#kosmos

73
2057

IC 342 (PGC 13826, UGC 2847) to galaktyka spiralna w konstelacji Żyrafy, oddalona o ok. 8,9 mln lat świetlnych. Odkryta w 1892 r. przez Williama Fredericka Denninga.

Leży bardzo blisko płaszczyzny Drogi Mlecznej, przez co jej światło jest silnie przesłonięte przez pył i gaz naszej Galaktyk— inaczej byłaby jedną z jaśniejszych galaktyk na niebie. Należy do grupy galaktyk Maffei, najbliższej względem Grupy Lokalnej.

Źródło obrazu i prawa autorskie: Gaetan Maxant

#astronomia #ciekawostki #kosmos

a8d238ad-cc70-4ed7-bcee-78a3cd7c43e1

Zaloguj się aby komentować

Zrobiłem fajne zdjęcie Księżyca, ale nikt mi nie pogratuluje, bo jestem żółwiem


Teleskop SW 150/750, Kamera ASI 585 MC, filtr UV/IR cut. Stack 10% najlepszych klatek z około 2400. Obrobione w AutoStakkert, Sirilu i Gimpie.


#astronomia #kosmos #astrofotografia

f5e6d8d8-c4f0-453f-a024-a7c1d0f1e905
6ea60ab1-95fc-4f6d-b5bd-b4003ca64d03

Zaloguj się aby komentować

Jak mówi stare chińskie przysłowie: Kiedy planety na niebie ułożą się ładnie, gówno deszcz na nas spadnie.

28 lutego (jutro) nad Polską pojawi się niezwykłe zjawisko: 6 planet Układu Słonecznego, Merkury, Wenus, Saturn, Jowisz, Uran i Neptun, ustawią się w jednej linii (łuku) na niebie.

Najlepiej obserwować między 17:30 a 18:30 przy zachodnim horyzoncie. Wenus i Jowisz będą widoczne gołym okiem, ale do wypatrzenia Neptuna niezbędny jest teleskop.

#astronomia #ciekawostki #planety #obserwacje #kosmos

https://infopigula.pl/news/2029a82a-357f-4be0-896f-6b9a7a2612cf

7e7591e3-a0fc-4c89-8695-95c7675f28d6

Zaloguj się aby komentować

Teleskop Jamesa Webba przesłał spektakularne zdjęcia „gwiezdnych żłobków” w sąsiedniej galaktyce, ujawniając szczegóły powstawania planet, które mogą posiadać atmosfery sprzyjające życiu.


Obserwując te „żłobki”, naukowcy po raz pierwszy widzą:

  • Skład chemiczny lodu i gazu, z którego powstają nowe planety.

  • Obecność cząsteczek organicznych, które są fundamentem życia, w miejscach, gdzie dopiero rodzą się układy słoneczne.

  • Wpływ promieniowania masywnych gwiazd na to, czy nowo powstałe planety będą miały szansę utrzymać atmosferę.


Źródła:


Nasa.gov


Chip.pl


#nasa #kosmicznyteleskopwebba #kosmos

#ciekawostki ?

[ #pewniebylo ]

ed69f806-d4e1-4457-acb4-f718eb9733e8

Zaloguj się aby komentować

Jak umiera człowiek wystawiony na działanie próżni (np. astronauta w kosmosie)?

Przyczyną śmierci organizmu wystawionego na działanie próżni jest całkowita utrata tlenu z organizmu, a co za tym idzie ustanie akcji serca. Człowiek nie zamarza gwałtownie, nie zagotowuje mu się krew ani nie wybucha.

W publikacji NASA SP-3006 przyjęto założenie, iż człowiek wystawiony na działanie próżni kosmicznej straci przytomność w ciągu 9–11 sekund z powodu gwałtownej utraty tlenu z organizmu. Wstrzymywanie oddechu przyniesie jednak bardziej katastrofalne skutki w postaci rozerwania płuc i dostania się pęcherzyków gazu do opłucnej. Na skutek zmiany ciśnienia w jamie brzusznej w pierwszych kilku sekundach możliwe jest nastąpienie zapaści sercowo-naczyniowej, również prowadzącej do utraty przytomności. Gwałtowny ubytek gazów z żołądka może upośledzić ruchy oddechowe. Występuje również gwałtowne pocenie. Woda na powierzchni jamy ustnej i spoconych częściach ciała wrze. Eksperymenty na zwierzętach wykazały, że w ciągu minuty może nastąpić migotanie komór serca, jednak w większości wypadków praca serca ustawała po 90 sekundach. Po zatrzymaniu akcji serca próby reanimacji nie przyniosły rezultatu. Śmierć mózgowa następuje po 2 minutach.

Ukradzione z wikipedii, źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Przestrze%C5%84_kosmiczna

#ciekawostki #kosmos #smierc #proznia #zycie #przestrzenkosmiczna

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

#nauka #heheszki #kosmos

To dotyczy amerykańskiego testu jądrowego Operation Plumbbob przeprowadzanego w 1957 r. na poligonie w Nevada Test Site** (USA).

Co się stało?

W teście o nazwie Pascal-B naukowcy badali podziemną detonację.

Szyb wiertniczy został przykryty stalową pokrywą (ważyła ok. 900 kg).

Gdy bomba wybuchła głęboko pod ziemią:

powstała ogromna fala ciśnienia,

gaz rozgrzany do ekstremalnej temperatury „wystrzelił” w górę szybu,

pokrywa została wyrzucona pionowo w powietrze.

Czy pokrywa naprawdę poleciała w kosmos?

Według obliczeń jednego z fizyków (Roberta Browna):

pokrywa mogła osiągnąć prędkość nawet ponad 60 km/s (wstępne szacunki z klatki filmowej),

to znacznie więcej niż prędkość ucieczki z Ziemi (~11,2 km/s).

2222ced4-c7ff-4935-b66c-56fca76048c3

Zaloguj się aby komentować