Kłująca pianka 16 lipca 2019 roku w Kennebunkport w Maine, na trawniku należącym do muzeum kolejnictwa Seashore Trolley Museum, pojawiło się nietypowe zwierzę - początkowo wzięto je za białego skunksa, ponieważ wyglądało wyjątkowo puszyście, jednak ostatecznie zidentyfikowano je jako młodego jeżozwierza z albinizmem. Jego obecność wzbudziła niemałe zainteresowanie. Jak się okazało, jeżozwierz to bardzo młody, jeszcze pozbawiony w pełni ukształtowanych kolców samiec, który wraz z innym, szarobrązowym osobnikiem (najprawdopodobniej z matką) zamieszkał na gęsto porośniętym drzewami skrawku terenu w pobliżu muzeum.

Jeżozwierz, nazwany pieszczotliwie Marshmallow, zaczął być regularnie widywany w okolicy i przyczynił się do wzrostu popularności muzeum, stając się lokalną sensacją. Pozostał jednak dzikim zwierzęciem: zwiedzających przestrzegano, żeby w przypadku obserwacji zawsze zachowywali dystans przynajmniej 15 metrów od jeżozwierza i żeby go nie dokarmiali, zwłaszcza że jedzenie pozostawiane przez ludzi mogłoby przyciągnąć jego naturalnych wrogów. Osobniki albinotyczne są szczególnie narażone na ataki drapieżników - amerykańskie jeżozwierze, zwane właściwie ursonami, potrafią co prawda znakomicie się bronić, ale czasem padają ofiarami takich zwierząt, jak kuna wodna, kojot, ryś czy puchacz.

tag serii do obserwowania: #7ciekawostekprzyrodniczych

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ssaki #gryzonie #jezozwierze #urocze

Kolejne kosmiczne zdjęcie wykonane z pokładu ISS 1 czerwca 2021 roku podczas misji Expedition 65. Tym razem w kadrze znalazło się niezwykłe jezioro Bałchasz w Kazachstanie. Jezioro ma około 600 km długości przy średniej głębokości wynoszącej jedynie 6 metrów. Najbardziej charakterystyczną cechą Bałchaszu jest podział na dwa odmienne akweny — zachodnia część zawiera wodę słodką, natomiast wschodnia jest słona. Ta anomalia wynika z wąskiego połączenia obu części jeziora, silnego parowania związanego z suchym klimatem regionu oraz działalności rzeki Ili, która dostarcza ogromne ilości słodkiej wody z topniejących śniegów górskich do zachodniej części akwenu.

#kosmos #astronomia #ciekawostki #nasa

#ciekawostki

#bron

#strzelectwo

shut up and take my money

#rolnictwo #ciekawostkihistoryczne #ciekawostki

FMŻ Bizon w porcie Gdynia.

Cel STANY ZJEDNOCZONE.

#losowemiasto <-- Tag do obserwowania

#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne #suseuspamuje

• Miasto: --

• Wieś: Mchy – wieś (dawniej miasto) w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Książ Wielkopolski. Mchy uzyskały lokację miejską przed 1458 rokiem, zdegradowane przed 1600 rokiem. Wieś położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego . W 1258 wieś pierwszy raz wspomniana została w dokumentach pod nazwą Mchi. W latach 1458 i 1510 Mchy były miastem. Miejscowość jest siedzibą parafii św. Marcina Biskupa . Zabytkami wsi prawnie chronionymi są: kościół św. Marcina z lat 1575-1616, plebania z 1 poł. XIX w. oraz ogrodzenie, zespół dworski, składający się z dworu z XVIII wieku , parku krajobrazowego o pow. 4,24 ha z XVIII wieku, spichrza z 1809 roku.

• Data wykonania zdjęcia: Lata 1970-1979

• Opis zdjęcia: Kościół parafialny Św. Marcina Biskupa w Mchach, fot. L. Surowiec. Źródło

• Zwycięzca losowania: @bori

Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link

#losowemiasto <-- Tag do obserwowania

#suseuspamuje #hejtolosauth

#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne

• Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.
  
  

• Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.
  
  

• O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzez hejto los.
  
  

• Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.
  
  

• Nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.
  
  

• Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.
  
  

• Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.
  
  

• Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 9 rano, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.

15 maja:

• Dzień Dojazdu Rowerem do Pracy

• Patronalne Święto Rolników

• Międzynarodowy Dzień Kangurowania

• Międzynarodowy Dzień Rodzin

• Święto Polskiej Muzyki i Plastyki

• Międzynarodowy Dzień Pończoch Nylonowych

• Dzień Niezapominajki

#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki #rolnictwo #rower #rodzina #ponczochy #polskamuzyka

4 grudnia 1995 roku. Robert Metcalfe usiadł, by napisać swoją cotygodniową kolumnę dla magazynu InfoWorld. Metcalfe nie był przypadkowym ekspertem technologicznym rzucającym gorącymi opiniami. Był człowiekiem, który współtworzył Ethernet w Xerox PARC w 1973 roku – technologię, która umożliwiła łączenie komputerów w sieć. Założył 3Com, firmę wartą miliardy dolarów. Gdy Bob Metcalfe mówił o sieciach, ludzie słuchali.

A to, co miał do powiedzenia tamtego grudnia, było niepokojące.

„Prawie wszystkie z wielu przewidywań dotyczących 1996 roku opierają się na ciągłym wykładniczym wzroście internetu” – napisał. „Ale przewiduję, że internet wkrótce spektakularnie wybuchnie jak supernowa i w 1996 roku katastrofalnie się załamie”.

Nie zwolni. Nie będzie miał trudności. Katastrofalnie się załamie.

Pomyślcie o kontekście. W 1995 roku internet był ledwie dekadę obecny w świadomości publicznej. Większość ludzi wciąż używała modemów wybierających numer, które piszczały jak umierające roboty. Załadowanie pojedynczej strony internetowej mogło zająć minuty. Określenie „World Wide Wait” nie było żartem – było rzeczywistością.

Metcalfe spojrzał na infrastrukturę – routery, serwery, przepustowość, protokoły – i zobaczył system uginający się pod niemożliwym ciężarem. Zbyt wielu użytkowników napływających zbyt szybko. Za mało kabli. Za mało przepustowości. Internet, argumentował, został zbudowany dla naukowców i naukowców, a nie dla milionów zwykłych ludzi próbujących jednocześnie sprawdzić pocztę e-mail i przeglądać strony internetowe.

Załamanie wydawało się nieuniknione.

A Metcalfe był tak pewny swojej analizy, że złożył obietnicę: jeśli internet NIE załamie się w 1996 roku zgodnie z przewidywaniami, dosłownie zje swoje słowa.

Napisał to w druku. Publicznie. Bez żadnego pola manewru.

Dla ludzi budujących firmy internetowe w 1995 roku ta przepowiednia była przerażająca. Metcalfe był ich bohaterem. Dał im Ethernet – sam fundament ich sieci. To było tak, jakby bracia Wright ogłosili w połowie lotu, że samoloty są skazane na zagładę.

Sky Dayton, który w tym czasie budował EarthLink, pisał później o wstrząsie: „Bob Metcalfe wynalazł Ethernet w Xerox PARC w 1973 roku i był eponimem prawa Metcalfe’a. Był naszym idolem, inżynieryjnym bóstwem, któremu wszystko zawdzięczaliśmy. Więc kiedy wystąpił i ogłosił, że ta sieć, którą pomógł stworzyć, nie przetrwa, przeszły przez społeczność dreszcze”.

Klienci dzwonili z pytaniem, czy wali się niebo. Inwestorzy stali się nerwowi. Przewidywania Metcalfe’a były nie tylko błędne – były niebezpieczne.

W ciągu 1996 roku Metcalfe wypatrywał oznak apokalipsy. Udokumentował każdą awarię sieci. Każdą awarię America Online. Każdy problem Netcomu. Każdą awarię serwera. Wskazywał na nie jako dowód: „Widzicie? Zaczyna się. Załamanie nadchodzi”.

Ale działo się coś innego.

Zamiast się załamać, internet się dostosowywał. Inżynierowie ulepszali infrastrukturę. Firmy kładły nowe kable. Wdrażano lepsze routery. Strategie dystrybucji treści ewoluowały. Społeczność open-source wprowadzała innowacje. Prywatny przemysł inwestował miliardy.

Internet ciągle rósł.

Rok 1996 nadszedł i minął.

Żadnego katastrofalnego załamania. Żadnej supernowej. Żadnego stopienia. Tylko... więcej internetu. Więcej użytkowników. Więcej stron internetowych. Więcej ruchu.

A Robert Metcalfe miał obietnicę do dotrzymania.

10 kwietnia 1997 roku. Szósta Międzynarodowa Konferencja World Wide Web. Centrum Kongresowe Santa Clara w Kalifornii.

Metcalfe miał wygłosić przemówienie programowe. Wszyscy w świecie technologicznym wiedzieli, co się zbliża. Wieść się rozniosła. Człowiek, który przepowiedział śmierć internetu, będzie teraz musiał zjeść swoją przepowiednię.

Metcalfe wszedł na scenę. Stanął przed publicznością inżynierów sieciowych, przedsiębiorców i programistów – ludźmi, którzy udowodnili mu, że się myli, budując silniejszy internet, niż uważał za możliwy.

Próbował sprytnie wybrnąć.

Wyciągnął ogromne ciasto. Było udekorowane, by wyglądać dokładnie jak jego drukowana kolumna, z lukrem imitującym tekst jego katastroficznej przepowiedni. „A co powiecie na to?” – zasugerował z uśmiechem.

Tłum wygwizdał go. Głośno.

„Mówicie, że zjedzenie tylko kawałka ciasta nie wystarczy, by was zadowolić?” – powiedział Metcalfe z udawanym zdziwieniem. „Podejrzewałem, że zrobi się nieprzyjemnie”.

Żadnego ciasta. Chcieli prawdziwego.

Metcalfe sięgnął za podium i wyciągnął coś, co tam ukrył: blender.

Publiczność wiwatowała.

Chwycił poprzednie wydanie InfoWorld – z 4 grudnia 1995 roku – i otworzył na swojej kolumnie. Tej z przepowiednią. Tej, która wywołała miesiące niepokoju w kręgach technologicznych. Wyrwał stronę z magazynu. Podarł ją na kawałki. Wrzucił pocięty papier do blendera. Dodał przezroczysty płyn. Wcisnął przycisk.

Blender zaszumiał. Papier i atrament i woda zmieszały się w mętną, papkowatą breję – ten paskudny szlam, który powstaje, gdy niszczysz drukowane słowa i redukujesz je do płynnej zawiesiny.

Metcalfe przelał miksturę do miski. Wziął łyżkę. Zrobił pauzę dla efektu dramatycznego. A potem, przed setkami ludzi, którzy zbudowali internet, który uznał za skazany na zagładę, Robert Metcalfe zjadł swoje słowa.

Wychłeptał całą miskę.

Tłum oszalał. Brawa. Aplauz. Świętując nie tylko jego odpowiedzialność, ale to, co reprezentowała jego błędna przepowiednia: internet przetrwał swojego najbardziej sceptycznego twórcę.

Oto, co sprawia, że ten moment jest tak potężny: Metcalfe nie musiał tego robić. Mógł to zbagatelizować. „Mówiłem metaforycznie!”. Mógł twierdzić, że został wyrwany z kontekstu. Mógł po cichu usunąć kolumnę z archiwów i udawać, że nigdy nie istniała. Mógł kłócić się o szczegóły techniczne – „Cóż, były awarie, więc częściowo miałem rację”. W 2024 roku tak robi większość osób publicznych. Zła przepowiednia? Obwiniaj algorytm. Obwiniaj swoich pracowników. Obwiniaj za złe zinterpretowanie. Wydaj niejasne nie-przeprosiny. Idź dalej.

Metcalfe przyznał się do tego całkowicie. Postawił śmiałą prognozę. Postawił na szali swoją wiarygodność. Obiecał konsekwencje. A gdy się mylił – spektakularnie, publicznie, niezaprzeczalnie – dotrzymał obietnicy w najbardziej dosłowny, absurdalny, niezapomniany sposób.

Robert Metcalfe otrzymał Nagrodę Turinga w 2023 roku – najwyższe wyróżnienie w informatyce. Cytat chwalił jego wynalezienie Ethernetu i wkład w sieci. Nie wspomniał o przepowiedni. Nie musiał. Ponieważ historia, którą wszyscy pamiętają, nie jest taka, że Metcalfe pomylił się w jednej prognozie. Ale że dotrzymał obietnicy, gdy się pomylił.

W erze, w której odpowiedzialność wydaje się wymarła – gdzie osoby publiczne unikają, wymigują się i zaprzeczają – moment Metcalfe’a wyróżnia się. Nie dlatego, że miał rację. Ale dlatego, że gdy się mylił, przyznał się do tego w najbardziej namacalny, niezaprzeczalny, niezapomniany sposób.

#ciekawostki #komputery #internet #historia #technologia

źródło: fb .com/photo/?fbid=122168150234983163&set=a.122105348390983163

Ćwierć wieku temu premierę miała płyta Lateralus zespołu TOOL.

https://en.wikipedia.org/wiki/Lateralus

https://pl.wikipedia.org/wiki/Lateralus

https://www.youtube.com/watch?v=3BXyEUOuNds&list=OLAK5uy_lGJLMX42JRmpbF-DFZrUBLL7ymhQ9AiCY

. #tool #muzyka #deaftone #ciekawostki #lateralus #2001

Dom Samnicki w Herkulanum - jeden z najstarszych i najpiękniejszych domów miasta

Casa Sannitica, czyli Dom Samnicki, to jeden z najstarszych i najlepiej zachowanych domów w starożytnym Herkulanum. Budynek wzniesiono w II wieku p.n.e., a jego architektura stanowi doskonały przykład okazałej rezydencji należącej do zamożnej rodziny z okresu republikańskiego. Nazwa domu nawiązuje do dekoracji inspirowanych sztuką Samnitów, ludu zamieszkującego południową Italię przed dominacją Rzymu.

Najbardziej charakterystycznym elementem domu jest reprezentacyjne atrium z dwukondygnacyjną kolumnadą, należące do najpiękniejszych wnętrz odkrytych w Herkulanum. Zachowały się tam fragmenty stiuków i malowideł w tzw. pierwszym stylu pompejańskim, imitującym kosztowne okładziny z marmuru. Układ i dekoracja rezydencji świadczą o wysokim statusie społecznym właścicieli oraz o ich przywiązaniu do tradycyjnych form architektury italskiej.

Dom został ponownie otwarty dla zwiedzających po zakończeniu prac konserwatorskich prowadzonych przez Herculaneum Conservation Project. Naprawiono przeciekający dach oraz zabezpieczono dekoracje ścienne, które ucierpiały wskutek działania wilgoci. Dzięki temu odwiedzający mogą ponownie podziwiać jeden z najpiękniejszych przykładów rzymskiego domu z epoki republikańskiej.

Casa Sannitica pozostaje jednak zabytkiem bardzo delikatnym. Mimo że przetrwało niemal 2000 lat od erupcji Wezuwiusza w 79 roku n.e., nadal wymaga stałej ochrony przed wpływem warunków atmosferycznych i intensywnym ruchem turystycznym. Tablica znajdująca się na terenie obiektu zwraca uwagę, że nawet ocieranie się plecakami o ściany czy siadanie na starożytnych murach może powodować nieodwracalne uszkodzenia.

W domu odnaleziono liczne przedmioty codziennego użytku, w tym ceramiczne naczynia i szklane flakony, które pozwalają lepiej poznać życie mieszkańców Herkulanum.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/dom-samnicki-w-herkulanum-jeden-z-najstarszych-i-najpiekniejszych-domow-miasta/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

W świecie gier nawet błąd potrafi stać się skarbem.

#ciekawostki #warhammer #failcast #rpg #gry #gryrpg #gryfabularne #grybezpradu

A tutaj można pooglądać na żywo jak robot zabiera ludziom pracę ;)

https://www.youtube.com/live/luU57hMhkak?si=52csIKGrDDT7QTEB

#ciekawostki #technologia #ai

Interaktywna mapa okolicznych gwiazd.

https://stars.chromeexperiments.com/

#mapy #ciekawostki #kosmos #astronomia #gwiazdy #wszechswiat

Niemieccy żołnierze oglądają zniszczony radziecki BT-7 (?) w Rydze. 14.07.1941

BT (od rosyjskiego „bystrochodnyj tank” – czołg szybkobieżny) to seria radzieckich czołgów lekkich produkowanych w latach 1932–1941. Maszyny te były znane pod potocznymi nazwami „betka” lub „betiuszka”. Charakterystyczną cechą czołgów BT była możliwość poruszania się zarówno na gąsienicach, jak i na samych kołach, co pozwalało osiągać bardzo wysokie prędkości jak na swoje czasy. Konstrukcje tej serii odegrały ważną rolę w rozwoju radzieckiej broni pancernej i stały się podstawą do stworzenia późniejszych czołgów, takich jak T-34. Najbardziej rozwiniętą i zarazem ostatnią wersją seryjną był BT-7, uznawany za szczytowy etap rozwoju tej rodziny pojazdów.

#czolgi #iiwojnaswiatowa #historia #ciekawostki

Tokio i jego przedmieścia sfotografowane z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej 18 października 2025 roku około godziny 4:00 czasu lokalnego.

Niesamowity widok.

#kosmos #ciekawostki #nasa

14 maja:

• Dzień Farmaceuty

• Dzień Opiekuna Medycznego

#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki #farmacja #farmaceuta

#losowemiasto <-- Tag do obserwowania

#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne #suseuspamuje

• Miasto: --

• Wieś: Obrazów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Obrazów. Ma status sołectwa. Historycznie położony jest w Małopolsce , w ziemi sandomierskiej . W roku 2021 we wsi mieszkało 436 osób. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XIII wieku. Według Kodeksu Małopolskiego 4 lutego 1256 r. odbył się tu wiec dostojników małopolskich z księciem krakowskim i sandomierskim Bolesławem . Miejscowa parafia istnieje od co najmniej 1254 r., W 1809 r. stały tu wojska austriackie, które w nocy z 15 na 16 czerwca uderzyły na Sandomierz. Kapitulacja wojsk polskich, broniących miasta, podpisana została właśnie w Obrazowie. 2 listopada 1914 r. wojska austriackie i rosyjskie stoczyły w tych okolicach bitwę. W jej wyniku Austriacy zostali zmuszeni do wycofania się za Wisłę. 8 września 1939 r. IX kompania Wojska Polskiego stoczyła tu walkę z oddziałem niemieckim. W 1942 r. Armia Krajowa zorganizowała tutaj podchorążówkę. W akcji 27 czerwca 1941 r. miejscowa placówka AK rozbiła posterunek granatowej policji w Obrazowie. W drugiej połowie 1944 i na początku 1945 r. toczyły się tu ciężkie walki o przyczółek baranowsko-sandomierski . Przez kilka miesięcy linia frontu przebiegała wzdłuż doliny Opatówki . W czasie walk zniszczonych zostało wiele miejscowym gospodarstw, zginęło też kilkudziesięciu mieszkańców. W latach powojennych w Obrazowie powstały sady jabłoniowe – obecnie jabłoń jest symbolem gminy Obrazów. Zabytki: Barokowy kościół pw. św. Piotra i Pawła , wzniesiony w latach 1760-1767 w miejsce dawnego kościoła drewnianego. Został ufundowany przez kanonika krakowskiego Andrzeja Potockiego. Kościół wraz z dzwonnicą z II połowy XVIII w.

• Data wykonania zdjęcia: Rok 1915

• Opis zdjęcia: Wnętrze kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła Źródło

• Zwycięzca losowania: @Byk

Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link