Ciężko było dziada uchwycić

#smiesznypiesek #ptaki

#papugi #ptaki #zwierzaczki . źródło

ptaki znad morza co to ich u mnie nigdy nie widziałem #fotografia #ptaki

Fejk ale nie do końca.

Jaka jest prawdziwa historia?

• Co się wydarzyło: W 2020 roku pięć papug żako (African gray parrots) w parku Lincolnshire Wildlife Park w Wielkiej Brytanii zostało odizolowanych od odwiedzających, ponieważ nauczyły się przeklinać, a następnie wspólnie z tego „śmiać”.
  Jakich słów używały: Ptaki rzucały powszechnymi, brytyjskimi wulgaryzmami (takimi jak "f** off"* czy "fat t**t"), a nie wyzwiskami na tle rasowym.

• Reakcja ptaków: Papugi nakręcały się nawzajem – gdy jedna przeklęła, druga zaczynała imitować śmiech, co przypominało personelowi atmosferę z męskiego klubu towarzyskiego. Ze względu na obecność dzieci w weekendy, dyrekcja zoo zdecydowała o czasowym przeniesieniu ptaków na zaplecze.

W sumie to nie wiedziałem że papugi potrafią się nakręcać nawzajem dla jaj, ale AI twierdzi że jak najbardziej, chociaż nie rozumują dokładnie tak jak ludzie. Ciekawe.

#czarnyhumor #heheszki #humorobrazkowy #uk #papugi #ptaki

w tym łódzkiem to macie jakieś niedojebane ptaki? jechałem z wawy do włocławka, zero ptasich trupów na drodze. z włocławka do Łodzi 5, w tym sowa. #lodz #wtf #ptaki

1 Października:

• Międzynarodowy Dzień Osób Starszych

• Międzynarodowy Dzień Wegetarianizmu

• Światowy Dzień Ptaków

• Międzynarodowy Dzień Szopa Pracza

• Ogólnopolski Dzień Tornistra

• Dzień Polskiej Muzyki

• Ogólnopolski Dzień Odblasków

• Międzynarodowy Dzień Muzyki

#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki #wegetarianizm #hejto60plus #hejto50plus #szopy #ptaki #muzyka #polskamuzyka

Niby urlop, a nie ma kiedy zdjęć robić. Na pocieszenie sójka na chwilę przed odlotem za morze. #ptaki #fotografia

#ptaki #zwierzaczki #dolnoslaskie #dolinabaryczy #mojezdjecie #sony #fotografia

Różności z rezerwatu przyrody Stawy Milickie

#ptaki #dolnoslaskie #dolinabaryczy #mojezdjecie #sony

Kilka fotek z tygodniowego wypadu do rezerwatu przyrody Stawy Milickie. Dzięki tej wyprawie, prywatny licznik gatunków skoczył ze 168 do 174.

Polowanie z przynętą Niektóre czaple, jak czapla zielona (Butorides virescens) używają przynęty podczas polowania na ryby. Może to być na przykład małe pióro, gałązka, martwy owad lub kawałek chleba.

Czapla upuszcza przynętę na powierzchnię wody w pobliżu brzegu, a następnie uważnie obserwuje podpływające do niej ryby. Jeśli są dla niej za duże, szybko reaguje i zabiera im wabik, po czym czeka, aż odpłyną lub przekłada go w inne miejsce. Dopiero, kiedy do przynęty zbliży się ryba odpowiednich rozmiarów, czapla atakuje.

https://www.youtube.com/watch?v=Porp5v5lLKk

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #ryby

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

298 697,76 - 3,85 = 298 693,91

#ptaki

#ksiezycowyspacer

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

Czapla jak koliber Agamia (Agamia agami), zwana też czaplą zielonoskrzydłą, występuje w Ameryce Środkowej i w północnej części Ameryki Południowej i jest uznawana za jedną z najpiękniejszych czapli świata. W Brazylii bywa nazywana socó beija-flor, czyli czapla-koliber. Wyróżnia się ciekawym ubarwieniem: ma kasztanową szyję i tułów, ciemnozielone skrzydła i kontrastowe, jasnoniebieskie pióra na czubie, na przedniej części szyi i w tylnej części grzbietu. W sezonie lęgowym czapla dodatkowo „rumieni się” – pozbawiona piór skóra pomiędzy jej oczami a dziobem zmienia wtedy kolor z żółtego na czerwony.

W porównaniu do innych czapli agamia ma stosunkowo krótkie nogi oraz bardzo długi, cienki dziób. Przeciętnie osiąga długość ciała do 76 cm i wagę do 580 g. Prowadzi skryty tryb życia i występuje przede wszystkim na leśnych bagnach i mokradłach, gdzie poluje na małe ryby, płazy, gady i ślimaki. Postępujące niszczenie jej naturalnych siedlisk powoduje, że jest obecnie klasyfikowana jako gatunek bliski zagrożenia.

Jej nazwa gatunkowa nawiązuje do słowa agami oznaczającego w języku rdzennej ludności z Kajenny „leśnego ptaka”.

https://youtu.be/XWqgWxXiQK8?t=113

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #amerykapoludniowa

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Czarny parasol Czapla czarna (Egretta ardesiaca) jest znana ze stosowania interesującej techniki polowania określanej w języku angielskim jako canopy feeding – polega ona na tym, że podczas brodzenia w wodzie czapla pochyla się i rozkłada skrzydła wokół głowy, tworząc rodzaj parasola. Cień, który rzuca na powierzchnię, redukuje refleksy światła słonecznego, pozwalając jej łatwiej dostrzec zdobycz, a także ukrywa jej sylwetkę widzianą spod wody i co najważniejsze, wabi małe ryby, które instynktownie szukają schronienia w zacienionych miejscach w wodzie.

Czapla czarna żyje w środkowej i wschodniej Afryce. Zamieszkuje okolice płytkich zbiorników wodnych i podobnie jak inne czaple, żywi się przede wszystkim rybami, okazjonalnie zjadając także owady, skorupiaki i małe płazy. Poluje za dnia, szczególnie chętnie o zachodzie słońca – niekiedy w pojedynkę, niekiedy w grupach liczących przeciętnie do pięćdziesięciu osobników, choć notowano też większe grupy liczące nawet dwieście czapli.

Jak wskazuje nazwa, czapla ta ma czarne upierzenie. Jedynym kolorowym elementem jej wyglądu są jaskrawe, intensywnie żółte łapy, przez co wygląda trochę, jakby nosiła czarne legginsy.

https://www.youtube.com/watch?v=q-V0ir5B_EQ

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #afryka

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Oryginalne kolory Czapla modrolica (Pilherodius pileatus) zamieszkuje tropikalne lasy deszczowe na obszarze od środkowej Panamy do południowej Brazylii i wyróżnia się wyjątkowo egzotycznym wyglądem – ma bardzo jasne, kremowobiałe upierzenie z czarną „czapeczką”, niebieską skórę na odcinku pomiędzy okiem a dziobem oraz niebieski dziób, przy końcu zmieniający odcień na różowawy.

Gatunek ten wciąż jest dość słabo poznany. Czapla modrolica zasiedla przede wszystkim okolice bagien i małych, płytkich zbiorników wodnych położonych w głębi lasów deszczowych, choć niekiedy pojawia się też na terenach przekształconych przez człowieka. Żywi się głównie rybami, a okazjonalnie poluje też na żaby, kijanki i owady żyjące w pobliżu wody. Jest bardzo terytorialna i prowadzi w większości samotny tryb życia.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #amerykapoludniowa

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Największa czapla Czapla olbrzymia (Ardea goliath) to największa żyjąca obecnie czapla, osiągająca długość ciała do 150 cm, rozpiętość skrzydeł do 230 cm i wagę ponad 4 kg. Zasiedla Afrykę Subsaharyjską, Irak i południowy Iran i żyje przede wszystkim w pobliżu płytkich jezior, bagien i trzęsawisk namorzynowych. Jest na swój sposób jedną z najbardziej „wodnych” czapli – bardzo rzadko oddala się od wody, a kiedy się przemieszcza na większe odległości, leci wzdłuż cieków i zbiorników wodnych, unikając kierowania się w stronę lądu.

Czapla olbrzymia, podobnie jak inne duże czaple, stosuje raczej pasywną technikę polowania i czatuje na ryby, stojąc w bezruchu w wodzie. Kiedy zauważy zdobycz, szybko atakuje i przebija ją swoim dziobem, a następnie połyka ją w całości. Czaple te, z uwagi na swoje rozmiary, potrafią łapać dość duże ryby i miewają potem problem z „ogarnięciem” szamoczącej się ofiary, ponieważ przed połknięciem muszą ją ułożyć głową naprzód. Idzie im to zwykle dość powoli, z czego korzystają rybożery, bociany czy pelikany, dość często próbujące podkraść zdobycz czapli.

Ryby zjadane przez czaplę olbrzymią ważą zwykle do 1 kg. Cięższe są zwykle odrzucane, chociaż odnotowano też przypadek czapli, która była w stanie upolować i połknąć rybę ważącą około 1,4 kg. Czapla ta ignoruje małą zdobycz i łapie przeciętnie dwie lub trzy ryby dziennie – poluje szczególnie na tilapie, karpie, a także ryby prażmowate i mugilowate. Podobnie jak inne czaple, jest też w stanie zjadać inne niewielkie zwierzęta, takie jak wodne skorupiaki, owady, żaby, jaszczurki, węże, małe ssaki, a okazjonalnie nie pogardzi także padliną.

Ostatnie zdjęcia: nietypowa para – czapla olbrzymia i czapla siwa. Czaple olbrzymie w czasie lęgów przyłączają się czasem do grup innych ptaków brodzących, jednak z zasady dobierają się w pary z przedstawicielami własnego gatunku. Ta dziwna, jednak jak widać, mocno związana ze sobą para została sfotografowana w Parku Narodowym Krugera w RPA.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #afryka

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Nietypowa czapla Rakojad (Cochlearius cochlearius), w języku angielskim znany jako boat-billed heron, to jeden z najdziwniej wyglądających przedstawicieli rodziny czaplowatych – wyróżnia się przede wszystkim masywnym, krótkim i szerokim dziobem, niepodobnym do dziobów innych czapli. Na głowie ma wydatny czub z ciemnych piór, nieco większy u samców niż u samic, który po nastroszeniu wygląda jak pierzasta korona.

Rakojad żyje w lasach namorzynowych Ameryki Środkowej i Południowej. Żeruje nocami w płytkich zbiornikach wodnych i żywi się przede wszystkim małymi rybami, skorupiakami, mięczakami, owadami, płazami i małymi ssakami. Zwykle stosuje dwie techniki polowania: albo cierpliwie czatuje w bezruchu, albo mąci wodę i próbuje szybko schwytać spłoszoną w ten sposób ofiarę. Z uwagi na kształt dzioba często „podbiera” zdobycz jak łyżką.

Zaobserwowano, że rakojady preferują podczas polowań całkowitą ciemność. Nie polują ani w świetle dziennym, ani przy świetle Księżyca, przeszkadzają im także źródła sztucznego światła. Czaple te są bardzo płochliwe, unikają człowieka i są nawet w stanie porzucać swoje gniazda, jeśli są regularnie niepokojone.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #amerykapoludniowa

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Pogięta szyja Czaple w pewnym sensie słyną z tego, że kiedy trzymają głowę przyciągniętą blisko do tułowia i kiedy wyciągają szyję, potrafią wyglądać niemal jak dwa zupełnie różne ptaki należące do różnych gatunków. Powiązane jest to ze specyficzną budową szyi czapli, która w stanie spoczynku ma zarys mocno wygiętej litery „S”.

Jak widać na załączonym skanie, czaple mają wydłużone i liczne kręgi w odcinku szyjnym kręgosłupa, dodatkowo jednak część ich kręgów jest zmodyfikowana – jeden z nich jest wyjątkowo długi i tworzy coś w rodzaju „zawiasu” umożliwiającego czaplom zginanie szyi pod wyraźnie widocznym kątem.

Taka budowa sprawia, że czapla jest w stanie bardzo szybko i precyzyjnie atakować podczas polowania. Silnie rozwinięte mięśnie i ścięgna sprawiają, że jej szyja działa jak sprężyna, która potrafi błyskawicznie się rozprostować – gdy czapla atakuje, w wyniku skurczu mięśni zwalniających blokadę stawów jej głowa błyskawicznie wystrzela do przodu, a dziób działa niczym harpun. Ten mechanizm bywa niekiedy porównywany do miotacza oszczepów.

https://www.youtube.com/watch?v=VISYurjdaaU

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Nie chciało mi się poprawiać zdjęcia w programie, więc poprosiłem o to czata dżipiti. Efekt jest niezły, ale czy to jest moje zdjęcie? Takie polecenie napisałem: Przytnij zdjęcie do rozmiaru 16:9 tak żeby ptak był pośrodku, powiększ ten fragment, rozjaśnij, popraw kolory i wyostrz #fotografia #ptaki

Bąki donośne, ciche i nieco przerażające Największym bąkiem jest występujący także w Polsce bąk zwyczajny (Botaurus stellaris) znany ze swojego charakterystycznego, buczącego nawoływania przypominającego trochę dmuchanie w szklaną butelkę. Nawoływanie to niesie się nad wodą na odległość nawet kilku kilometrów, zwykle nocą lub o świcie. Najpierw bąk "pompuje" się - rozdziawia dziób i szybko połyka powietrze, żeby nadąć przełyk działający jak naturalne pudło rezonansowe. Następnie poprzez gwałtowne skurcze mięśni kompresuje powietrze w przełyku i gwałtownie wypycha je przez krtań, dzięki czemu powstaje buczący dźwięk.

Podobnie do naszego bąka brzmi bąk australijski (Botaurus poiciloptilus), nazywany też czasem bunyip bird. Jego głośne, nocne buczenie kojarzyło się niekiedy ludziom z bunyipami - drapieżnymi potworami z australijskiego folkloru zamieszkującymi zbiorniki wodne. Z kolei bąk amerykański (Botaurus lentiginosus) wydaje nieco inne, mniej monotonne dźwięki przypominające głośno kapiącą wodę lub głośne przełykanie.

Małe bąki z uwagi na swoje rozmiary nie mają do dyspozycji takiego naturalnego sprzętu nagłaśniającego, jak ich więksi kuzyni. Bąk mały (Botaurus exilis) i bączek (Ixobrychus minutus) nie wydają bardzo donośnych odgłosów, a ich nawoływania przypominają raczej pohukiwanie lub gruchanie.

Na ostatnim podlinkowanym filmiku: obrażony bąk, wkurzony jak nie wiem co (OSTROŻNIE ) Takie odgłosy wydawane przez bąki słyszą głównie pracownicy placówek ratujących ptaki - bąk "warczący" w ten sposób jest zestresowany, nie ma drogi ucieczki i stara się odstraszyć intruza. Brzmi wtedy trochę jak filmowy dinozaur i nawet przybiera podobną pozę.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych