Wrzoo

1533 + 1 = 1534

Tytuł: Wojna i pokój. Tom III

Autor: Lew Tołstoj

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: PIW

Format: e-book

Liczba stron: 458

Ocena: 8/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/135927/wojna-i-pokoj-t-iii

Nie poddaję się i cisnę dalej z "Wojną i pokojem".

Tom trzeci otwiera tę część "wojenną" dzieła. Bo podobno pierwsze dwa tomy opisywały czasy pokoju, zaś kolejne dwa opisują czasy wojny.

W tym tomie śledzimy losy naszych bohaterów w czasie marszu Napoleona na Moskwę oraz bitwy o Borodino. Dla niektórych oznacza to udział w krwawych działaniach wojennych; dla innych — ucieczkę z moskiewskich rezydencji. Inni jeszcze szukają sensu i znaczenia istoty życia i swoich działań, reewaluując dotychczasowe wartości.

Ciekawe są analizy narratora dotyczące działań wojennych, odnoszące się do wniosków badaczy historii. Laikowi dalej ciężko ogarnąć opisy manewrów wojsk, ale jest ich teraz trochę mniej z uwagi na chaotyczność potyczek.

A, no i cel książkowy na ten rok osiągnięty.

Prywatny licznik (od początku roku): 52/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazka #ksiazki #czytajzhejto

#hejtobugi #hejto

Halo, nie mogę odkryć kolejnego wyzwania mimo przycisku "Odkryj kolejne wyzwanie". Proszę o naprawę.

CC: spam @hejto .pl

Edit: Najwyraźniej na mobilce mam jeszcze 1h48min do odkrycia nowego wyzwania... A na webie normalnie widoczny przycisk "Odkryj nowe wyzwanie"

@AdelbertVonBimberstein zobacz, coś narobił — tak zindoktrynowałeś @owczareknietrzymryjski , że chłop na poważnie robi sobie zupkę twarogową 🫠 #slowotwaroze #365danztwarogu #kazdysadtouzna

#jesiennewyzwania w sumie zapomniałam, że moim trzecim wyzwaniem było przetuptać tyle kilometrów, ile mam lat, bo w sumie regularnie takie dystanse robię. Ale gwoli urzędniczej precyzji, 3/3 wyzwania zaliczone.

1502 + 1 = 1503

Tytuł: Wojna i pokój. Tom II

Autor: Lew Tołstoj

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: PIW

Format: e-book

Liczba stron: 459

Ocena: 7/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4974651/wojna-i-pokoj-t-ii

Udało mi się przebrnąć przez tom drugi "Wojny i pokoju". Nie wiem, czemu, ale ten szedł mi dużo oporniej niż pierwszy.

Podobno pierwsze dwa tomy traktują o czasach pokoju, natomiast kolejne dwa — wojny. W teorii we wszystkich czterech ta wojna z Napoleonem jest kanwą wydarzeń. W tomie drugim jest jednak gdzieś w tle, na dalszym planie, gdyż cesarze Napoleon i Aleksander żyją we względnej zgodzie.

Ten tom skupia się na życiu i rozterkach ludzi, którzy w wojnie udziału nie biorą. Są więc dworskie bale, rozterki finansowe, romanse, bałałajki, arszenik i rozmyślania na temat moralności.

"Wojna i pokój" nie porywa jak trylogia Sienkiewicza, ale też czyta się ją dobrze. Zobaczymy, jak dalsze tomy.

Prywatny licznik (od początku roku): 51/52

#bookmeter #ksiazka #ksiazki #czytajzhejto

Świat się kończy, teraz został nam tylko pan Sznuk

#1z10 #jedenzdziesieciu #panisylwia

Można już głosować w plebiscycie „Technologiczne słowo roku”: https://technologicznesloworoku.pl

Bez zaskoczeń, większość skupiona wokół AI.

#technologia #ciekawostki #jezykoznawstwo #polszczyzna

Zapraszam na wieczorne puzzle:

https://jiggie.fun/Hejto

Sponsorowane dziś przez @bori i @Dziwen — bardzo dziękujemy!

#puzzle #wieczornepuzzle #jiggle #jiggie

Nie mam za wiele dobrych wspomnień związanych ze swoją babcią, ale pamiętam, że zimą zawsze wywieszała w ogrodzie słoninę dla sikorek.

A że ostatnio na naszym podwórku pojawiło się stado sikoreczek, to za 1,84 zł i kawałek sznurka mam stanowisko spotterskie za oknem.

Niektóre są widać ostrożne i dziobią leciutko, nieustannie obserwując otoczenie; inne, bardziej odważne, czepiają się sznurka i jedzą zaciekle, szeroko rozkładając skrzydełka i zasłaniając słoninę, by inne sikorki nie odważyły się podlecieć w tym samym czasie.

#ptaki #fotografiaprzyrodnicza #zaoknem #sikorki

1444 + 1 = 1445

Tytuł: Wojna i pokój. Tom I

Autor: Lew Tołstoj

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: PIW

Format: e-book

Liczba stron: 480

Ocena: 7/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/135920/wojna-i-pokoj-t-i

W moim odkrywaniu na nowo klasyki literatury nie mogłam nie zahaczyć o klasykę literatury rosyjskiej. Nie miałam na "Wojnę i pokój" czasu w trakcie studiów, więc to idealny moment, by się za nią zabrać.

"Wojna i pokój" to czterotomowe dzieło Lwa Tołstoja (choć chciałoby się odmienić jego nazwisko "Tołstogo", ale mniejsza), w którym zagłębiamy się w losy narodu rosyjskiego w czasie wojen napoleońskich.

Tom pierwszy skupia się na przedstawieniu nam głównych bohaterów powieści (rodziny Bołkońskich, Rostowów, Kuraginów, Bezuchowów i pozostałych bohaterów), zarysowaniu sytuacji politycznej i społecznej, a także pierwszych potyczek zjednoczonych wojsk rosyjsko-austriackich z siłami Napoleona. Autor poświęcił tu dużo wysiłku w przedstawienie podejścia bohaterów do nadchodzącej wojny i tego, co sądzą o samym Bonapartem oraz wartościach, którymi się kieruje.

To, co utrudniło mi lekturę, to brak opisów natury i świata przedstawionego (co sprawia, że ciężko wyobrazić sobie akcję i ją przeżywać w trakcie czytania) oraz dość nużące opisy ruchów wojsk i wszelkich innych spraw wojennych, które dla kobity takiej jak ja są nieznane i niewiele mówią.

Tym niemniej, czyta się to bardzo przyjemnie i nie spodziewałam się, że tak szybko uda mi się ukończyć pierwszy tom. Lektura wzbudza we mnie częściowo skojarzenia z trylogią Sienkiewicza (a zwłaszcza z "Potopem") — w końcu jest to epos narodowy, są młodzi ludzie, walczą o sprawę, a gdzieś tam w domu czekają na nich ich ukochane kobiety i ojcowie. No i, wiadomo, lecę od razu z kolejnymi tomami.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazka #ksiazki #czytajzhejto

W sumie w ramach #jesiennewyzwania miałam jeszcze uwiecznić dzikie zwierzę, a właśnie odbyła się za moim oknem epicka walka wiewiórki ze sroką, toteż załączam materiał dowodowy.

#zwierzaczki #dzikiezwierzaczki #wyjdznadwor #mozezatwoimoknemnapierdzielajasiezwierzaczki

#jesiennewyzwania W ramach jesiennych wyzwań miałam do wyboru: - przejść/przejechać pojazdem niezmotoryzowanym tyle kilometrów, ile mam lat (nie no, bez przesady, za stara jestem na takie rzeczy), - wypatrzeć dziko żyjące zwierzę i zrobić mu zdjęcie (mieszkam w mieście, mamy tu tylko udomowione dziki, mewy i gołębie), - narysować obrazek z dziwenowego sowersum.

A że rysować lubię, to potraktowałam to jako okazję do wyciągnięcia kompletu ołówków i szkicownika. Jest to mój absolutnie ulubiony obrazek autorstwa @Dziwen - niezmiernie miło mi się go rysowało. 💛 Użyte ołówki: F, H, B.

#rysunek #rysowanie #perypetiedziwena #dziwenrysuje

1412 + 1 = 1413

Tytuł: Kamień na kamieniu

Autor: Wiesław Myśliwski

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Znak

Format: e-book

Liczba stron: 528

Ocena: 7/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/23081/kamien-na-kamieniu

To chyba ostatnia książka "chłopomańska", jaką przeczytam w tym roku (głównie dlatego, że czasu mało, a właśnie zabrałam się za dzieło, które ma ponad 1600 stron...) — przy tym chyba najbardziej wymagająca z dotychczas przeczytanych. A zabrałam się za nią w końcu dzięki poleceniu @KatieWee — bardzo dziękuję

Głównym bohaterem jest Szymon Pietruszka, chłop, który jest jednocześnie naszym narratorem. Jego opowieść prowadzi nas przez dwie wojny światowe, powstania, początek niepodległego państwa polskiego, a w końcu formowania się komunizmu. Jest to przy tym strumień myśli — opowieść nie jest prowadzona chronologicznie i czasem otrzymujemy tylko strzępki informacji, których wyjaśnienie otrzymujemy wiele stron później albo wcale.

Jest to przy tym opowieść o zmienianiu się świata i człowieka, o wpływie doświadczeń na ludzką psychikę, o nieumiejętności odnalezienia się w miejscu, które nazywamy domem. O stracie, o niewykorzystanych możliwościach, o godzeniu się z przemijaniem. Nie powiedziałabym, że "Kamień na kamieniu" wprowadza w depresyjny nastrój, ale napełnia taką kontemplacyjną melancholią, co idealnie współgra z aurą za oknem.

Nie jest to moja ulubiona chłopopowieść, natomiast cieszę się, że w końcu po nią sięgnęłam. Dopełniła ona tę kategorię książek swoją głębią.

Prywatny licznik (od początku roku): 49/50

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazka #ksiazki #czytajzhejto #chlopomania

Pięknie dziękuję @nxo i @Mazia za magnesy i pocztówkę z Korsyki! Żółwik idealnie wpisuje się w estetykę magnesów, które zbieramy 💛 I dziękuję za bonusową wypełniaczogazetkę: zawsze się czuję pro, gdy odczytam coś po francusku i zrozumiem, co tam jest napisane 😄

PS. Cieszy mnie, że dbacie o piciu 🥹

#magnesy #dziekuje #podziekowania #spolecznosc #hejtopaka

1378 + 1 = 1379

Tytuł: Wnuczka Fabergé

Autor: Monika Raspen

Kategoria: Powieść historyczna

Wydawnictwo: Replika

Format: książka papierowa

Liczba stron: 400

Ocena: 5/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5164833/wnuczka-faberge

Po tę książkę sięgnęłam, bo wiadomo — carska Rosja, kobiety w sukniach, jajka Fabergé itp. Skusiła mnie też dość wysoka ocena na LC. Jak widać — dałam się znowu nabrać.

O czym jest ta powieść? Jest to pierwszy tom serii o wyższych sferach w otoczeniu Mikołaja II Romanowa i jego żony Aleksandry, przy czym nie są oni głównymi bohaterami tej powieści. Głównych bohaterów jest tu wielu: Irena, która po tym, gdy Aleksandra odurzona narkotykami rodzi córki-bliźniaczki, staje się matką dla jednej z nich; Maria "Minnie" Romanowa, która jest matką Mikołaja II; Piotr Fabergé, który — wiadomo — robi biżuterię i kocha się w Minnie; jakaś para rodzeństwa, której wątek pewnie nabierze rozpędu w drugim tomie; Agafia, która jest damą do towarzystwa Minnie; jakaś panna z Paryża, która jest wychowanicą Piotra, a która po drodze nawiązuje kontakty z masonerią; Anna Pawłowa, baletnica... I mogłabym tak jeszcze wymieniać. Wątków jest bardzo dużo.

Autorka we wstępie opowiada nam, jaki to ogromny research zrobiła przed napisaniem książki i że starała się zachować akuratność w przekazie (co nie zaszkodziło jej w koszmarnym kaleczeniu transliteracji z rosyjskiego na polski). Jej silenie się na poprawność historyczną przybierało czasem formę bardzo sztuczną, gdyż wtrącała z pozoru pasujące tematem, a jednak totalnie niepasujące do flow narracji wtręty.

Przy tym całym bałaganie dialogi są drętwe i nienaturalne. Autorce powinno się urzędowo odebrać wykrzyknik (nie wiem, co to za maniera na stosowanie wykrzyknika w co trzecim zdaniu, ale obserwuję ją w polskiej literaturze kobiecej niestety coraz częściej). Przemęczyłam się przez tę książkę, ale po drugi tom już nie sięgnę.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazka #ksiazki #czytajzhejto

#memy #heheszki

Kontrola nawodnienia

To już jest koniec, ale jest #codziennepiciu

Dzień dobry! Z bólem serca ogłaszam koniec tegorocznego sezonu wysokopiciowego. Aura jaka jest, to sami widzicie za oknem. Upałów w tym roku za bardzo nie było, ale mam nadzieję, że tych kilka gorętszych dni regularne uzupełnianie płynów uchroniło Was przed odwodnieniem i negatywnym samopoczuciem z nim związanym.

Mam nadzieję, że nie przestaniecie mimo wszystko piciać, bo poza latem również łatwo się odwodnić. Wielu z Was już zdążyło zauważyć, jak dbanie o nawodnienie pozytywnie wpływa na organizm.

Kończąc ten sezon wznoszę swoją butelką kranowianki toast za Wasze zdrówko i dziękuję Wam za wspólne motywowanie się do piciu.

PS. Kto wie, może codzienne piciu wróci w przyszłym sezonie?

#kontrolanawodnienia #woda #przypomnienie #odwodnienie

Kontrola nawodnienia

Sza, cicho sza czas na... #codziennepiciu

Dzień dobry! To znaczy taki średnio dobry, bo znów mamy poniedziałek. Ale nie szkodzi — mamy też piciu, które go umili!

Mam nadzieję, że też nie możecie się doczekać uzupełniania płynów. Jeśli tak, to zachęcam do wzięcia szklaneczki, kubka lub butelki w dłoń i dołączenia do naszego elitarnego klubu nawodnionych ludzi.

PS. Pić, nie pytać. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#kontrolanawodnienia #woda #przypomnienie #odwodnienie

Kontrola nawodnienia

Szklanka nadciąga... na #codziennepiciu

Dobry! Tej soboty to prawie nie było, więc spieszmy się świętować niedzielę. A najlepiej świętować ją z dobrym nawodnieniem. Gotowi na dzień uzupełniania płynów? A może jeszcze nic nie zdążyliście wypić? Jeśli tak, to to jest znak dla Was, by zrobić sobie przerwę i nadrobić piciowe zaległości.

PS. Dzisiejszy memik zainspirowany został kryształem na kranówkę @voy.Wu

#kontrolanawodnienia #woda #przypomnienie #odwodnienie

1357 + 1 = 1358

Tytuł: Elektroniczny bandyta. Rynek wideo w Polsce okresu transformacji

Autor: Grzegorz Fortuna

Kategoria: Film, kino, telewizja

Wydawnictwo: słowo/obraz terytoria

Format: książka papierowa

Liczba stron: 264

Ocena: 8/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5195373/elektroniczny-bandyta-rynek-wideo-w-polsce-okresu-transformacji

Czasem wypożyczasz książkę, której temat cię zaciekawi, i okazuje się, że napisał ją twój kolega z liceum. I jest to naprawdę fajny kawał literatury.

Zacznijmy od tego, że jest to praca doktorska Grześka, która bardzo dokładnie prześwietla historię rozwoju rynku wideo w Polsce. Magnetowidy, kasety, wypożyczalnie, stragany — wszystko to odżywa z kolejnymi rozdziałami tej książki. Jest przy tym napisana przystępnym językiem i dobrze przybliża temat nawet tym osobom, które nie mają szczególnej wiedzy na temat filmów lat 80. i 90., bo to one są tłem tej opowieści.

Z każdą stroną upewniamy się, że boom na VHSy w Polsce był ewenementem na skalę światową z uwagi na wcześniejsze wyposzczenie Polaków pod względem dostępności filmów, brak ustawodawstwa dotyczącego praw autorskich i związane z nim piractwo.

Niewątpliwą zaletą są wypowiedzi osób związanych z branżą, do których dotarł autor: właścicieli wypożyczalni oraz dystrybutorów kaset. Dzięki temu możemy odkryć kulisy rozwoju branży, których za dzieciaka nie mieliśmy możliwości poznać. Dużo tu ciekawostek i rzeczy, o których po prostu nie ma się pojęcia, a były kiedyś ogromną częścią naszego życia.

Prywatny licznik (od początku roku): 47/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazka #ksiazki #czytajzhejto #wideo #vhs