Prokuratorzy ujawnili szokujące motywy zabójstwa szefa UnitedHealthcare
Śledczy z biura prokuratora okręgowego na Manhattanie ujawnili podczas rozprawy w sądzie stanowym szokujące fragmenty zeznań Luigiego Mangione, mężczyzny, oskarżonego o zabójstwo dyrektora generalnego UnitedHealthcare Briana Thompsona.
Niczego nowego, ani szokującego się z tego nie dowiecie. Ale widać, że demonizowanie Luigiego już się zaczęło (wspominanie Unabmombera, to chyba miał być ten szok) i chcą go sądzić za to samo dwa razy. Widać, że w świat ma pójść info, że żadnych oddolnych rewolucji, ani rozliczania bogoli z ich chciwych nieludzkich zagrań być nie może. Ja tam i tam swoje wiem, a wy sobie sami zdanie wyróbcie.
@Fly_agaric wkastrowane psy nie ugryza nawet jak bedziesz kopac, wychowali sobie takich, z lewej soja bezglutenu z prawej otyle pizdy ktore mysla ze Meursalut z Obcego byl winny, ich koncepcja to « slepa » sprawiedliwosc.
lubię takie filmy Są też dostępne na statkach wycieczkowych w czasie sztormu, oczywiście tam wtedy nikt nie pływa, a trzęsienie ziemi z zaskoczenia atakuje. Chciałbym takie coś przeżyć Słowo klucz - przeżyć
• 421 n.e. - Konstancjusz III został mianowany przez cesarza rzymskiego Honoriusza na współcesarza. Konstancjusz był dowódcą za panowania cesarza Honoriusza. Wybił się na stanowisko głównego dowódcy zachodu po śmierci Olimpiodora. Dzięki niemu zostali pobici uzurpatorzy Konstantyn III, Konstans II i Maximus. Opanował sytuację w cesarstwie zachodnim po wkroczeniu do niego barbarzyńców. Osiedlił Gotów w Akwitanii. W nagrodę za zwycięstwa cesarz Honoriusz dał mu za żonę swoją siostrę Gallę Placydię i uczynił go współwładcą. Z małżeństwa tego narodziło się dwoje dzieci: późniejszy cesarz Walentynian III oraz Honoria.
• 457 n.e. - na tronie Cesarstwa Wschodniorzymskiego zasiada Leon I.
• 457 n.e. - cesarzem Cesarstwa Wschodniego został Leon I. Leon był pierwszym cesarzem, który przyjął diadem cesarski z rąk patriarchy Konstantynopola (ten zwyczaj był potem kontynuowany w Bizancjum). Zapoczątkował dynastię leońską.
• 216 p.n.e. - dedykowano na Kapitolu świątynię Konkordii, bogini zgody. Jej budowę ślubowano przed dwoma laty, gdy doszło do rozruchów wojskowych podczas walk z Galami.
• 2 p.n.e. - cesarz rzymski Oktawian August otrzymał tytuł ojca ojczyzny (pater patriae). Wnioskodawcą jego przyznania był Marek Waleriusz Messala Korwinus, polityk rzymski, mówca i mecenas literatów.
• 62 n.e. - Pompeje zostały zniszczone przez trzęsienie ziemi. Miasto zostało zniszczone w 65%. Mieszkańcy jednak w dość krótkim czasie zdołali je odbudować.
• 211 n.e. - po śmierci cesarza rzymskiego Septymiusza Sewera wspólne rządy rozpoczęli jego synowie Geta i Karakalla. W swym testamencie Septymiusz Sewer oddał równą władzę obydwu braciom, bez podziału kompetencji lub terytorium cesarstwa. Sam ten fakt utrudniał współpracę między nimi. Jednak głębszą przyczyną konfliktu, jaki miał wybuchnąć między braćmi była szczera nienawiść jaką darzyli się od wczesnego dzieciństwa. Nie zażegnała ich wymuszona nad grobem ojca zgoda - do jakiej nakłoniła współcesarzy matka, Julia Domna. Jedyną zgodną decyzją młodych cezarów było zakończenie trzyletniej ekspedycji w Brytanii. Ostatecznie Karakalla zabił brata, który szukał schronienia w objęciach matki.
• 382 n.e. - cesarz wschodniej części Imperium Rzymskiego Teodozjusz I Wielki osiedlił w Tracji Gotów jako sprzymierzeńców Rzymu (foederati). Goci osiedlili się nad dolnym Dunajem, otrzymali szeroką autonomię, ale byli zobowiązani dostarczać cesarstwu żołnierzy, choć tylko oddziałów posiłkowych, walczących pod niezależnym, gockim, dowództwem. Warunki te, dla wielu Rzymian skandaliczne, pozwoliły uspokoić sytuację na granicy i odbudować armię cesarską na Wschodzie. Teodozjusz zyskał wśród barbarzyńców duży autorytet, co sprawiło, że dotrzymywali zobowiązań do jego śmierci.
• Odbywało się święto pokoju, kiedy to składano ofiary na ołtarzach pokoju. Na początku było to wiejskie święto, podczas którego rolnicy składali ofiary prosząc o pokój w państwie. Oktawian August zmienił charakter tych obchodów po podziale Rzymu na 265 dzielnic wydał rozkaz postawienia na wszystkich ulicach i skrzyżowaniach granicznych pomiędzy dzielnicami kaplic ku czci Laresa Compitalesa. Następnie kaplice te objęły kult Geniusza Augusta, co w końcu przerodziło się w kult Lares Augusti. W tych kaplicach składano ofiary prosząc o pokój, natomiast główne uroczystości odbywały się na Ara Pacis.
• 9 p.n.e. - na Polach Marsowych w Rzymie poświęcono Ołtarz Pokoju, ozdobiony wspaniałymi płaskorzeźbami.
• 58 p.n.e. - urodziła się Liwia Druzylla, późniejsza żona Oktawiana Augusta i pierwsza cesarzowa rzymska. Pozycja pierwszej damy cesarskiego dworu, powiązania rodzinne i prywatne bogactwo pozwoliło jej odgrywać znaczącą rolę przez całe życie. Jej potomkami byli wszyscy cesarze dynastii julijsko-klaudyjskiej. Była oskarżana o zbrodnicze pozbywanie się kolejnych pretendentów do sukcesji po Auguście dla zapewnienia tronu swojemu synowi. Dzięki jej zabiegom August adoptował Tyberiusza i wyznaczył go na swojego następcę.
• 133 n.e. - urodził się cesarz rzymski Didiusz Julianus. Po śmierci Kommodusa i Pertynaksa - zgodnie z przekazem Kasjusza Diona - miał ofiarować pretorianom wysoką premię w wysokości 25 tysięcy sesterców, w zamian jeśli ci wybiorą go nowym władcą. W koszarach przelicytował prefekta miasta Rzymu Flawiusza Sulpicjana, który również chciał kupić władzę, oferując każdemu żołnierzowi gwardii 20 tysięcy sesterców. Didiusz Julianus nie cieszył się jednak długo ze swoich rządów. Po 5 miesiącach został zamordowany.
• 98 n.e. - po śmierci Nerwy, adoptowany przez niego Trajan (45-letni) objął oficjalnie władzę w Imperium. Jego wybór przyjęto z radością i entuzjazmem w Rzymie. Nowo obrany cesarz ułaskawił wielu skazanych przez Domicjana ludzi, a ich własność prywatną zwrócił.
• 484 p.n.e. - dedykacja świątyni Kastora na Forum Romanum. Była to w istocie świątynia bogów greckich - bliźniaczych synów Zeusa, Dioskurów. Ich zlatynizowane imiona brzmiały - Kastor i Polluks. Już w roku 496 p.n.e. dyktator Postumiusz ślubował wzniesienie budowli po zwycięskiej bitwie z Latynami nad jeziorem Regillus. Wtedy to bowiem ci boscy bracia mieli pomóc Rzymianom w walce, a potem pierwsi przynieśli wieści do miasta.
• 98 n.e. - zmarł cesarz Nerwa, a jego miejsce zajął Trajan. Nerwa wiedząc, że jego koniec jest bliski musiał jakoś zaradzić nadchodzącej walce o władzę. W październiku 97 roku n.e. adoptował niejakiego Marka Ulpiusza Trajana, legata Germanii Górnej i dowódcę armii rzymskiej na froncie germańskim, a także ustanowił go współwładcą. Do adopcji dołączył natychmiast po tribunicia potestas desygnację na konsula na rok 98 n.e., które to stanowiska, miały być piastowane razem, tak aby Trajan stał się faktycznie współcesarzem. W ten sposób Nerwie udało się zabezpieczyć Rzym przed ewentualną wojną domową, powierzając tron jednej osobie. Było to jedno z największych osiągnięć krótkiego pryncypatu Nerwy.
• 457 n.e. - zmarł w Konstantynopolu cesarz Marcjan.
• 41 n.e. - Klaudiusz został cesarzem rzymskim. Po zamordowaniu Kaliguli w powstałym zamieszaniu część żołnierzy gwardii pretoriańskiej zdecydowała się na obwołanie cesarzem Klaudiusza, jedynego dorosłego przedstawiciela dynastii julijsko-klaudyjskiej. Żołnierze i ważne osobistości obawiały się reakcji gwardii Kaliguli złożonej z 300 potężnie zbudowanych Germanów, nie mających skrupułów przy zabijaniu ludności. Podobno, kiedy Klaudiusz został odnaleziony za kotarą, pretorianie unieśli Klaudiusza i obwołali go cesarzem, wbrew jego woli. Uważany był za zakałę rodziny - posiadał liczne ułomności zdrowotne i fizyczne (jąkanie się, ślinienie się, skurcze, paraliż), które skazały go na życie poza polityką. Nieoczekiwane koleje losu spowodowały, że objął purpurę, jako czwarty cesarz w historii. Zasłynął, jako sprzymierzeniec wyzwoleńców, którymi chętnie się otaczał, i którzy pełnili ważne stanowiska u jego boku. Zainicjował kampanię do Brytanii w 43 roku n.e., która zaskutkowała wcieleniem tych ziem do Imperium. Ponadto był ostatnim znanym człowiekiem władającym językiem etruskim.
• 41 n.e. - spiskowcy zamordowali cesarza rzymskiego Kaligulę, jego żonę Cezonię i córkę Julię Druzyllę. Na czele spisku miał stanąć m.in. Kasjusz Cherea, który cieszył się opinią wybitnego żołnierza legionów rzymskich i pełnił funkcję trybuna gwardii pretoriańskiej. Do jego obowiązków należała przede wszystkim poranna wizyta u cesarza, który przekazywał mu hasło dnia. W związku z tym, że miał wysoki głos, stał się obiektem szyderstw Kaliguli. Cesarz nie tylko nazywał go dziewczynką, ale wymyślał coraz to bardziej nieprzyzwoite hasła. Całe otoczenie wiedziało, że systematycznie obraża dowódcę i celowo go poniża. Do Cherei przyłączył się inny trybun gwardii pretoriańskiej, Korneliusz Sabinus. On również miał ku temu poważne powody, był bowiem często obiektem perwersyjnych i obraźliwych kpin cesarza.
• 76 n.e. - urodził się cesarz Hadrian. Zaliczony w poczet dobrych cesarzy. Zrezygnował z ekspansji Rzymu w Azji, a jego polityka była raczej pokojowa. Hadrian był wielkim budowniczym, ozdobił Rzym wspaniałymi budowlami (mauzoleum, willa Hadriana w Tibur).
• 119 n.e. - urządzono igrzyska dla uczczenia rocznicy urodzin cesarza Hadriana. Na arenie pojawiło się tysiące dzikich zwierząt.
• 393 n.e. - Flawiusz Honoriusz otrzymał tytuł augusta z rąk ojca Teodozjusza. Cesarzem został w wieku 10 lat i razem z bratem Arkadiuszem podzielili cesarstwo na część zachodnią i wschodnią. Jego wybór na augusta oznaczał to, że cesarz Teodozjusz odmawia uznania Eugeniusa za współwładcę. Do pomszczenia śmierci Walentyniana II nawoływała jego siostra, cesarzowa Galla. Opiekunem Honoriusza został generał Stylichon, który z czasem zyskał ogromne wpływy na dworze. W 402 roku n.e. Honoriusz przeniósł stolicę Cesarstwa Zachodniego do Rawenny. Prowadził wojny z licznymi uzurpatorami do tytułu cesarza.
• 422 n.e. - Honoriusz uroczyście obchodził w Rawennie swoje tricentalia, czyli trzydziestolecie panowania (licząc od nadania mu tytułu augusta). Maksymus został pokazany w więzach i stracony.
• 62 n.e. - Neron ożenił się z Poppeą Sabiną, która była jego kochanką od 58 roku n.e. Poppea prowadziła wystawny tryb życia i była znana jako piękna, wyrachowana kobieta. Niektóre jej zabiegi kosmetyczne zyskały wielką sławę (np. kąpiele w oślim mleku). To ona namówiła Nerona, aby zamordował swoją własną matkę - Agrypinę Młodszą.