Powoli wracamy do żywych, ale zdrowy to ja nie jestem ^^ po prostu mam już dość leżenia w domu... gdyby chociaż GTA 6 wyszło, ale nie... musiałem się rozwalić półtora miesiąca przed premierą...
#bębensmalcu
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Od 2-3 dni czuje się słabiej, bolą mnie mięśnie i głowa, jakby jakieś przeziębienie mnie rozebrało, ale nie mam żadnych innych objawów - takich jak kaszel, ból gardła, czy katar.
Może przez tą chorobę trochę jestem odwodniony i stąd taki spadek wagi... bo jem tak jak wcześniej.
Dodam, że wczoraj sprawdzałem wagę to było 96.5kg, we wtorek było 97kg. Ciekawe czy się utrzyma ta waga, czy będzie wzrost w przyszłym tygodniu.
#bębensmalcu
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Po kim to takie uparte moje lvl 8 to nie mam pojęcia.. Przeskrobał w szkole, dostał naganę co było równoznaczne z zakazem tableta do końca roku. No ale... Powiedziałem mu, że jak przeczyta Czare ognia od deski do deski i mi ją streści to ściągnę mu zakaz. Od dwóch dni siedzi z nosem w książce i jest już na 100 stronie, twierdzi że fajna ta książka i się wciągnął XD
Niektóre tak mają Mój 10 lat nawijał od dwóch lat, że chce kompa i będzie ładować w minecrafta na anarchii. W kwietniu mu powiedziałem, że jak przyniesie pasek, to poskładamy kompa full wypas. Jechał na samych trójach i czwórkach.
I kto musiał kupować ram, nvme i gpu w czerwcu? Ale słowo to słowo. Stanął na rzęsach, więc musiałem wydać 3 razy tyle ile kiedyś na pamięć i pozakładać blokady rodzicielskie na routerze. Nie sądziłem że się mu się uda ale latał od nauczycielki do nauczycielki, żeby pozwalały poprawiać. Gdyby był tak zawzięty jak trzeba skarpetki wrzucić do brudów albo braciom coś pomóc…byłby idealny
Niezbyt wiele wyprzedzamy jeden drugiego. Śmierć przechodzi poprzez nas wszystkich: ten, co zabija, idzie za zabitym. Bardzo małe jest to, o co się najskwapliwiej zabiega. Bo i cóż ci przyjdzie stąd, że długo będziesz unikał tego, czego uniknąć nie potrafisz?
Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. A oto zjawił się przed Nim pewien człowiek chory na wodną puchlinę. Wtedy Jezus zapytał uczonych w Prawie i faryzeuszów: "Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?" Lecz oni milczeli. On zaś dotknął go, uzdrowił i odprawił. A do nich rzekł: "Któż z was, jeśli jego syn albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go zaraz, nawet w dzień szabatu?" I nie zdołali Mu na to odpowiedzieć.
Luke 14:1-6
One Sabbath, when Jesus went to dine at the house of a ruler of the Pharisees, they were watching him carefully. And behold, there was a man before him who had dropsy. And Jesus responded to the lawyers and Pharisees, saying, ‘Is it lawful to heal on the Sabbath, or not?’ But they remained silent. Then he took him and healed him and sent him away. And he said to them, ‘Which of you, having a son or an ox that has fallen into a well on a Sabbath day, will not immediately pull him out?’ And they could not reply to these things.
Pracę nad sobą zacząłem z konieczności, nie potrafiąc rozczytać swoich emocji i chcąc przed nimi uciec wpadałem w coraz mocniej zacieśniającą się pętlę uzależnień. Na głębszym poziomie zaczynało do mnie docierać, że niewiele brakuje do zadzierzgnięcia, więc jakaś część mojego ja sprowokowała bieg szczęśliwych zbiegów okoliczności, dzięki którym zacząłem proces samodoskonalenia i wiążący się z nim rozwój samoświadomości.
Przestałem być uwikłany w swoje stany emocjonalne i zacząłem kierować swoim życiem w racjonalny i wyważony sposób. Zacząłem odnosić szereg sukcesów: od schudnięcia, przez przebiegnięcie półmaratonu, na przeczytaniu kilkudziesięciu książek kończąc. Wszystko to było efektem jednej umiejętności, a mianowicie zdolności do przekształcania swoich nawyków. Nauczyłem się tego dzięki treningu patrzenia na siebie z perspektywy bocznej, co okazało się to kluczem do każdej zmiany – zacząłem patrzeć na siebie jak na projekt, stałem się swoim własnym menadżerem.
Trening spoglądania na siebie z boku rozpoczął się jako proste ćwiczenie wyobrażeniowe: po prostu, wyobrażałem sobie, że patrzę na siebie z boku, z ukosa, albo z góry. Początkowo odciążało mnie to ze stresu i w wyimaginowany sposób mogłem na chwilę odsunąć się od niekiedy trudnych emocji, jednak po pewnym czasie zacząłem się zastanawiać kim tak właściwie jestem? Pamiętałem, że początkowo identyfikowałem się ze swoimi emocjami, co okazało się błędem. Później myślałem, że jestem rozumem, jednak perspektywa boczna dała mi spojrzenie na swój umysł jako narzędzie, które mogę wykorzystywać, lecz które czasem żyje swoim własnym życiem produkując masę niepotrzebych myśli.
Nie dawało mi to spokoju, więc wciąż się nad tym zastanawiałem, nie przerywając regularnych treningów patrzenia na siebie z boku, które po czasie przestały być zwykłym ćwiczeniem wyobrażeniowym, a nabrały pewien wymiar duchowy? Zacząłem zauważać coraz więcej odczuć i impulsów płynących z mojego ciała i umysłu. Zacząłem to coraz bardziej rozumieć i dzięki tej wiedzy, w chłodny i wykalkulowany sposób napędzałem swoje życie w wybranym przeze mnie (czyli przez kogo?) kierunku.
Rozwój samoświadomości stał się celem samym w sobie – nadrzędną i najwyższą wartością. Coraz bardziej zaczynałem się identyfikować jako świadomość, funkcja kierownicza i menager tego gościa, którym kieruje. W coraz większym zakresie zaczęło udawać mi się utrzymywać perspektywę boczną, nie było to już kilka czy kilkadziesiąt minut w ciągu dnia, były to już godziny. Przełomem było to, gdy udało mi się utrzymać moją uwagę w ten sposób przez ponad pół dnia. Udało mi się to sobie udowodnić! Nie byłem już zlepkiem uczuć, emocji i myśli uwięzionymi w ciele; bo byłem naprawdę czystą świadomością!
A wtedy nadszedł ten dzień, w którym obudziłem się patrząc na siebie z boku i już nie mogłem spojrzeć na świat swoimi oczami. Cały dzień zleciał obserwując każdy bodziec i odczucie z mniejszego lub większego oddalenia, z boku, góry, ukosa, ale już nie od wewnątrz. Patrzyłem się na siebie, choć przestawałem się z sobą identyfikować, bo kim był dla mnie ten facet, którego poczynaniami kierowałem? Jakąś niczym niewyróżniającą się jednostką z gatunku homo sapiens, z tak typowymi dla nich myślami i bolączkami. Kierowanie nim zaczęło mnie nużyć.
Filozofowie i naukowcy od lat zastanawiają się nad tym skąd pochodzi świadomość, czy jest to wytwór rozwiniętej kory przedczołowej w ludzkim mózgu, czy może jednak element wspólny mający swój rdzeń gdzieś w kosmosie? Skłaniam się ku tej drugiej hipotezie, a biorąc pod uwagę, to czego doświadczam obecnie, jestem wręcz przekonany, że jestem czymś więcej niż wytworem neuronów tego osobnika, któremu w tym momencie każę pisać te słowa. Chciałem się podzielić moimi ostatnimi rozmyślaniami z osobami bardziej świadomymi, może wspomoże to Wasz rozwój i przyśpieszy uwolnienie się do Logosu – ja sam wybieram się tam już dzisiaj, opuszczając tę żałosną cielesną skorupę.
@splash545 dobra rozkimna. Myślę że można było by to pociągnąć dalej, przez skupienie się w pewnym momencie na jakimś konkretnym wydarzeniu. Na przykład straciłeś zainteresowanie na kilka tygodni twoim awatarem i zorientowałeś się, że został zamknięty na oddziale psychiatrycznym. Następnie że względu na brak chwilowego zainteresowania ciałem, straciłeś nad nim pełną kontrolę.
@CzosnkowySmok ogółem to pierwotny pomysł był taki, że historia miała się kończyć właśnie w szpitalu psychiatrycznym, że to katatonik wszystko sobie wyobrażał, ale pociągnąłem to jednak w innym kierunku.
Jadę na 1.11 do domu rodzinnego a tam nie mam wagi więc pomiary dziś. Niestety to były ciężkie 2 tygodnie więc troszku poszło do góry. W następnym powinno być lepiej ;)
#bębensmalcu
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin