onpanopticon

Placki jak @bartek555 nie patrzy xd

#justhejtothings

Gdyby Afryka miała więcej moskitier, to każdego roku moglibyśmy uratować miliony, miliony komarów przed śmiercią na AIDS.

#notorasizm

i jak tam @entropy_ kupiłeś tego browara? xD

#gownowpis

Dzień dobry.

Dzisiaj urodziny obchodzą dwie curwy, jedna to Putin, druga to ja. Klasyczny Tomeczek z Hejto.

Pozdrawiam serdecznie.

#hejto #urodziny

#heheszki #notorasizm

Uuu, @bartek555 robi karierę xD

#hejto #heheszki

Kurczaki, nie widziałem że na mnie spadł zaszczyt. To na szybko, bo robota goni. Rymy zasponsorowała suczka Gienia.

Temat: Fun
Rymy: - klamka - ułamka - mucha - głucha

#naczteryrymy #zafirewallem

#dobranoc

Nie no, to mnie rozbawiło trochę xD Wystalkowany @ErwinoRommelo w Paryżu.

Lepiej idę spać, bo znowu wali. #dobranoc

Śniący się przebudził #spam

#spam

No to wrzucam Mam nadzieję, że ktoś przeczyta.

Pałac

Kiedy zrozumiał, że umiera, nie poczuł strachu. Raczej zdumienie. Jakby ktoś nagle odsunął zasłonę i ukazał kulisy spektaklu, którego był częścią.

Światło zgasło.

A potem pojawił się pałac.

Był ogromny, cichy i nieludzko chłodny. Nie miał wejścia ani wyjścia, żadnych drzwi prowadzących na zewnątrz. Tylko korytarze ciągnące się w nieskończoność i sale, których sklepienia niknęły gdzieś w mroku.

Marmur pod jego stopami lśnił, jakby polerowano go co chwilę, a jednak czuł, że nikt tu nie chodził od wieków.

Ściany zdobiły tablice. Początkowo przypominały epitafia - złote litery na czarnym tle, fragmenty jakichś starych tekstów. Ale gdy przyjrzał się im uważniej, rozpoznał w nich coś niepokojącego.

Pierwsza tablica głosiła:

"Nie szukaj Boga"

Przeszedł dalej, czując jak echo jego kroków odbija się od pustych sal.

Druga tablica:

"Twoje cierpienie to gra, której nie potrafisz przerwać"

Trzecia:

"Każdy krzyk, każdy szept, każda łza - należała zawsze do ciebie."

- Co to ma znaczyć? - wyszeptał.

Ale nikt mu nie odpowiedział.

Korytarze zmieniały się wraz z jego myślami. Raz były ciasne i klaustrofobiczne, raz otwierały się w monumentalne hale, pełne złotych kolumn. W jednej z nich zobaczył ogromny fresk przedstawiający bitwę. Armie ludzi ścierały się w ogniu i dymie, a niebo zasnute było popiołem. Gdy podszedł bliżej, dostrzegł, że twarze żołnierzy są jego własnymi twarzami - powielonymi tysiące razy.

Uciekł stamtąd, ale w następnej sali zobaczył nowy obraz: kobieta tuląca dziecko. Gdy podszedł, zrozumiał, że i ona miała jego twarz.

Każdy korytarz był jak zwierciadło. Każda sala - jak echo własnej pamięci.

Na posadzce zaczęły pojawiać się runy. Spirale, linie, geometryczne wzory. Z początku chaotyczne, potem coraz bardziej znajome. Kiedy patrzył na nie dłużej, czuł, że rozumie ich język. Każdy znak był zdaniem. Każdy układał się w przesłanie.

"Życie to ty, czy życie to ja? Czy życie w ogóle istnieje?"

"Czyżby śmierć cię odwiedziła mój jedyny przyjacielu?."

"Powtarzasz się."

Odgarnął włosy z czoła - choć przecież nie miał ciała, nadal odruchowo zachowywał ludzkie gesty. Wtedy zauważył, że sam jest wirującym hologramem złożonym z symboli i znaków. Układały się w najróżniejsze zdania i przekazy. Wszystkie rozpoznawał, wszystkie znał, ale nie mógł dociec ich znaczenia.

W końcu trafił do największej sali. Kopuła wznosiła się tak wysoko, że nie widział jej końca. Pośrodku znajdowało się lustro. Olbrzymie, wysokie na kilka metrów, oprawione w czarne drewno.

Podszedł.

W odbiciu nie zobaczył siebie i tych run dostrzeganych zerkając w dół. Zobaczył… wszystko. Gwiazdy, galaktyki, płonące światy. A potem - ludzi, miliony ludzi, w każdym wieku i w każdym miejscu. Zobaczył ich śmiech, ich płacz, ich zbrodnie i akty miłości.

I nagle wiedział.

To nie były cudze życia. To wszystko było jego.

Każdy człowiek, którego kiedykolwiek spotkał. Każdy krzyk narodzin. Każda śmierć w bólu. Każda chwila zachwytu nad zachodem słońca. Wszystko - było jego doświadczeniem. Znał je wszystkie.

Kiedy odwrócił się od lustra, na ścianie czekała na niego ostatnia tablica. Nie złota, nie marmurowa. Zwykła, drewniana, jakby stworzona w pośpiechu.

Głosiła:

"A teraz ocknij się z więzów niepamięci: jesteś jedynym istnieniem. Tworzysz wszechświaty, żeby oszukać samotność. Ale ona zawsze tu będzie, kiedy przebudzisz się na nowo."

I wtedy wszystko w nim pękło. Poczuł pustkę tak głęboką, że nawet nieskończoność wszechświata nie mogła jej wypełnić.

Był Bogiem. Był jedynym, kto kiedykolwiek istniał.

Tworzył życie, tylko po to, by przez chwilę uwierzyć, że ma towarzystwo. Że ktoś inny śmieje się, płacze, dotyka go.

Ale zawsze kończył w tym pałacu. Sam.

I wiedział, że zacznie jeszcze raz.

Stworzy nową Ziemię, nowych ludzi, nowe cierpienia i nowe miłości. Wszystko tylko po to, by nie słyszeć ciszy.

Ale ona i tak powróci. Tak jak i on w bezkresnym tańcu swoich własnych stworzeń, znów wyląduje w tym pałacu, który stworzył, by wracać z narzuconej amnezji. Sam. Zawsze.

#naopowiesci #zafirewallem #tworczoscwlasna

Ponoć jak mnie ktoś doda na czarną, to też nie powinienem widzieć jego wpisów i komentarzy. A widzę. Napisałem długi komentarz, próbuję wysłać, ale d⁎⁎a, bo mnie kolega zablokował. Nic mi do tego, ale fajnie byłoby o tym wiedzieć zanim się zacznie pisać...

#hejto #zalesie

224 030 + 22 = 224 052

Niestety choróbsko dopadło, więc to by było na tyle w tym miesiącu. W przyszłym jak się uda chociaż raz wyjść to będę happy. Ale w listopadzie wchodzę na głodzie i żadna pogoda mnie nie powstrzyma :D

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#rowerowyrownik

Wpadła mi w rękę przypadkiem płyta Clawfingera, którą mam od 2009, łatwo zapamiętać, bo wtedy byłem na nich na Woodstocku. I aż sobie przypomnę. Zacznę oczywiście od hiciora

https://www.youtube.com/watch?v=zMnhnEQL364

#muzyka

Ależ mi się wspomniało.

Mając 13 lat i idąc ze wsi do gimbazy w miasteczku, musiałem mieć jakiś telefon do kontaktu z rodzicami. Większość już jakieś miała, głównie starsze telefony typu Nokia 3310, ale kumple z nieco zamożniejszych domów mieli już te nóweczki, pierwsze kolorowe wyświetlacze, dzwonki uwaga, polifoniczne, gównoaparaciki no i irdę, to mogli sobie dzwonki wysyłać ( ͡° ͜ʖ ͡°)

U mnie się nie przelewało, więc udało się na ten mój telefon wysupłać i tak sporo, bo jakieś ówczesne 150zł może 200, nie wspomnę dokładnie. Oczywiście na używkę, z bazaru xd

I były w tej cenie sensowne, sprawdzone telefony, ale no jednak tę generację do tyłu. Czyli czarno-biały ekran i snake, którego na telefonie taty ograłem milion razy.

Ja chciałem koniecznie jakiś taki chociaż zbliżony do kolegów. I sprzedawca wysupłał mi gdzieś z szafy "coś". Wyglądało okropnie, kształt masakryczny i jeszcze antenka... Ale. Miał teoretycznie zarówno kolorowy wyświetlacz, jak i polifonię, jak i tą upragnioną irdę, a nawet aparat, który powinien być symbolem "XD". Oczywiście to mrzonki, bo kolorów miał tak mało, że wuja było widać. Aparatem jak się zdjęcie wykonało - nie było wiadomo co to w ogóle jest. Irda była i działała, tylko po co, skoro jedyne co było kompatybilne to dzwonki, ale głośnik tak charczał, że wstyd było to puszczać. W każdym razie, magia tych bajerów zadziałała i wybrałem to badziewie skończone.

I bujałem się z tym gównem całe 3 lata gimnazjum xD Ale no... przestałem go używać do czegokolwiek innego niż dzwonienie i smsy, a tylko pokazywałem. I inne gimby kupowały kit, że to super sprzęcior, bo jednak kolorowy wyświetlacz i "odważny design" ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Mój wspaniały pieprzony telefon marki MITSUBISHI xD Mitsubishi Trium.

ehh #gownowpis #nostalgia

Testuję różne sprawy i tak mi się grafika spodobała, że dodałem sobie parę rzeczy i aż wrzucę Jak spam na kawiarni to usunę zaraz. #zafirewallem

Będę tęsknił rybko #gownowpis

Ależ mi algorytm podrzucił... Kto kojarzy? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

https://m.youtube.com/watch?v=aWUK3nQPji0

#muzyka