Zaloguj się aby komentować
W końcu dorobiłem się stolika do tego potwora. DeWalt DE7260. Pewnie dedykowany stolik Boscha byłby lepszy, ale nie aż 2x lepszy. Bo tyle kosztuje.
Zależało mi na pionowym parkowaniu. Po tym jak znajomy pożyczył mi piłę stołową już wiem, że zabudowa tych narzędzi w blacie nie ma sensu i będą rozkładane
#narzedzia #warsztat #niepoprawnywarsztat





@PanNiepoprawny znaczy założyć pewnie tak jakby wywiercić dobre dziury albo zamontować jakiś plate. Pytanie ile by ten stół przetrwał biorąc pod uwagę, że imadło to jednak nie ukośnica, gdzie materiał jest "stacjonarny", robi się na nim jednak często cięższe rzeczy jak się z czymś szarpiesz, czy pracujesz młotkiem i wtedy to dopiero mój BARDZO stacjonarny stół ważący ze wszystkim dobre kilkaset kilo potrafi się nie ruszać. Jednak te kółka i rama z milionem zawiasów i zatrzasków... no jakoś sobie nie potrafię wyobrazić, że wytrzymuje to jedną sesję rozmontowywania jakiegoś zapieczonego ustrojstwa
A jak już będzie naprawdę źle to wjeżdżasz na Sor i biorą Cię bez kolejki, bo z kartki przecież...
@PanNiepoprawny wózek mi mocno przypomina transporter medyczny używany w karetkach

Zaloguj się aby komentować
Blauer Kölner
Stopień zagrożenia
zagrożona
Odmiana regionalna
tak
Okres dojrzałości
Odmiana jest gotowa do zbioru mniej więcej od połowy do końca października, a nadaje się do spożycia od momentu zbioru do około stycznia lub lutego.
https://obstsortenerhalt.de/node/283
Pochodzenie
https://obstsortenerhalt.de/node/283
Odmiana ta pochodzi najprawdopodobniej z pozostawionego po sobie majątku prywatnego hodowcy Diedricha Uhlhorna ml. (Grevenbroich). Uhlhorn (1843–1915), jeden z najbardziej kreatywnych i odnoszących największe sukcesy prywatnych hodowców swoich czasów, w latach 1870–1900 wyhodował szereg odmian jabłek, z których najbardziej znane to „Freiherr von Berlepsch” i „Zuccalmaglios Renette”. Był on również jednym z pierwszych hodowców, którzy na większą skalę przeprowadzali ukierunkowane zapłodnienia, w których znane były obie odmiany rodzicielskie. Odmiany rodzicielskie niniejszej odmiany – wyhodowanej prawdopodobnie około 1895 roku – nie są znane; odmiana ta mogła jednak wywodzić się z amerykańskiej odmiany McIntosh lub wykazuje z nią duże podobieństwo. Sam Uhlhorn nie wprowadził już tej odmiany na rynek. Materiał rozmnożeniowy, podobnie jak w przypadku innych odmian Uhlhorna, był po jego śmierci przez dziesięciolecia przechowywany w szkółce drzew „Pomona”, założonej w 1900 roku przez Juliusa Höningsa w Neuss (teren „Pomony” funkcjonował jako szkółka drzew i plantacja jeszcze po II wojnie światowej, a od 1960 roku został przekształcony w dzielnicę mieszkaniową i sportową)
https://obstsortenerhalt.de/node/283
rozpowszechnienie
Od 1955 roku odmiana ta została ponownie odkryta, a następnie wprowadzona do obrotu w większych ilościach przez szkółkę drzew owocowych Petera Nicolina we Frauweiler (obecnie Peter Nicolin w Grevenbroich-Kapellen). To właśnie ta szkółka nadała odmianie nazwę „Blauer Kölner” – być może w nawiązaniu do ciemnoczerwonej i pokrytej niebieskawym nalotem skórki owoców, być może również do istniejącej już wówczas odmiany winorośli „Blauer Kölner”, a może też ironicznie w nawiązaniu do karnawału. Występowanie odmiany „Blauer Kölner” ogranicza się w dużej mierze do obszaru między Kolonią a Neuss. Stare drzewa znane są z Neuss, Bedburga, Dormagen i Akwizgranu.
https://obstsortenerhalt.de/node/283
Owoc
Ogólne wrażenie: Owoc średniej wielkości, o zaokrąglonym kształcie stożkowym, szeroki, ogólnie nieco kanciasty. Wokół kielicha biegną niewielkie wypukłości – rozmieszczone nieregularnie – tworzące delikatne krawędzie na powierzchni owocu. Ubarwienie: kolor podstawowy biało-żółty. Kolor wierzchniej warstwy od różowo-czerwonego do głęboko niebieskawo-czerwonego, pokrywający prawie cały owoc, rozmyty w paski lub z delikatnym nalotem na całej powierzchni, silnie pokryty jasnym nalotem, co wzmacnia niebieskawy odcień czerwieni. Miąższ biały, miejscami z pojedynczymi czerwonawymi żyłkami, częściowo również nieco zaczerwieniony wokół kielicha, drobnoziarnisty, średnio jędrny, niebrązowiejący, pachnący, wystarczająco soczysty, słodki i aromatyczny, o niewielkiej kwasowości. Skórka nieco przeszkadzająca.
https://obstsortenerhalt.de/node/283
Drzewo https://obstsortenerhalt.de/node/283
Odmiana „Blauer Kölner” jest przeznaczona przede wszystkim dla miłośników słodkich, aromatycznych i intensywnie zabarwionych jabłek stołowych. Ze względu na słaby wzrost nadaje się raczej do uprawy w ogrodach przydomowych i działkowych, gdzie zazwyczaj preferowane są drzewka o mniejszych rozmiarach. Do uprawy na drzewach owocowych o wysokim pniu w sadach rozproszonych odmiana ta jest prawdopodobnie zbyt słabo rosnąca i dlatego nieodpowiednia.
https://obstsortenerhalt.de/node/283
Odmiany podobne
Odmiany podobne – Macoun, McIntosh, Spartan
Przydatność do uprawy
Ze względu na słaby wzrost i dobrą jakość owoców odmiana ta jest popularna w ogrodach prywatnych. „Blauer Kölner”, ze swoimi łagodnie słodkimi, aromatycznymi owocami, jest wykorzystywany przede wszystkim jako jabłko stołowe. Brakuje mu niezbędnej kwasowości, aby można go było wykorzystać jako jabłko przemysłowe do produkcji suszonych owoców, kompotów lub ciast.
https://obstsortenerhalt.de/node/283
#hejto #stareodmiany #niemcy #szwajcaria


Zaloguj się aby komentować
Nazwa odmianowa,: \
Blauacher Wädenswil\Pochodzenie:
Odmiana ta została odkryta w 1986 roku jako przypadkowa sadzonka rosnąca wśród drzew jabłoni cydrowych w sadzie B. Vonderwahl w Landschlacht, w kantonie Thurgau (Szwajcaria). Przed wprowadzeniem na rynek odmiana została przebadana w Forschungsanstalt Wädenswil. https://pomiferous.com/applebyname/blauacher-wadenswil-id-830 Morfologia:
Jabłko średniej wielkości lub duże. Kształt okrągły lub okrągło-stożkowy, z kanciastymi ściankami. Ogonek jest umiarkowanie długi i umiarkowanie gruby, wystaje znacznie ponad ramiona i osadzony jest w umiarkowanie płytkim, szerokim zagłębieniu. Kielich jest dość mały i zamknięty, osadzony w umiarkowanie głębokim i bardzo szerokim zagłębieniu. https://pomiferous.com/applebyname/blauacher-wadenswil-id-830 Skórka:Zielona naslonecznioneJ stronie czerwone
Miąższ:
Miąższ jest bladozielonobiały, jędrny i chrupiący. Soczysty, o słodko-kwaśnym smaku. Delikatny aromat.
https://pomiferous.com/applebyname/blauacher-wadenswil-id-830
.
Zapylaccze Antonówka James Grieve Koksa PomaraPomarańczowa Grafszynek ,Thurgauer Weinapfel
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni: Odporna
Mączniak prawdziwy-Średnia podatność
Zaraza ogniowa-: Wysoka podatnosc
Rak drzew owocowych- Średnia podatność podatnosc
Owocówka jabłoniowa-
: Wysoka podatnosc
Przechowywanie:
Owoce można przechowywać przez 5 miesiące Do marca
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza:
Początek pazdzienika ewentualnie koniec września przy ciepłym roku.
Okres dojrzewania Poczatek października do Marca
Dojrzałość konsumpcyjna:początek Grudnia.
Odporność na mróz:
do -40C (do strefy klimatycznej 3) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Dobre jabłko cydrowe
Korona
wysoką, szerokostożkowatą i gęstą koronę,
,cztery lata po posadzeniu po posadzeniu plon Nieprzemienny.
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #szwajcaria


Jabłoń 'Bláhovo Oranžové' - należy do najbardziej znanych czeskich odmian zimowych. Została wyhodowana przez Václava Bláhę w Libowicach, jako siewka z krzyżówki 'Cox Orange' × 'Wagener' z 1945 roku, pierwsze owoce oryginalne drzewo przyniosło w 1954 roku, a do wykazu dozwolonych odmian trafiła w 1969 roku. Drzewo tworzy raczej wąską, piramidalną koronę i przy dobrym prowadzeniu nadaje się również do kształtów wrzeciona lub okrywy. W kwietniu do maja kwitnie na biało-różowo, kwiaty są miododajne. Owoce są średniej wielkości, kuliste do stożkowatych, o zielonożółtej podstawie, pokrytej czerwonymi cętkami i pomarańczowo-czerwonymi pasami, czasem z delikatną rdzawą plamistością. Miąższ jest żółtawy, delikatny do kruchego, soczysty, kwaśno-słodki i wyraźnie aromatyczny, o typowym „coxowym” posmaku. Zbiory odbywają się w połowie października, dojrzałość konsumpcyjną osiąga w grudniu, a przy odpowiednim przechowywaniu owoce wytrzymają do marca. Sprawdzi się jako jabłko deserowe, do moszczu i do suszenia, w deserach zachowuje jędrność i aromat. Owoce naturalnie zawierają błonnik, pektyny i witaminę C, a w aromatycznej skórce znajduje się również część polifenoli, które przyczyniają się do smaku. #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #czechy Szkólka i źródło

Zaloguj się aby komentować
11 Sierpnia:
#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki #konserwatorzabytkow
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Nazwa odmianowa,:
Black GilliflowerBlack Annie, Black Spitz, Black Spitzenberg, Crow’s Egg (istnieje również odmiana o nazwie Northern Crow Egg; zob. Northern Crow Egg), Gilliflower, Raven's Egg, Red Gilliflower (nazwa ta może również odnosić się do odmiany Cornish Gilliflower), Sheepnose, Sheep's Nose (istnieje również odmiana jabłka cydrowego z hrabstwa Somerset o nazwie Sheep’s Nose), Black Sheepnose.
Pochodzenie
Odmiana ta powstała na początku XVIII wieku na terenie dzisiejszego stanu Connecticut (USA). Po raz pierwszy odnotowano ją w 1841 roku w tomie VII czasopisma „The Magazine of Horticulture” pod nazwą „Red Gilliflower”. Znajduje się ona również w wydaniu książki A.J. Downinga z 1845 roku pt. „The Fruit and Fruit Trees of America”, również pod synonimem „Red Gilliflower”. W książce „The Apples of New York” (opublikowanej w 1905 r.) S.A. Beach stwierdza: „Uważa się, że Black Gilliflower jest odmianą amerykańską. Została sprowadzona do środkowej i zachodniej części kraju ponad sto lat temu przez pierwszych osadników. Jest oczywiste, że była znana w Connecticut już w drugiej połowie XVIII wieku”. Istnieją pewne przypuszczenia, że pochodzi ona z tego samego pochodzenia co jabłko Stark Delicious, a może nawet jest tajemniczym dostawcą pyłku dla tej odmiany. Nie ma żadnych wskazówek dotyczących jej pochodzenia.
To wysokie jabłko o nietypowym kształcie, często nazywane „Crow’s Egg” lub „Southern Crow’s Egg”, jest doskonałą odmianą przeznaczoną do spożycia na surowo, uprawianą w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych od XVIII wieku.
Morfologia:
Owoce średniej wielkości lub duże, o wyraźnie podłużnym lub stożkowatym kształcie i lekko żebrowanej powierzchni, czasami asymetryczne. . Lodyga jest średniej długości lub długa i dość gruba, osadzona w szerokim i głębokim zagłębieniu.
Skórka:Charakterystyczna gładka, gruba skórka
Podstawowy kolor jest zielonkawy, z dojrzewaniem zmienia się na żółtawy, a owoce są niemal całkowicie pokryte czerwonym nalotem i przerywanymi paskami. Czasami czerwony odcień jest tak intensywny, że wydaje się ciemnofioletowy, stąd nazwa „Black” Gilliflower. Na skórce często pojawiają się plamki rdzawoczerwone.
Miąższ:
Miąższ ma bladozielono-biały kolor, jest gruboziarnisty i jędrny. Soczysty, słodko-kwaśny i aromatyczny. Przejrzałe jabłka bywają suche, ale są bardzo pachnące i pełne smaku. Przypominają dojrzałe gruszki. Mają tendencję do szybkiego wysychania w ciągu kilku dni po zbiorze.
.
Zapylaccze Antonówka James Grieve Koksa PomaraPomarańczowa Winter Banana
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni: Średnia podatnosc
Mączniak prawdziwy-Średnia podatność
Zaraza ogniowa-: niska podatnosc
Rak drzew owocowych- Średnia podatność podatnosc
Owocówka jabłoniowa-
: Wysoka podatnosc
Przechowywanie:
Owoce można przechowywać przez 2 miesiące Stycznia
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza:
Początek pazdzienika– Koniec października.
Okres dojrzewania Poczatek października do Grudnia
Dojrzałość konsumpcyjna:początek listopada
Odporność na mróz:
do -40C (do strefy klimatycznej 3) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Dobre jabłko do sjedzenia dobre deserowe.
Korona
Duże, wyprostowane drzewo. Najlepiej rośnie w miejscach o wysokiej wilgotności i wysokich temperaturach. Zaczyna owocować już w młodym wieku.
Trzy lat po posadzeniu po posadzeniu plon przemieny #ogrodnictwo #stareodmiany #niemcy #usa
#hejto

Zaloguj się aby komentować
Niezwykle wytrzymała odmiana jabłoni zimowej „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling” dzięki krzewiastemu pokrojowi oraz fantastycznym kwiatom wiosną przyciąga wzrok, a jesienią rodzi jabłka najwyższej jakości. Egzemplarz ten stanowi ciekawą alternatywę dla klasycznej jabłoni o grubym pniu i wysoko położonym koronie, ponieważ rośnie w formie krzewu. Chociaż rozwija on również pień, zachowuje swój krzaczasty pokrój. Jego dobre rozgałęzienie zapewnia dużo miejsca na tworzenie się licznych białych kwiatów. Wypełniają one otoczenie delikatnym, ale wyraźnie wyczuwalnym, kwiatowym i świeżym zapachem. Kwiaty są ułożone w baldachy, są pojedyncze i co roku przyciągają mnóstwo owadów. W zależności od warunków pogodowych okres kwitnienia trwa od końca kwietnia/początku maja do połowy/końca maja. Następnie rozwijają się zawiązki owoców bardzo smacznej odmiany jabłka zimowego „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling”. Owoce osiągają rozmiar od małego do średniego i mają miąższ o średniej twardości. Skórka ma barwę od żółtawej do jasnozielonej. Wyjątkowa soczystość łączy się w smaku z kwaskowatą nutą i wysoką zawartością cukru. Dojrzałość do zbiorów osiąga pod koniec października. Okres dojrzałości smakowej i przechowywania rozciąga się od listopada do marca następnego roku. Kolejnym elementem przyciągającym wzrok jest liście, które drzewo zachowuje aż do końca sezonu zbiorów. Ciemnozielone liście stanowią bogaty akcent kolorystyczny obok jasnych kwiatów i jabłek. Liście są smukłe, jajowate i delikatnie ząbkowane. Jabłka tej odmiany doskonale nadają się do produkcji cydru, soków i win, ale są również odpowiednie do spożycia na surowo. Malus „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling” najlepiej czuje się jako drzewo pojedyncze, ale można go uprawiać również w grupie lub pomiędzy innymi roślinami, o ile zachowana jest wymagana odległość między drzewami wynosząca co najmniej 250 cm. Aby zawsze być po bezpiecznej stronie, zaleca się odległość 350 cm, co odpowiada jego maksymalnej średniej szerokości korony.
Jabłoń zimową odmiany „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling” najlepiej sadzić jesienią. Warunki pogodowe sprzyjają wówczas dobremu przyjęciu się rośliny i pączkowaniu następnej wiosny. Stanowisko słoneczne lub półcieniste jest niezbędne dla tej odmiany jabłoni. Ze względu na dobrą stabilność nie wymaga ona stanowiska osłoniętego. Jeśli chodzi o glebę, należy zadbać o jej dobrą przepuszczalność i odpowiednią luźność. Odmiana ta zalicza się do średnio wymagających pod względem odżywiania, dlatego jej zapotrzebowanie na składniki odżywcze jest umiarkowanie wysokie, a gleba powinna w związku z tym charakteryzować się odpowiednią zawartością składników odżywczych. Ponadto równomierna wilgotność sprzyja jej wzrostowi i jakości jabłek. Dobrze radzi sobie również z krótkotrwałą suszą. Oznacza to, że jego zapotrzebowanie na wodę jest niewielkie do umiarkowanego, co zazwyczaj wymaga częstszego podlewania podczas dłuższych okresów suszy w środku lata. Malus »Bittenfelder« / »Bittenfelder Sämling« wykazuje się również niewielkimi wymaganiami w zakresie nawożenia. Zazwyczaj wystarczy zastosowanie nawozu o przedłużonym działaniu przed pączkowaniem wiosną, aby zaspokoić jego zapotrzebowanie na składniki odżywcze. Starsze okazy tolerują dodatkowe nawożenie w sierpniu, które pobudza ich witalność. Po zbiorach krzew jabłoni zimowej należy przyciąć. Najlepszym okresem na to jest luty lub marzec. Młode rośliny poddaje się przycinaniu formującemu. Przycinanie wierzchołków pędów stymuluje wzrost. Należy usuwać pędy krzyżujące się i rosnące do wewnątrz. Jabłoń zimowa „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling” jest mrozoodporna do -28 °C. Dzięki swojej wysokiej odporności można ją uprawiać w surowych warunkach klimatycznych. Ochrona przed mrozem jest zalecana jedynie przez pierwsze dwa lub trzy lata uprawy. Można ją szybko zapewnić, stosując grubą warstwę liści, igieł sosnowych, ściółki lub gałęzi.
Owoce są zazwyczaj małe lub co najwyżej średniej wielkości, początkowo mają jasnozielony kolor i matową, nie tłustą skórkę, ale wraz z dojrzewaniem przebarwiają się na cytrynowożółty z czerwono-pomarańczowym odcieniem po stronie zwróconej ku słońcu. Miąższ jest bardzo jędrny i pomimo wysokiej zawartości cukru charakteryzuje się wyraźnie wyczuwalną kwaskowatością, co odpowiada gustom niektórych miłośników kwaśnych owoców, jednak w połączeniu z zazwyczaj bardzo niewielkimi rozmiarami uniemożliwia ogólne zalecanie tej odmiany jako jabłka stołowego. Jabłka znajdujące się w głębi korony, które nie są narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, często pozostają zielone, są mniejsze i mają znacznie bardziej kwaśny i gorzki smak.
Bardzo silny wzrost drzewa w starszym wieku wymaga corocznego przycinania rozrzedzającego i konserwacyjnego, w przeciwnym razie korona bardzo szybko staje się zbyt gęsta.
Wzrost
Wzrost krzew o średnio silnym do silnego wzroście
Szerokość 250–350 cm
Tempo wzrostu 30–50 cm/rok
Wysokość 250–450 cm
Kwitnienie
Kwiaty pojedyncze
Kolor kwiatów biały
Okres kwitnienia kwiecień–maj
Owoce
Barwa jabłka zielono-żółta
Okres zbiorów koniec października
Owoce małe do średnich, skórka od jasnozielonej do żółtej
Miąższ o średniej jędrności
Dojrzałość spożywcza listopad – marzec
Smak słodko-kwaśny
Okres przechowywania koniec października – marzec
Liść
Zdrowie liści
Liście opadające
Kolor liści zielony
Inne
Cechy szczególne odporne na szkodniki i choroby
Gleba zwykła, przepuszczalna gleba ogrodowa
Pożywienie dla owadów
Stanowisko słońce do półcienia
Zastosowanie nadaje się do sadów owocowych
System korzeniowy korzenie sercowate
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy # Szkólka https://www.baumschule-horstmann.de/shop/exec/product/69/4786/winterapfel-bittenfelder-bittenfelder-saemling.html

Zaloguj się aby komentować
Informacje o produkcie „Jabłoń ”
Bischofsmütze według Zorna
Gleba: gliniasta, normalna, piaszczysta
Dojrzałość spożywcza: od września
Smak: kwaskowaty
Pochodzenie: Brandenburgia, Saksonia
Wysokość nad poziomem morza: równina, średnie góry, ekstremalne położenia
Typ: jabłko jesienne, jabłko do przechowywania
Ciekawostki: odmiana do pieczenia, odmiana na moszcz
Pochodzenie
W 1912 roku odmiana „Bischofsmütze” została po raz pierwszy opisana w czasopiśmie „Deutsche Obstbauzeitung”. Przypuszczalnie w XIX wieku w dolinie Menu posadzono pierwsze drzewa tej odmiany. Stąd, ze względu na dobre właściwości owoców, jabłoń ta była sadzona zwłaszcza w powiecie Main-Kinzig. O tym lokalnym rozpowszechnieniu świadczą liczne synonimy, takie jak „Hanauer Streifling” i „Hängerote”. Obecnie jabłoń Bischofsmütze sadzi się przede wszystkim jako odmianę przeznaczoną do produkcji cydru.
Jabłko Bischofsmütze według Zorna
Jabłko średniej wielkości o gładkiej skórce. W miarę dojrzewania jabłko nabiera tłustej konsystencji. Ozdobione jest czerwonymi plamkami oraz pojedynczymi czerwonymi paskami. Po stronie nasłonecznionej jabłko Bischofsmütze według Zorna jest częściowo pokryte rozległymi czerwonymi plamami. Miąższ jest średnio jędrny i biały.
Smak
Jabłko o łagodnej kwaskowatości. Soczysty miąższ ma ponadto lekko pikantny posmak.
Okres dojrzałości
Jabłoń kwitnie wcześnie. Mimo to jest mało wrażliwa na mróz. Dojrzałe jabłka można zbierać od końca września. Można je przechowywać do wiosny, a przy odpowiednich warunkach przechowywania nawet do kwietnia. Jabłoń owocuje regularnie i jest średnio wysoka. Pierwsze zbiory pojawiają się wcześnie.
Wykorzystanie
Odmiana „Bischofsmütze” według Zorna jest dobrą odmianą do produkcji cydru i wypieków. Często jest suszona lub wykorzystywana do produkcji cydru. Ponieważ jabłko to podczas przechowywania prawie nie więdnie, od wiosny spożywa się je również jako jabłko stołowe. Wysoka zawartość polifenoli sprawia, że jabłko to jest interesujące dla alergików.
Jabłoń
W pierwszych latach wzrostu jabłoń tworzy wyprostowaną, wysoko owalną koronę. Z wiekiem korona ta rozszerza się i dobrze się rozgałęzia. Z tego powodu jabłoń dobrze nadaje się do uprawy pojedynczej. Ze względu na zwisające gałęzie mniej nadaje się do systemów agroleśnych. Przycinanie drzewa dobrze przerzedza koronę i zapewnia wysoką jakość owoców.
Stanowisko
Ogólnie mało wymagająca. Na dobrych glebach dobrze radzi sobie również na wyższych wysokościach. W takim przypadku należy sadzić ją w miejscach osłoniętych. Na terenach nizinnych i średnio położonych odmiana „Bischofsmütze” może dobrze rosnąć również na glebach piaszczystych.
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #szwacjaria

Zaloguj się aby komentować
Nazwa odmianowa:
Bischofshut
Pochodzenie:
Bischofshut (Malus domestica) to ponadczasowa legenda wśród odmian jabłek, której początki sięgają roku 1899. Właśnie wtedy po raz pierwszy wspomniano o niej w renomowanym czasopiśmie „Gartenflora” Królestwa Saksonii. Pierwotnie określana jako lokalna odmiana malowniczej Łużycy, szybko zyskała dużą popularność i była intensywnie uprawiana w tym regionie. Odmiana ta znana jest również pod nazwą „Bischofsmütze” lub „Bischofsrenette”. Jest to prawdziwie wszechstronna odmiana, której bogactwo cech sprawia, że stanowi cenny klejnot w każdym sadzie owocowym.
Morfologia:
Średniej wielkości do dużych. Wysokie, z kilkoma płaskimi, wąskimi krawędziami biegnącymi wzdłuż owocu. Ogonek krótki do średniej długości. Wgłębienie głębokie, wąskie, pokryte promieniastą rdzawą plamistością. Kielich w kształcie średniej wielkości lejka. Wgłębienie płaskie, wąskie, z umiarkowanie wyraźnymi guzkami i fałdami.
https://www.streuobst-in-bayern.de/detail/id=62971dea5f3f0314aaf9c6f4
Skórka:
Skórka cienka, gładka, nieco tłusta. Kolor podstawowy żółtawo-zielony, kolor wierzchniej warstwy purpurowo-czerwony na powierzchni sięgającej 4/5 owocu. Najczęściej prążkowany. Siatkowate plamki rdzawe na bokach owocu i w pobliżu kielicha.
https://www.streuobst-in-bayern.de/detail/id=62971dea5f3f0314aaf9c6f4
Miąższ:
Miąższ żółtawo-biały, jędrny, o średnio drobnej strukturze komórkowej, umiarkowanie soczysty. Smak nie wyróżnia się niczym szczególnym.
.https://www.streuobst-in-bayern.de/detail/id=62971dea5f3f0314aaf9c6f4
Zapylaccze nie wiadomo
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni: Niska podatnosc
Mączniak prawdziwy-niska podatność
Zaraza ogniowa-: niska podatnosc
Rak drzew owocowych- Niska podatność podatnosc
Owocówka jabłoniowa-
: Średnia podatnosc
Przechowywanie:
Owoce można przechowywać przez 3 miesiące Stycznia
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza:
Początek pazdzienika– Koniec października.
Okres dojrzewania Poczatek października do Stycznia
Dojrzałość konsumpcyjna:początek listopada
Odporność na mróz:
do -40C (do strefy klimatycznej 3) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Dobre jako bombki Bożonarodzeniowe dobra deserowa po poleżeniu
Korona
Tworzy mocną koronę o kulistym kształcie. Wymaga regularnego przycinania rozrzedzającego.
Pięć lat po posadzeniu po posadzeniu plon przemieny
https://suedflora.de/produkt/apfelbaum/bischofshut-kaufen/
#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #niemcy #austria


Birnförmiger Apfel #hejto o #stareodmiany ny #ogrodnictwo nictwo #niemcy #szwajcaria


Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Rigaer BirnapfelOpis: Owoc umiarkowanie duży, o kształcie przypominającym nieco gruszkę. W stanie dojrzałym skórka jest żółtawo-zielona i dość gruba, często z jasnoczerwonymi prążkami na stronie wystawionej na słońce. Przetchlinki są ciemnobrązowe, małe i liczne. Kielich jest głęboki i wąski, zamknięty i otoczony guzowatym ramieniem. Łodyga umiarkowanie gruba i umiarkowanie długa, osadzona w głębokim zagłębieniu, czasami z lekkim rdzawym zabarwieniem.cechy charakterystyczne: Miąższ jest żółtawy, drobnoziarnisty i soczysty. Słodki, o smaku winnym.pochodzenie: Wymieniona w „Illustriertes Handbuch der Obstkunde” (1859–1875) autorstwa Lucasa i Oberdiecka jako odmiana prawdopodobnie pochodząca z Rosji i szeroko uprawiana w okolicach Rygi na Łotwie.ploidizm: Samosterylna. https://pomiferous.com/applebyname/rigaer-birnapfel-id-768 Historia: pochodzi z Rosji, opisana przez pomologa Christa w 1797 roku w jego podręczniku.
Zbiory: sierpień Okres dojrzałości: sierpień , dobry jabłko stołowe i przemysłowe, bardzo soczyste, o aromacie przypominającym alant, mało kwaśne, słodkawe Drzewo: silny wzrost, drzewo i kwiaty wytrzymałe, owocuje regularnie i obficie szkólka : https://alte-obstsorten.eu/neu/index.php?d=l&a=1&artnr=2387&abest=2
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #lotwa #estonia
a)

Zaloguj się aby komentować
Anielskie skrzydło i chleb nasz powszedni
Anielskie skrzydło ma prawdopodobnie w jakimś stopniu podłoże genetyczne i częściej dotyka samce niż samice - jednak kluczowe znaczenie wydaje się mieć tu przede wszystkim dieta, w której występuje nadmiar węglowodanów i częściowo także białek przy jednoczesnym niedoborze witaminy E, wapnia i manganu. Ponieważ wiele ptaków wodnych z anielskim skrzydłem to ptaki żyjące w pobliżu siedzib ludzkich, dość szybko zaczęto wiązać występowanie tego schorzenia z popularną praktyką dokarmiania łabędzi, gęsi i kaczek chlebem. Przeprowadzane były całe kampanie informacyjne w tym zakresie, popularyzujące dokarmianie ptaków wodnych bardziej odpowiednią dla nich karmą: ziarnami zbóż, płatkami owsianymi czy warzywami. W parkach pojawiły się również tak zwane kaczkomaty i podobne automaty wydające niewielkie ilości zdrowej karmy.
Sprawa jest jednak dużo bardziej skomplikowana niż "dokarmianie chlebem powoduje anielskie skrzydło u ptaków". Zakaz dokarmiania ptaków chlebem spowodował w niektórych regionach, że ludzie w ogóle przestali dokarmiać ptaki wodne w parkach - co dla ptaków przyzwyczajonych do polegania na pokarmie otrzymywanym od ludzi stało się poważnym problemem, szczególnie w zimie. W Wielkiej Brytanii królewski specjalista nadzorujący spis i znakowanie łabędzi na Tamizie (the Queen's Swan Marker), wspierając się opinią profesora Christophera Perrinsa z Wydziału Zoologii Uniwersytetu Oksfordzkiego, wystosował nawet specjalne oświadczenie , w którym zaznaczono, że związek pomiędzy dokarmianiem łabędzi chlebem a rozwijaniem się u nich deformacji stawu jest niepewny.
Tak czy inaczej, chleb na pewno nie jest na dłuższą metę dobrym pokarmem dla ptaków wodnych i jest dla nich tym, czym dla nas są fast foody. Objadające się chlebem ptaki mogą przestać w końcu zwracać uwagę na swój naturalny, bogatszy w składniki odżywcze pokarm, co po jakimś czasie może powodować u nich groźne dla zdrowia niedobory oraz związane z nimi choroby takie jak anielskie skrzydło.
Poważnym problemem jest też nasze obecne podejście do dokarmiania ptaków chlebem. Jeszcze jakiś czas temu nakarmienie ptaków w parku wiązało się z zabraniem z domu jednej lub kilku kromek chleba, zwykle czerstwego, i kruszenie go na drobne kawałeczki - współcześnie ludzie potrafią bez umiaru rzucać ptakom całe bochenki, a miejscami w parkach czy na osiedlach można się natknąć na małe "wysypiska chleba", niekiedy już pleśniejącego, z których częściej niż ptaki korzystają lokalne szczury. W stawach nadmiar niezjedzonego chleba również jest problemem, ponieważ rozkłada się, pogarszając jakość wody i przyspieszając rozwój alg.
#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #dokarmianieptakow
#7ciekawostekprzyrodniczych





Zaloguj się aby komentować
Kocie
#mapy #mapporn #zuchmapuje #ciekawostki #heheszki #polska #nazwymiejscowosci #qgis #glupiehejtozabawy #koty

Zaloguj się aby komentować
Nazwa odmianowa:
Birkenfelder Rotapfel
Pochodzenie
Pochodzi z pierwszej połowy XIX wieku z regionu Birkenfeld w południowo-zachodniej części Niemiec, w Nadrenii.
https://pomiferous.com/applebyname/birkenfelder-rotapfel-id-8378
Morfologia:
Rozmiar od małego do średniego. Kształt stożkowy.
https://pomiferous.com/applebyname/birkenfelder-rotapfel-id-8378
Skórka:
Podstawowy kolor to żółty, na którym widoczne jest głębokie szkarłatne zabarwienie. https://pomiferous.com/applebyname/birkenfelder-rotapfel-id-8378
Miąższ:Miąższ jest biały z czerwonawymi żyłkami. Smak słodko-cierpki i aromatyczny
https://pomiferous.com/applebyname/birkenfelder-rotapfel-id-8378
.
Zapylaccze nie wiadomo
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni: Średnia podatnosc
Mączniak prawdziwy-niska podatność
Zaraza ogniowa-: niska podatnosc
Rak drzew owocowych-: średnia podatnosc
Owocówka jabłoniowa-
: Wysoka podatnosc
Przechowywanie:
Owoce można przechowywać przez 3 miesiące Stycznia
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza:
Początek pazdzienika– Koniec października.
Okres dojrzewania Poczatek października do Stycznia
Dojrzałość konsumpcyjna:początek listopada
Odporność na mróz:
do -40C (do strefy klimatycznej 3) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
SSłaba deserowa Dobra kuchenna na dżemy
Korona:
Naturalna wyniosła korona bardzo rozgałęziona.
Trzy lata po posadzeniu po posadzeniu plon przemieny #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #szwacjaria

Zaloguj się aby komentować
10 Sierpnia:
Dzień Przewodników i Ratowników Górskich
Światowy Dzień Lwa
#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki #gopr #topr #lwy
Zaloguj się aby komentować
Dzisiaj podczas jazdy do pracy, drogę przebiegl mi kot.
Postanowiłem sprawdzić o co z tym chodzi, że ludzie zwiastują pecha, gdy drogę przetnie im kot, bo oczywiście był czarny. Jak się okazuje, to m. in. u nas w Polsce wiąże się go z pechem. Jakżeby inaczej, to w sumie przez kościół. Mit ten utrwalił się w średniowieczu.
Czasy, kiedy wiara nie opierała się na jedynej słusznej, były bogate w różnego rodzaju demonologie, a że napływający ze zgniłego zachodu chrześcijanizm wiązał się z różnymi instrukcjami od inkwizycji, ściśle powiązano czarownice z kotami. Konkretniej zaczęło się od świstka od papieża Grzegorza 9, który w ramach walki z heretykami w 1233 roku uznał, że czarne koty = czarna magia.
Czarownice! Przecież czarownice były samotne, mieszkały na odludziu i często brały pod swoje skrzydła bezpańskie zwierzęta, koty. Fakt, że kotom "świecą" się w nocy oczy i dodatkowo polują w nocy, wystarczył żeby połączyć je z Szatanem, a jak jeszcze był czarny, to "paaaaaanie, idź pan w CH*j". No i najważniejsze, koty z natury mają swoje zdanie i nie są spolegliwe. Szatan jak nic.
Co do tego przechodzenia przez drogę, to wymyślono sobie, że jak kot przechodzi ze strony lewej, gdzie jest wszystko złe i są diabły, szatany i demony, na prawą - gdzie jest dobro, prawość i sprawiedliwość, to wtedy ma się pecha. Jednak istniało antidotum... Można było wtedy splunąć trzy razy, przez lewe ramię, żeby opluc oczy diabła. Ewentualnie zawrócić, albo wykonać znak krzyża. Ewentualnie poczekać, aż ktoś inny przejdzie, żeby (tak po chrześcijańsku) po prostu on miał pecha.
Pod pojęciem pecha ukrywały się klęski nieurodzaju, choroby, pożary i inne atrakcje. Z drugiej strony, jak ten czarny namiestnik szatana podchodzi do człowieka, to znaczy, że będzie miał szczęście.
W różnych krajach instytucja zabobonu związanego z czarnym kotem, funkcjonuje na różne sposoby. Ot w takiej Szwecji, jak kot przetnie drogę wędkarzowi, to lipa z połowu. Na kolację zgniłe śledzie z puszki. W Trumpostanie, jak się zobaczy oddalającego się (czarnego) kota = nieszczęście. W Anglii znowu, jak kot do człowieka podejdzie, to dopiero będzie pech. Co kraj to obyczaj. (Patrz fota) W każdym razie mit trzyma się twardo. Świadczy o tym chociażby ten wpis 😛
#ciekawostki #koty #zabobony Źródła: https://tvn24.pl/ciekawostki/czarny-kot-najciekawsze-przesady-nie-zawsze-przynosi-pecha-czasem-dobrobyt-i-szczescie-w-milosci-st7442292 https://www.infowet.pl/po_godzinach/219/dlaczego_czarny_kot_przynosi_pecha_historia_przesadu_ktory_zna_kazdy_polak,5206.html


Zaloguj się aby komentować