Trasa zrobiona w ramach XXIII Przejścia Dookoła Kotliny Jeleniogórskiej, do którego ukończenia zabrakło mi ok. 42 kilometrów.
Informacje praktyczne:
Miejski parking znajduje się tutaj , ale szybko się zapełnia, zwłaszcza w weekendy, w sezonie, czy przy imprezach typu Przejście. Ja musiałem parować już na płatnym (80 zł za dzień, bolało).
Jeśli ktoś planuje zabrać się za przejście, to poza zadbaniem o kondycję proponuję zrobić kilka tras +40 km, w tym nocnych, żeby sprawdzić nie tylko ciało, ale też głowę. Wygodne buty i nieprzesadnie napakowany plecak to również must have.
Odcinki trasy:
Czarny szlak - Krótki, ale całkiem przyjemny odcinek prowadzący wzdłuż potoku.
Czerwony szlak - Zdecydowanie najbardziej widowiskowy fragment całego Przejścia. Cała trasa wyłożona kamieniem, czasem bardzo nierównym. Krótki odcinek od Petrovej Budy do Przełęczy Karkonoskiej asfaltem. Od schroniska na Hali Szrenickiej idzie się głównie w warstwie kosodrzewiny, ochrona przed wiatrem mała. Miejsca, które warto zobaczyć, to Szrenica, Śnieżne Kotły (zdjęcie drugie), Kopa nad Moreną (zdjęcie pierwsze, bardzo ładny widok na Mały Staw i schronisko Samotnię, schronisko Strzechę Akademicką i Śnieżkę), no i w końcu Śnieżka, która należy do #koronagorpolski (pieczątka w Domu Śląskim pod szczytem). Wejście zakosami na Śnieżkę dość wymagające, ale krok za krokiem spokojnie do zrobienia. Do przełęczy Okraj już głównie ładny las.
Żółty szlak - Od przełęczy Okraj do przełęczy Kowarskiej nic specjalnego. Później spokojny las, ścieżka zmieniająca się po jakimś czasie w leśną drogę, i tylko ostatnie podejście pod Małą Ostrą daje trochę w kość, bo jest stromo i trzeba mijać duże głazy i korzenie.
Od Małej Ostrej do Janowic - Miks różnych szlaków. Niebieskim przechodzi się przez Skalnik, który należy do #koronagorpolski (nic ciekawego, łatwo przegapić, skrzynka na pieczątkę była rozwalona), później schodzi się wśród dużych głazów. Niestety niewiele pamiętam z tego odcinka, poza ruinami zamku Bolczów niedaleko Janowic - szkoda, że nie miałem okazji ich zwiedzić, bo wyglądały ciekawie. Tam również sporo głazów.
Od Janowic do przełęczy Komarnickiej - Absolutnie najgorszy, najbardziej beznadziejny odcinek całego Przejścia. Jakieś 9 km asfaltem, który odbiera chęci do życia. Ostatnie 2.5 km prowadzi polami i lasem, można też odbić na Skopiec, który również należy do #koronagorpolski (pieczątka w skrzynce na szczycie).
Od przełęczy Komarnickiej do Goduszyna - Reszta trasy prowadzącej przez różne szlaki, a także drogami nieoznakowanymi. Dużą część stanowiły tu leśne drogi, było też trochę asfaltu przez Jeżów Sudecki. Ogólnie góra, dół, góra, dół. Nic jakiegoś specjalnie ciekawego, choć było kilka punktów, które mi się podobały, np.: Okole z punktem widokowym na skale (zdjęcie czwarte), czy przepięknie usytuowany gościniec Perła Zachodu (zdjęcie piąte, słabo go tam akurat widać).
Resztę trasy sobie podarowałem. Najbardziej dojechało mi stopy, i nawet nie chodzi o otarcia (choć małe palce miałem dookoła obdarte ze skóry), co o bolące podeszwy. Pierwsze 80 km szedłem w wysokogórskich butach z wysoką cholewką, które na takie długie trasy się zwyczajnie nie nadają, bo są ciężkie i nie mają amortyzacji. W Chrośnicy zmieniłem je na buty do biegania i to był po prostu szok, ile daje miękka podeszwa, ale było już niestety za późno.
Inną kwestią było nieprzygotowanie się pod względem żeli i izotoników, z których zwykle nie korzystam - od 70 km zaczęło mnie z coraz większą częstotliwością srać, więc latałem w krzaki jak zwierz, i niestety czułem, że organizm słabnie.
Pod względem przygotowania kondycyjnego uważam, że było dobrze, bo nawet nie miałem jakichś super zakwasów po wszystkim, tylko te cholerne stopy bolały jak skurczybyk, a pełne czucie w palcach odzyskałem dopiero po pięciu dniach.
Raczej nie będę brać udziału w Przejściu ponownie, bo mimo, że organizacyjnie to była topka (punkty kontrolne, mega pozytywni wolontariusze i organizatorzy, herbata i woda do uzupełniania w określonych punktach), to zwyczajnie nie lubię chodzić, gdy na szlaku jest tylu ludzi.
Wrzucam jeszcze mój plan vs rzeczywistość. Nawet się to trzymało kupy na początku. Straciłem więcej czasu niż planowałem w schroniskach na jedzeniu i ładowaniu telefonu. Prawdziwe problemy zaczęły się od 70 km, gdy zaczęło mnie gonić, a i przez bolące stopy szedłem zdecydowanie wolniej
Kolejna część łączenia i odhaczania tras beskidzkich - niestety tym razem nic ciekawego.
Informacje praktyczne:
Auto można zostawić na dużym parkingu w Dobczycach. Znajduje się przy nim również przystanek, na którym zatrzymują się busy.
Główną atrakcją Dobczyc jest zamek i muzeum regionalne , a także znajdująca się obok zapora. Na zamku do końca października tego roku mają trwać prace renowacyjne.
Odcinki trasy:
Żółty szlak - Odcinek łączący Dobczyce i Kamiennik. O kant d⁎⁎y rozbić takie chodzenie: pierwsze 5.5 km to asfalt góra-dół, później 5 km lasem, ale głównie szeroką drogą dojazdową, potem znowu 3.5 km zasranym asfaltem, i wreszcie krótki fragment leśny na Kamiennik. Niczego nie oczekiwałem, a i tak się rozczarowałem.
Zielony szlak - Fragment z Kamiennika do Poręby sztos: klimatyczna, wąska ścieżka grzbietem góry, po drodze kilka wystających skał. Tutaj można odbić na punkt widokowy z miejscem do siedzenia i na ognisko - zejście oznaczone na drzewach zielonymi trójkątami, które widziałem chyba pierwszy raz (zdjęcia drugie i trzecie). Z Poręby na Działek już niestety tylko cholerny asfalt.
Czerwony szlak - No niby się idzie tym lasem, ale do Uklejnej nie wiem, czy nazwałbym to ciekawą trasą, co najwyżej ok, ale może mi się po prostu przejadła. Tutaj można skręcić na Uklejną, gdzie jest duży kopiec z kamieni (mi się już nie chciało), a tutaj chyba najciekawszy fragment tej trasy, czyli Rezerwat Zamczysko nad Rabą, gdzie znajdują się ruiny Zamku (nic szczególnie szałowego, choć w nocy jest klimat). Reszta drogi od tego miejsca to znowu tylko asfalt i chodnik.
Twardorzeczka (parking dla gości doliny Twardorzeczki) - asfaltem i lasem na Magurę Radziechowską @Kazix -Magura Wiślańska - Barania Góra -trawersem Baraniej, przez bacówkę i las na -Hala Radziechowska -Twardorzeczka
Ludzi mało (nie licząc Baraniej). Kolorów dużo, smartfon tego nie odda.
#ksiezycowyspacer #gory
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zawsze unikaliśmy tego szczytu, bo tłoczno, a zarówno my jak i pies lepiej funkcjonujemy w kameralnym towarzystwie.
I odkryliśmy life hack - wejście od czeskiej strony. Kilkukrotnie mniej ludzi niż od strony polskiej.
Szkoda tylko, że zapomniałem w jakim stanie są moje buty po tygodniu na Słowacji. Na samym szczycie odkleiła mi się podeszwa. Na szczęście udało się bezpiecznie zejść
PS. Zdjęcie ze Słowacji. Ze Śnieżki niestety nie było żadnego udanego
@Piechur trzeba było iść ze mną, miało być bezchmurnie, bez deszczu, bez wiatru, a zmarzlem jak ciul, przewialo mnie, burza na horyzoncie gnała w moją stronę ¯\_(ツ)_/¯
Ależ piękna pogoda w ostatnią sobotę była, podreptało się trochę w okolicach Karpacza. Ehh częściej w góry muszę jeździć, raptem trochę ponad godzina drogi z mojej wiochy. Dobrze że od Śnieżki trzymałem się z dala bo tam by się trzeba łokciami rozpychać, straszne tłumy.
@PanW Na tych bocznych szlakach już nie było tak źle, o dziwo ludzie też się zachowywali, nikt nie darł ryja i większość dzieciaków też w miarę ogarnięte, więc nawet te tłumy jakoś nie przeszkadzały. Sporo obcokrajowców też zauważyłem/usłyszałem, chyba popularny kierunek na wycieczki się tutaj robi
@Kamry Nie byłem chyba z 8 lat już w Karpaczu. Wtedy też nie było źle mimo, że masa ludzi się przewijała ale ogólnie to imo wolę tak czy siak jak jest mniej.
Poszla silna kobieta w Tatry. Cel? Zawrat. Piekna polska jezien wiec po co sie przygotowywac? Spotkala po drodze zlego mezczyzne, ktory proponowal jej powrot na dol bo na gorze jest oblodzenie. Odmowila. Proponowal raczki. Odmowila. No i c⁎⁎j, no i czesc, jednej silnej niezaleznej kobity mniej. Zjazd za to wyszedl jej spektakularny.
Kiedyś wybraliśmy się z kumplami na rysy, jakiś na jesień. Okazało się, że od buli było na⁎⁎⁎⁎ne śniegu i mgła. Ale wuj, uparte towarzystwo poszło dalej. Przy łańcuchach na podejściu byliśmy wszyscy skuci lodem, na mnie zamarzły spodnie pomimo tego że cały czas się ruszałem.
Zeszliśmy.
Wszyscy narzekali, że można było iść, że wcale nie było tak źle, dalibyśmy radę.
Tylko jeden, Robercik, powiedział: my życie mamy jedno, a góry będą tu jeszcze stały.
@StaryMokasyn Zycie. Kiedys jakas wycieczke malolatow spotkalismy na przeleczy bodajze na Czerwone Wierchy*. Zdziwieni byli, ze na dole 24 stopnie, a na gorze 16. Oj, bardzo byli zdziwieni LOL
* moglem nazwy pomylic bo ja to taki goral do towarzystwa, zona uwielbia wiec jade z nia ale w celach zadaniowych sportowych i mnie te nazwy wogole nie ruszaja
Wszyscy narzekali, że można było iść, że wcale nie było tak źle, dalibyśmy radę.
Tylko jeden, Robercik, powiedział: my życie mamy jedno, a góry będą tu jeszcze stały.
to jest ciekawe, ze amatorom najtrudniej jest odpuścić. jak ktos ma jakiekolwiek większe doświadczenie w wyższych górach to zawsze oceni czy góra sie nadaje do wejścia i w razie wątpliwości po prostu odpuści. są miejsca w Europie w które 3 razy jechałem, żeby wejść na jakiś szczyt, bo wcześniej po prostu nie było warunków, a ryzykować (zwłaszcza swojego zycia) nie lubię
Październik nad Czarnym Stawem Gąsienicowym – 3 godziny w 4K do pracy, nauki albo zasypiania. Bez muzyki i gadania: fale chlupoczące o skalisty brzeg, wiatr w kosodrzewinie, daleki potok, kruki i orzechówka. Obraz nagrałem na miejscu (lekko zwolniony), ścieżkę dźwiękową złożyłem pod tę scenę. Prowadzę mały kanał z takimi nagraniami z Tatr i znad morza – chętnie przyjmę uwagi, co poprawić.