Dyskusja użytkownika mateusz-sobieraj-1

Niezwykle wytrzymała odmiana jabłoni zimowej „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling” dzięki krzewiastemu pokrojowi oraz fantastycznym kwiatom wiosną przyciąga wzrok, a jesienią rodzi jabłka najwyższej jakości. Egzemplarz ten stanowi ciekawą alternatywę dla klasycznej jabłoni o grubym pniu i wysoko położonym koronie, ponieważ rośnie w formie krzewu. Chociaż rozwija on również pień, zachowuje swój krzaczasty pokrój. Jego dobre rozgałęzienie zapewnia dużo miejsca na tworzenie się licznych białych kwiatów. Wypełniają one otoczenie delikatnym, ale wyraźnie wyczuwalnym, kwiatowym i świeżym zapachem. Kwiaty są ułożone w baldachy, są pojedyncze i co roku przyciągają mnóstwo owadów. W zależności od warunków pogodowych okres kwitnienia trwa od końca kwietnia/początku maja do połowy/końca maja. Następnie rozwijają się zawiązki owoców bardzo smacznej odmiany jabłka zimowego „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling”. Owoce osiągają rozmiar od małego do średniego i mają miąższ o średniej twardości. Skórka ma barwę od żółtawej do jasnozielonej. Wyjątkowa soczystość łączy się w smaku z kwaskowatą nutą i wysoką zawartością cukru. Dojrzałość do zbiorów osiąga pod koniec października. Okres dojrzałości smakowej i przechowywania rozciąga się od listopada do marca następnego roku. Kolejnym elementem przyciągającym wzrok jest liście, które drzewo zachowuje aż do końca sezonu zbiorów. Ciemnozielone liście stanowią bogaty akcent kolorystyczny obok jasnych kwiatów i jabłek. Liście są smukłe, jajowate i delikatnie ząbkowane. Jabłka tej odmiany doskonale nadają się do produkcji cydru, soków i win, ale są również odpowiednie do spożycia na surowo. Malus „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling” najlepiej czuje się jako drzewo pojedyncze, ale można go uprawiać również w grupie lub pomiędzy innymi roślinami, o ile zachowana jest wymagana odległość między drzewami wynosząca co najmniej 250 cm. Aby zawsze być po bezpiecznej stronie, zaleca się odległość 350 cm, co odpowiada jego maksymalnej średniej szerokości korony.

Jabłoń zimową odmiany „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling” najlepiej sadzić jesienią. Warunki pogodowe sprzyjają wówczas dobremu przyjęciu się rośliny i pączkowaniu następnej wiosny. Stanowisko słoneczne lub półcieniste jest niezbędne dla tej odmiany jabłoni. Ze względu na dobrą stabilność nie wymaga ona stanowiska osłoniętego. Jeśli chodzi o glebę, należy zadbać o jej dobrą przepuszczalność i odpowiednią luźność. Odmiana ta zalicza się do średnio wymagających pod względem odżywiania, dlatego jej zapotrzebowanie na składniki odżywcze jest umiarkowanie wysokie, a gleba powinna w związku z tym charakteryzować się odpowiednią zawartością składników odżywczych. Ponadto równomierna wilgotność sprzyja jej wzrostowi i jakości jabłek. Dobrze radzi sobie również z krótkotrwałą suszą. Oznacza to, że jego zapotrzebowanie na wodę jest niewielkie do umiarkowanego, co zazwyczaj wymaga częstszego podlewania podczas dłuższych okresów suszy w środku lata. Malus »Bittenfelder« / »Bittenfelder Sämling« wykazuje się również niewielkimi wymaganiami w zakresie nawożenia. Zazwyczaj wystarczy zastosowanie nawozu o przedłużonym działaniu przed pączkowaniem wiosną, aby zaspokoić jego zapotrzebowanie na składniki odżywcze. Starsze okazy tolerują dodatkowe nawożenie w sierpniu, które pobudza ich witalność. Po zbiorach krzew jabłoni zimowej należy przyciąć. Najlepszym okresem na to jest luty lub marzec. Młode rośliny poddaje się przycinaniu formującemu. Przycinanie wierzchołków pędów stymuluje wzrost. Należy usuwać pędy krzyżujące się i rosnące do wewnątrz. Jabłoń zimowa „Bittenfelder” / „Bittenfelder Sämling” jest mrozoodporna do -28 °C. Dzięki swojej wysokiej odporności można ją uprawiać w surowych warunkach klimatycznych. Ochrona przed mrozem jest zalecana jedynie przez pierwsze dwa lub trzy lata uprawy. Można ją szybko zapewnić, stosując grubą warstwę liści, igieł sosnowych, ściółki lub gałęzi.

Owoce są zazwyczaj małe lub co najwyżej średniej wielkości, początkowo mają jasnozielony kolor i matową, nie tłustą skórkę, ale wraz z dojrzewaniem przebarwiają się na cytrynowożółty z czerwono-pomarańczowym odcieniem po stronie zwróconej ku słońcu. Miąższ jest bardzo jędrny i pomimo wysokiej zawartości cukru charakteryzuje się wyraźnie wyczuwalną kwaskowatością, co odpowiada gustom niektórych miłośników kwaśnych owoców, jednak w połączeniu z zazwyczaj bardzo niewielkimi rozmiarami uniemożliwia ogólne zalecanie tej odmiany jako jabłka stołowego. Jabłka znajdujące się w głębi korony, które nie są narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, często pozostają zielone, są mniejsze i mają znacznie bardziej kwaśny i gorzki smak.

Bardzo silny wzrost drzewa w starszym wieku wymaga corocznego przycinania rozrzedzającego i konserwacyjnego, w przeciwnym razie korona bardzo szybko staje się zbyt gęsta.

Wzrost

Wzrost krzew o średnio silnym do silnego wzroście

Szerokość 250–350 cm

Tempo wzrostu 30–50 cm/rok

Wysokość 250–450 cm

Kwitnienie

Kwiaty pojedyncze

Kolor kwiatów biały

Okres kwitnienia kwiecień–maj

Owoce

Barwa jabłka zielono-żółta

Okres zbiorów koniec października

Owoce małe do średnich, skórka od jasnozielonej do żółtej

Miąższ o średniej jędrności

Dojrzałość spożywcza listopad – marzec

Smak słodko-kwaśny

Okres przechowywania koniec października – marzec

Liść

Zdrowie liści

Liście opadające

Kolor liści zielony

Inne

Cechy szczególne odporne na szkodniki i choroby

Gleba zwykła, przepuszczalna gleba ogrodowa

Pożywienie dla owadów

Stanowisko słońce do półcienia

Zastosowanie nadaje się do sadów owocowych

System korzeniowy korzenie sercowate

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy # Szkólka https://www.baumschule-horstmann.de/shop/exec/product/69/4786/winterapfel-bittenfelder-bittenfelder-saemling.html