A oto najciekawsze znalezisko pochodzące z tegorocznej wyprawy nad Bałtyk. Co roku kieszenie pełne kamieni, ale ślimaki znalazłem pierwszy raz. Okaz imponujący, 2 cm średnicy 😀

Dla zainteresowanych - chyba sylur albo ordowik, czyli trochę ponad 400 milionów lat.

#natura i trochę #zwierzeta

I #geologia choć jest jeden tylko obserwujący, być może ja.

Jak nie stracić głowy Głowa ważki, osadzona na bardzo krótkiej i bardzo cienkiej szyi, jest niezwykle ruchliwa i może obracać się nawet o sto osiemdziesiąt stopni - jednak ma to również swoje wady. Tak osadzona głowa jest dość wrażliwa na wszelkiego rodzaju przeciążenia i istnieje ryzyko, że przy zbyt mocnym szarpnięciu szyja mogłaby zwyczajnie nie wytrzymać.

Aby jakoś temu zaradzić, ewolucja wypracowała u ważek specjalny, unikatowy w świecie stawonogów system szkieletowo-mięśniowy ze specjalnymi wyrostkami rozmieszczonymi na szyi i przedpleczu. Wyrostki te u różnych gatunków wyglądają trochę inaczej, ale ich funkcja jest taka sama - w określonych sytuacjach blokują głowę owada w jednej pozycji, unieruchomiając ją i zabezpieczając ją przed przypadkowym urwaniem. Taka blokada jest szczególnie przydatna, kiedy ważka się pożywia i rozszarpuje ofiarę lub kiedy łączy się z innym osobnikiem w tak zwany tandem podczas godów.

Mechanizm ten, pomimo swojej wspaniałości, nie chroni jednak głowy ważki podczas walki.

Jeśli ważce zdarzy się zaatakować inną ważkę (w większości mniejszego osobnika innego gatunku), często stara się w pierwszej kolejności zdekapitować przeciwnika, ewentualnie zaczyna pożerać ofiarę właśnie od strony głowy. Niekiedy można nawet natknąć się na bezgłowe ofiary takich starć, którym udało się uciec - pozbawione głowy ciało ważki może jeszcze przez jakiś czas funkcjonować w takim stanie - lub na ważkę z wyjedzoną częścią głowy, zwykle w części szczytowej (trzecie zdjęcie).

Ważka może również stracić głowę w innych okolicznościach. Podczas godów, kiedy ważki łączą się w tandem, samiec chwyta samicę za tył głowy specjalnymi wyrostkami ulokowanymi na końcu odwłoka - tak połączone owady mogą latać razem nawet przez kilka dni. Jeśli z jakiegoś powodu blokada głowy u samicy nie uruchomi się lub przestanie działać, pani ważka może zostać przypadkowo zdekapitowana podczas bardziej gwałtownych manewrów powietrznych (ostatnie zdjęcie).

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #wazki

Co to za robaczek? Bardzo żywotny, całkiem spory, długie czułki segmentowe, żwaczki wyraziste. Wygląda jakby mógł latać ale jednocześnie byłby czołgiem w świecie owadów.

#robaki #zwierzeta #smiesznypiesek #owady #pytanie

Skąd te plamki? Obserwując ważki można często zauważyć, że u większości gatunków każde ze skrzydeł ma niewielką, wydłużoną plamkę w górnej części – nawet jeśli skrzydło jest przezroczyste, plamka ta jest najczęściej kolorowa i wyraźnie widoczna.

Jest to tak zwana pterostygma lub plamka skrzydłowa. Znajdujące się w jej obrębie komórki są zwykle pogrubione lub zawierają pigmenty i sprawiają, że skrzydło jest w tym punkcie minimalnie cięższe niż gdzie indziej. Ma to znaczenie dla stabilizacji aerodynamicznej skrzydła i redukuje drgania, w szczególności podczas lotu ślizgowego. Badania przeprowadzone na jednym gatunku wykazały, że obecność plamek skrzydłowych pomaga ważce zwiększyć maksymalną prędkość lotu ślizgowego o 10 – 25 %.

Inną dość wyraźnie widoczną częścią skrzydła ważki jest węzełek, lekko zgrubiały punkt widoczny na przedniej krawędzi skrzydła wiążący główne żyłki – jest to element wzmacniający i jednocześnie amortyzujący.

Na pierwszym zdjęciu husarz władca (Anax imperator) z zaznaczonym węzełkiem (kolor jasnoniebieski) i pterostygmą (kolor ciemnoniebieski).

Pterostygma jest często intensywnie wybarwiona, jak np. u samca szablaka przepasanego (Sympetrum pedemontanum) (drugie zdjęcie).

Są też jednak gatunki ważek, które pomimo dość intensywnego ubarwienia nie mają wyraźnych, łatwych do rozróżnienia plamek skrzydłowych, jak np. ważka Trithemis aurora występująca w południowej, południowo-wschodniej i wschodniej części Azji. Samce tego gatunku wyróżniają się szkarłatnym ubarwieniem (trzecie i czwarte zdjęcie).

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #wazki

Ważki jak motyle Ważki z rodzaju Rhyothemis występujące w Afryce, Azji, Australii i na wyspach Pacyfiku mają tak barwne skrzydła, że czasem bywają mylone z motylami. Ze względu na trzepoczący lot bywają popularnie nazywane „fruwaczami” (ang. flutterers).

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #wazki

Czy tak łatwo "trenuje" się koty?

#koty #heheszki #pytanie #zwierzeta

https://streamable.com/a7ee0l

Ważka jak w pozie gimnastycznej Niekiedy można zaobserwować ważki przybierające podczas spoczynku ciekawą pozę przypominającą trochę stanie na rękach w ludzkim wydaniu – unoszą odwłok pionowo lub niemal pionowo nad głowę. Wydaje się, że takie zachowanie ma znaczenie dla termoregulacji i zapobiega przegrzaniu, minimalizując powierzchnię ciała ważki wystawioną na promieniowanie słoneczne w upalne dni.

Poza ta, zwana w języku angielskim „pozą obelisku” (ang. obelisk posture), została jak dotąd zaobserwowana u trzydziestu gatunków ważek z rodzin świteziankowatych (Calopterygidae), gadziogłówkowatych (Gomphidae) i ważkowatych (Libellulidae).

Ważki przybierają również określone pozy w celu podniesienia temperatury ciała – w szczególności chodzi tu o dostarczenie lub utrzymywanie ciepła w mięśniach odpowiedzialnych za poruszanie skrzydłami. Mogą na przykład ustawiać skrzydła tak, aby odbijać nimi światło słoneczne na siebie lub, jeśli siedzą na ciepłej powierzchni, mogą stworzyć ze skrzydeł „szklarnię” nad swoim tułowiem. Kiedy słońce jest nisko na niebie, mogą też podnosić lub opuszczać odwłoki, tak aby ich ciała były ustawione prostopadle do promieni słonecznych, maksymalizując w ten sposób powierzchnię, na którą padają. Chociaż może to przypominać „pozę obelisku”, jej cel jest odwrotny.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #wazki

#konstruktorelektrykamator

Wczoraj na robocie kręciły się takie śmieszne pieski.

Paw Paweł, i kilka mniejszych kurociraptorów, a w sumie to indykoraptory. Skubane jak pies, przy nodze chodziły.

Czlowiek istne zoo na podwórku ma.

Pawie, indyki, kaczki, gołębie, psy, pszczoly, perliczki. Pewnie jeszcze coś by się znalazło.

#smiesznypiesek #ptaki #zwierzaczki #zwierzeta

Czego oni nie wymyślą żeby ta karuzela spierdolenia kręciła się dalej

"koń niedowidzący pracuje już na tej trasie trzeci rok i ma wyostrzony zmysł słuchu i bardzo dobrze współpracuje w parze z innym koniem."

ci ludzie naprawdę nie mają wstydu xDD nawet de facto niepełnosprawnemu koniowi nie dadzą spokoju, ale tak, to na pewno z troski, żeby nie poszedł na kiełbasę.

"Komisja badająca konie zgłosiła za to zastrzeżenia co do wprowadzonego od czerwca, za sprawą wniosku prozwierzęcych aktywistów, godzinnego odpoczynku koni na górnym przystanku przed Morskim Okiem.

(...)

Wychłodzenie mięśni przez godzinę postoju (przed kolejnym wysiłkiem) to ogromne ryzyko dla koni, zwłaszcza przy chłodnej pogodzie."

Skoro tak, to może by skrócić odpoczynek tylko przy chłodnej pogodzie?

Nie, do takiego wniosku "komisja" już nie doszła. Zatem od czerwca, przy 35 stopniowych upałach na asfalcie z pewnością też grozi wychłodzenie mięśni. Oby tylko nie pomarzły.

#bekazgorali #morskieoko #cotusieodpierdala #wiadomoscipolska #zwierzeta

Bakteriobójcze skrzydła Badania wykazały, że skrzydła ważek i cykad mają niezwykłe właściwości zapobiegające rozwijaniu się na nich bakterii i grzybów. Ich powierzchnie są pokryte tak zwanymi nanosłupkami, strukturami podobnymi do tępo zakończonych kolców, które rozmiarem odpowiadają mniej więcej komórkom drobnoustrojów. Bakterie osiadające na skrzydłach ważek żyją krótko - grzęzną w nanosłupkach, które deformują i przebijają ich błony komórkowe, dosłownie rozrywając je na strzępy.

Mechanizm ten zainspirował m.in. projekt antybakteryjnej nanopowłoki autorstwa badaczy z Institute of Bioengineering and Nanotechnology (IBN) w Singapurze. Powłoka ta docelowo miałaby mieć zastosowanie w powierzchniach często wchodzących w kontakt ze skórą, takich jak klamki, blaty stołów czy przyciski w windach.

#ciekawostki #przyroda #natura #owady #zwierzeta #nauka

Patrzy się

Podobnie jak większość owadów, ważki mają oczy złożone, zbudowane z tysięcy fasetek (oczek prostych) ułożonych jak mozaika. Takie oczy są pozbawione źrenic, mimo to jednak patrząc na niektóre ważki można odnieść wrażenie, że nie tylko mają źrenice, ale do tego zawsze patrzą prosto na obserwatora. To jednak tylko złudzenie optyczne. Ten przyciemniony obszar – pseudo źrenica – to część oka, na którą patrzymy prostopadle, a dokładnie dno oka widoczne w tych fasetkach, które są akurat ustawione na tej samej linii co soczewka i plamka żółta w oku obserwatora.

Poza dwojgiem dużych, złożonych oczu ważki mają także troje oczu prostych – tak zwane przyoczka - rozmieszczone na szczycie głowy. Pomagają one owadom określić natężenie oświetlenia w otoczeniu i zachodzące w nim zmiany.

Na pierwszym zdjęciu ważka równoskrzydła siedząca na łodydze rośliny

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #zwierzaczkl #owady

Owad jak ksenomorf. Ważka spędza większość swojego życia jako drapieżna larwa żyjąca pod wodą, polująca głównie na drobne wodne bezkręgowce, ale niekiedy także na inne larwy ważek i na małe kręgowce. W chwytaniu ofiary pomaga jej specjalny aparat, który przypomina trochę wewnętrzne szczęki ksenomorfa z Obcego.

Aparat ten, zwany maską, jest przekształconą, ruchomą dolną wargą zaopatrzoną na końcu w ruchome pazurki. Przez większość czasu maska jest złożona, przylegając do dolnej części głowy larwy. Podczas polowania larwa gwałtownie wyrzuca maskę do przodu, chwyta zdobycz za pomocą „zdalnych” pazurków, po czym błyskawicznie wciąga ją pod aparat gębowy – dzieje się to tak szybko, że większość ofiar nie ma szans odpowiednio wcześnie zareagować.

Przeszło 95% polowań larwy ważki kończy się sukcesem, co sprawia, że jest jednym z najskuteczniejszych drapieżników na świecie. Przykładowe polowanie na larwy komarów: link.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #horror

Astrologowie ogłaszają tydzień ważki! Populacja ciekawostek o ważkach zwiększa się

Poprzedni tydzień - ciekawostki o ćmach:

Wyjątkowo nieapetyczna ćma Macrocilix maia

Ćma Picassa Baorisa hieroglyphica

Ćma jak z horroru Creatonotos gangis

Ćma z twarzą klauna Idalus herois

Ćma, która naśladuje pająka Brenthia coronigera

Najcięższa ćma na świecie Endoxyla cinereus

Pieńkowa ćma - narożnica zbrojówka (Phalera bucephala)

Poprzednie serie:

Ciekawostki o motylach

Ciekawostki o konikach polnych i pasikonikach

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady

Pieńkowa ćma Narożnica zbrojówka (Phalera bucephala) to ciekawa ćma, która w pozycji spoczynkowej przypomina ułamany fragment drewna, szczególnie jeśli spojrzeć na nią z boku. Ze względu na gromadne żerowanie gąsienic gatunek ten notowany jest jako szkodnik, zwłaszcza w młodnikach i uprawach wierzb.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

#heheszki #zwierzeta #zwierzecezachowania

Tym razem nawet nie polizałem, @Lubiepatrzec api?

#zwierzeta #gady #jaszczurki #przyroda #fauna

Najcięższa ćma na świecie. Endoxyla cinereus, znana też jako gigantyczna ćma drzewna, należy do największych ciem na świecie i ma aktualnie status najcięższej. W pełni dojrzałe samice tego gatunku są prawie dwukrotnie większe od samców i potrafią osiągać dwadzieścia pięć centymetrów rozpiętości skrzydeł i wagę około trzydziestu gramów. Ich waga sprawia, że z trudem wzbijają się w powietrze.

Gatunek ten jest rzadki i występuje wyłącznie w Australii i Nowej Zelandii.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle