Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: "Pójdź za Mną!" A on wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to faryzeusze, mówili do Jego uczniów: „Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?” On, usłyszawszy to, rzekł: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: "Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary". Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”.
Matthew 9:9-13
As Jesus went on from there, he saw a man named Matthew sitting at the tax collector’s booth. “Follow me,” he told him, and Matthew got up and followed him. While Jesus was having dinner at Matthew’s house, many tax collectors and sinners came and ate with him and his disciples. When the Pharisees saw this, they asked his disciples, “Why does your teacher eat with tax collectors and sinners?” yOn hearing this, Jesus said, “It is not the healthy who need a doctor, but the sick. But go and learn what this means: ‘I desire mercy, not sacrifice.’[a] For I have not come to call the righteous, but sinners.”
Katastrofa kolejowa w Amagasaki miała miejsce 25 kwietnia 2005 r. w Japonii. Siedmiowagonowy pociąg podmiejski wykoleił się tuż przed stacją Amagasaki, a dwa pierwsze wagony uderzyły w budynek mieszkalny. Zginęło 107 osób (w tym maszynista), a 562 zostały ranne. Według świadków pociąg jechał z nadmierną prędkością.
~
Była to najtragiczniejsza katastrofa kolejowa w Japonii od 1963 roku i do dziś pozostaje jedną z najpoważniejszych w historii kraju.
...
Śledczy skupili się przede wszystkim na przekroczeniu prędkości przez 23-letniego kierowcę, które później uznano za najbardziej prawdopodobną przyczynę wykolejenia.
...
Kierowcy JR West są narażeni na kary finansowe za spóźnienia, a także zmuszani do surowych i upokarzających programów reedukacyjnych znanych jako nikkin kyōiku (日勤教育, „edukacja dzienna”), które obejmują m.in. prace takie jak pielenie i koszenie trawy w ciągu dnia.[4][5] Ostateczny raport oficjalnie stwierdził, że system reedukacji był jedną z prawdopodobnych przyczyn wypadku.[6] Program ten polegał na surowej przemocy słownej, zmuszaniu pracowników do pokuty poprzez pisanie obszernych raportów. Wielu ekspertów postrzegało proces nikkin kyōiku jako karę i tortury psychologiczne, a nie szkolenie.[2]
Jezus, nauczając rzesze, mówił: "Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok". Potem, usiadłszy naprzeciw skarbony, przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: "Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie".
Mark 12:38-44
At that time: In his teaching Jesus said to the crowd, ‘Beware of the scribes, who like to walk around in long robes and like greetings in the market-places, and have the best seats in the synagogues, and the places of honour at feasts, who devour widows’ houses, and, for a pretence, make long prayers. They will receive the greater condemnation.' And he sat down opposite the treasury and watched the people putting money into the offering box. Many rich people put in large sums. And a poor widow came and put in two small copper coins, which make a penny. And he called his disciples to him and said to them, ‘Truly, I say to you, this poor widow has put in more than all those who are contributing to the offering box. For they all contributed out of their abundance, but she out of her poverty has put in everything she had, all she had to live on.’
Rozum twój osiągnie dostatecznie dużo, jeśli zdoła usunąć tę tylko część smutku, która jest nadmierna i zbędna. Nikt jednak nie powinien ani spodziewać się, ani pragnąć, aby rozum pozwolił nam nie odczuwać w ogóle żadnego smutku. Niech raczej utrzyma on taką miarę, żeby nas nie zbliżała ani do obojętności, ani do szału rozpaczy, i niechaj nas zachowa w stanie, jaki cechuje człowieka o tkliwym, ale i zrównoważonym usposobieniu. Niechaj płyną łzy, ale niech i one ustaną, niechaj z głębi serca dobywają się jęki, lecz niech i one się skończą.
(Mk 12, 35-37)
Jezus, nauczając w świątyni, zapytał: "Jak mogą twierdzić uczeni w Piśmie, że Mesjasz jest synem Dawida? Wszak sam Dawid mówi mocą Ducha Świętego: „Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje”. Sam Dawid nazywa Go Panem, jakże więc jest tylko jego synem?" A liczny tłum chętnie Go słuchał.
Mark 12:35-37
At that time: As Jesus taught in the Temple, he said, ‘How can the scribes say that the Christ is the son of David? David himself, in the Holy Spirit, declared, “The Lord said to my Lord, ‘Sit at my right hand, until I put your enemies under your feet.’ ” David himself calls him Lord. So how is he his son?’ And the great throng heard him gladly.
