W sumie ta wenlafaksyna nie jest taka zła. Jest okropna

Nigdy się tak długo źle nie czułam po SSRI, nie miałam takich biegunek i nie byłam tak zaspana.

Do licha, miałam być po tym bardziej żywa i aktywna

Ja się wykończe

Dzisiaj na wizycie u psycholożki i po pokazaniu jej notatek na temat moich myśli, stwierdziła, że na pewno nie jestem w ogóle przyjacielem wobec siebie ( ͡° ʖ̯ ͡°)

Cieszę się, że w końcu jest szansa na poprawę, ale boję się, że w pewnym momencie odwidzi mi się to wszystko

I mam wyjebane, jak spierdolilem to wszystko co chialem..

...

No i nadeszła ta chwila, szarówa za oknem i deszcz od wczoraj nocy

Nienawidzę nienawidzę nienawidzę jesieni

Samotnosc mnie wyniszcza.. a druga polowka? chlodzi sie w lodowce....

I cyk zmiana leków.

Velaxin ER witam i zapraszam zrób ze mnie mniejsze gówno błagam

Oczekuje właśnie na moją ostatnią do niewiadomo kiedy wizytę u psychiatry.

Szczerze mówiąc nie wiem jak sobie poradzę przez ten czas kiedy nie będę mogła chodzić

Już mam zwałę i tęsknię za latem. Absolutnie nie podoba mi się to, co widzę za oknem i nie ma na to mojej zgody. Po wakacjach przeprowadziłem się do dużego miasta, w którym wcześniej studiowałem dziennie i zaocznie, bo trzeba spróbować swoich sił "wyżej" i kasa by się lepsza przydała.

Do rodzinnych stron mam jakieś 150km, a już wiem, że nie będę mógł tak często jeździć nad nasze (mojej i różowej) ulubione jezioro, przynajmniej tak często jak chcemy. Okolice moich rodzinnych stron są naprawdę bardzo ładne (bory tucholskie już 20-30km za miastem). Spędzałem tam mnóstwo czasu latem, w moim mieście zostawiłem wszystkich znajomych, bo większość z nich to mundurówka (poza Policją w sumie każda służba), dziewczyna też zostawiła koleżanki.

Trójmiasto jest przerysowane i przereklamowane. Jak sobie pomyślę, że sporo czasu zamiast na naszych ulubionych miejscówkach, nad jeziorem z dziewczyną, grając w plażówkę z ziomkami, będę spędzał nad "piwem rzemieślniczym" w otoczeniu jakichś korpodzbanów pijących sojowy koktail dizajnerski, to mnie skręca xD A mamy tu znajomych, co czasem jak wyjdziemy z nimi i dojdą ich znajomi, to właśnie tak to wygląda. I żeby nie było - Mieszkałem tu już kiedyś 3 lata, ale w akademiku, studiując dziennie, to inne wrażenia.

Zrobiłam coś dla brata, przez dwie godziny mogłam zapomnieć o ciężarze mojej ujowej egzystencji. Nagle można poczuć jakby dało się mnie użyć do czegoś jak pasującego klocka lego.

Chwilę później z powrotem wszystko wali mi się na głowę i desperacja i lęk

przynajmniej nie dałam po sobie poznać przez te dwie godziny że coś jest nie tak.

Pamietam jak wrocilem ze slubu swoejekjj milosci.. kupilem pierwsza flache i pilem do porzygu..do porzygu kurlawa. To byl pierwszy krok ku alkoholizmowi. A do tego momentu bylem abstynentem.. bo myslalem ze dzieki temu latwiej bedzie zalozyc rdzine.. haha sie najebalem sie

Ehh napijmy sie bo juz mi nie dobrze

Oj źle mi dziś bardzo.

W sumie już dłuższy czas tak mi źle ale kilka dni jakoś szczególnie życie mnie gniecie.

Mocno zawaliłam ten miesiąc przez choroby dzieci i hospitalizacje, wyjebali mnie z urzędu pracy i nie mam ubezpieczenia i nie wiem co począć z terapią, psychiatrą na NFZ i pierdylionem wizyt u specjalistów na które czekam latami a będą niebawem

A do urzędu pracy mogę się zgłosić za 270 dni

Leków mi nie starczy, niczego mi nie starczy na dobrą sprawę.

Napisałam odmowę zaznaczając co się odjaniepawlało u mnie że nie mogłam się stawić ale czuję że nic to nie da...

atencjonowanie się na depresję

to już chyba jakaś plaga. przez takie idiotki potem nikt nie traktuje poważnie mężczyzn, którzy się nie pi⁎⁎⁎⁎lą tylko strzelają samobója i jest po zawodach.

Hej, czy są tu ludzie z lub po depresją?

Mam pytanie jak na początku u was to wyglądało? I w jakiś sposób się leczycie?

Pytam poważnie bo mam podejrzenia, że też zaczyna mnie dopadać jakaś podobna choroba.

Smuteczeg codziennie wieczorem, poczucie zmarnowanego dnia i zmarnowanego życia.

mam depresję dlatego pokażę ci d⁎⁎ę w miniaturce