Jako, że nigdy wcześniej nie miałem okazji to przeszedłem kampanię Gears of War Reloaded na PS5 i szczerze to... kupa
Mechanika gry nie tylko się zestarzała ale na premierę, w porównaniu z innymi grami tego okresu, po prostu ta gra wypada blado.
Cieszę się że w latach 2006/2007 miałem PlayStation bo tam były gry, które mi niezwykle przypasowały i dały wiele godzin przedniej rozrywki:
God of War II (PS2)
Final Fantasy XII (PS2)
Metal Gear Solid 3: Subsistence z dodatkiem Metal Gear Online (PS2)
Daxter (PSP)
Uncharted: Drake’s Fortune (PS3)
Crisis Core: Final Fantasy VII (PSP)
Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction (PS3)
Tekken: Dark Resurrection (PSP)
A pierwsza część Gears of War jest nie tylko krótka, fabuła nijaka, bossowie bez polotu (gdzie ostatni boss jest wręcz wart śmiechu) to do tego zakończenie jest ordynarną podkładką pod kolejne części.
Nie wyobrażam sobie nawet jak ktoś mógłby nawet chcieć grać w tą grę w co-opie czy online.
@Marchew jak najbardziej. Zdziwiłem się jak łatwo sobie radzę z Archolos. Przeszedłem Kroniki tylko 2 razy, ale widocznie 150 godzin robi robotę. Raz miałem zdjęcie (kadr, nie 360) dosłownie ściany budynku i udało mi się rozpoznać, że to miasto Archolos, górne miasto, i taki długi budynek to chyba był tu.. i trafiłem 5 metrów od celu xD
Tytuł: Silent Hill 2 Developer: Bloober Team Wydawca: Konami Rok wydania: 2025 Gatunek: survivalowa, horror Użyta platforma: PS5 Pro Czas do ukończenia: 17h Ocena: 10/10
Stało się, nie zakładałem, że kiedyś to napiszę, ale stało się i po latach poznałem wreszcie historię pewnej wizyty Jamesa Sunderlanda w miasteczku Silent Hill. O swojej historii sprzed lat pisałem tutaj (swoją drogą mam nową i lepszą, zapraszam do komentarza) i przez lata miałem swój prywatny lęk przed szpitalem Brookhaven, teraz zresztą też po dotarciu tam gra została na jakiś czas porzucona, ale wróciłem. I oj warto było.
Dla nieznających gry - James dostaje list od swojej żony Mary, która chcę z nim się spotkać w ich miejscu, w miasteczku Silent Hill. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że Mary nie żyje od 3 lat. Wiedziony chęcią ponownego spotkania żony, ale pewnie też ciekawością James wybiera do opuszczonego miasta na jeziorem Toluca, które wiecznie jest osnute mgłą. Nie wie jeszcze, co go spotka i że jego podróż to będzie coś więcej niż zwykła wizyta w turystycznej (chociaż też nie do końca) miejscowości...
Remake przygotowany przez polskie studio Bloober Team (podobno) wiernie adaptuje historię opowiedzianą lata temu przez Konami, ale rozbudowując ją o dodatkowe zagadki i korytarze pogłębiając horror, który przeżywa James. Na całe szczęście postanowiono nie trzymać się oryginalnego gameplay'u i go uwspółcześniono, co jest ważne, bo jednym z największych problemów, jaki miałem lata temu, to poza tym, że byłem za młody i nie umiałem dobrze w angielski, to była kamera. Tutaj mamy klasyczne TPP, co ułatwia walkę z maszkarami, ale też pozwala więcej opowiedzieć środowiskiem, a jest co opowiadać.
Historia to najmocniejszy punkt gry, za nią dałbym 12/10, zwłaszcza, że jestem już po kilku filmikach z interpretacjami i omawianiem tego. Dostajemy tutaj bardzo mocny psychologiczny horror i to niejednej postaci. Niektóre nawiązania i metafory są oczywiste, inne nieco bardziej skomplikowane, jeszcze innych bym w życiu sam nie zgadł (myślałem, że czerwona kwadraty służące do zapisu to po prostu logo Konami, a jednak nie). Dla graczy powracających przygotowane też są znajdźki, które wspierają jedną z teorii spiskowych, a jednocześnie budzą dodatkowy niepokój (zwłaszcza glimps of past). Sama gra oferuje 8 różnych zakończeń (6 oryginalnych i 2 zupełnie nowe), co biorąc pod uwagę, że nie mamy systemu wyboru dialogów było dla mnie zaskoczeniem, ale jak już człowiek zna system ich odblokowywania to może tylko powiedzieć - świetnie pomyślane, szapo ba!
Oprawa wizualna jest bardzo dobra, ale nie oszukujmy się - nie jest to najpiękniejsza gra w którą grałem. Natomiast wykorzystano Unreal Engine by pobawić się jeszcze trochę samym modelem miasta i dungeonów, aby wzmocnić przekaz. Audio rewelacyjne - aktorzy dobrze zagrali i wierzyłem każdemu, muzyka jest rzadko, ale kiedy się pojawia robi swoją robotę, ale na osobne oklaski zasługują efekty dźwiękowe, które nie tylko budują atmosferę, ale też opowiadają historię i po przetworzeniu przez modulator (przyspieszeniu/spowolnieniu) słyszymy różnego rodzaju wyznania. Świetny detal, którego się nie wychwyci.
Jeszcze kilka słów o gameplay - poza wspomnianą walką mamy tutaj też eksploracje, podczas której szukamy rzeczy niezbędnych do rozwiązania zagadek. Walka jest zrobiona poprawnie, potwory mają swoje słabe strony (przypadkowo obejrzana na rolce technika z kolanem zmieniła cały mój styl gry!), ale też różnią się między sobą i wymagają różnego podejścia. No i te chędożone manekiny, co nie wyzwalają radia, nienawidzę ich całym serduszkiem. Natomiast mam problem delikatny z zagadkami, bo te czasami są za bardzo abstrakcyjne. W oryginale pamiętam, że lataliśmy za kluczami (albo tylko tyle pamiętam), tutaj jakieś figurki, obrączki, no dziwnie się z tym czułem, ale ok. Może to ma głębszy sens, a jeszcze nie wiem.
Ogólnie serdecznie polecam i cieszę się, że po pierwsze wyszedł remake, po drugie, że został zrobiony dobrze, po trzecie, że przez Polaków, a po czwarte, że mimo iż kilka razy mózg wysłał impuls do kupy, że spotkanie jest w gaciach to jednak to ukończyłem. Obsraną kanapę można wyprać, a wspaniała historia pozostanie ze mną na zawsze.
A co do historii to kończę konkretny rozdział, muszę uciec przed nieśmiertelnym bossem, biegnę przez korytarz dopadam do windy, pojawia się mocna i nieoczekiwana cutscenka (spoiler dla znających grę: ).
Nagle wszystko milknie, wjeżdża smutna, cicha muzyka... i mojemu psu zaczęło coś się śnić i zaczął machać przez sen łapkami i warczeć xD
@Loginus07 - super gra - grałem w oryginał na PS2 i niedawno w remake na PS5 - jak się jest już dojrzałym dorosłym to odbiór gry jest zdecydowanie lepszy ze względu na mocno psychologiczne tematy.
Teraz czekamy na remake trójki, bo ta piosenka wryła mi się w banię (a później użyli ją w filmie): https://youtu.be/S8IA3qONp8c
Uwielbiam pod każdym względem. Bardzo się bałem tego remaku wiedząc, jak łatwo położyć oryginał ale po fakcie stwierdzam, że Bloober odwalił tak dobrą robotę, że każdemu z czystym sumieniem mogę polecić ich wersję zamiast oryginału.
Silent Hill 2 zresztą to taki mój osobisty wyznacznik dobrej horroru. Na długie lata utrwalił to, jak według mnie powinien wyglądać i brzmieć horror i spowodował (jako jedyna gra) że 20 lat po premierze moje koszmary senne (a miewam ich bardzo dużo) wyglądają jak coś, co mogło by się znaleźć w grze (wygląd miejsc, poczucie zagrożenia, ogólny "klimat").
Wspaniałe dzieło.
Ponownie zainstalowałem remake i zamierzam przejść na najwyższym poziomie trudności, żeby zobaczyć każde możliwe zakończenie.
No i k⁎⁎wa no i czesc kupilem te assety nawet 2 albumy 1gb trackow sie bralem do sortowania na te ktore pojda na fikcyjny album i na takie co beda uzyte gdzie indziej ( radio / tv) wszysto smiga #noc ciemna jade z koxem a tu… wczesniej nie zawsze robilem na slochawkach, a wczoraj no do tych trackow musialem bo co bede somsiadom dzieciaka budzil moim spierdoleniem, podpinam full volume i jeb k⁎⁎wa dzwiek zegara ma takie szum static noise, a dzwieki naciskanych klawiszy tez sa zjebane czesciowo. Probowalem szczuc noise reduction ale srednie efekty i poszedlem spac zalamny eh jak zawsze w #gamedev krok do przodu a 3 do tylu bo w zespole same pierdolone malpy. I zamiast snic o 100pkach to juz bylem wkuwiony née trzeba bedzie czekac na zmrok zeby nagrywac od nowa. Zlax nie moge bo first person atmoshperic horror to chyba wlasnie na full volume / sluchawki ma byc grany co nie, Wiec tweaking rerecording i poprawianie po tym debilu z lustra.
W środę odbyło się kolejne spotkanie miłośników gier planszowych na Śląsku, w Mysłowicach.
Pierwsze w którym brałem osobiście udział po wakacjach (obowiązki) ale nie ostatnie
Na stołach Diuna, Wyprawa Darwina, Królewski Trakt i Aeon's End w którym ja miałem swój debiut i to udany bo wygraliśmy (coop).
Nieustająco zapraszam wszystkich miłośników planszówek ze Śląska, wszystko jest za darmo i niski próg wejścia tzn. nikt nie będzie na ciebie się krzywo patrzył jeśli jesteś początkujący, choć oczywiście przeczytanie instrukcji przed przyjściem jest mile widziane
Wiem, ze nie po to się tą grę kupuje ale widzę, ze wlozyli w nią (kampanię) sporo pracy. Trochę se postrzelałem, misje zroznicowane, lokacje ciekawe ale niestety małe. Fabuła płaska, dialogi sztywne, a obejrzec trzeba, bo niektorych cutscenek pominac sie nie da. Dam mocne 5/10 bo poza malymi wyjatkami (np misja w bloku) gra sie sama przechodzi
Najpierw narzekano, że levele zdobywa się zbyt długo i spoceńcy mają przewagę nad tymi, którzy mają mniej czasu na granie.
Obecnie słychać narzekania, że level zdobywa się zbyt szybko i spoceńcy mają przewagę nad tymi, którzy mają mniej czasu.
No nie dogodzisz.
Dla mnie zmiana na plus, ponieważ dzięki temu mam szansę dobrać się do rzeczy, których nie odblokowałem w pierwszym sezonie. Ale o tym będzie w osobnym, podsumowującym wpisie.