Kuba0788

1174 + 1 = 1175

Tytuł: Głos Pana

Autor: Stanisław Lem

Kategoria: Science-fiction

Wydawnictwo literackie Kraków

Format: książka papierowa

Liczba stron: 201

Ocena: 8/10

Historia przedstawiona w książce opowiada o próbie rozszyfrowania sygnału z kosmosu wskazującego na pochodzącego od innej cywilizacji przypadkowo odebranego przez naukowców. Okazuje się to zadaniem dużo trudniejszym niż mogłoby się wydawać. W tym celu tworzy się zespół naukowców godnych "Projektu Manhattan" ale pomimo tego wydarcie z sygnału chociaż strzępka informacji kosztuje mnóstwo czasu i energii. Jednak nawet te drobiny uzyskanych informacji skutkują następstwami o potencjalnie ogromnych rozmiarach.

Historię poznajemy z wspomnień pisanych przez genialnego matematyka będącego jedną z wiodących postaci biorących udział w projekcie "Master Voice" - w związku z czym mamy tutaj do czynienia z bardzo dużą ilością przemyśleń i rozważań, dialogów natomiast tutaj jak na lekarstwo. Główny bohater opisuje także całą paletę innych naukowców biorących udział w projekcie z których każdy jest zupełnie inną a jednocześnie ciekawą osobistością.

Nie jest to lektura lekka - wymaga dużej uwagi przy czytaniu ale jest jednocześnie na tyle ciekawa i wciągająca, że wejście w stan odpowiedniego skupienia nie jest aż tak trudne. Mamy tutaj do czynienia z najlepszym kunsztem Lema i każdy kto zna i lubi jego twórczość na pewno się nie zawiedzie.

#bookmeter

Stoję w kolejce do rentgenu. Atmosfera gęsta bo zawiesił się system i od pół godziny nikt nie wszedł. W pewnym momencie ruszyło. Jakaś chytra baba wykorzystała zamieszanie i wjebała się przed kolejką. Temperatura zbliża się do punktu wrzenia. Ludzie zaczynają się przekrzykiwać po czym w pewnym momencie.....

.... wszyscy gremialnie dochodzą do wniosku, że trzeba postawić lekarzy do pionu, żeby wyczytywali wg kolejki z rejestracji bo porządek musi być. Tak zrobiono i wszystko poszło jak z płatka.

Potem jeszcze jak wróciłem z prześwietlenia z powrotem do ortopedy i spytałem się kto ostatni w kolejce to znowu wszyscy powiedzieli, że jak wracam że zdjęciem to wchodzę przed nimi bo ja już się naczekałem.

Co do ch...... o_0

#gownowpis

1136 + 1 = 1137

Tytuł: Odzyskanie czasu

Autor: Baoshu

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Rebis

Format: e-book

ISBN: 9788363944223

Liczba stron: 320

Ocena: 6/10

"Dodatkowa", czwarta część kultowej już "Sagi o przyszłości Ziemi" napisana przez Baoshu początkowo jako fanfic ale ostatecznie pobłogosławiona przez samego Cixin Liu i włączona do kanonu.

Objętościowo znacznie mniejsza niż poprzednie części. Książkę można podzielić na dwa fragmenty - pierwszy opowiada o wydarzeniach z końcówki trzeciej części ale z perspektywy innych postaci, drugi to jest dalszy ciąg historii gdzie wydarzenia mają już doprawdy kosmiczną skalę.

Ogólnie to czuć, że autor nie ma tego samego kunsztu co Cixin Liu, mało tu też jest charakterystycznych dla poprzednich części rozkmin z pogranicza kosmologii, fizyki i filozofii. Ale ostatecznie były fragmenty, gdzie bawiłem się naprawdę nieźle, np. gdy trochę bliżej poznajemy inne kosmiczną cywilizacje które w poprzednich częściach już się epizodycznie przewinęły.

Jeżeli ktoś jest fanem serii i będzie miał odpowiednie nastawienie, tj. takie które uwzględnia, że nie jest to książka napisana przez autora"podstawowej" trylogii to można przeczytać - zwłaszcza, że jest to książka dosyć krótka i czyta się szybko.

#bookmeter

1135 + 1 = 1136

Tytuł: Obudź w sobie olbrzyma

Autor: Anthony Robbins

Kategoria: Literatura rozwojowa

Wydawnictwo: Studio Emka

Format: książka papierowa

ISBN: 9788363944223

Liczba stron: 690

Ocena: 5/10

Długo zabierałem się do tej książki. Generalnie byłem w stosunku do niej mocno sceptyczny, ale kumpel polecał i zaoferował pożyczenie więc ostatecznie zdecydowałem się na spróbowanie tej pozycji mającej chyba status kultowej w środowisku coachingowym i samorozwojowym.

Książka jest długa - prawie 700 stron napisanych drobnych druczkiem. Mam taki swój prywatny wskaźnik wartości książek z tego gatunku - jest nim objętość fragmentów jakie sobie zaznaczam zakreślaczami w razie czego jakbym chciał do książki wrócić po co bardziej wartościowe treści. No i w tej książce pomimo objętości, gdyby była moim egzemplarzem to i tak zaznaczył bym w niej stosunkowo niewiele ( ale uczciwie trzeba przyznać, że coś by się znalazło).

Objętość książki wynika z tego, że autor zawarł w niej sporo technik ( z których kilka jest nawet oznaczonych symbolem "TM"!) do których często doczepia historie albo spotykanych przez siebie ludzi, albo ogólnie znanych osobistości (ciekawostka - w książce często wspominany jest Lech Wałęsa). Niestety techniki często są mało konkretne, niepraktyczne do wprowadzenia oraz zazwyczaj poparte tylko obserwacjami autora a nie badaniami. Same historie natomiast które im towarzyszą często sprawiają wrażenie naciągniętych czy też nawet wymyślonych. Do tego wszystkiego irytujący jest często widoczny narcyzm autora.

Niemniej jednak nie można odmówić mu, że ma jakąś wrodzoną intuicję bo parę fragmentów trafiło do mnie na tyle, że gdyby to był mój egzemplarz to bym je zaznaczył. Zdarzały się także momenty w których autor miał spostrzeżenia podobne do takich, które czytałem w później wydanych książkach zdecydowanie bardziej opartych na badaniach - więc jakieś tam naturalne wyczucie tematu posiada, ale problem tkwi w tym, że polega głównie na tym.

Generalnie jeżeli ktoś by się mnie pytał, czy polecam tę książkę to próbowałbym przekonać do kilku nowszych pozycji które nie są takie duże objętościowo a przy tym niosą zdecydowanie więcej przydatnej treści. Można przeczytać ewentualnie jak ktoś jest ciekawy co można znaleźć w klasycznej pozycji literatury rozwojowej sprzed 30 lat, ale trzeba przygotować się na długą lekturę.

#bookmeter

I pomyślcie, że mama Sławosza ma pewnie jakąś koleżankę, która ma syna w wieku zbliżonym do Sławosza i co teraz ten biedak musi wysłuchiwać....

#kosmos #slawoszuznanski #heheszki

997 + 1 = 998

Tytuł: Za horyzont

Autor: Andriej Diakow

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Insignis

Format: książka papierowa

ISBN: 9788363944223

Liczba stron: 466

Ocena: 7/10

Zakończenie trylogii utrzymujące zarówno poziom jak i charakter oraz formę poprzednich części. Mamy tu więc te same mocne jak i słabe strony jakie miały "Do światła" oraz "W mrok".

Tak więc w mojej opinii książka jest świetnym materiałem na dobry film akcji - taki fajny, ze Shwarzenegerem albo Stathamem ze swoich najbardziej ikonicznych ról. Autor ma umiejętność opisywania dynamicznych scen w taki sposób, że "widzimy je w naszej głowie" dokładnie w taki sposób w jaki powinniśmy je widzieć. Jest to mocna strona tej serii i rzadko kiedy miałem do czynienia z książkami w których sceny akcji są opisane jednocześnie tak przejrzyście i barwnie.

Po drugie wspomnianej wyżej akcji jest bardzo dużo więc książkę czyta się bardzo gładko i strony znikają szybko - dłużyzny i nudy jest tutaj mało

Po trzecie - bohaterów da się lubić i z nimi związać - podczas lektury kibicujemy im, żeby udało im się osiągnąć swój cel, martwimy się ich problemami.

A teraz słabsze strony:

Po czwarte - pomimo tego, że bohaterów da się lubić to są to postacie mocno sztampowe i czarno-białe, brakuje tu finezji w tworzeniu jakichś głębszych profili charakterologicznych.

Po piąte - fabuła jest mało złożona - w zasadzie polega ona na przechodzeniu od jednej sceny akcji do drugiej które są poprzeplatane z reguły mało znaczącymi dialogami pomiędzy głównymi bohaterami. Zdarzają się też mało przekonujące zbiegi okoliczności mające za zadanie popchnąć fabułę ku zaplanowanemu finałowi.

Po szóste - brakuje tutaj szarości i niejednoznaczności moralnej charakterystycznej dla serii Metro 2033 - dylematów moralnych jest tu niewiele.

Reasumując - jeżeli ktoś szuka fajnego akcyjniaka w klimacie post-apo to na pewno będzie zadowolony. Jeżeli ktoś szuka czegoś bardziej w stylu trylogii Głukhowskiego to może jednak czuć się zawiedziony.

Ja ostatecznie całej serii wystawiam lekko naciągana "siódemkę" bo pomimo tego, że liczyłem na więcej wyżej wspomnianej szarości to mimo wszystko przy lekturze bawiłem się dobrze.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki

779 + 1 = 780

Tytuł: Murdle. Tom I

Autor: G. T. Karber

Kategoria: Łamigłówki

Format: książka papierowa

Liczba stron: 384

Ocena: 6/10

Fajny pomysł i całkiem estetyczna realizacja. Niestety trochę niewykorzystany potencjał. Zagadki są robione na jedno kopyto i poza zwiększanym poziomem trudności oraz wprowadzaniem nowych dowodów rzeczowych które ostatecznie i tak są wykorzystywane sporadycznie nie ma tu zbyt wiele urozmaiceń.

Wprawdzie jest tu jakaś fabuła ale jest ona bardziej pretekstem dla kolejnych zagadek nic jakąś sensowną historią. W książce jest też sporo humoru, specyficznego, czasem nawet śmiesznego. Jak człowiek podchodzi do tej książki jak do sudoku albo krzyżówek to w sumie bawi się całkiem fajnie.

Reasumując - pomysł fajny ale potencjał nie rozwinięty. Jakby podejść do tego bardziej kreatywnie i wprowadzić więcej urozmaiceń to mogłaby być z tego naprawdę świetna pozycja z łamigłówkami.

#bookmeter

778 + 1 = 779

Tytuł: Kiedy ciało mówi nie. Koszty ukrytego stresu.

Autor: Gabor Mate

Kategoria: Poradnik

Format: e-book

Liczba stron: 352

Ocena: 5/10

Na początek wspomnę o tym jak do tego doszło, że sięgnąłem po tę książkę. Otóż na wskutek przeładowania zobowiązaniami wynikającego ze złapania przypadłości nazywanej "dorosłością" nadmiar stresu spowodował u mnie najprawdopodobniej jakąś nerwicę. A że mam tak, że jak dopadnie mnie tego typu problem to w pierwszej kolejności próbuje go rozwiązać samodzielnie to bez większego zastanowienia sięgnąłem po ten tytuł. I nie wiem czy to przypadkiem nie był błąd....

Otóż po pierwsze przez pierwsze 90% książki dowiedziałem się, że przewlekły stres którego przypuszczalnie jestem ofiarą może skutkować stwardnieniem rozsianym, depresja, astma, reumatoidalnym zapaleniem stawów, dosyć pokaźną grupą nowotworów oraz jeszcze kilkoma innymi "atrakcjami". Chyba nie muszę wspominać, że taka perspektywa niekoniecznie kojąco wpłynęła ma moja nerwicę. Przy czym mam wrażenie, że sporo teorii zawartych w książce zostało naciągniętych przez autora tak, żeby pasowało do ogólnej tezy książki. Wprawdzie lista przypisów na końcu jest dosyć bogata ale jednak mimo wszystko autor swoje twierdzenia często opera głównie na jakichś swoich doświadczeniach z pojedynczym pacjentem. Oczywiście w tym momencie muszę uczciwie przyznać, że to tylko moje subiektywne odczucie oraz w tym temacie jestem totalnym laikiem. Nie mam też wątpliwości co do tego, że chroniczny stres jest wyniszczający dla organizmu, wątpię jednak by jego wpływ był aż tak głęboki jak sugeruje to autor bo wtedy chyba każdy kto żyje w ciągłym napięciu bądź ma nieprzepracowany traumy z dzieciństwa pewniej z trudnością dociągnąć do 50-ki.

Drugi problem jaki mam z tą książką to ostatnie 10 % książki z zasadami jakich należy się trzymać, żeby sobie z tym problemem poradzić - jest to część bardzo krótka, ogólnikowa i brakuje w niej chociażby jakichś konkretnych przykładów/ćwiczeń/metod ułatwiających wprowadzanie tych metod w życie.

Reasumując - jeżeli jesteś w ciągłym stresie i chcesz sięgnąć po tę książkę, żeby sobie pomóc to dowiesz się, że przez ten stres dostaniesz raka, wrzodów, RZS i parchy na stopach więc lepiej przestań się stresować.

#bookmeter

Mam taką swoją teorię, że język fiński nie istnieje i Finowie po prostu jak widzą, że słucha ich jakiś obcokrajowiec to dla beki wymyślają jakieś losowe słowa tak jak to robią czasami małe dzieci kiedy nagle zaczynają mówić w "tajnym języku" który właśnie sobie wymyśliły. A gdy nikt nie patrzy to normalnie gadają ze sobą w jakimś ludzkim języku, prawdopodobnie angielskim (to by też tłumaczyło dlaczego u nich jest taka dobra znajomość tego języka).

#heheszki

https://youtu.be/XgzKpRbvmww?feature=shared

Dzieciaki na Mikołajki dostały po robocie sterowanym na pilot, każdy taki sam, żeby nie było awantury. Najpierw uruchomiliśmy jednego i działa, problem pojawił się gdy uruchamiałem drugiego. Otóż w tej chwili pierwszym robotem bawił się akurat jeden z dzieciaków i ten drugi robot chwilę po włączeniu zareagował na pilot tego pierwszego - tak że jednym pilotem można sterować dwa roboty naraz. Doszło chyba do jakiegoś automatycznego sparowania robotów z pilotem bo drugi robot na drugi pilot już nie reaguje (pomimo, że przy używaniu przycisków dioda miga tak jak na pierwszym pilocie, więc zakładam, że działa). Próbowałem uruchomić wszystko raz jeszcze, próbowałem wyciągania baterii, szukałem jakiegoś przycisku reset ale nie znalazłem. Generalnie lipa bo jeden pilot steruje oboma robotami więc oczywiście kroi się awantura.

Macie jakieś pomysły czy można coś jeszcze z tym zrobić?

Szukam pomysłu na weekendowy samotny wypad trekkingowy.

Sytuacja wygląda tak, że dzieciaki podrosły już na tyle, że w końcu udało mi się wynegocjować wypad na weekend w celu poszwędania się gdzieś z plecakiem. Założenie jest takie, że w któryś piątek w październiku prosto z pracy jadę do docelowego bazy wypadowej. Cała sobota na jakimś szlaku, oraz niedziela tak, żebym zdołał wrócić do domu do Warszawy powiedzmy około 22-23. No i szukam gdzie tu najlepiej się wybrać w październiku - myślałem o jakichś gor górach z którymi doświadczenie narazie mam symboliczne ale raczej nie ma opcji, żeby gdzieś z Warszawy dojechać w te maks 4 h. Pomysły mam narazie takie:

- Ojcowski PN

- Świętokrzyski PN

- Poleski PN

- Roztocze

- Białowieski PN

- Narwiański PN

Przy czym ze względu na atrakcyjność dla dzieci i stosunkowo nieduże odległości zastanawiam się czy Ojcowski i Góry Świętokrzyskie nie zostawić sobie "do odkrycia" razem z dzieciakami.

Co byście polecili z miejsc do 4 h drogi od Warszawy? Jak widzicie szukam po parkach narodowych bo nie jestem za bardzo zorientowany w tego typu miejscach - może ktoś poleci jakąś perełkę która nie jest PN.

Generalne założenia:

- do 4 h samochodem od Warszawy,

- interesuje mnie ładna przyroda, spokój, szum drzew itd.

- możliwość znalezienia jakiegokolwiek noclegu z którego od razu można wyjść w trasę,

- wypad planuje spędzić cały na nogach - do bazy zamierzam wrócić tylko na noc,

- wyjazd w pierwszej połowie października.

I to chyba na tyle.

Kasie i Tomki - pomożecie?

#kiciochpyta #turystyka #trekking

Padłem ofiarą jakiegoś włamu/wyłudzenia danych czy jak to nazwać. Otóż nagle na prywatny numer telefonu (w telefonie mam dwie karty SIM - prywatną i służbową) zaczęły mi wpływać dziesiątki smsów i połączeń z obcych dla mnie numerów wskazujących na to, że ktoś do nich dzwonił z mojego numeru prywatnego. Jak wyłączyłem prywatną kartę SIM i włączona zostaje tylko służbowa to telefon się uspokaja i wszystko jest ok. Wygląda to jak spoofing, tj. jakby ktoś podszywał się pod mój numer dzwoniąc do setek ludzi i część z nich do mnie teraz oddzwania. Pierwsze co zrobiłem to poblokowałem wszystkie transakcje elektroniczne w bankach w których miałem weryfikację logowania pod ten numer. Potem zadzwoniłem na infolinię operatora - powiedzieli, że jedyne co mogę zrobić to wysłać maila z prośbą o biling, żeby stwierdzić, czy to rzeczywiście wychodzi z mojego numeru czy jednak tak jak podejrzewam ktoś się jednak tylko podszywa, więcej nie mogą zrobić za bardzo. W związku z tym, że mam numer na kartę (z akurat pustym kontem dostatnio) to nikt mi i tak rachunków nie narobi.

Jak włączam teraz tą kartę SIM to znowu dostaje dziesiątki połączeń i smsów.

Co jeszcze powinienem zrobić w takiej sytuacji? Zgłosić na policję, że ktoś się podszywa pod moj numer, żeby w razie czego mieć podkładkę jakby ktoś coś wyłudził podszywając się pod mój numer telefonu?

#pomoc #kiciochpyta #przekręty #scam

W końcu jest!

https://www.facebook.com/100064519037233/posts/764639752363319/?mibextid=rS40aB7S9Ucbxw6v

#homm3 #heroes3

Cześć,

czy ktoś z Was jest w stanie polecić jakiś fajny darmowy kurs Excela dla osoby raczej mało/średniozaawansowanej? Chciałbym przed wszystkim ogarnąć dobrze tworzenie wykresów dla zbiorów danych ale ogólnie mam ambicje spróbować ogarnąć ten program możliwie jak najlepiej sam dla siebie.

#kiciochpyta