Społeczność
"Mnie to się marzy, żeby ona była miejscem wszelkich swawoli słownych" @George_Stark #naczteryrymy #nasonety #naopowiesci #klubczytelniczy
Siema,
Propozycja w dzisiejszym #naczteryrymy poniżej:
Temat: miasto duchów
Rymy: dym - bym - tym - rym
Powodzenia!
#zafirewallem #poezja #tworczoscwlasna
Widzę, jak wkraczasz w ten gęsty dym
Nie mogę ci pomóc, chociaż chciałbym
Zostaniesz na zawsze już w mieście tym
Echo dopowie twemu krzyku rym
Dziś do pracy idę jak w dym
chociaż jeszcze pospałbym
ogarnę wszystko w kotle tym
nie wiem gdzie tu wstawić rym
Ale bym ją...
Dym
Bym
Tym
Rym
Zaloguj się aby komentować
Wracamy, Drodzy Państwo, do tradycji. Nawet jeśli ten powrót do tradycji odbędzie się kosztem zlekceważenia zasad, co w zasadzie również jest w naszym przypadku tradycją:
***
W pory
A gdym już nie mógł wytrzymać ciśnienia,
chociaż tak bardzo chciałem być dzielny –
na stacji zrobić, com miał do zrobienia,
bo ucisk na zwieracz miałem cholerny.
Jechałem wtedy w stronę Kraśnika,
a dookoła nic – tylko pole!
organizm zaś wysłał mi komunikat,
że skończy się to chyba errorem.
Aż po horyzont żadnego rolnika,
tylko te plony czekają na zbiory
i jakiś zając po polach kicał…
A ja zesrałem się wtedy w pory.
***
#nasonety
#zafirewallem
No, wreszcie coś co poruszyło mną aż po samo jądro egzystencji! 🙃
@George_Stark klasyczna tematyka kawiarenkowa, coś pięknego.
@George_Stark i ta dwuznaczność porów 😍
Zaloguj się aby komentować
Dzień dobry!
***
Płonące balety
Przyjrzyj tańcowi się światła i cienia,
igraszce dwojga przeciwieństw zupełnych,
choć bliscy sobie – dzieci płomienia,
światło cieniowi nie daje się ściemnić.
Ale i światłu cień stale umyka –
przychodzi ono zawsze nie w porę.
Do tańca zaś gra im płomienna muzyka –
muzyka trzasków, bo Gorzów gore.
Taka jest właśnie gorzowska tragika,
takie gorące tam trwają amory:
i światło by chciało, ale unika,
i cień z tęsknoty za światłem chory.
A jakie paliwo to jest dla poety! –
ten danse macabre, płonące balety.
***
#nasonety
#zafirewallem
***
Do widzenia!
A to ładne całe, a w szczególności:
światło cieniowi nie daje się ściemnić.
Zaloguj się aby komentować
Edycja XCVI
Człek skrobie sobie wiersze, frywolnie, bez ciśnienia
Rymuje w wolnej chwili, by czas swój czymś zapełnić
Potem się okazuje, że ma coś do zrobienia
Że musi kawiarniany obowiązek wypełnić
Mówi się, że zabawa marna jest bez ryzyka
I to motto przyświeca wszystkim #zafirewallem
Znajdź w sobie więc poetę, poużywaj języka
Nieważne, że w #poezja czujesz się amatorem
#diproposta przyjmuje postać tego wierszyka
Do piątku trzeba wrzucić na tag swoje utwory
Wygrany nie uchroni się jednak od haczyka -
Wszczęcia nowej edycji pełnić będzie honory
Bo tak to już wygląda w konkursie #nasonety
Przegrywa się na szczęście, wygrywa się - niestety
@Piechur dla mnie wygrałeś.
U laaa, Panie @Piechur, aleś mi Pan zaimponił w chwili tej. Niezłe.
@Piechur
Zaloguj się aby komentować
Dzień dobry!
Wszyscy Niektórzy mają filiżanki, mam i ja!
Dziękuję bardzo @onpanopticon, bo mimo lekkiej odsuwy to "OP delivered" xD
Z racji, że nie należę jeszcze do starszego grona, to nie dostałem jak koledzy @fonfi czy @George_Stark tabletek, a kolorowankę dla małych pingwinków! No może już nie taki mały, ale młodszy wiekiem ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Kolorowanka to nie byle jaka, bowiem jest na niej Lady @Dziwen wraz z małymi Dziwenkami i podobno jeden z nich nawet nie jest Dziwenkiem (Dziwen, mówię Ci, że to dziecko wyglądające jak kot to może nie być Twoje ( ͡° ʖ̯ ͡°)).
Oczywiście zwierzątek dalej jest więcej, ale ważna jest wielka kolorowa kredka! Pewnie przy odrobinie chęci da się nią stworzyć kolor Gejuru!
Do tego 4 kolory i rozmiary śliniaczków w sztukach - dużo. Przyda się do... jeszcze nie wiem czego, ale czegoś na pewno! Może do czytania o jedzeniu podczas lurkowania hejto? Czas pokaże, czas pokaże ( ͡° ͜ʖ ͡°)
No i oczywiście filiżanka! W końcu sprawdziłem co znajduje się za tym Firewallem! To tajemnica, która mnie zszokowała, więc wygrywajcie #naopowiesci, to może sami doświadczycie tego zaszczytu!
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję @onpanopticon!
#zafirewallem
@pingWIN @fonfi @George_Stark Wy się cieszcie z tych tabletek, ja dostałem z filiżanką stroik na grób xD
@pingWIN pocwicz troche a nie bedziesz wyjezdzal za linie
Komentarz usunięty przez moderatora
Zaloguj się aby komentować
Było nas trzech, w każdym z nas inna krew
– tak śpiewał niegdyś pan Grzegorz Markowski w Autobiografii, którą wykonywał razem z zespołem Perfect. Nas jednak, w tej XCV edycji zabawy #nasonety było dwóch, a w obu nas ten sam duch. Ten sam gorący duch, bo zarówno ja, we swoim wytworze Test systemu jak i kolega @Piechur w swoim wytworze bez tytułu poruszyliśmy (choć z innej jednak perspektywy) temat gorąca.
Nadszedł czas na to ażeby ogłosić zwycięzcę, ogłaszam więc, że zwycięzcą XCV edycji zabawy #nasonety zostaje kolega @Piechur , którego wytwór bardzo, bardzo przypadł mi do gustu, szczególnie, że wczoraj rano musiałem sobie radzić z oszronionymi szybami w aucie, ech…
Koledze dziękuję za udział, serdecznie gratuluję i od razu też go przepraszam, no ale nie miałem żadnego pola manewru, a samego siebie przecież na minę nie wsadzę.
Do zobaczenia w kolejnej edycji!
#nasonety
#podsumowanienasonety
#zafirewallem
Dziękuję bardzo, wygrana cieszy, bo konkurencja była mocna
Zaloguj się aby komentować
Czas na głosowanie na książkę na nasze ostatnie w tym roku spotkanie Kawiarenkowego Dyskusyjnego Klubu Czytelniczego, które odbędzie się 21 grudnia!
Aktualnie zaplanowane spotkania
19 października: Andrea Abreu - Ośli brzuch
16 listopada: Neil Gaiman - Ocean na końcu drogi
Dziękuję wszystkim, którzy wzięli udział w naszym poprzednim spotkaniu!
Jak wybieramy kolejną książkę?
- Książka powinna być łatwo dostępna, także w formie ebooka. Najlepiej pozycje, które można znaleźć na platformach takich jak Legimi, Wolne Lektury, Wikiźródła itp.
- Wybieramy książki krótsze niż 200 stron, aby każdy miał czas na przeczytanie.
- Każdy klubowicz może zaproponować jedną książkę – wpisujcie swoje propozycje w komentarzach!
- Wygrywa propozycja, która zdobędzie najwięcej piorunów.
- Ogłoszenie zwycięskiej książki nastąpi w kolejnym wpisie organizacyjnym
Lista zaplanowanych/przedyskutowanych książek:
Styczeń: Franz Kafka – Przemiana
Luty: Arkadij i Borys Strugaccy – Piknik na skraju drogi
Marzec: Robert L. Stevenson – Doktor Jekyll i pan Hyde
Kwiecień: John Steinbeck – Myszy i Ludzie
Maj: Erich Maria Remarque - Na zachodzie bez zmian
Czerwiec: Albert Camus - Obcy
Lipiec: Herman Melville - Billy Budd
Sierpień: William Shakespeare - Wieczór Trzech Króli
Wrzesień: Georges Perec - Człowiek, który śpi
Październik: Andrea Abreu - Ośli brzuch
Listopad: Neil Gaiman - Ocean na końcu drogi
Wołam @splash545 @Wrzoo @cyberpunkowy_neuromantyk @adamec @Yes_Man @kiri
P.S. jeżeli ktoś chce być wołany, proszę o informację!
#ksiazki #klubczytelniczy #czytajzhejto #zafirewallem
Minato Kanae - Wyznania (199 stron)
Zaloguj się aby komentować
Siema,
#diriposta na utwór di proposta w bitwie #nasonety
----------
#latowracaj
Kilka dni zimna i tęsknię za latem
Choć kiedyś musiał przyjść jego kres
Mróz znowu chwyta, ubieram się zatem
W skarpety grube i ciepły dres
Opadłych liści już na ziemi fest
Pod podeszwami słychać ich chrzęst
Leje i wiatrem smaga jak batem
Jak ktoś to lubi to jest wariatem
Ciemno i zimno, pogoda sroga
Szronem pokryta do auta droga
Skrobaniem szyby zaczynasz dzień znojny
Weź tu bądź człeku później spokojny
Riposta jest prosta na ten bezsens -
Pod kołdrą zapaść w zimowy sen
----------
Różna #tworczoscwlasna , choć głównie #poezja , w kawiarence #zafirewallem
@Piechur
Prosto w moje serduszko
Zaloguj się aby komentować
#zafirewallem #wolnewiersze
#wierszeztramwaju
zamykam za sobą drzwi
żarówka na korytarzu
zapala się i gaśnie
w rytm moich kroków
na dworze
niebo podzielone
bliskim wschodem
jak nożem
zaczynam
kolejny
kolejny
dzień
@KatieWee czy nie myślałaś żeby zrobić #wracajdolozka ?
Zaloguj się aby komentować
Dzień dobry wieczór się z Państwem,
Minęła już godzina 21:37 więc nie ma co zwlekać. Wrzucam w zastępstwie za kolegę @Vinci, który wsiąkł nam studiując pewnie nasze zawiłe zasady
Temat: Romantyczna wycieczka
Rymy: kurz - zbóż - mokradła - wypadła
Miłej zabawy i udanego rymowania
#zafirewallem #naczteryrymy
Na niebie rozplamił się konsekwencji kurz,
Nie dane nam już będzie doczekać nowych łanów zbóż,
Zwierzęcym pędem ratujemy się na mokradła,
Choć nadzieja z pierwszą bombą przecież wypadła.
Na skuterze
Zapie*dałam, że aż kurz
Pośród złotych łanów zbóż.
Koło wlazło mi w mokradła,
Pasażerka już wypadła.
Patrząc w kalendarz na ścianie, znowu taka data wypadła,
Aż się zebrałem odwiedzić swoje ulubione mokradła.
Na miejscu zdziwienie - to przecież łany zbóż!
Po starym przyjacielu został tylko kurz...
Zaloguj się aby komentować
Przeczytałem post kol. @Rozpierpapierduchacz i natchnęło mnie na komentarz. Potem jednak poczułem się popchnięty do poniższej nieskładnej (pewnie gdzieś pomisiowałem odmianę, bo to #nakolanie ) i bezsensownej rymowanki.
Tuszu tuszem nie zatuszujesz
Patrz pilocie gdy go ruszę
Palcem mym pilota w brzuszek
Gdy poczuję w palcu puszek
To wylecą z dzioba tusze.
W tuszu siedzą pelikany
Tuszem brudzą tuszy ściany
Tuszowania tuszów w tuszy
Żaden pilot nie wysuszy
Gdyby we dwóch tuszowali
Nadal by wśród tuszów stali
Nie da się w plażowej głuszy
Zatuszować tuszów w tuszy
Plami wszystko wokół tusz
Klęska czai się tuż-tuż
Czy to Kraków, czy to Tuszów
Nie usuniesz z tuszy tuszów.
#tworczoscwlasna #zafirewallem
Komentarz usunięty przez moderatora
Zaloguj się aby komentować
[REPOST, KIEDYŚ JUŻ WRZUCAŁEM]
Wyżalę Wam się, bo nie wiem w sumie komu mógłbym innemu, żeby mnie za wariata nie wziął xD Hejto to jednak publika cierpliwa. Nie wiem gdzie zacząć więc wybiegnę nieco wstecz, ale obiecuję że przejdę zaraz do konkretów!
Jakiś czas temu zaczęła mi doskwierać suchość oczu, taka bardzo uporczywa. Wiem, że przy pracy przed kompem to dosyć znany objaw, więc po prostu zacząłem sie zaopatrzyć w krople do oczu, ale one niestety pomagały na krótko, a ja konsumowałem ich takie ilości, że pani w aptece zaczęła mnie traktować jak ćpuna. Zrobiłem coś, co facet po trzydziestce robi raczej niechętnie - odwiedziłem lekarza xD co się okazało, to że mało mrugam. Bardzo mało. Praktycznie wcale, czego nie byłem w sumie świadomy. Lekarz powiedział, że obserwował mnie z ciekawości całą wizytę i mrugnąłem... ZERO razy xd "nic dziwnego że pana oczy świerzbią" stwierdził.
I tak zaczęła się moja udręka, czyli szukanie “dlaczego tak mam”. Jeśli oglądaliście Doktora House'a, który dostaje jakiś nietypowy przypadek i poświęca cały swój czas i energię na wyjaśnienie go, to pewnie rozumiecie irytację związana z każdym kontaktem z NFZ. "Nie mruga pan? To proszę zacząć. 200zł proszę". Zacząłem Googlować czy jest więcej takich osób jak ja, ale oczywiście google jak to google - diagnoza to rak albo autyzm. Albo oba. I pewnie bym tak sobie żył podłączony do kropli do oczu niby do kroplówki gdyby nie jedna poszlaka, mianowicie, rozmawiając przez telefon z moją mamą wyżaliłem się, co mi dolega, na co usłyszałem krótki okrzyk szoku okraszony wspomnieniem "tak jak babka" i nagle zabłysło. No przecież! Za dzieciaka słyszałem jak dziadek po pijaku mówił, że moja prababka nigdy nie mrugała tylko patrzyła rybim ryjem przypominając karpia na wigilię. Zapomniałem o tym całkiem, bo mówił też że była przeklęta, i że czarowała, albo że czciła potwora z morza xD i w ogóle dużo rzeczy mówił. W sumie jak tak pomyślę to cała rodzina z tamtej strony była raczej śmieszna xD mówiąc "z tamtej strony" mam na myśli moje tereny rodzinne, czyli zabitą dechami dziurę Arkamowice na przeklętym Podlasiu. Uciekłem stamtąd jak tylko mogłem, a obecnie przy życiu została już tylko moja mama właśnie, którą to z obowiązku odwiedzam raz na parę lat. Kontakt telefoniczny oczywiście mam z nią ciągle, ale szczerze nie cierpię tego miejsca... Na anno domini 2025 wygląda jak Wilkowyje w pierwszym sezonie Rancza, więc tylko wyobraźcie sobie co tam było na przełomie tysiącleci
Po dotarciu na miejsce, miłym zaskoczeniem było, że Arkamowice wyglądały tak jak je zapamiętałem. Niemiłym - że jak to jest k⁎⁎wa możliwe żeby w 15 lat się nic nie zurbanizować XDDDD
Matka powitała mnie od progu, o ile dobrze liczę to nie widzieliśmy się na żywo 4 lata. Nagotowała zagubów, których nienawidzę, i ze łzami w oczach poczęła rozprawiać o ważkości utrzymania relacji rodzinnych, co oczywiście miało za zadanie wpakować mnie w wyrzuty sumienia i zmotywować do częstszych odwiedzin. Nie chciałem prosto z mostu ładować, że ja tu tylko po stare albumy, pamiętniki, notatki, i inne zapiski. Prababka akurat nie była piśmienna, ale może któreś kolejne pokolenie coś naskrobać. Na notatki lekarza nawet nie liczę bo po pierwsze primo skoro nowożytnia medycyna nie umie poradzić, to i antycznej bym nie posądzał o remedium, a po drugie prababka jako lokalny szaman raczej z takich usług nie korzystała. I tak żeby nie sprawić matce przykrości odstawiłem moje badania na dzień drugi, mimo że wewnętrznie aż mnie szarpało żeby poszperać.
Niestety, mój “risercz” nie przyniósł zbyt dobrych skutków, i mimo przewertowania tony makulatury nie znalazłem nic chociażby szczątkowo przydatnego. Byłem na to po części przygotowany, wszak dom w którym się znajdowaliśmy był postawiony dopiero w latach 80, i to przez mojego ojca. Prababka i jej córka (a moja babka) do końca swych dni mieszkały w starej chacie, która już wtedy znajdowała się na totalnym odludziu, a teraz to chyba będzie gdzieś w środku obrośniętej puszczy. Powiem szczerze: cudem byłoby gdyby coś tam jeszcze nie zgniło, ale no muszę spróbować. Matka odradzała mi ten pomysł z niemal paniczną trwogą. Dla niej jestem już "miastowy" i taka wycieczka w głąb starego lasu to niechybna śmierć poprzez zjedzenie zatrutych jagód, i to jeszcze zanim dom zniknie mi z oczu. Myślałem, że z tego względu pójdzie ze mną, ale dość zdecydowanie odmówiła. Posiłkując się notatkami taty oraz szczątkowymi wspomnieniami moich wizyt tam, rozpocząłem podróż. Powiedzieć że było ciężko to jak nic nie powiedzieć. To była istna dżungla! Przedarcie się na miejsce zajęło mi 4 godziny! Dobrze, że ruszyłem skoro świt, bo wracałbym chyba po zmroku. Ludzki umysł to śmieszna rzecz, bo o ile przed ruszeniem przysiągłbym że drogę co najwyżej ledwie kojarzę, tak w trakcie wędrówki wiedziałem doskonale w każdym momencie którędy mam iść. Gdy trafiłem na dom to zaskoczył mnie jego stan. Owszem, był przerośnięty jakimiś bluszczami, ale generalnie wyglądał całkiem… znośnie. Nie zrozumcie mnie źle, na bookingu nie miałby raczej brania (no chyba że jakichś LARPowców) ale nie był tak CAŁKIEM rozwalony. Napawało mnie to lekkim optymizmem. Gdy popchnąłem ciężkie drzwi wejściowe, ich zawiasy urwały się i wrota runęły na podłogę generując tyle hałasu że aż się wzdrygnąłem. Wnętrze przejmowało wilgotnym chłodem i zmurszałym zapachem stęchlizny. Chyba rezydowali tu wandale bo ściany popisane były bordowymi bzdurami wyglądającymi jak szalony język, pełen apostrofów i sylab nie-do-wymówienia, przynajmniej dla mnie. Do tego jakieś rysunki przedstawiające... Chyba ryby? Jakby piranie. Albo coś podobnego. Niestety próżno było szukać książek, bo nawet jak coś znalazłem to rozlatywało się w rękach. Co totalnie mnie zaskoczyło, to że zasłonki były w dobrym stanie. Nie wiem z czego były szyte ale nie rozpadły mnie mimo wilgoci, stęchlizny, i czasu. Dostrzegłem, że jest na nich wyszyty taki sam wzór groteskowej ryby jak na ścianach, ale nie bardzo miało to sens. Jeśliby za wzór odpowiadała babka, to dlaczego popisała ściany i skąd znała litery? Jeśli za napisy odpowiadali wandale to dzierganie firanek nie brzmi jak hobby dla nich. W końcu brzytwą ockhama dotarło do mnie, że pewnie spostrzegli odrażający wzór na firankach, i że był na tyle niepokojący że wpasował w ich gusta, przerysowali go farbą na ściany. Nieco uspokojony racjonalnym wyjaśnieniem wyszedłem z domu tylnymi drzwiami. Zmroziło mnie od stóp do głowy gdy na zarośniętej polanie zobaczyłem grób. Nie spodziewałem się go tutaj. Co prawda nie wiedziałem gdzie pochowano prababkę, ale zakładałem że pewnie na cmentarzysku przy cerkwi. Czyżby jej działalność okultystyczna stanęła na drodze do takiego pochówku? Ostrożnie podszedłem obejrzeć znalezisko. Pierwszym co mnie zaskoczyło, było że grób jak i jego okolica były bardzo zadbane, a już na pewno całkiem odchwaszczone. Ziemia była tak goła, że mama chyba potraktowała ją roundupem, ale skoro dba o niego to naprawdę nie mogła tu przyjść dzisiaj ze mną? I jak w ogóle się tu dostaje, nie wierzę że 4 godziny spacerem. Co zaniepokoiło mnie nieskończenie bardziej, to gdy spostrzegłem że grób miał na kamieniu wyryte nieprzyjemne dla oka ikony, a mówiąc precyzyjniej, miał to samo ohydne okropieństwo co firanki i ściana. Tutaj jednak wyraźnie widać było ząb czasu, i straszna paszcza ewidentnie widziała wiele dziesięcioleci. Grób pozbawiony był znaku krzyża, ale jeśli ten był z drewna to nie miał prawa zachować się po dziś dzień. Zmęczony wróciłem do domu, chociaż o dziwo w tą stronę szło mi o wiele gorzej, jakbym nagle zatracił cały ten zmysł, który do ruin niemalże mnie prowadzi. Dotarłem na miejsce 7 minut po wpół do dziesiątej, gdy akurat zrobiło się całkiem ciemno. Matce ulżyło na mój widok rozchmurzyła się też znacznie. Nie rozmawialiśmy o mojej przygodzie, dopóki przy kolacji nie poruszyłem wątku który mnie ciekawił:
- Grób babki przyprawia mnie o dreszcze. Jak utrzymujesz go tak zadbanego w środku puszczy?
Mama odwróciła się od zlewu bardzo powoli. Ręce miała mokre, ale nie sięgnęła po ręcznik.
Jej odpowiedź zjeżyła mi włosy na głowie i nadal niechętnie wracam do niej wspomnieniami.
– O czym Ty mówisz? Jaki grób? Babka zaginęła na morzu i nigdy jej nie pochowano.
...a ja przecież dotykałem nagrobka. Kamień był ciepły od słońca.
Chcąc pokazać mamie gdzie dokładnie znalazłem nagrobek (bo ona upierała się że na pewno pobłądziłem) sięgnąłem do albumu który wczorajszego dnia przewertowałem na wylot. Zanim trafiłem na zdjęcie podwórka, o które mi chodziło, znalazłem fotografię której istnienia wcześniej nie byłem świadom. Prababka stała tam, jakby utkwiła w czasie, a jej oczy – zbyt duże, zbyt puste, niemal rybie – zdawały się śledzić mnie zza szklonej tafli. Nie wiem czy bardziej zmierziła mnie jej przerażająca groteskowo rybia aparycja, czy może niepowetowane podobieństwo do mnie samego które momentalnie uchwyciłem, i którego nigdy się nie wyzbędę. A może fakt, że jej twarz jednoznacznie odpowiedziała mi na pytanie co było inspiracją do owego monstrualnego symbolu rybiej paszczy, który śnić mi się będzie po nocach.
#creepypasta #tworczoscwlasna #opowiadanie #lovecraft #pastaalewłasna
@Barcol wierzyłem, że to nie pasta. Ale i tak nie jestem zawiedziony.
@Barcol książki czytasz nie?
zmurszałym zapachem stęchlizny
Dobre, czuć klimat Innsmouth
Zaloguj się aby komentować
Nie ma chętnych, więc:
Temat: freestyle
Rymy: rymy - spiny - nie ma - siema
GL&HF
#zafirewallem #naczteryrymy
Wieczorna pora na rymy
Tu nie potrzeba wielkiej spiny
@Peter_Mountain weny nie ma
Ale @splash545 słowa w sukursie ma
Freestyle
Jak Splash zarzuca rymy,
To wchodzę w to bez spiny,
Jest wena, czy jej nie ma,
W Kawiarni flow sie ma!
Kładę linie gęsto, na każdym końcu rymy Robię to nawet często, dlatego nie mam spiny. Czasem slowa braknie, jak braknie to go nie ma A jak się człowiek zatnie, na końcu woła siema
Zaloguj się aby komentować
Proszę Państwa,
nie zwlekając otwieramy kolejną już, XXI edycję zabawy #naopowiesci w naszej ukochanej Kawiarence #zafirewallem !
Temat: żywioły (ogień, woda, ziemia, powietrze)
Forma: dowolna
Termin: 31 października
Myśl o takim temacie narodziła się na gorzowskim kawiarenkopiwie, gdzie uznaliśmy, że z tymi żywiołami to nie ma żartów, w Gorzowie wszystko może spłonąć, a w Grudziądzu utonąć.
A co z pozostałymi żywiołami?
Doszliśmy do pewnych wniosków, jednak może Wy dołożycie cegiełkę do tej dyskusji.
Życzę miłej zabawy
PS Dodatkowe punkty przewidziane będą za motywy halloweenowe, uwielbiam
@KatieWee chodzi żeby napisać jakiś utwór literacki na przykład opowiadanie w temacie żywioły?
Zasady:
Tworzymy opowiadanie na zadany w tej edycji temat (żywioły). Może to być opowiadanie przygodowe, fantastyczne, romantyczne, dla dzieci, obojętnie.
Umieszczamy je w osobnym wpisie, oznaczamy tagami #naopowiesci i #zafirewallem do 31 października 2025 r.
Wygrywa osoba wybrana przez organizatora, czyli w tym wypadku mnie. Lubię Halloween, przypominam jeszcze raz
Dla zwycięzcy przewidziana jest nagroda i zaszczyt poprowadzenia następnej edycji zabawy.
1.WODA
Ah jak przyjemnie
Kołysać się wśród fal
Gdy w d⁎⁎ie chlupie woda
I słychać klekot jaj
#codziennemyciu
Zaloguj się aby komentować
Drodzy Kawiarenkowicze,
właśnie wybiła godzina 12, a więc najwyższy czas na ogłoszenie wyników wrześniowej, XX edycji konkursy #naopowiesci!
W obecnej edycji obrodziło wybitnymi opowiadaniami. Wzięły w niej udział udział następujące dzieła (w kolejności chronologicznej):
@Felonious_Gru ze swoją pastą - 21
@bori ze swoim PLOT-TWIST - 21
@fonfi ze swoim Pacjent Dziwen - 19
@fonfi ze swoim Głęboka przestrzeń kosmiczna - 16
@bori ze swoim Howard Boris Lovecraft - 21
@MJB ze swoim Obcy są wśród nas - 12
@KatieWee ze swoim Do wszystkiego - 19
@onpanopticon ze swoim Pałac - 17
Zwycięzcą został @bori - serdecznie gratuluję! Drugie miejsce zajął @bori - również serdecznie gratuluję! Do zwycięzców odezwę się w wiadomości prywatnej.
Dla kolegi @Felonious_Gru przygotowałem nagrodę pocieszenia - 40 godzin prac społecznych! Proszę zgłosić się jutro o 4 rano w schronisku dla zwierząt w Śremie.
#kawiarenka #zafirewallem #podsumowanienaopowieści
Zwycięzcą został @bori - serdecznie gratuluję! Drugie miejsce zajął @bori - również serdecznie gratuluję!
Nie mówię, że @bori pisze jakieś wybitne opowiadania. Ale jakbym miał wytypować najlepsze, to @bori by zajął 2 pierwsze miejsca
Komentarz usunięty przez moderatora
Komisja ustaliła, że skoro w tej edycji są dwie nagrody, ta od kolegi organizatora i ode mnie, to organizator ma ten zaszczyt uhonorować zwyciężczynię, a ja debiutanta.
Kolego debiutancie @MJB zerknij proszę na wiadomości prywatne
Przepraszam, że dopiero teraz, ale w tym tygodniu się urlopuję przez co do internetów zaglądam nieco rzadziej.
Zaloguj się aby komentować
Dobry wieczór,
z racji że mój współzwycięzca @ipoqi się nie odzywa*, pozwoliłem sobie przedstawić dzisiejszy temat i rymy:
Temat: Tajemnice wszechświata
Rymy: amnezja-racja-herezja-nacja
Ogłoszenie wyników jutro po 19.
#zafirewallem #naczteryrymy
* - nie wiem co się stało Panie Aspirancie, naprawdę
@bori przepraszam byłem w szoku. A tak naprawdę to nie znam zasad. Tzn. wiedzialem, że zwycięzca typuje ale nie wiedziałem czy codziennie, o której godzinie itd
Cały kraj ogarnęła amnezja.
Po czyjej stronie stoi racja?
Czy to jeszcze prawda czy już herezja?
O tym tylko myśli cała nacja.
@bori
Ubrana na czarno to nacja
Uważa że zawsze ich racja!
A to tylko herezja
Niech dopadnie ich amnezja!
Zaloguj się aby komentować
#naopowiesci
Ze specjalną dedykacją dla kolegi @bori
Do wszystkiego
30 września 1925
-No i rozumiesz, ten złodziej niemyty wlazł na dach, wziął wędkę i skorzystał z tego, że Antosia od Sługockiego wywiesiła palto i futro i złapał je haczyk, fruuu, wciągnął na dach i chodu! Wyobrażasz sobie Hanka? I najpierw Antośkę oskarżyli, że do Żydówki zaniosła i sprzedała te palto, niesłychana sprawa - oburzona Wiktoryna spojrzała na Hankę, z którą razem stały w bramie i wyglądały za Józkową, która miała przynieść nowy numer gazety od zytek. Hanka niby patrzyła w perspektywę ulicy, ale tak naprawdę przeglądała się w swoim wnętrzu.
-Hanka, ale ty mnie nie słuchasz!
-Słucham, słucham - odparła Hanka flegmatycznie i spojrzała w ten kawałeczek zachmurzonego i ściemniającego się już nieba widoczny między kamienicami. Para wróbli bijących się na kalenicy robiła hałas większy niż wydawało to się możliwe.
-No właśnie nie słuchasz! Ja ci tu o takiej sprawie, co to nawet w Kurierze pisali, a ty nic! Ech, z tobą…
A co tam u ciebie w domu? Stara dalej się czepia?
-A co ma się nie czepiać, czepia się, czepia, najwięcej to o te lustra co to je sama tymi frymuśnymi mazidłami paćka - zirytowała się Hanka - no wyimaginuj sobie, że wczoraj na lustrze przy gotowalni namazała mi tłustym paluchem moje imię, że niby powinnam je lepiej umyć - zapłonęła gniewem, Wiktoryna zaś zaśmiewała się do rozpuku z bojowej miny Hanki, której mała, trochę płaska twarz o guziczkowatym nosie rozkwitła czerwienią.
-Umyłaś?
-No umyłam, a miałam ja wybór? Ech, beznadziejne to życie, szoruj od rana do wieczora, oskarżają o jakieś kradzieże a jeszcze wieczorem spać nie dają…
-Znowu?
-No znowu, ech…
I Hanka nie czekając na nikogo ruszyłą w stronę tylnych schodów. Zaraz stara będzie się czepiać, że tyle czasu stała w bramie i że to nie wypada, żeby służba z porządnego domu wystawała tyle prawie że na ulicy.
W kuchni było przyjemnie ciepło, przy rozgrzanej kuchence leżał rozciągnięty na całą długość kot, jasny blask wydobywający się spomiędzy fajerek rozjaśniał pomieszczenie, którego jedyne okno wychodziło na studnię podwórka.
-Hanka, a tobie to nie jest zimno, jak ty bez chusty na dworze wystajesz - rzuciła pani Szymańska wchodząc do kuchni - przecież już koniec września.
-Nie, proszę pani - rzuciła Hanka i schowała zgrabiałe ręce w kieszenie fartucha.
-Dzisiaj pan będzie później, podaj kolację tylko dla mnie i dla Rafałka. Rafałkowi dosmaż kilka naleśników, może z mózgiem? No nieważne, obojętnie, chłopiec rośnie, musi jeść. Reszta tak jak rano rozmawiałyśmy - tu pani Szymańska spojrzała krzywo na rondel wiszący na ścianie, a niewystarczająco wyszorowany, przejechała po nim palcem i spojrzała na palec, później na Hankę i wyszła z kuchni, zostawiając tam dziewczynę, która zaciskała pięści w kieszeniach fartucha.
-Proszę pani! - zdecydowała się i szybkim krokiem ruszyła do saloniku, gdzie pani zdążyła już rozłożyć się z pasjansem - Proszę pani! Bo ja muszę coś powiedzieć!
-Słucham cię.
Miękkie światło lampy stołowej obejmowało nieduży pokój zastawiony drogimi, choć nieco już wysłużonymi meblami i załamywało się w fałdach sukni pani Szymańskiej.
-Bo pan…
-Pan Rafał czy mój mąż - uściśliła ostro Szymańska.
-Pan Rafał - przełknęła wielką gulę w gardle Hanka międląc w ręku rąbek fartucha - bo pan Rafał, bo on…
- No mówże! - krzyknęła coraz bardziej zdenerwowana Szymańska - co się stało?!
- Bo mi się spóżniaaa! - rozpłakała się Hanka padając na kolana i ukrywając głowę w ramionach złożonych na wyściełanym wytartym aksamitem krześle. Rozszlochała się, a czepeczek jeszcze chwilę temu tkwiący na jej lokach, opadł smętnie na prawe ucho.
Pani Szymańska potrzebowała jedynie chwili, żeby wrócić do siebie.
-No już, to nie tragedia. Przestań płakać. Oczywiście nie możesz tu zostać, to porządny dom. Dostaniesz pewną kwotę i odejdziesz. Najlepiej dzisiaj, żeby Rafał nie widział. No już, pakuj się - rzuciła ostro, a Hanka ocierając twarz ruszyła do kuchni, aby zebrać swój skromny dobytek - niedzielną sukienkę, zapasowy fartuch i kilka świętych obrazków, które wędrowały z nią od jednej do drugiej kuchni po całym mieście.
- A nie mogę zostać choć dzisiaj? Gdzie ja się o tej godzinie podzieję?! Nikt mnie nie przyjmie w takim stanie!
- Odejdź. Przyjdź jutro w południe, gdy Rafał będzie w szkole, dam ci pieniądze. I nigdy więcej nie chcę cię tu widzieć, flądro! Takie rzeczy w porządnym chrześcijańskim domu, och - i pani Szymańska trzasnęła ciężkimi drzwiami od sypialni, jedynie w ten sposób uzewnętrzniając swoje uczucia.
W trzy miesiące później Wiktoryna spotkała Hankę na rynku, gdzie pomimo mrozu rozpromieniona dziewczyna sprzedawała na stoisku wstążki i kołnierzyki do sukienek.
-O, Hanka, ty nawet nie wiesz jak po tym jak zniknęłaś kamienica huczała! - Wiktoryna nie mogła wyjść z podziwu jak ta upadła dziewczyna dobrze wyglądała i jak wielki uśmiech miała na twarzy.
-I dobrze - roześmiała się Hanka - dobrze mi tu, jak widzisz - roztoczyła ręką nad swoim stoiskiem, a koleżanka mogła podziwiać lekkie koronki i atłaski.
Wiktoryna po chwili namysłu przecisnęła się do Hanki, żeby szeptem zapytać co zrobiła z dzieckiem - oddała rodzicom, na wieś, czy też może…
-Z jakim dzieckiem - Hanka śmiała się w głos - czyś ty oczadziała? Żadnego dziecka nie było, ja dzieci mieć nie będę, powiedział mi to jeden doktur, po tym jak krwawiłam za mocno jak mi jedna baba za mocno szydłem popsowała. Zresztą ten Rafałek to mi tylko wierszydła swoje czytał, gdzie ja bym go do łóżka wpuściła, takiego niezgułę. Za pieniądze od Szymańskiej kupiłam sobie to stoisko i teraz to ja jestem wielką pani. Dobrze sobie wymyśliłam, prawda? - roześmiała się.
Wiktoryna odeszła zamyślona.
#zafirewallem
@KatieWee Jakim językiem napisane ❤️
I czyżby inspiracja "Służącymi"? 🤔
P.S. W ogóle powiadomienia nie dostałem ☹️
Zaloguj się aby komentować
Dawno nie rymowałam, dawno nie pisałam, a tu takie coś. Ciekawe czy uda się komuś nie sprośnie coś napisać. :p
Temat: pasja napięcie-kujonka-huknięcie-trzonka
#zafirewallem #naczteryrymy
Bójka w góralskiej karcmie, hej!
Wtem odwrócił się na pięcie
Chwycił grabą karku Jonka
Grzmotnął w dziób, gdy wtem - huknięcie!
Spłynął od ciupagi trzonka.
Nienachalna pasjonatka elektryki
Nagle znikło wszędzie napięcie,
Gdy w gniazdku niezdarna kujonka,
Wywołała błysk i huknięcie,
Za pomocą wkrętaka i trzonka.
Pytaniem o pasję chciałem zdjąć napięcie
Na pierwszy rzut oka myślałem - kujonka
Gdy wyznała co ją kręci to było jak huknięcie
Nie wiedziałem że można tak używać trzonka.
Zaloguj się aby komentować
Drodzy Kawiarenkowicze,
została ostatnia doba na publikację swojego opowiadania. To już ostatni dzwonek!
Nie każcie mi proszę sobie samemu wysyłać książki xD
#kawiarenka #naopowiesci #ogloszenie
@bori jaki dzwonek?
Zaloguj się aby komentować
Dobry wieczór, tak rzadko zdarza mi się dostać więcej niż kilka piorunów, że dopiero @CzosnkowySmok mnie zbudził.
Zatem, proszę uprzejmie:
Temat: neologizm
brzmiący - kwiatu - brzdący - światu
Rymujemy używając powyższych słów, mniej więcej na zadany temat.
Wygrywa osoba, która będzie miała najwięcej piorunów do jutra do 20 i ona rozpocznie jutrzejszą edycję.
#naczteryrymy #zafirewallem
Rel
Essa słyszę wyraz brzmiący
Sigma z tej młodzieży kwiatu?
Lecz to dzbany są z tych brzdący
Z śpiulkolotu macham światu
Cichacz
Delikatnie pod kocykiem brzmiący
roznosi woń zwiędłego kwiatu
łzy wyciska z oczu matek, brzdący
morowy pomór niesie światu
Wielki cymbał brzmiący,
Nasz paproci kwiatu,
Dziecinny, mały, brzdący,
Pokazał się światu.
Zaloguj się aby komentować
