy, który ma im pomagać w obronie przed drapieżnikami. Jednymi z głównych wrogów naturalnych tych pasikoników są nietoperze.

Pasikonik Copiphora rhinoceros jest wszystkożerny - poza owocami, kwiatami i nasionami żywi się również bezkręgowcami, a nawet małymi jaszczurkami. Podczas nocnego koncertowania potrafi być bardzo głośny, a wydawane przez niego odgłosy są często dominującymi dźwiękami w lasach Ameryki Środkowej. Żyje zwykle do dwóch lat.

#przyroda #natura #ciekawostki #zwierzeta #owady

Bagnisko.

#tworczoscwlasna #natura #rower

Jeszcze taka kukułka się pojawiła...

#przyroda #ptaki #zwierzaczki #natura #szkocja

Trzy godziny czekałem aż podejdzie...

#zwierzaczki #smiesznypiesek #natura #szkocja

U rodzicow (karingtonow xD) na ogrodzie stabilnie. Chaos sie dalej sieje.

#przyroda #natura

Owad jak słupek barberski Konik polny z gatunku Dactylotum bicolor występuje w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i północnym Meksyku - jego popularne nazwy to rainbow grasshopper ("tęczowy konik polny"), painted grasshopper ("malowany konik polny") i barber pole grasshopper. Ta ostatnia nazwa nawiązuje do kolorowego słupka barberskiego, tradycyjnie malowanego w białe, niebieskie i czerwone pasy.

Kolory poszczególnych grup osobników różnią się w zależności od zamieszkiwanych przez nie terenów. Podobnie jak w przypadku innych kolorowych koników polnych, tak i tutaj ubarwienie owada ma charakter ostrzegawczy - informuje drapieżniki, że jest trujący i lepiej go zostawić w spokoju.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #zwierzaczki #owady

Polecam najpierw obejrzeć filmik niżej, a potem przeczytać opis, by przeżyć szok, a potem się uspokoić. :3

Flamingi bywają dziwne.

Młode usamodzielniają się po około 70 dniach. Pisklęta po opuszczeniu gniazd podobnie jak strusie, gromadzą się w żłobki, składające się z ptaków w zbliżonym wieku. Po miesiącu od wyklucia potrafią już samodzielnie zdobywać pokarm. Rodzice dokarmiają pisklęta, aż te staną się lotne, czyli przez kolejnych pięć tygodni. Dziób wykształca się ostatecznie w szóstym tygodniu życia. Do tej pory maluchy żywione są tak zwanym ptasim mleczkiem, czyli wydzieliną wola rodziców. Hormon odpowiedzialny za laktację jest dokładnie taki sam jak u ssaków, z tą różnicą, że mleko produkuje i tata i mama. Ten sposób odżywiania znają jedynie flamingi i gołębiowate. Jednak mleczko flamingów jest intensywnie czerwone.

To co widzicie na filmiku jest dość pokraczną i jak widać średnio skuteczną metodą na wprowadzenie pokarmu powoli do dzioba pisklaka. Rodzice wymieniają się rolami bycia "podajnikiem". Dlaczego? Najprawdopodobniej by zachować balans w często dość chaotycznym miejscu, czynić więź między partnerami silniejszą, no i taka metoda ma być bardziej dokładna. Patrząc na te filmik średnio widzę tę dokładność, ale może po prostu "podajnik" jest nieogarem. XD

https://streamable.com/46qwv0

> #sowietetate < tag do obserwowania i blokowania

#ciekawostki #natura #flamingi #ptaki