Ciekawe jakie pokolenia tu siedzą... Proszę o szczere odpowiedzi - zobaczymy co wyniknie 🫣

#hejto #ankieta #socjologia #gimbynieznajo #milenialsi #boomer

Nasi przodkowie mieli swoje idee: odzyskać niepodległość; zbudować II RP; przetrwać okupację; budować Polskę Ludową/przetrwać/walczyć z czerwonymi; tworzyć kapitalizm; ,,wejść do Europy"; gonić Zachód... a potem?

A potem pojawiła się ideowa dziura i marazm. Dobrobyt jako-taki osiągnęliśmy, żadna ideologia nas nie niesie w powszechnej skali. O czym ma marzyć dzisiejsza młodzież? I tu myślę, że obrona klimatu jest doskonałym i pożytecznym tematem. Daleko mi do ekoświrów, ale bardzo kibicuję nowym pokoleniom żeby zrobili kawał dobrej roboty w tym kierunku. Myślicie że to idea, która ich scali i poniesie?

#ekologia #mlodepokolenie #globalneocieplenie #socjologia

"Kobiety będą faktycznie równe mężczyznom, gdy zaczną obnosić po ulicach łysiny i brzuchy, nadal pewne własnej urody."

Adrienne Brodeur

#feminizm #socjologia #kobiety #cytaty

Po kilku dniach stwierdzam że przenosiny z jednego portalu do drugiego to bardzo ciekawy eksperyment socjologiczny.

Ludzie którzy nie są krytykowani i atakowani chętniej dzielą się swoimi pasjami i miłymi chwilami. Brak potrzeby walki, udowadniania racji, wzajemny szacunek wprowadza spokój.

Każdy z nas powinien wyciągnąć z tego wnioski i również w życiu prywatnym odciąć się od toksycznych ludzi na tyle na ile to możliwe bo skoro zmiana portalu tyle zmienia to co mówić o zmianie otoczenia w prawdziwym życiu. Niestety czasem z przyzwyczajenia trwamy w dziwnych relacjach a tak być nie musi.

#przemyslenia #hejto #socjologia

Zastanawia mnie jedna rzecz o której sobie dziś myślałem, czy więcej na portalach społecznościowych jest introwertyków czy extrawertyków? Przeprowadźmy badanie️

#psychologia #socjologia #wykop #hejto

Ponieważ klub powoli nabywa nowych członków chciałem dokładniej wyjaśnić kilka pojęć jak modernizm, postmodernizm i premodernizm oraz metamodernizm. Powinniśmy w końcu dobrze rozumieć z czym dokładnie walczymy. Oczywiście będzie to pewne uproszczenie, ale ma ono jedynie wprowadzić do szerszej idei tej społeczności.

Zacznijmy od modernizmu. Określać tak będziemy epokę po oświeceniu która wiązała się z odrzuceniem tradycji czy dominacji religii w sferze poznania tego czym jest prawda i zastąpienie jej paradygmatem rozumu. Od dziś to światły człowiek wolny od dogmatów religii miał przy pomocy nauki odkrywać obiektywną rzeczywistość, a przy pomocy technologi zmieniać świat według swojego uznania. Wraz z epoką modernizmu narodziły się liczne ideologie jak liberalizm, marksizm czy faszyzm które wiązały się z wiarą w ogólny postęp ku lepszemu społeczeństwu.

Postmodernizm w naszej terminologii to epoka ponowoczesna. Miała nastać po drugiej wojnie światowej i miała się charakteryzować upadkiem mitu obiektywnego rozumu czy wielkich narracji (wyżej wymienionych ideologi) czy wiarą w zbawczą role nauki. Myśliciele postmodernistyczni podważali idee jakoby rozum i nauka odgrywały jedynie pozytywną role w historii skoro epoka modernistyczna ze swoją wiarą w postęp i ciągły rozwój techniki przyniosły nam dwie wojny światowe, broń atomową i kilka totalitarnych ustrojów. Postmodernistyczni myśliciele jednak nie proponowali nam nowej alternatywy ograniczając się jedynie do samej krytyki modernizmu.

Premodernizm to epoka przed oświeceniem. Charakteryzowała się panowanie mitów czy tradycji w społecznym dyskursie.

Metamodernizm to z kolei idea epoki która miałaby nastąpić po postmoderniźmie. Póki co istnieje bardziej jako ruch intelektualny czy kulturowy mający na celu dokonać syntezy założeń modernizmu, postmodernizmu, a czasem i premodernizmu oraz ich przewartościowania.

Klub antymodernistyczny ma za zadanie podjęcia intelektualnej pracy krytyki modernizmu i jego założeń. Może się to dziać zarówno w ramach narracji premodernistycznej jak i postmodernistycznej. Ostatecznym celem jest jednak stworzenie podstaw dla nowego paradygmatu metamodernistycznego.

#revoltagainstmodernworld #antykapitalizm #filozofia #socjologia

W Polsce brakuje milion kobiet w wieku rozrodczym.

#przegryw #demografia #gospodarka #spoleczenstwo #socjologia #rynekmatrymonialny

Tytuł: Jak wychować rapera? Bezradnik

Autor: Marcin Matczak

Gatunek: popularnonaukowa

Ocena: ★★★★★★★★☆☆

Lubię muzykę Maty. Szanuję również Profesora Matczaka i regularnie słucham jego podcastów, dlatego kiedy dowiedziałem się o premierze książki "Jak wychować rapera?", stwierdziłem, że... nie złapię się na tak chamski, clickbaitowy marketing i odpuszczę sobie lekturę. Koniec końców dałem się przekonać (jak widać), po zapoznaniu się z jednym z odcinków audycji, który polecam przesłuchać niezdecydowanym ("Czy raper będzie dobrym obywatelem?"). Co do clickbaitu, to sam autor w przedmowie przyznaje, że chciał tym zabiegiem dotrzeć do szerszego grona młodych ludzi - niech będzie, choć w moim przypadku zadziałało to akurat odwrotnie.

Od razu uspokajam tych, którzy Maty nie znają lub nie lubią - pomimo zbudowania całej struktury książki na dyskografii młodego Matczaka, to starszy Matczak gra tutaj pierwsze skrzypce, przybliżając liczne zagadnienia socjologiczne, filozoficzne i prawne. Odniesienia do utworów mają zwykle sens, choć są i takie rozdziały, gdzie wywód prowadzony jest w oderwaniu od nich, a w niektórych autor nieco nadinterpretuje twórczość swojego syna w celu przygotowania lepszego fundamentu pod merytorykę. Ilość treści bezpośrednio związanej z Matą nie przekracza 1/4 książki i jest to moim zdaniem optimum, które zadowoli fanów, a jednocześnie nie zmęczy tych, którzy sięgną po książkę bez znajomości jego utworów.

"Jak wychować rapera?" jest pozycją bardzo bogatą w merytoryczną treść, rozwijaną w kolejnych rozdziałach, składającą się na większą całość. Jednocześnie jest napisana w przystępny, stosunkowo lekki, w porównaniu do poruszanych tematów, sposób. Nie brakuje tu żartów i autoironii, co odświeża lekturę, dzięki czemu nie przytłacza ona po dłuższym czasie. Warto zaznaczyć, że duża część poruszanych tematów i sposobu ich omawiania pokrywa się z tym, co Profesor Matczak zawarł w swoich podcastach - myślę, że jest to około połowa merytorycznych fragmentów. Nie przeszkadzało mi to za bardzo, było formą ponownej analizy i utrwalenia. Jednocześnie przesłuchanie kilku audycji może dać moim zdaniem dobry obraz tego, czym jest ta książka i czy zaciekawi innych potencjalnych czytelników.

Autor opiera swoje analizy i recepty na dziełach innych twórców, często uznanych filozofów i profesorów, co jeszcze bardziej podkreśla rzeczowość treści książki. Socjologia, filozofia, edukacja i prawo są tu ujmowane współcześnie, często postmodernistycznie, co mi jak najbardziej odpowiadało. Poruszane tematy polityczne, których również jest tu bardzo dużo, są akurat tymi strunami, które we mnie mocno rezonują i myślę, że podobnie jest z dużą częścią społeczeństwa, która nie rozumie działań PiS oraz ich popleczników. Poza diagnozami Profesor Matczak prezentuje również potencjalne rozwiązania, które pomimo swojej nieoczywistości, a czasem wręcz (jak się wydaje) niemożliwej realizacji, intuicyjnie potraktowałem jako właściwe.

W tej beczce miodu nie może zabraknąć łyżki dziegciu. Jestem świadomy, że nie jest to praca naukowa, będąca obiektywną analizą stanu naszego społeczeństwa i sceny politycznej, niemniej warto zaznaczyć, że argumenty i literatura dobrane są pod wcześniej przygotowane tezy. Nie wiem czy mówiłbym tu o cherry pickingu, ale byłbym w stanie takie zarzuty zrozumieć. Dodatkowo wyczuwalny jest brak konsekwencji, kiedy autor pisze o religii - traktowana jest ona odwrotnie do patriotyzmu, mimo że mogłaby być ujęta z tej samej strony, ponieważ argumenty wydają się zbieżne. Sam autor w post scriptum związanego z tym rozdziału o tym wspomina, jednak wygląda to na wytłumaczenie sklecone na szybko po sugestii zewnętrznej i mnie zupełnie nie przekonuje. Podkreślenie wagi tradycji w kontekście całości treści jak najbardziej do mnie trafia, jednak spojenie jej z religią jest moim zdaniem zbyt daleko idącym subiektywizmem i spłyceniem, który w tak rzeczowej książce zwyczajnie razi.

Pomimo wymienionych w ostatnim akapicie wad, "Jak wychować rapera?" oceniam bardzo pozytywnie. Jest to lektura o bogatej, merytorycznej treści, która jednocześnie zawiera w sobie ciekawe informacje i analizy związane z synem autora, a dodatkowo, dzięki lekkości pióra i poczuciu humoru Profesora Matczaka, czyta się ją naprawdę przyjemnie. Polecam.

(opinia zmigrowana, pierwotna data publikacji: wrzesień 2021)