#psychologia #psychoterapia #dbt #borderline

Tag do obserwowania / czarnolistowania: #codziennedbt

Wprowadzenie: Umiejętności ogólne

Celem treningu umiejętności DBT jest nauczenie się, jak zmieniać własne zachowania, emocje, myśli, które powodują problemy i cierpienie.

Chcemy zredukować takie zachowania jak: nieuważność, poczucie pustki, osądzanie, konflikty z innymi, samotność, stres, nieelastyczność, skrajnie silne emocje, impulsywność, uzależnienia, nieakceptacja rzeczywistości.

Chcemy rozwinąć:

• umiejętności związane z uważnością
  

• umiejętności związane ze skutecznością interpersonalną
  

• umiejętności związane z regulacją emocji
  

• umiejętności związane z tolerancją na dolegliwości psychiczne
  

i te powyższe punkty to cztery główne moduły DBT.

Jak możemy podejść do dowolnego problemu?

1. Rozwiązanie problemu – zmień sytuację, zakończ ją lub uniknij jej.

Pomocne umiejętności: podążanie drogą środkową (umiejętność z modułu skuteczność interpersonalna), umiejętności rozwiązywania problemów (z modułu regulacja emocji).

2. Przejmowanie się problemem w mniejszym stopniu – zmień swoją reakcję emocjonalną.

Pomocne umiejętności: regulacja emocji, uważność.

3. Znoszenie problemu – gdy nie można go rozwiązać ani mniej się nim przejmować – akceptacja i znoszenie problemu oraz swojej reakcji na niego.

Pomocne umiejętności: tolerancja na dolegliwości psychiczne, uważność.

4. Trwanie w nieszczęściu – lub pogorszenie sytuacji.

Nie stosuj żadnych umiejętności

Założenia leżące u podstaw treningu umiejętności

1. Ludzie radzą sobie najlepiej, jak mogą.

2. Ludzie chcą poprawy swojego stanu.

3. Ludzie muszą radzić sobie lepiej, starać się bardziej i muszą być bardziej zmotywowani do zmiany (nie zawsze jest to konieczne – jeśli postęp jest stały i dokonuje się w realistycznym tempie).

4. Ludzie nie musieli spowodować wszystkich swoich problemów, ale i tak muszą je rozwiązać (w przypadku dzieci – muszą pomagać im rodzice i opiekunowie).

5. Ludzie muszą nauczyć się nowych zachowań we wszystkich istotnych kontekstach.

6. Wszystkie zachowania (działania, myśli, emocje) mają swoją przyczynę (nawet jeśli jej nie znamy).

7. Ustalenie i zmiana przyczyn zachowania jest skuteczniejszym środkiem do zmiany niż osądzanie i obwinianie.

W następnym odcinku : Teoria biospołeczna – dlaczego kontrolowanie emocji i działań sprawia mi tyle problemów?

Tag do obserwowania / czarnolistowania: #codziennedbt

Literatura:

1. Matthew McKay, Jeffrey C. Wood, Jeffrey Brantley – Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT). Praktyczne ćwiczenia rozwijające uważność, efektywność interpersonalną, regulację emocji i odporność na stres – Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego – ta książka to DBT w pigułce, jest napisana w bardzo przystępny sposób, od niej polecam zacząć!
   

2. Marsha M. Linehan – Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT). Trening umiejętności. Materiały i ćwiczenia dla pacjentów – Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego – zbiór ulotek z informacjami oraz kart do uzupełniania – polecam jako kolejną po tej powyżej, jeśli ktoś jest spragniony więcej szczegółów :D
   

3. Marsha M. Linehan – Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT). Trening umiejętności. Podręcznik terapeuty – Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego – podręcznik szczegółowo omawiający każdy aspekt treningu DBT, jak go poprowadzić – opcjonalne
   

4. Marsha Linehan – Życie warte przeżycia. Opowieść psychoterapeutki o własnej drodze od samodestrukcji do afirmacji – wyd. Media Rodzina – to jest autobiografia / wspomnienia M. Linehan

Jakby była zła, to by jej w Biedronce nie sprzedawali!

#ksiazki #psychologia

#psychologia

#psychiatria

SAMOBÓJCO! - Zatrzymaj się i nie zostań sobą.

Proszę nie dać się zwieść słowom typu "psycholog/psychiatra na NFZ? hahaha dobre i pewnie trzeba jeszcze czekac 2 lata". Kochani, prywatna osoba też może inkasować od was po 100+ zł, i być kiepska. W tej materii nie ma zasady.

Oczywiście nie czeka się też takich odległości czasu. Wiem z doświadczenia.

+ wizyta psychiatryczna na NFZ nie wymaga skierowania, czekam na nią niecały tydzień., w moim mieście jest wiele punktów tego typu

Szukać można za pomocą: https://pacjent.gov.pl/terminy-leczenia

Psycholog: wymaga skierowania, przysługiwało mi ok 50min tygodniowo.

Ale, jeżeli jesteś uzależniony lub współuzależniony (np. rodzina alkoholowa),

kontaktując się z tego typu ośrodkiem o tym profilu nie potrzebujecie skierowania,

ani do psych/psychologa czy terapeuty. Możecie również liczyć na większy zespół terapeutów. Za przysłowiowe 0zł.

Czy wiesz, że właśnie dowiedziałeś się więcej niż wie 99% społeczeństwa? To już na prawdę bardzo dużo. Wszystko zależy od Ciebie.

#przegryw

#rozdajo

#konkursnanajbardziejgownianymemznosaczem

#nosaczfeeldajski

Jeżeli przeżywasz poważny kryzys psychiczny lub potrzebujesz z kimś porozmawiać.

Masz myśli samobójcze lub coś co Cię przerasta.

WWW: https://centrumwsparcia.pl/

Skorzystaj z pomocy

Jest ktoś, z kim możesz porozmawiać

Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym

800 70 2222

Całodobowo 7 dni w tygodniu

Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka

800 12 12 12

Całodobowo, 7 dni w tygodniu

#ciekawostki #cebuladeals #przegryw #muzyka

#psychologia #psychoterapia #borderline #dbt

Tag do obserwowania / czarnolistowania: #codziennedbt

Chcę rozpocząć serię wpisów, w których przybliżę elementy terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT), konkretnie umiejętności uczonych w ramach treningu DBT.

Takie moje notatki zawierające streszczenie ważnych punktów. Po co? Żeby utrwalać wiedzę, aktywizować się do robienia czegoś regularnie, przypomnieć sobie jak się pisze teksty. Żeby zainspirować innych, przekazać jakieś informacje, może (oby) pomóc komuś, tak jak w przeszłości inni pomogli mi.

Bazować będę głównie na poniższych książkach, które bardzo gorąco polecam kupić!

Mi w czasie poważnego kryzysu pomogły na tyle, że ostatnio znów trochę osiadłam na laurach i muszę się zmotywować, żeby regularnie przypominać sobie te informacje

DBT powstało jako pomoc dla osób z zaburzeniem osobowości z pogranicza, jednak może być pomocna w wielu innych problemach! Dla mnie to trochę takie instrukcje jak żyć, konkrety, których brakowało mi podczas różnych psychoterapii opierających się o luźną rozmowę. (Oczywiście nie zniechęcam do szukania pomocy u specjalistów, wręcz przeciwnie!)

Być może są tu osoby, które odbywały terapię / trening DBT i chciałyby podzielić się swoimi doświadczeniami? Byłoby to dla mnie mega ciekawe! Wydaje mi się, że nie ma wiele miejsc w Polsce, gdzie to jest możliwe.

Ja kojarzę to miejsce: https://psychoterapia.ws/dorosli/terapia-dialektyczno-behawioralna-trening-umiejetnosci-borderline-regulacja-emocji/

Oraz tę terapeutkę: https://www.instagram.com/p/Cljie0Nse9R/

Istnieje też Polskie Towarzystwo Terapii Dialektyczno-Behawioralnej: https://ptdbt.pl/o-ptdbt/

„Marsha Linehan osobiście wyleczyła wielu pacjentów, ale jej pierwszy przypadek był najtrudniejszy. Była to sprawiająca problemy dziewczyna z zaburzeniami, która od ponad dwóch lat przebywała w szpitalu, przez większą część tego czasu odizolowana od innych. Jej życie ograniczało się do kolejnych prób samookaleczeń, poczynając od przypalania, cięcia, uderzania głową o ścianę, aż po próby samobójcze. Ani olbrzymie dawki wszelkich możliwych leków – oddzielnie i w kombinacjach – ani próby terapii elektrowstrząsami nie dały żadnych rezultatów. Wydawało się też, że nie można skorzystać z psychoterapii, bo dziewczyna była tak wściekła i nieufna. Jej dokumentacja pokazuje, jak bardzo bezradni, sfrustrowani i źli byli z jej powodu pracownicy szpitala. Uznano ją w końcu za nieuleczalnie chorą i bez skrupułów zwolniono do domu. Jednak jej losy potoczyły się inaczej, niż można się tego spodziewać. Ta dziewczyna z zamętem w głowie wyrosła na kobietę sukcesu i została psychoterapeutką oraz badaczką, a także wynalazła niezwykłą terapię behawioralną, która pomogła setkom tysięcy ludzi na całym świecie. Chodzi oczywiście o Marshę Linehan”.

M. Linehan, „Życie warte przeżycia” (ze wstępu).

Tag do obserwowania / czarnolistowania: #codziennedbt

Mój ojciec umiera.

Od kilku tygodni leżał w szpitalu. Dzisiaj siostra mi przekazała, że zdiagnozowano u niego raka jelita, pobrano mu też wycinki z kilku miejsc, bo możliwe, że rak zaatakował też inne organy. Lekarze mówią, że jest bardzo źle i konsylium ma zdecydować, czy jest szansa na operację. Ojciec jest przytomny, ale bardzo słaby i nieświadomy swojej diagnozy.

Siostra i ja mieszkamy w UK, rodzice w Polsce. Siostra leci do kraju za trzy tygodnie, prawdopodobnie zobaczyć go po raz ostatni.

Ja nie chcę lecieć i nie mam ochoty go widzieć.

Ojciec, od kiedy pamiętam, miał całą swoją rodzinę w d⁎⁎ie. Własną żonę poniżał i żerował na jej naiwności. Pił ostro, czasem codziennie, wracał zaszczany i/lub pobity do domu bez pieniędzy i gdyby nie wsparcie siostry mojej matki, to nawet na opłaty byśmy nie mięli. Chodziliśmy w połatanych, a czasem dziurawych ciuchach do szkoły i byliśmy ofiarą żartów, bo on musiał mieć na wódkę. Spłodził czwórkę dzieciaków, ale nie zajmował się żadnym, miał na nas kompletnie wywalone. Mieliśmy zakaz zawracania mu głowy, nawet jak nic nie robił, bo on chciał mieć święty spokój. Jeden z moich starszych braci wykorzystywał tę jego obojętność, aby gnębić fizycznie i psychicznie mnie i siostrę, która była najmłodsza, bo wiedział, że pozostanie bezkarny. Przez to nad całym dzieciństwem wisi mi taki cień bycia codziennie poniżanym nawet w najbardziej błahych sytuacjach przez mojego brata.

Ten kompletny brak zainteresowania odbił się na nas wszystkich - brat wyrósł na bardzo aroganckiego typa, który albo siedział za jakieś pomniejsze wykroczenia, albo imał się półlegalnych interesów. Teraz siedzi w Wietnamie, gdzie właściwie zbiegł, bo w kilku innych krajach policja chętnie chciała by mu zadać trochę pytań. Siostra też się w życiu szarpała, miała próby samobójcze, próbowała zostać zakonnicą, chociaż jej ostatecznie udało się ustatkować i wiedzie spokojne życie na emigracji. Ja przeszedłem kilka terapii, mam zdiagnozowany syndrom DDA i problemy z budowaniem bliskości, ale emigracja dała mi ten dystans potrzebny, żeby mozolnie zbudować normalny związek, relacje międzyludzkie i jestem zadowolony ze swojej pracy.

Ostatni raz w Polsce byłem cztery lata temu, musiałem załatwić sprawy notarialne. Nie widziałem się z rodzicami prawie trzy lata. Pamiętam do dzisiaj tę scenę, kiedy zapukałem do rodzinnego domu. Ojciec otworzył mi drzwi, znużonym głosem powiedział: "A, to ty." i poszedł dalej oglądać telewizję...

Teraz więc, gdy on tam dożywa swoich ostatnich dni, nie czuję takiej odpowiedzialności, żeby przyjeżdżać do niego. Nie uważam, żeby sprawdził się jako rodzic, nie przykładał się do swojej roli ani trochę, dbał tylko o swoją wygodę i własne zachcianki i wydaje mi się, że kiedy on umrze, ja nie będę żałował tej decyzji.

Rozmawiałem o tym z moją dziewczyną i ona też uważa, że jeśli nie będzie mnie to prześladowało później, nie powinienem jechać. Ale wciąż muszę to z siebie komuś wyrzucić, a nie bardzo mam gdzie, więc chętnie posłucham waszych opinii.

#przemyslenia #anonimowehejtowyznania #psychologia #psychoterapia

Jak co środę, zapraszam do wysłuchania podcastu,który współtworzę Dzisiaj rozmawiamy o tym czy nerka jest droga i czy łatwo ją dostać, czy jesteśmy głupim i śmierdzącym narodem czy pachnącym i zaradnym oraz ile każdy z nas ma w sobie narcyza i czy to dobre podejście do świata i innych. Zapraszam na Spotify,YouTube i inne streamy. Jak odcinek się podobał, proszę prześlij to swoim znajomym i daj wszystkie lajki,które można dać! Dzięki!

https://youtu.be/2vHwkZc1oEA

#podcast dzisiaj sporo #czarnyhumor #psychologia #heheszki

Co to może być jeżeli czuję się oceniany na każdym kroku przez innych? xD mam taką rozkminę teraz i zacząłem sobie takie sytuacje przypominać, choćby z przedwczoraj, gdy byłem wśród ludzi na luźnym spotkaniu towarzyskim xD. Jak gadałem normalnie to co jakiś czas, z tyłu głowy miałem co sobie ludzie myślą, jak to odbierają i czy rozumieją to na pewno tak samo jak chce to przekazać i jak mnie oceniają. W robocie, w sprawach służbowych mam identycznie i w sumie męczy mnie to odkąd pamiętam. Zaciekawiło mnie to na tyle, że wpisałem w Google i wyskoczyło mi, że to fobia społeczna, co mnie zdziwiło xD. Zrobiłem nawet jakiś test z neta i wyszło mi, że nie mam tego, ale pytania dotyczyły czegoś innego tj. niechęci do rozmów telefonicznych, wystąpień, unikania kontaktu z nowymi osobami itp. czy ktoś się na tym zna? xD Jakby ktoś był tak miły i zechciał się wypowiedzieć to odczytam i docenię rano, bo idę spać.

#psychologia

W wieku 23 lat Filip byt bezrobotny i mieszkał z rodzicami, a jego nadzieje na usamodzielnienie się gwałtownie malały, bo jego życie zdezorganizował lęk. Rok wcześniej Filip uzyskał licencjat i próbował dostać się na studia prawnicze, lecz nie zdał za pierwszym razem egzaminu wstępnego i było mu bardzo trudno się uczyć by podejść do niego drugi raz. Czuł ogromna presję jego ojciec był prawnikiem, a każde z jego rodzeństwa dostało się na prawo tub medycynę cała rodzina oczekiwała więc ze Filip pójdzie w ich ślady.

Filip czuł się napięty i rozdrażniony przez większość dnia. Codziennie rano budził się nie spokojny jak gdyby miało się wydarzyć coś złego, był też wyczerpany, bo nie sypiał dobrze powodu lęku. W ciągu dnia miał nudności i problemy ze skupieniem się, kiedy próbował się uczyć. Początkowo doznawał lęku tylko czasami, ale w ciągu ostatnich kilku miesięcy jego stan pogorszył się do tego stopnia, że praktycznie stale odczuwał lęk. Z domu wychodził rzadko, ale nie mógł się skupić na nauce, toteż przez większość dnia surfował po internecie albo oglądał filmy.

Lęk obezwładniał Filipa i groziło mu, że jego aspiracje zawodowe spełzną na niczym. Za miast skupić się na tym, co doprowadziłoby go do zamierzonego celu, czyli studiów prawniczych, zamartwiał się o przyszłość. Nie mogę się skoncentrować, wszystko zapominam" Nic rozumiem, co czytam" Nigdy nie zdam tego egzaminu". Pójdę na egzamin i będę miał pustkę w głowie. Uzyskam taki wynik, że nigdy nie dostanę się na te studia". "Nie potrafię nawet wypełnić formularza zgłoszeniowego". Nie wiem, co mam napisać o sobie w tym zgłoszeniu; co będzie, jeżeli komisja pomyśli sobie, że to, co napisałem jest głupie?". Zostanę w życiu sam i będę pracował w barze szybkiej obsługi". Nigdy nie będę szczęśliwy i zostanę jednym z tych przegranych życiowo facetów, o jakich czyta się w gazetach". Takie myślenie było źródłem leku Filipa i stało się czymś w rodzaju samospełniającej się przepowiedni, bo postępował on w sposób, który mógł doprowadzić go do skutku, którego najbardziej się obawiał. Terapeuta Filipa skupił się bezpośrednio na jego zmartwieniach. Pomagając mu zmienić katastroficzne myśli o przyszłym niepowodzeniu, doprowadził do ograniczenia jego leku uogólnionego, co sprawiło, że Filipowi łatwiej było się uczyć do egzaminu wstępnego na studia prawnicze.

#przegryw #psychologia #psychoterapia

Czy Wy też tak macie, że jak witacie się grabą z jakimś innym facetem, a ten podaje rękę tzw. martwego śledzia to też już jesteście z góry negatywnie nastawieni do takiej osoby? xD Mam takiego gościa w robocie, co zawsze jak podaje grabę to ma tak sflaczałą tą dłoń, że aż czuje silny dyskomfort i unikam typa xD

#pracbaza #pytanie #psychologia

Jaki #podcast o #filozofia lub #psychologia polecacie?

Komik Konstantin Kisin mówi w shorcie dlaczego wmawianie ludziom, że są ofiarami jest tak bardzo szkodliwe.

(Użytkownik, który w komentarzu przetłumaczy tę krótką wypowiedź dostanie najwięcej piorunów.)

#ciekawostki #psychologia #woke #konstantinkisin

nic mi się nie chcę, a zarazem chce #psychologia

Profil lęku Beth

I. GŁÓWNE CZYNNIKI URUCHAMIAJĄCE LEK

1. Miejsca publiczne, supermarket, duża restauracja, centrum handlowe, kino itp

2. Oczekiwanie na spotkanie z ludźmi, np na cotygodniowe zebranie pracowników

3. Rozmowa z kimś nieznajomym

4. Uczucie gorąca i dyskomfortu, zwłaszcza wśród innych ludzi

5. Wspomnienie rozmowy z pewną osobą w pracy w zeszlym tygodniu

II. OCENA ZAGROŻENIA I NIEBEZPIECZEŃSTWA

Doznania fizyczne napięcie mięśni, wypieki, pocenie się, trudności z oddychaniem, zawroty głowy, suchość ustach ucisk w klatce piersiowej

Ocena doznań fizycznych: ucisk w klatce piersiowej byt oznaką narastającego lęku; uczucie gorąca pocenie się było kłopotliwe, bo ludzie mogli zauważyć mój lek i ewentualnie poczuć odrazę z powodu nieprzyjemnego zapachu; wypieki zinterpretowałam jako oznakę zbliżającego się napadu paniki

Automatyczne myśli o zagrożeniu, niebezpieczeństwie katastrofie (strach źródłowy): ludzie zauważa, że odczuwam lek i będą się zastanawiać, co jest ze mną nie tak, poczują do mnie odrazę, bo tak bardzo się pocę, czuje się zakłopotana tym ohydnym poceniem się

Typowe błędy w myśleniu: katastrofizacja z powodu pocenia się, widzenie tunelowe [będąc wśród ludzi, Beth potrafi myśleć tylko o leku], błyskawiczne wyciąganie wniosków [natychmiast uznaje, ze jest zakłopotana], uzasadnianie emocjonalne [odczuwa niewielki lek, a potem jest bliska utraty panowania nad sytuacją i rzeczywiście czuje się zakłopotana]

Przekonania na temat leku: nie mogę znieść uczucia leku, jeżeli odczuwam lek wśród ludzi, to jest bardziej prawdopodobne, ze poczuję się zakłopotana, gdy odczuwam lek nie mogę z nikim sensownie rozmawiać powinnam móc czuć się spokojna i odprężona wśród ludzi

III. ZAMIERZONE SPOSOBY RADZENIA SOBIE Z LEKIEM

Myli o bezradności (bezbronności); jestem emocjonalnie słaba i fatwo tracę pewność siebie, brak mi umiejętności społecznych, tym łatwiej więc czuje się zakłopotana, inni zauważają, że jestem niezręczna i skrępowana wśród ludzi i dlatego zwracają na mnie uwagę

Wzorce unikania: unikam większości miejsc publicznych, kontakty z ludźmi mam ograniczone do rodziny i kilku dawnych znajomych, unikam sytuacji, w których mogę się znaleźć w centrum

Poszukiwanie bezpieczeństwa: biorę środek uspokajający zawsze wtedy, gdy wychodzę z domu; noszę grube ubrania, żeby ukryć pocenie się staram się robić dobre wrażenie, gdy odczuwam lęk (chowam się w bezpieczne miejsce)

Inne sposoby radzenia sobie z lękiem: próbuje przekonać samą siebie, że nie zrobiłam niczego wprawiającego w zakłopotanie [racjonalizacja], staram się myśleć o czymkolwiek, tylko nie o leku [odwracanie uwagi, mówię sobie, że odczuwanie tego leku jest głupie [strofowanie się]

Zmartwienia związane z lękiem: martwię się, że Jeff może mnie opuścić, martwię się, że mój lek się zwiększy i wyrzucą mnie z pracy, martwię się, że moja bardzo nieśmiała ośmioletnia córka też będzie miała problemy lekowe, tak jak jej mama

#przegryw #psychologia #psychoterapia #nerwica

#psychologia

wybaczcie ubogą technikę

Weekendowa polecajka z serii The Diary Of A CEO - szczerze zachęcam.

Tematyka wywiadu skoncentrowana wokół szczęścia i umiejętności kontroli myśli, ale poruszono również kwestie AI (i jej wpływu na nasze życie). Nie kojarzyłam wcześniej tego Pana (Mo Gawdat - byly dyrektor biznesowy Google X), a myślę że warto poznać jego historię. Zdecydowanie na plus dla mnie 'ścisłe' - matematyczne podejście do psychologii i zagadnienia szczęścia. Łapcie link!

https://youtu.be/csA9YhzYvmk

#podcast #psychologia #rozwojosobisty #ai

Piątkowa przypominajka że umiejętności zdobyte przez oskarkow podczas gnębienia nas w szkole, pomogły im zbudować pożądany społecznie charakter, pewność siebie i naprowadziły ich w życiu na tor prowadzący do sukcesu.

Kontrast jaki widać między naszym, a ich rozwojem genetycznym, zwany potocznie moggingiem, powstający gdy mijamy ich na ulicy razem z ich samicami, pomoże tym ostatnim utwierdzić się w przekonaniu że wybrały najlepszego samca, odpali układ nagrody, zwiększy nawilżenie dróg rodnych i przyspieszy pękanie pęcherzyka Graafa, co przyczyni się do ich dzisiejszej decyzji o nieużywaniu wieczorem gumek po powrocie do deweloperskiego penthouseu.

Pieniądze jakie zapłacicie ich dziewczynom za terapie która ma wam pomóc pogodzić się z tym stanem rzeczy, zostaną użyte do zapewnienia ich rodzinom i potomstwu najlepszego bytu i zwiększaniu jego szans w konkurencji w nowym pokoleniu.

#przegryw #blackpill #depresja #psychologia #natura #wychodzimyzprzegrywu #zwiazki #takaprawda #niepopularnaopinia #

Psychoterapeuta dzisiaj znowu surowy ehh

nic nie czytał co napisałem.

ja trochę przeczytałem tylko.

pytał się po co ja ojca ciągam

Samemu nie potrafiłem powiedzieć co z książki wyciągnąłem

przynajmniej powiedział, że dużo przeczytałem

i tyle w sumie, znowu się zastanawiam czy zmienić psychologa

napisze ktoś jakiś poradnik jak szukać miejsca w pociągu w drugiej klasie? Jak widać, że są wszędzie pozajmowane jedno miejsce na cztery, to chodzi się po przedziałach i szuka miejsca? ile przedziałów się przechodzi w takiej sytuacji?

tyle kartek przygotowałem

#przegryw #psychologia #psychoterapia #qewnakwadracie