moll

Mówcie co chcecie, ale mi się podoba, jak kwitną mlecze*

*w sumie to mniszki, ale to nic

#rosliny #fotografia

Cytat na dziś:

Jed­nak Try­mon wie­dział o re­gu­łach wszyst­ko i za­wsze uwa­żał, że dobre są do sta­no­wie­nia, nie do prze­strze­ga­nia.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Trochę nacierania kurczaka marynatą i wyglądam jakbym jarała nałogowo tanie fajki... Całe paznokcie rzułte, jak słoneczko, kurza stopa

#zalesie #gotowanie

Cytat na dziś:

– Po­wiedz przy­naj­mniej, gdzie jest teraz Rin­ce­wind!

Śmierć wzru­szył ra­mio­na­mi. Był to gest, do któ­re­go jego bu­do­wa wy­jąt­ko­wo się nada­wa­ła.

W LESIE SKUND, PO KRA­WĘ­DZIO­WEJ STRO­NIE GÓR RAM­TO­PU.

– Co on tam robi?

UŻALA SIĘ NAD SOBĄ.

– Aha.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

318 + 1 = 319

Tytuł: Futu.re

Autor: Dmitry Glukhovsky

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Insignis

ISBN: 9788363944483

Liczba stron: 635

Ocena: 9/10

Prywatny licznik: 13/12

Najlepsza książka, jaka wpadła mi w ręce od dobrych kilku lat, chociaż parę przeleżała u mnie na półce. Do dobrych rzeczy ciężko czasem się zabrać, ale jak już się zabrałam, to poszło całkiem szybko, biorąc pod uwagę objętość.

Bardzo spodobał mi się styl Głuchowskiego - jak na tematykę (utopia - nieśmiertelna, wiecznie młoda ludzkość, a cieniem na wieczny eden kładzie się problem przeludnienia i sposoby radzenia sobie z nim) jest to napisane "lekko", nie męczy. Konstrukcja świata jest spójna, przemyślana, odpowiednio rozbudowana. Bohaterowie nie są płascy, nie da się ich również jednoznacznie nazwać dobrymi lub złymi - każdy ma swoje motywacje, działania, intencje, które reprezentują różne poglądy (i tu ogromne brawa w stronę autora - nie jest to pisanina pod tezę, w trakcie całej powieści możemy się utożsamiać z dowolną ze stron konfliktu światopoglądowego), w różnych momentach potrafią wzbudzać sympatię i antypatię odbiorcy. Akcja toczy się w moim odczuciu płynnie, nie jest rozwleczona, choć przemyślenia głównego bohatera są w niej miejscami mocno zaznaczone.

Futuryzm jest tak naprawdę tłem do głębszych rozmyślań na temat humanitaryzmu, człowieczeństwa, poniekąd również "formatowania" przez wychowanie, a także istoty życia, jego celu, potrzeby wiary... ale ten najważniejszy konflikt rozbija się o rodzinę, dzieci.

W ostatecznym rozrachunku to śmiertelność weryfikuje wszystko, łącznie z chęcią do życia.

--------

Dotychczas przeczytane:

13. Futu.re, Dmitry Glukhovsky

12. Homo bimbrownikus, Andrzej Pilipiuk

11. Wieszać każdy może, Andrzej Pilipiuk

10. Logistyka autyzmu. Przewodnik dla rodziców, którzy zmagają się z kładzeniem dziecka spać, treningiem toaletowym, napadami złości, biciem i innymi wyzwaniami dnia codziennego, Kate Wilde

9. Chłopki. Opowieść o naszych babkach, Joanna Kuciel-Frydryszak

8. Kolor magii, Terry Pratchett

7. Zagadka Kuby Rozpruwacza, Andrzej Pilipiuk

6. Weźmisz czarno kure..., Andrzej Pilipiuk

5. Noc ognia, Éric-Emmanuel Schmitt

4. Czarownik Iwanow, Andrzej Pilipiuk

3. Kroniki Jakuba Wędrowycza, Andrzej Pilipiuk

2. Mózg autystyczny. Podróż w głąb niezwykłych umysłów, Temple Grandin, Richard Panek

1. Tajemnice ptasiej alkowy, Andrzej G. Kruszewicz

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #czytajzhejto #hejtoczyta #dwanascieksiazek #ksiazki

Cytat na dziś:

Wspo­mnia­no już, że brac­twem magów wstrzą­sa­ły w tym cza­sie dys­ku­sje na temat metod prak­ty­ko­wa­nia cza­rów.

Szcze­gól­nie młod­si ma­go­wie po­wta­rza­li, że sztu­ka czar­no­księ­ska po­win­na zmie­nić swój wi­ze­ru­nek. Dość już zabaw z ka­wał­ka­mi wosku i kości. Na­le­ży wszyst­ko od­po­wied­nio zor­ga­ni­zo­wać, uru­cho­mić pro­gra­my ba­daw­cze i trzy­dnio­we kon­fe­ren­cje w do­brych ho­te­lach, gdzie uczest­ni­cy mo­gli­by wy­gła­szać re­fe­ra­ty, jak choć­by „Dokąd zmie­rza geo­man­cja” albo „Rola butów sied­mio­mi­lo­wych w spo­łe­czeń­stwie opie­kuń­czym”.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Czas na podsumowanie XVIII edycji #nasonety !

głównym wnioskiem wypływającym z tej edycji jest to, że w Święta wierszokleci są tak roztrzepani, że nie ma komu sonetu napisać - a taki o ładny wybrałam! Specjalnie! (i to absolutnie nic, że sama nie napisałam, bo staram się sama w zadawane przez siebie edycje nie pisać )

Zasonetowano co następuje:

1. Sonet błagalny - @Moose - 16
   

2. Pierwszy - @jakibytulogin - 19 (debiut - gratulujemy )
   

3. Nowy nałóg - @splash545 - 23
   

4. Prawdziwa radość - @moderacja_sie_nie_myje - 30 (debiut - gratulujemy )
   

5. Wszelkie podobieństwo do prawdziwych postaci i zdarzeń jest wyłącznie przypadkowe. - @UmytaPacha - 19
   

6. Wojny światów - @KatieWee - 12
   

7. Taktyczny manewr antyprzeciwkontrofensywny - @DiscoKhan - 10
   

8. Męskie skarby - @Moose - 8
   

W tej edycji zwycięzca mógł być tylko jeden - choć pod niewinnym tytułem kryje się treść kontrowersyjna - i jest nim debiutant @moderacja_sie_nie_myje!

Gratuluję wygranej!

#nasonety #podsumowanienasonety #zafirewallem

Pozwolicie, że dziś mniej artystycznie niż moi poprzednicy - muszę jeszcze podsumować sonety, a wszyscy wiemy, jak u mnie z liczeniem

Zadanie na dziś:

temat: spacer

rymy: klucze - chmury - tłucze - lektury

Powodzenia!

#naczteryrymy #zafirewallem #poezja #tworczoscwlasna

Cytat na dziś:

(...) w Głów­nym Holu, ośmiu naj­po­tęż­niej­szych magów na Dysku sta­nę­ło w ra­mio­nach ce­re­mo­nial­ne­go okto­gra­mu. Praw­dę mó­wiąc, nie byli chyba naj­po­tęż­niej­si, po­sia­da­li jed­nak nie­zwy­kłe zdol­no­ści prze­trwa­nia, co w peł­nym współ­za­wod­nic­twa świe­cie magii wy­cho­dzi prak­tycz­nie na to samo. Za każ­dym ma­giem ósme­go stop­nia stało przy­naj­mniej pół tu­zi­na magów stop­nia siód­me­go, któ­rzy pró­bo­wa­li zrzu­cić go ze sta­no­wi­ska. Dla­te­go u po­waż­nych cza­row­ni­ków roz­wi­ja­ła się swego ro­dza­ju po­dejrz­li­wość wobec, dajmy na to, skor­pio­nów znaj­do­wa­nych w łóżku. Stare przy­sło­wie pod­su­mo­wu­je to na­stę­pu­ją­co: kiedy mag ma już dość szu­ka­nia tłu­czo­ne­go szkła w je­dze­niu, ma już dość życia.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

– Ale tam pod nim rosną ja­kieś spore grzy­by. Mo­że­my je zjeść?

Rin­ce­wind zer­k­nął ostroż­nie. (...) Mag nie miał innej moż­li­wo­ści – mu­siał wyjść na deszcz i obej­rzeć je z bli­ska.

Przy­klęk­nął na li­ściach i zaj­rzał pod ka­pe­lusz. Po chwi­li ode­zwał się sła­bym gło­sem:

– Nie, są cał­ko­wi­cie nie­ja­dal­ne.

– Dla­cze­go? – spy­tał Dwu­kwiat. – Czy blasz­ki mają nie­wła­ści­wy od­cień?

– Nie, wła­ści­wie nie.

– W takim razie nóżka ma nie­od­po­wied­nie rurki?

– Wy­glą­da­ją na od­po­wied­nie.

– Zatem cho­dzi o kolor ka­pe­lu­sza – uznał Dwu­kwiat.

– Nie je­stem pe­wien.

– No więc czemu nie mo­że­my ich jeść?

Rin­ce­wind od­chrząk­nął.

– To te małe drzwi i okna – wy­ja­śnił po­nu­ro. – Trud­no się po­my­lić.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

A się pochwalę! Odkryłam i wynalazłam szarpaną wieprzowinę z sosem jogurtowym. To chyba będzie moja nowa ulubiona forma konsumpcyjna.

Sosik i szarpana , jeśli ktoś chciałby przepisy.

#mollgotuje #gotujzhejto #jedzenie #gotowanie

@UmytaPacha paczaj - znalazłam plecak idealny

Cytat na dziś:

– Rin­ce­wind... [Dwukwiat]

– Tak? [Rincewind]

– Dla­cze­go tu je­ste­śmy?

– No cóż... Nie­któ­rzy twier­dzą, że Stwór­ca Wszech­świa­ta zro­bił Dysk i wszyst­ko, co się na nim zna­la­zło. Inni uwa­ża­ją, że to bar­dzo skom­pli­ko­wa­na hi­sto­ria, w któ­rej ważną rolę grają jądra Boga Nie­bios i mleko Nie­biań­skiej Krowy. Jesz­cze inni prze­ko­nu­ją, że po­wsta­li­śmy wszy­scy dzię­ki ab­so­lut­nie przy­pad­ko­wej kon­cen­tra­cji czą­stek praw­do­po­do­bień­stwa. Ale jeśli py­tasz, dla­cze­go je­ste­śmy tutaj, za­miast spa­dać z Dysku... nie mam bla­de­go po­ję­cia. Pew­nie za­szła jakaś strasz­li­wa po­mył­ka.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

Wtem coś za­drża­ło w po­wie­trzu i na­stą­pi­ło zja­wi­sko, które póź­niej opi­sał jako „coś w ro­dza­ju jakby eks­plo­zji, tylko na od­wrót, ro­zu­mie­cie”. I nagle tam, gdzie przed­tem ni­cze­go nie było, po­ja­wi­ła się duża, po­obi­ja­na, drew­nia­na skrzy­nia.

Wy­lą­do­wa­ła cięż­ko na kupie liści, wy­su­nę­ła dzie­siąt­ki ma­łych nóżek i od­wró­ci­ła się nie­zgrab­nie, by spoj­rzeć na sza­ma­na. To zna­czy, nie miała wpraw­dzie twa­rzy, ale nawet wśród grzy­bo­wej mgieł­ki młody czło­wiek był prze­raź­li­wie pe­wien, że skrzy­nia mu się przy­glą­da. I to nie z sym­pa­tią. Za­dzi­wia­ją­ce, jak zło­śli­wie może wy­glą­dać dziur­ka od klu­cza i kilka otwo­rów na sznu­ry.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Pewnie niektórzy pamiętają jak pisałam na temat #pies sąsiadów - z blokowego kanapowca zdegradowany do podwórkowca z zakazem wstępu na salony.

No więc tak... Próbowałam pogadać, że pies tęskni i wyje jak ich nie ma. Sąsiad zdziwił się, pokiwał głową, za to teraz wpada do psa jeszcze rzadziej (zaglądają do niego co 2 dni). A pies jeszcze więcej wyje. Kurła...

#zalesie

Cytat na dziś:

[Dwukwiat]Był tu­ry­stą, pierw­szym z ga­tun­ku, który na Dysku ewo­lu­cja miała do­pie­ro stwo­rzyć. Pod­sta­wę jego ist­nie­nia sta­no­wi­ło nie­wzru­szo­ne prze­ko­na­nie, że nic złego nie może mu się przy­tra­fić... po­nie­waż on się nie mie­sza. Wie­rzył także, że każdy może zro­zu­mieć, co się do niego mówi, pod wa­run­kiem że mówi się gło­śno i po­wo­li. Jak rów­nież że lu­dzie są ge­ne­ral­nie godni za­ufa­nia i że mię­dzy ludź­mi do­brej woli można roz­wią­zać każdy pro­blem, jeśli tylko będą kie­ro­wa­li się roz­sąd­kiem.

Po­zor­nie da­wa­ło mu to szan­sę prze­trwa­nia mi­ni­mal­nie mniej­szą niż, po­wiedz­my, śle­dzia w my­dli­nach. Jed­nak ku zdu­mie­niu Rin­ce­win­da wszyst­ko to zda­wa­ło się spraw­dzać. Cał­ko­wi­te lek­ce­wa­że­nie wszel­kich za­gro­żeń spra­wia­ło jakoś, że za­gro­że­nia znie­chę­ca­ły się, re­zy­gno­wa­ły i zni­ka­ły.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

Rin­ce­wind kop­nął naj­bliż­sze. Z bez­błęd­ną do­kład­no­ścią zrzu­ci­ło na niego żo­łądź.

– Au – mruk­nął.

Drze­wo od­po­wie­dzia­ło gło­sem po­dob­nym do dźwię­ku otwie­ra­nych bar­dzo sta­rych drzwi.

– Do­brze ci tak.

Na długą chwi­lę za­pa­dła cisza.

– Ty to po­wie­dzia­łeś? – za­py­tał wresz­cie Rin­ce­wind.

– Tak.

– I to też?

– Tak.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Wesołego Alleluja!