
splash545
- 4233wpisów
- 21596komentarzy

Zaloguj się aby komentować
@splash545
Zaloguj się aby komentować
A co dopiero, jeżeli już nie tylko oskarżenia, ale nawet same podejrzenia wprawiają nas w podniecenie i jeśli z powodu wyrazu twarzy i uśmiechu cudzego, tłumacząc je sobie na gorsze, gniewamy się na niewinnych?
I dlatego trzeba brać w obronę, choćby na przekór samemu sobie, człowieka niewinnego, a gniew trzymać w zawieszeniu. Odroczoną bowiem karę można zawsze wykonać, ale raz wykonanej — niepodobna odwołać.
Seneka, O gniewie
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
478 115,0 - 25,0 = 478 090,0
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#rokmedytacji

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
@ZohanTSW można mieć autorytet wybrany przez siebie i jest nawet technika w stoicyzmie, żeby mieć zawsze przed oczami taki autorytet i będąc w trudnej sytuacji myśleć np. co zrobiłby Marek Aureliusz i starać się zachować podobnie. Mieć przed oczami stoickiego mistrza i starać się dążyć do tego poziomu wiedząc z góry, że najpewniej nigdy się tego nie osiągnie.
Z tym, że po pierwsze nie jest to żadna pierwszorzędna, ani obowiązkowa technika.
Po drugie należy wybrać sobie swój autorytet dopasowany do siebie po uprzedniej samodzielnej refleksji, nikt nie może nakazać stoikowi, że ma szanować akurat tę a nie inną osobę.
Po trzecie najlepiej jakby ten autorytet był już kimś nieżyjącym, bo osoby, które żyją mogą kiedyś zawieść czy złamać swoje ideały.
Nigdy nikogo też nie należy czcić bezrozumnie i na ślepo łykać wszystko co powiedział bo akurat był autorytetem, bo i też wielcy stoicy jak Marek, Seneka, czy Epiktet byli tylko ludźmi ze swoimi słabostkami i wadami.
W każdym razie przede wszystkim rozum i refleksja w tego typu rzeczach, jak i w sumie we wszystkim innym.
Zaloguj się aby komentować
Zastanowiło mnie, czy praktykując negatywną wizualizację, zacznę postrzegać śmierć jako coś bardziej nieuniknionego i naturalnego. Czy poprawi to moje obecne relacje i sprawi, że bardziej docenię bliskich, już teraz, dopóki żyją?
Postanowiłam spróbować, nie wiedząc, że prawidłowa realizacja tego procesu może się okazać trudna. Proporcje muszą być właściwe, jak w przepisie kulinarnym – zbyt częste myślenie o najgorszych scenariuszach może wywołać stany lękowe, a zbyt rzadkie może nie wystarczyć, by nastąpiła w nas zmiana sposobu myślenia, która w przyszłości nas zabezpieczy, kiedy wydarzy się najgorsze.(...)
Praktyka negatywnej wizualizacji powinna być regularna, to lepiej, żeby jej sesje były przelotne. Nie należy wałkować w głowie wyobrażeń o czyjejś śmierci, tylko pozwolić sobie na „przebłysk” myśli na jej temat.
Brigid Delaney, Zachowaj spokój
#stoicyzm


Zaloguj się aby komentować
478 160,0 - 25,0 = 478 135,0
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#rokmedytacji
Zaloguj się aby komentować
25 120 040,0 - 400,0 = 25 119 640,0
Z dwóch dni.
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#pompujwpoprzekziemi
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Stoicy uważali, że należy opłakiwać stratę bliskich, zanim odejdą. Radzili często rozmyślać o śmierci danej osoby, jeszcze za jej życia, by przygotować się na nieuniknione. Seneka stwierdził: „Dlatego też skwapliwie korzystajmy z przyjaźni, gdyż nie ma pewności, jak długo może to być naszym udziałem”.
Na początku moich studiów nad stoicyzmem wyobrażanie sobie, że ludzie, nieświadomi nadchodzącej śmierci, ciesząc się życiem – umierają, wydawało mi się chore. Jednak postanowiłam spróbować tej praktyki, ponieważ jest ona głęboko zakorzeniona w nauczaniu trzech rzymskich stoików (Seneki, Epikteta i Marka Aureliusza), których pisma zgłębiałam.
Ta praktyka uczy cenić przyjaciół tu i teraz, zamiast pogrążać się w smutku, boleści i żalu po ich śmierci.
Seneka mówi: „Starajmy się, by pamięć zmarłych była dla nas miła”. Będzie ona przyjemna, jeśli w pełni cieszyliśmy się ich obecnością za życia, a ich śmierć nas nie zaskakuje ani nie napawa cierpieniem (stoik nie powinien być zaskoczony śmiercią).
Brigid Delaney, Zachowaj spokój
#stoicyzm


Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Mamy wymierzony kres czasu. A jeżeli go nie użyjesz dla uzyskania pogody ducha, zniknie on i ty znikniesz, a po raz drugi nie powróci!
Marek Aureliusz, Rozmyślania
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Pogrążamy się w żałobie samotnie i – często – głęboko, bez wsparcia, z wyjątkiem profili „in memoriam” na Facebooku i antydepresantów proponowanych przez lekarza. Jak się smucić? Jak radzić sobie z bólem – jak pokonać tę drogę wysypaną tłuczonym szkłem, tę ścianę ognia i lodowate pustkowie, przez które wszyscy musimy przejść? Stoicy dogłębnie analizowali kwestie śmiertelności i żałoby – i napisali na ich temat teksty, które do dziś zachowały aktualność. W swoim dziele O krótkości życia Seneka ujął to następująco: „Przez całe życie należy się uczyć żyć i – co może jeszcze bardziej cię zdziwi – przez całe życie należy się uczyć umierać”.
Jednak możemy przygotować się na śmierć. Zmierzyć się z rzeczywistością.
To – czasem ponure, a czasem wyzwalające – zadanie: przyszykowanie się na śmierć zawsze było nam dostępne, a jednak się od niego odwracamy. Nie chcemy przygotowywać się do umierania. Do dziś pokutuje głęboko zakorzeniony przesąd, że ten, kto tak postępuje, przywołuje śmierć, w jakiś sposób życzy jej sobie – rysuje mroczną „mapę marzeń”. Nie przygotowujemy się, bo w naszym myśleniu magicznym wierzymy, że jeśli nie staniemy twarzą w twarz ze śmiercią, to nikt, kogo kochamy, więc i my sami, nie umrze.
A jednak musimy się do niej przygotować. Bo śmierć już się odbywa, w każdej przemijającej chwili.
Brigid Delaney, Zachowaj spokój
#stoicyzm


Zaloguj się aby komentować
335 + 1 = 336
Tytuł: Zachowaj spokój. Stoicyzm w praktyce na dzisiejsze czasy
Autor: Brigid Delaney
Kategoria: Filozofia
Wydawnictwo: Wielka Litera
Format: książka papierowa
ISBN: 9788380329454
Liczba stron: 368
Ocena: 8/10
Prywatny licznik: 5/30
Książka może być użyta jako podręcznik praktycznego stosowania stoicyzmu w codziennym życiu.
Jest to odrobinę inna książka prezentująca stoicyzm dla świeżków niż te, które czytałem do tej pory. Spowodowane jest to tym, że jej autorka nie jest filozofką, która od lat poszukuje sposobu na dobre życie. Jest nią dziennikarka Australian Guardian - Brigid Delaney, która natrafiła na stoicyzm przypadkiem i się nim zafascynowała. Fascynacja ta w momencie publikacji trwała 4 lata, a treścią książki są jej efekty.
Myślałem, że nie ma już sensu, żebym czytał książki o podstawach stoicyzmu. Okazuje się jednak, że byłem w błędzie, ponieważ warto sobie czasem przypomnieć tego typu rzeczy, bo trochę ulatują. Poza tym każda z tego typu książek kładzie mocniejszy nacisk na inne aspekty stoicyzmu.
W przypadku 'Zachowaj spokój' lektura była dodatkowo odświeżająca bo prezentuje rzut oka na stoicyzm z mniej mi znanej, kobiecej, bardziej dzisiejszej perspektywy, znajdziemy tu np. wiele nawiązań do mediów społecznościowych. Jest to pewien swoisty rzut oka na stoicyzm z perspektywy bardziej zwykłej osoby, robiącej karierę, mającej znane współczesnemu światu problemy i bolączki. W książce znajdziemy szereg konkretnych przykładów z życia autorki, w których opisuje w jaki sposób stoicyzm wpłynął na jej sposób radzenia sobie z problemami, oraz jak zmienił się jej sposób myślenia i postrzegania świata. Poza tym są też przykłady z życia innych osób, w tym trochę historii Marka Aureliusza, Epikteta i Seneki.
Książka jest napsiana lekko, czyta się ją szybko. Jest odrobinę mniej kompleksowa i trochę bardziej chaotyczna niż 'Sztuka życia według stoików'. Jednak i tak można wynieść bardzo dużo z jej treści, co miało też miejsce w moim przypadku.
#bookmeter #dwanascieksiazek

Zaloguj się aby komentować
Dobra nie będę czekał na @RogerThat odwalę i z głowy, bo zapewne i tak by się wyłgał.
Wybraliście mnie to macie dalej tematy z pogranicza życia i śmierci, lecz skłaniające się bardziej w tę drugą stronę. Miłej zabawy życzę.
Mikołaj Sęp Szarzyński
Sonet I
O krótkości i niepewności na świecie żywota człowieczego
Echej, jak gwałtem obrotne obłoki
I Tytan prętki lotne czasy pędzą,
A chciwa może odciąć rozkosz nędzą
Śmierć - tuż za nami spore czyni kroki.
A ja, co dalej, lepiej cień głęboki
Błędów mych widzę, które gęsto jędzą
Strwożone serce ustawiczną żędzą,
I z płaczem ganię młodości mej skoki.
O moc, o rozkosz, o skarby pilności,
Choćby nie darmo były, przedsię szkodzą,
Bo nasze chciwość od swej szczęśliwości
Własnej (co Bogiem zowiemy) odwodzą
Niestałe dobra. O, stokroć szczęśliwy,
Który tych cieniów w czas zna kształt prawdziwy!
#nasonety #zafirewallem #diproposta

Zaloguj się aby komentować