Historia: około 1819 roku pomolog Diel otrzymał tę odmianę od prof. Crede z Marburga pod nazwą „Mandelrenette”. Diel zmienił nazwę odmiany na „Credes Quittenrenette”, ponieważ uznał ją za bardziej odpowiednią.
Zbiory: październik
Okres dojrzałości: od grudnia do lutego
Owoc: okrągławy, średniej wielkości; skórka jest matowo-błyszcząca, jasnożółta, później przybiera kolor pigwowy; smakowo jabłko przypomina pigwę; bardzo słodkie z wyraźną kwaskowatością; bardzo dobre jabłko stołowe
Drzewo: o niewielkiej koronie, szeroko rozłożystej; wysoka wydajność
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #botanika https://www.baumgartner-baumschulen.de/neu/index.php?d=l&a=1&artnr=1946&abest=2
Opis: Jabłko średniej wielkości do dużego, okrągłe i lekko spłaszczone. Podstawowy kolor skórki to bladozielony, przechodzący w bladożółty wraz z dojrzewaniem. Trzy czwarte powierzchni jabłka pokrywa brązowoczerwony rumieniec z krótkimi, przerywanymi, jaskrawoczerwonymi paskami. Oczko jest średniej wielkości i częściowo otwarte, osadzone w średniej głębokości, wąskiej wnęce. Ogonek jest dość krótki i średniej grubości, osadzony w głębokim i wąskim zagłębieniu.
Cechy charakterystyczne: Miąższ ma zielonkawy odcień i jest nieco gruboziarnisty. Tuż po zebraniu jest suchy i kwaśny, ale kwaskowatość łagodnieje podczas przechowywania.
Zastosowanie: Dobra odmiana jabłek do gotowania.
Pochodzenie: Odkryto je rosnące w małym ogrodzie przydomowym w Tilgate, niedaleko Crawley w hrabstwie Sussex (Wielka Brytania) około 1870 roku, a na rynek wprowadziła je szkółka J. Cheal & Sons z Crawley w 1906 roku. W 1912 roku otrzymało nagrodę RHS Award of Merit. Wykazuje wyraźne podobieństwo do francuskiej odmiany o nazwie Nouvell France.
Uprawa: Odmiana o umiarkowanym przyroście, o pokroju wyprostowanym, rozłożystym, owocująca na krótkich pędach. Idealna do mniejszych ogrodów. Obfite plony.
Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość do trzech miesięcy.
Zbiór: W drugiej połowie drugiego okresu. Problemy: Odporna na parcha i raka jabłoni.
Tygodnie przechowywania w chłodni: 12
Okres zbiorów: 2 koniec sierpnia #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #wielkabrytania #botanika
Nazwa gatunkowa: Jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.).
Nazwa odmianowa:
COX POMONA
Pochodzenie:
Odmiana została wyhodowana około 1830 roku przez M. Richarda Coxa z nasion Ribston Pepping.(1)
Morfologia: wedle zródła czym starsze drzewo tym większe prawodpodobieństwo wystepowania średniej wielkości owocu do 5 cm, w innych przypadkach również duże, płaskie kuliste do
kulistymstożkowym kształcie , o wysokości 59 mm i szerokości w przekroju 72 mm, w poprzek
przekrój pięciokątny.(1)
Skórka: koloru białożółtego do jasno zielonkawo-żółtego, maksymalne pokrycie tego koloru do 50 - 100%.płaskie, nakrapiane paski, na słonecznej stronie bardzo piękna jaskrawa czerwień, plamy na przetchlinkach.(1)
Miąższ: żółtawo-biały do białego, drobnokomórkowy, soczysty, kruchy i miękki, łagodnie słodko-kwaśny, nieco pikantny.(1)
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni – niska podatność (1)
Mączniak prawdziwy-średnia podatność(1)
Zaraza ogniowa –niska podatność
Rak drzew owocowych- wysoka podatość.
Owocówka jabłoniowa-niska podatność.
Przechowywanie:
Może być przechowywany przez około dwa miesiące lub dłużej w chłodnym naturalnym magazynie.(3)
Dojrzałość :
W zależności od lokalizacji, od połowy września praktycznie od razu na deser.Choć to bardzo pikatnre i dość kwaśne jabłko więc najlepsze do konsumcji są na końcu września/połowy pazdzernika.
Odporność na mróz:
odporność na mróz**:** bardzo duża do -28 °C (do strefy klimatycznej5) Roślina niecierpi wysokości więc maksymalnie do 200 m.n.m
Przeznaczenie: Jabłko głównie kuchenne,mniej deserowe.
Korona: Wzrost średni do silnego w młodości, słabnący przy pełnym plonowaniu(2)
Owocowanie:
bardzo wcześnie wchodzi w okres plonowania, wysokie plony, regularne, na podkładkach antonówki bardzo przenienie.
Synonimy: Cox, Cox’s Orange (istnieje również odmiana Cox Orange Otago, która nie jest tą samą odmianą), Cox’s Orange Reinette.
Opis: Najlepiej smakuje świeże. Uważane za jedno z najlepszych jabłek deserowych.
Cechy charakterystyczne: Średniej wielkości, okrągłe i lekko stożkowate. Skórka ma barwę od żółtawozielonej do złocistożółtej z pomarańczowo-czerwonym rumieńcem i przerywanymi paskami. Oko jest średniej wielkości lub duże, częściowo otwarte, z długimi, spiczastymi i smukłymi płatkami, osadzone w średniej głębokości, szerokiej miseczce otoczonej lekko guzowatą koroną. Łodyga jest średniej długości i średniej grubości, często z mięsistym zgrubieniem po jednej stronie, osadzona w umiarkowanie głębokim, lejkowatym zagłębieniu, które zazwyczaj jest pokryte rdzawymi plamami, a promienie rozciągają się na bark. Jasne, rdzawoplamiste przetchlinki są rzadko rozrzucone w kierunku końca łodygi.
Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kremowy kolor, jest drobnoziarnisty i jędrny. Bardzo soczysty i słodko-cierpki tuż po zbiorach, ale w miarę dojrzewania staje się słodki. Aromatyczny. Smak jest nieco pikantny, bardzo złożony, z nutami gruszki, melona i pomarańczy. Wysoka zawartość witaminy C – 10,5 mg/100 g.
Pochodzenie: Wyhodowana przez emerytowanego piwowara i brytyjskiego ogrodnika-amatora Richarda Coxa, który w 1825 roku zasadził kilka drzewek odmiany pippin o otwartym zapylaniu, pochodzących z drzewa Ribston Pippin, w swoim ogrodzie hobbystycznym o powierzchni jednego akra w Colnbrook Lawn niedaleko Slough w hrabstwie Buckinghamshire (Wielka Brytania). Dwa nasiona przyjęły się: z jednego powstała odmiana Cox’s Orange Pippin, a z drugiego – Cox’s Pomona. Odmiana została wprowadzona do sprzedaży w 1850 roku przez szkółkę Smales & Son Nurseries, a w 1962 roku otrzymała nagrodę Royal Horticultural Society Award of Merit oraz certyfikat pierwszej klasy. Pierwotne drzewo zostało zniszczone przez burzę w 1911 roku.
Uprawa: Drzewo o umiarkowanym przyroście i wyprostowanym pokroju. Owoce rozwijają się na krótkich pędach. Kwitnie późno, jest odporne na przymrozki. Trudne w uprawie poza suchym klimatem i ogólnie dość wybredne pod względem warunków uprawy; w mniej niż idealnym środowisku ma tendencję do wytwarzania małych owoców. Dobrze nadaje się do uprawy na szpalerze. Wymaga nawożenia potasem.
Potomstwo: Odmiana Cox jest szeroko wykorzystywana do tworzenia nowych odmian; do tej pory wyhodowano ponad 60 jej bezpośrednich potomków, wśród których znajdują się m.in. Gala i Sansa.
Przechowywanie w chłodni: Dobrze przechowuje się do trzech miesięcy, zyskując na smaku, ale ostatecznie tracąc chrupkość.
Podatność na choroby: Podatna na choroby w wilgotnych i zimnych obszarach, zwłaszcza na parcha i raka. Bardzo podatna na mączniaka prawdziwego. Wysoce podatna na zarazę ogniową.
Zbiór: Późny w czwartym okresie (130–160 dni po opadnięciu płatków).
Uwagi: Po potrząśnięciu w pełni dojrzałym jabłkiem słychać grzechotanie nasion.
Grupa zapylania: C papierówka
Szczyt zapylania: 11
Ploidyzm: Diploidalna. Samopłodna, ale plony poprawiają się przy zastosowaniu kompatybilnego zapylacza.
Pochodzenie: przed 1766 rokiem (prawdopodobnie Niemcy lub Holandia) (1).
Morfologia: Średnie do dużych. Kształt-okrągły do podłużnego. Kolor podstawowy jest żółty, na którym znajduje się rozległy ciemnoczerwony nalot z ciemniejszymi paskami i obfitymi, jasnymi przetchlinkami. Skórka silnie błyszcząca i nieco gruba. Kielich jest średni do dużego i częściowo otwarty, osadzony w średnio głębokiej i nieco wąskiej niecce. Trzon jest długi i smukły, osadzony w głębokim, wąskim i ordzawionym zagłębieniu. Gdy drzewo osiąga dojrzałość, wokół zagłębienia pnia i na ramionach pojawia się pewne ordzawienie.
Miąższ: Miąższ w kolorze kremowym, często z czerwonymi plamami pod skórką. Drobnoziarnisty. Nieco suchy, owocowy, pikantny i słodki.
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni – lekko podatna.
Mączniak prawdziwy-średnio podatna
Zaraza ogniowa – bardzo podatne.
Rak drzew owocowych-odporna.
Owocówka jabłoniowa-mało podatność.
Przechowywanie: odmiana zimowa o bardzo długim okresie przechowania do 6 miesięcy.
Dojrzałość zbiorcza: połowie października (X), choć tak naprawdę na surowo nadaje się w okolicach Bożego Narodzenia.
Odporność na mróz: bardzo duża.
Przeznaczenie: do jedzenia na surowo, do ciast i suszenia, na przetwory, cydr.
Korona:kulista rośnie szybko dość wynioła.
Owocowanie:
Owocuje bardzo obficie, ale nie zawsze co roku.
Zapylacze: Zapylacze: Antonówka Zwykła, Cortland, Empire, Fiesta, Fuji, Gala, James Grieve, Koksa Pomarańczowa, Red James Grieve, Jonathan, Katja, Lobo, Melrose, Paulared, Pinova, Reneta Ananasowa, Reneta Baumanna, Rubinola, Starking.
Synonimy: Cort Pendu Plat, Garnons, Kurtzstiel, Noble Zoete, Poor Man’s Apple, Princesse Noble Zoete, Wise Apple, Wollaton Pippin. To, czy jest to odmiana Capendu (znana również jako Belgian Reinette, Reinette des Belges, Reinette de Capendu), pozostaje przedmiotem kontrowersji wśród historyków. Wymieniona jako „Court Pendu Rouge” przez George’a Lindleya w „A Guide to the Orchard” (opublikowanym w 1831 r.), jako „Königlicher Kurzstiel” przez Eduarda Lucasa w „IIlustrirtes Handbuch der Obstkunde” (opublikowanym w 1855 r.), jako „Königlicher Rother Kurzstiel” w „Versuch einer systematischen Beschreibung de Kernobstsorten” (opublikowanym w 1804 r.) oraz jako „Court Pendu Rosat” przez Alexandre’a Bivorta w „Annal de pomologie belge” (opublikowanym w 1854 r.).
Podsumowanie: Opisywana jako jedna z najlepszych odmian jabłek przeznaczonych do spożycia na surowo i zaliczana do listy 10 ulubionych jabłek deserowych w wiktoriańskiej Anglii.
Identyfikacja: Średniej wielkości. Jabłko przysadziste, niemal spłaszczone. Tło jasnozielone z rumieńcami czerwonymi i pomarańczowymi. Krótkie, przerywane paski. Płowe plamy rdzawego zabarwienia. Kielich jest średniej wielkości, otwarty i osadzony w płytkiej miseczce. Ogonek jest bardzo krótki, nieco gruby i osadzony w głębokim zagłębieniu.
Cechy charakterystyczne: Żółtawy miąższ plasuje się pomiędzy chrupiącym a miękkim. Niewiele wolnego soku. Smak jest słodki, intensywnie owocowy, staje się słodszy w miarę dojrzewania podczas przechowywania. Ma wyraźny posmak anyżu. Umiarkowanie wysoka zawartość witaminy C (7,70 mg/100 g).
Pochodzenie: Chociaż uważa się, że jabłko to istniało już w czasach Imperium Rzymskiego, po raz pierwszy odnotowano je na początku XV wieku w regionie Normandii (Francja), gdzie było szeroko uprawiane aż do XVII wieku, częściowo ze względu na przypisywane mu właściwości lecznicze. Odmiana Court Pendu Plat jest prawdopodobnie prekursorem odmiany Cox’s Orange Pippin.
Uprawa: Drzewo o pokroju wyprostowanym, owocujące na krótkich pędach, o umiarkowanej żywotności. Owocuje od młodego wieku, a plony są zazwyczaj obfite. Dobry wybór dla regionów narażonych na późne przymrozki. Nadaje się do uprawy w doniczkach.
Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość do pięciu miesięcy.
Podatność na choroby: Odporna na mączniaka prawdziwego i parcha.
Zbiór: Późno w czwartym okresie.
Uwagi: Dosłowne tłumaczenie nazwy oznacza „krótkie, zwisające, płaskie”, co trafnie opisuje to jabłko, ponieważ zwisa ono ciasno przy gałęzi i jest bardzo przysadziste. Alternatywna nazwa „Wise Apple” (Mądre Jabłko) nawiązuje do jego późnego kwitnienia, które „mądrze” pozwala uniknąć niszczycielskich przymrozków późną wiosną.
Grupa zapylania: G Api Rose
Szczyt zapylania: 26
Ploidyzm: Diploidalna. Samopłodna, ale najlepiej owocuje w pobliżu odpowiedniego źródła pyłku.
Nazwa gatunkowa: Jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.).
Nazwa odmianowa:
Reneta Kulona
Coulon`s Reinette, Kulon, Kulona, Reinette Coulon
Pochodzenie:
Odmiana belgijska, otrzymana w szkółce Coulona w Liege w 1856 roku**.(5)**
Morfologia:
Duże do bardzo dużych, okrągłe, czasem stożkowate, czasem spłaszczone. Oko jest średnio duże i zamknięte, osadzone w wąskiej i płytkiej niecce. Trzon jest krótki i wysunięty, osadzony w wąskim, głębokim zagłębieniu.(1)
Jabłko jest duże do bardzo dużego o długości 74 mm i średnicy 89 mm, mierzonej w najszerszym miejscu. Matowy zielony kolor podstawy stopniowo staje się żółtawo-szary i często są całkowicie lub częściowo pokryte szarym, rdzawym nalotem(2)
Skórka:
Kolor podstawowy jest zielony dojrzewający do złotożółtego, nad którym znajduje się czerwonawy rumieniec na wystawionej na słońce powierzchni czołowej i duże plamy brązowawego ordzawienia.(1)
Miąższ:
Miąższ kremowy, drobnoziarnisty, jędrny i kruchy. Bardzo soczysty i słodki, lekko ostry, nieco aromatyczny..,(1)
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni – średmia podatność Jabłka mogą dostać parcha.(2)
Mączniak prawdziwy-niska podatność;
Zaraza ogniowa-wysoka podatność.
Rak drzew owocowych- wysoka podatość.
Owocówka jabłoniowa-średnia podatność.
Przechowywanie:
Przechowuje się z trudem do stycznia najlepsze smaki po dwóch miesiącach przechowywania.
Dojrzałość :
Zastosowanie kulinarme początek padziernika,zbiór konsumcyjny max do 15 października.
Odporność na mróz:
odporność na mróz**:** bardzo duża do -28 °C (do strefy klimatycznej 5) (3)
(6)-Jabłoń Reneta Kulona – rysunek z książki „Deutsche Pomologie” Wilhelma Lauche z 1882-1883, ze zborów biblioteki Wageningen UR. W Polsce ta odmiana jest znana także jako Kulon i Kulona. Jabłoń Reneta Kulona – rysunek z książki „Deutsche Pomologie” Wilhelma Lauche z 1882-1883, ze zborów biblioteki Wageningen UR.
Costard
synonimy: Coulthard; Prussian Pippin. Czasami mylona z odmianą Catshead, która używa nazwy Catshead jako synonimu.
charakterystyka: Duże, podłużne i wyraźnie pięciokątne o zaznaczonych żebrach. Skórka jest zielona z brązowawym odcieniem po stronie wystawionej na słońce. Ogonek jest krótki.
cechy: kwaśne
pochodzenie: Jest to bardzo stara angielska odmiana jabłka, odnotowana już w 1292 roku
uprawa: Umiarkowanie silny wzrost, drzewo o pokroju wyprostowanym i rozłożystym, owocujące na krótkich pędach. Gotowe do zbioru w połowie drugiego okresu.
Mutacje: Costard Crimson????????
Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość do trzech miesięcy.
Zbiór: Pod koniec czwartego okresu.
Ploidizm: Samosterylna. Grupa E. Winter banana antonówka
Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 12
Okres zbiorów: 4 koniec wrzesnia
Opis: Doskonała odmiana jabłek deserowych dostępna w supermarketach, podobna do odmiany McIntosh. Smak jest świeży i czysty, gdy jabłko w pełni dojrzeje na drzewie. Lubiane do spożycia na surowo, do pieczenia oraz do sałatek. Nadają się na suszone krążki jabłkowe i są często wykorzystywane do produkcji cydru.
Identyfikacja: Średniej wielkości lub duże, o spłaszczonym kształcie. Żółte tło pokryte czerwoną poświatą z ciemnoczerwonymi paskami zajmującymi od jednej czwartej do jednej trzeciej powierzchni. Lekko usiane szaro-zielonymi przetchlinkami. W miarę dojrzewania na powierzchni pojawia się gęsty, jasny nalot. Ogonek jest krótki i smukły, osadzony w umiarkowanie głębokim i szerokim zagłębieniu.
Cechy charakterystyczne: Miąższ jest biały i tylko powoli brązowieje pod wpływem powietrza. Delikatny, chrupiący i o średnio drobnej strukturze. Smak słodko-cierpki z nutami truskawki, płatków róży i białego wina. Najlepiej smakuje prosto z drzewa, ale dobrze znosi również transport i ekspozycję.
Pochodzenie: Odmiana została wyhodowana w 1898 roku przez S.A. Beacha (autora książki „Apples of New York” z 1905 roku) w Stacji Doświadczalnej Cornell w Genewie, w hrabstwie Cortland w stanie Nowy Jork (USA). Pochodzi ze skrzyżowania odmiany McIntosh z pyłkiem odmiany Ben Davis. Nasiona posadzono w 1899 r., a odmiana została wprowadzona na rynek jako jabłko handlowe w 1915 r.
Uprawa: Drzewo o umiarkowanej sile wzrostu, o pokroju wyprostowanym, wytrzymujące temperatury zimowe do -30°C. Wczesnoowocujące. Owocuje co roku, zarówno na końcach pędów, jak i na odgałęzieniach. Wymaga ręcznego zbierania, ponieważ owoce dojrzewają nierównomiernie w całym okresie zbiorów i mają tendencję do pozostawania na drzewie nawet po osiągnięciu pełnej dojrzałości.
Potomstwo: Birgit Bonnier (Cortland x Lord Lambourne), Suncrisp (Cortland x Cox’s Orange Pippin x Golden Delicious)
Mutacje: Lamont Starkspur, wprowadzona w 1982 roku. Charakteryzuje się wyraźnymi pędami bocznymi z ciemnoczerwonymi plamami. Redcort, wprowadzona w 1983 roku. Dojrzewa dwa tygodnie wcześniej. NS-911 wprowadzony w 1997 r. Po umyciu nabiera głębokiego czerwonego koloru.
Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się do czterech miesięcy w komercyjnych chłodniach.
Podatność na choroby: Umiarkowanie odporny na parcha. Podatny na mszyce, a także na parcha i mączniaka prawdziwego. Nieco podatny na bakteryjną zarazę godniowo Odporny na raka i zgniliznę szyjki pnia.
Zbiór: Gotowy do zbioru pod koniec czwartego okresu.
Grupa zapylania: C Papierówka Rotę Bellfedur Macintosh Golden Delicates
Coronation
Wyhodowana przez H. C. Princepa w Buxted Park w Sussex i wprowadzona na rynek przez firmę Pyne z Topsham w Devon. Po raz pierwszy odnotowana w 1902 r., kiedy to otrzymała nagrodę Award of Merit od RHS (pod nazwą „Edward’s Coronation” na cześć koronacji króla Edwarda VII). Atrakcyjna odmiana jabłoni o podwójnym przeznaczeniu.
Owoce duże, regularne, okrągłe, lekko spłaszczone. Skórka od jasnozielonej do żółtej, w trzech czwartych pokryta pomarańczowo-czerwonym rumieńcem. Krótkie, przerywane, jaskrawoczerwone paski. Delikatne zbrązowienie wokół oczka. Miąższ raczej miękki, o grubej konsystencji, kremowy. Nieco suchy i słodki, lekko aromatyczny.
Drzewo silnie rosnące, o pokroju wyprostowanym i rozłożystym. Owocuje częściowo na wierzchołkach pędów.
#ogrodnictwo #stareodmiany #polska #wielkabrytania #niemcy #botanika
https://www.keepers-nursery.co.uk/fruit-trees/apple/mid-season-eating-apple/coronation
Cornish pine
typ: Deserowa
Synonimy: Red Ribbed Greening
Opis: Średniej wielkości lub duża, o okrągłym stożkowatym kształcie z wyraźnymi żebrami. Podstawowy kolor skórki to zielono-żółty, na którym widoczne są pomarańczowo-brązowe plamy i przerywane czerwone paski. W okresie dojrzałości skórka staje się bardzo tłusta.
Cechy charakterystyczne: Miąższ w kolorze kremowym jest miękki, bogaty w smaku i aromatyczny. Smak ananasowy. Gruboziarnisty.
Pochodzenie: Wyhodowana w Exminster w hrabstwie Devon; uważa się, że jest to sadzonka odmiany Cornish Gilliflower z nieznanym rodzicem pyłkowym. Po raz pierwszy opisana przez Edwarda A. Bunyarda w 1920 r. w publikacji „A Handbook of Hardy Fruits More Commonly Grown in Great Britain”. Uprawiana w Devon i Kornwalii w latach 30. XX wieku.
Uprawa: Silnie rosnąca, rozłożysta odmiana owocująca na odgałęzieniach. Dojrzewa w pierwszej połowie drugiego okresu.
Podatność na choroby: Odporna na parcha.
Zbiór: Gotowa do zbioru w pierwszej połowie piątego okresu.
Grupa zapylania: D
Szczyt zapylania: 12
Ploidyzm: Diploidalna. Samonierodzajna.
Okres zbiorów: 5
https://pomiferous.com/applebyname/cornish-pine-id-1525
#stareodmiany #ogrodnictwo
#botanika #wielkabrytania #polska
Deserowasynonimy: Aromatic, Aromatic Pippin, Aromatic Russet (zob. również Aromatic Russet), Siberian Russetcharakterystyka: Średniej wielkości, zbliżona do dużej, o okrągłym, stożkowatym kształcie z żłobieniami i wyraźnie wybrzuszonym wierzchołkiem. Skórka jest szorstka i sucha. Podstawowy kolor to zielonkawo-żółty, przechodzący w żółty, na którym pojawia się jasnoczerwony rumieniec z ciemniejszymi paskami, przeplatany plamami ochrowej rdzawizny, która w niektórych latach pokrywa całe jabłko. Przezroczki są mieszane – zielone i rdzawobrązowe. Kielich jest mały i zamknięty, osadzony w płytkiej miseczce. Ogonek jest krótki i osadzony w głębokiej, wąskiej i pokrytej rdzawizną wnęce.Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kolor kremowy, jest drobnoziarnisty i jędrny, ale nieco suchy. Smak jest korzenny, lekko cierpki, orzechowy, bogaty, z nutami ananasa.Zastosowanie: Bardzo ceniona tradycyjna odmiana jabłek stołowych.Pochodzenie: Po raz pierwszy wspomniana przez znanego brytyjskiego parlamentarzystę i baroneta z Kornwalii (Wielka Brytania), sir Christophera Hawkinsa, w 1813 roku w czasopiśmie „Transactions” Londyńskiego Towarzystwa Ogrodniczego, w którym ujawnił, że odmiana ta była uprawiana w Kornwalii od wielu lat. W publikacji „The Coloured Figures and Descriptions of the Most Esteemed Kinds of Apples and Pears” (wydanej w 1876 r.) znany brytyjski pomolog Robert Hogg stwierdza, że „pochodzenie tej doskonałej odmiany nie jest nigdzie podane, a sama jej nazwa nie dostarcza żadnych wskazówek co do miejsca, w którym została wyhodowana”. Edward A. Bunyard w swojej książce „A Handbook of Hardy Fruits More Commonly Grown in Great Britain” (opublikowanej w 1925 r.) sugeruje, że odmiana ta „pochodzi z Kornwalii, prawdopodobnie z XVII wieku”.uprawa: Pionowy pokrój, rozłożysty, silny wzrost. Owocuje co roku, ale plony są skromne. Najlepiej rośnie w umiarkowanym klimacie morskim.przechowywanie w chłodni: cztery miesiącepodatność na choroby: podatna na raka. Bardzo odporna na parcha.zbiór: gotowa do zbioru w połowie piątego okresu.grupa zapylania: Eszczyt zapylania: 17ploidizm: diploidalna. Samosterylna.tygodnie przechowywania w chłodni: 12okres zbiorów: _koniec września początek pazdziernika _
_#uk #wielkabrytania #ogrodnictwo #stareodmiany #polska #botanika _\
Stopień zagrożenia
silnie zagrożona
Cornelis Hausapfel
Odmiana regionalna
tak
Synonimy
Jabłko domowe w paski Cornely’ego, jabłko domowe Corneli’ego, jabłko domowe, Huusäppelke, jabłuszka domowe z Akwizgranu
Okres dojrzałości
Jabłka są gotowe do zbioru mniej więcej od początku do połowy października. W dobrych warunkach przechowywania owoce zachowują świeżość do wiosny. Ze względu na niewielką wrażliwość na uciski nawet owoce strząśnięte z drzewa nadają się do przechowywania.
Pochodzenie
„Jabłko domowe” lub „małe jabłko domowe” – nazwy, pod którymi odmiana ta jest dziś sporadycznie znana w okolicach Akwizgranu – to bardzo stara odmiana, która musiała powstać już około 1800 roku. Po raz pierwszy odmianę tę opisał pomolog Diel (1816) pod nazwą „Cornely’s Gestreifter Hausapfel”, którą można uznać za oryginalną nazwę tej odmiany. Owoce otrzymał Diel od pana Carla Cornely’ego z Maire, burmistrza Rimburga koło Akwizgranu, który prawdopodobnie wyhodował tę odmianę z nasion. Sam Cornely opisał tę odmianę w swojej pracy „Der niederrheinische Obstgarten” (1844). Około 30 lat później pomolog Oberdieck opisał tę odmianę w „Illustrirten Handbuch der Obstkunde” (1875), tym razem jako „Corneli’s Hausapfel”. Owoce te Oberdieck otrzymał wcześniej od nauczyciela Breuera z Dhorn nad Renem, który przywiózł mu je na zgromadzenie pomologów w 1863 roku w Görlitz. Również pomolog Engelbrecht (1889) opisał tę odmianę w swojej pracy „Deutschlands Apfelsorten” („Odmiany jabłek Niemiec”) – na podstawie owoców, które otrzymał ze szkółki drzew owocowych Hoesch (Düren).
odniesieniu do tej odmiany – stosuje się przede wszystkim nazwę „Aachener Hausapfel”.
Owoc
Owoc mały, okrągławy, również w przekroju poprzecznym dość okrągły. Podstawowy kolor w momencie osiągnięcia dojrzałości spożywczej jest żółty. Kolor wierzchniej powłoki waha się od pomarańczowo-czerwonego do brązowo-czerwonego, a także krwistoczerwonego, purpurowoczerwonego, z rozmytych pasków (przy intensywnym zabarwieniu również na całej powierzchni), często pokrywających cały owoc. Po stronie ogonka widoczna jest silna, drobna, jasnobrązowa rdzawina, która może przebiegać w postaci siateczkowych pasków aż do środka owocu i nakładać się na kolor wierzchniej powłoki.
Drzewo
Drzewo odmiany Cornely’s Hausapfel charakteryzuje się średnio silnym wzrostem; tworzy średniej wielkości do dużych, kulistych, stosunkowo gęsto rozgałęzionych koron, nieco zwisających na zewnątrz. Odmiana ta jest uważana za szeroko uprawialną i stosunkowo odporną na choroby grzybowe, takie jak parch, rak i mączniak. Zaobserwowano jedynie niewielką podatność na raka na glebach ciężkich lub podmokłych. Jako młode drzewo odmiana ta, pomimo swojego bujnego wzrostu, tworzy dużo krótkiego drewna owocowego i stosunkowo szybko zaczyna owocować. Plon jest obfity i stosunkowo nieregularny, obfite zbiory przeplatają się z mniejszymi plonami. Przy braku odpowiedniej pielęgnacji poprzez przycinanie odmiana ta ma skłonność do wytwarzania małych owoców. Kwitnienie wiosną następuje raczej późno. Młode pędy są jasno brązowo-czerwone, delikatnie nakrapiane i owłosione, raczej smukłe. Liście są średniej wielkości, owalne do lekko lancetowatych, o barwie od średniozielonej do szaro-zielonej, często z lekko zawiniętymi krawędziami.
Odmiany, z którymi można ją pomylić
Doppelter Hausapfel, Oberlausitzer Muskatrenette, Muskatrenette
Przydatność do uprawy
Podsumowując, „jabłoń domowa” jest odporną, obficie owocującą i atrakcyjną wizualnie odmianą lokalną. Nadaje się zarówno do uprawy na wysokim pniu, jak i w postaci niewielkich drzewek, choć obecnie w ogrodach przydomowych i działkowych poszukuje się głównie odmian o bardziej aromatycznym smaku. Aby uniknąć – zwłaszcza w przypadku starszych drzew – małych owoców, konieczna jest dość regularna pielęgnacja poprzez przycinanie. Małe jabłka są obecnie wykorzystywane przede wszystkim jako jabłka użytkowe w kuchni. Tradycyjnie przygotowuje się je metodą „gestooft”, tzn. po usunięciu kielicha gotuje się je w całości z dodatkiem wody, a następnie podaje z karmelizowanym cukrem. Dzięki małym, czerwonym i bardzo smacznym owocom odmiana ta byłaby jednak również dobrym jabłkiem dla dzieci i na Boże Narodzenie
.https://obstsortenerhalt.de/node/286
#ogrodnictwo #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #botanika
Colorado Orange
typ: Deserowy
Opis: Średniej wielkości lub duży, okrągły, z wyraźnymi żłobieniami na powierzchni. Podstawowy kolor to żółty, często z pomarańczowymi paskami na stronie wystawionej na słońce. Na powierzchni występuje mnóstwo rdzawobrązowych przetchlinek. Łodyga jest średniej długości i smukła, osadzona w głębokim, lejkowatym zagłębieniu, które najczęściej jest mocno pokryte rdzawobrązowymi plamami. Kielich jest średniej wielkości i częściowo otwarty, osadzony w głębokiej i wąskiej miseczce.
Pochodzenie: Odmiana ta była szeroko uprawiana w środkowej części Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX wieku, ale nieuchronnie została wyparta przez odmianę Red Delicious i uważa się, że zaginęła na początku pierwszej połowy XX wieku. W grudniu 2017 r. jabłka, które uznano za odmianę Colorado Oranger, pochodzące ze starego drzewa szczepionego rosnącego w Canyon City w stanie Kolorado (USA), zostały przekazane Jude'owi Schuenemeyerowi, założycielowi projektu Montezuma Orchard Restoration Project. Były one tak bardzo podobne do woskowej repliki odmiany Colorado Orange wykonanej na początku XX wieku, że wysłano je na Uniwersytet w Minnesocie w celu przeprowadzenia badań DNA, które wykazały, że profil genetyczny tego jabłka nie pasował do żadnej innej odmiany północnoamerykańskiej, co wskazuje, że jest to rzeczywiście odrębna odmiana dziedziczna.
Zbiór: Pod koniec piątego okresu, ale smak i aromat poprawiają się podczas przechowywania.
Uwagi: Odmiana York Imperial, która z wyglądu jest podobna, jest często mylona z odmianą Colorado Orange.
Szczyt zapylenia: 1
Okres zbiorów: 5
#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #ogrodnictwo #botanika #usa
goldrush® coop 38 p.v.
goldrush® coop 38 p.v.r.
Informacje ogólne
Pochodzenie: krzyżówka odmian Golden Delicious i Coop17, USA
Hodowca: Purdue Research Foundation
Posiadacz licencji: Consortium européen PRF
Termin zbiorów: późny sezon
Wielkość owoców: 70/80
Zastosowanie: bardzo dobra odmiana do późnej sprzedaży w sklepach przy gospodarstwach. Bardzo dobra odmiana na rynki zorientowane na jakość (późna sprzedaż). Może być wprowadzana do sprzedaży po odmianie INRA Belchard® Chanteclerc. Nadaje się do sadów ekologicznych
Opis drzewa
Termin kwitnienia: 2 dni przed odmianą Golden Delicious
Zapylacze: Malus INRA Perpetu® Evereste, Malus INRA Baugene, Malus Golden Gem, Dalinbel, Ariane, Story® Inored, Canopy
Wigor: słaby od momentu rozpoczęcia owocowania
Czas do pierwszego zbioru / plony: szybki / dobre plony
Podatność na owocowanie naprzemienne / przerzedzanie: możliwa podatność na owocowanie naprzemienne w przypadku zbyt obfitego plonu / raczej trudne przerzedzanie (między odmianami Golden Delicious i Gala)
Podatność / odporność na choroby: odporne na szczepy parcha zwykłego (gen Vf), podatne na mączniaka prawdziwego, tolerancyjne na mszycę różową jabłoniową
Opis owoców
Opis owoców: surowy wygląd, żółte z wyraźnymi przetchlinkami i typowym zbrązowieniem
Miąższ / smak: Smak: wyjątkowe walory smakowe już od lutego. Jednocześnie bardzo słodkie i bardzo cierpkie o intensywnym smaku
Możliwości przechowywania: kwiecień w chłodni, lipiec w przechowalni z kontrolowaną atmosferą (CA)https://www.dalival.com/pommes/goldrush-coop-38-en/
#stareodmiany #ogrodnictwo #polska #holandia #niemcy #botanika #usa
Synonimy: Connel Fireside, Red Fireside. Czasami nazywane po prostu „Fireside”, ale jest to nazwa odmiany macierzystej. Opis: Odporna odmiana jabłoni wyhodowana w Ameryce, uważana za mutację lub przypadkową sadzonkę odmiany Fireside. Bardzo ceniona jako jabłko deserowe do spożycia na surowo, wykorzystywana również do produkcji cydru. Identyfikacja: Duże do bardzo dużych, okrągłe. Podstawowy kolor jest żółty, ale zazwyczaj jest on całkowicie pokryty czerwonym nalotem i zaznaczony żółtawymi przetchlinkami. Sieć żółtych, rdzawobrązowych promieni rozciąga się na ramiona i w kierunku wierzchu jabłka. Ogonek jest krótki, gruby i osadzony w wąskiej, płytkiej i rdzawobrązowej wnęce. Skórka jest gruba i nabiera wyraźnie tłustej konsystencji w okresie dojrzałości oraz podczas przechowywania. Jabłka mają skłonność do pękania. Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kolor kremowy, jest jędrny i drobnoziarnisty. Soczysty, o słodko-kwaśnym smaku. Bardzo aromatyczny, słodki z nutami banana. Brązowieje pod wpływem powietrza. Pochodzenie: Najprawdopodobniej mutacja pączkowa odmiany Fireside, ale może to być również sadzonka tej odmiany pochodząca z zapylenia otwartego. Odkryta przez Toma Connella w jego sadzie w pobliżu Menomonie w stanie Wisconsin (USA) i wprowadzona na rynek w 1956 roku. Uprawa: Umiarkowanie silny wzrost. Pokrój wyprostowany, rozłożysty. Zazwyczaj owocuje co roku, ale może owocować co dwa lata. Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się przez cztery miesiące. Podatność na choroby: Odporna na parcha i rdzę cedrową jabłoni. Podatna na bakteryjną plamistość ognia. Zbiór: Gotowa do zbioru w połowie piątego okresu. Uwagi: Odmiana Red Connell ma zazwyczaj jednolity kolor, podczas gdy odmiana Fireside, od której pochodzi, ma czerwone paski na żółtawym lub pomarańczowym tle. Grupa zapylania: C Kronselka Papierówka grasztynek Szczyt zapylania: 11 Ploidyzm: Diploidalna. Samonierodzajna. Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 16 Okres zbiorów: 5 koniec września początek pazdzienika#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska #botanika Odporność na mróz: 4
Synonimy: Cockle Pippin, White Cockle Pippin, Brown Cockle Pippin. Czasami nazywany również Nutmeg Pippin, ale jest to inna odmiana.
Opis: Średniej wielkości do dużego, o kształcie okrągło-stożkowym i nieco kanciastym. Skórka jest zielonkawa, w miarę dojrzewania żółknie, z brązowo-pomarańczowym rumieńcem. Zazwyczaj całkowicie pokryta jasnobrązową rdzawą plamistością i usiana szarymi przetchlinkami. Kielich jest mały i zamknięty, osadzony w płytkiej, pomarszczonej miseczce. Ogonek jest średniej długości i smukły, osadzony w głębokim, pokrytej rdzawą plamistością wnęce. Skórka w okresie dojrzałości jest tłusta w dotyku.
Cechy charakterystyczne: Miąższ ma kremowy kolor, jest drobnoziarnisty, delikatny, chrupiący i soczysty. Bardzo słodki, bogaty w smaku i rześki. Aromatyczny.
Zastosowanie: Jabłko do spożycia na surowo o słodko-kwaśnym smaku.
Pochodzenie: Wyhodowane z pestki przez Cockle’a w Godstone w hrabstwie Surrey (Wielka Brytania) na początku XIX wieku. Wymienione przez brytyjskiego szkółkarza George’a Lindleya w wydaniu jego „A Guide to the Orchard and Fruit Garden” z 1831 roku.
Uprawa: Drzewo o umiarkowanym wzroście, o pokroju wyprostowanym i zwartym, owocujące na krótkich pędach. Daje obfite plony, ale wymaga przerzedzania po zawiązaniu owoców, aby osiągnąć odpowiednią wielkość. Dobrze radzi sobie jako drzewko doniczkowe.
Podatność na choroby: Odporna na mączniaka, parcha i raka.
Zbiór: Gotowa do zbioru na początku piątego okresu środek października .
Grupa zapylania: C kroselka papierówka
Szczyt zapylania: 11
Ploidyzm: Diploidalna. Samonierodzajna.
Okres zbiorów: 5
#botanika #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska
