Cytat na dziś:

– Ma chyba oczy, praw­da?

– Tak, ale one nie dzia­ła­ją tak jak u in­nych ludzi. Mo­żesz mi wie­rzyć. To zna­czy... Pa­mię­tasz tę jurtę Ludzi Koni, gdzie spę­dzi­li­śmy noc?

– Tak.

– Przy­znasz chyba, że była tro­chę ciem­na, brud­na i cuch­nę­ła jak bar­dzo chory koń?

– Moim żda­niem to nie­żwy­kle pre­czy­żyj­ny opisz.

– On by się z tobą nie zgo­dził. Po­wie­dział­by, że to wspa­nia­ły bar­ba­rzyń­ski na­miot, ob­wie­szo­ny skó­ra­mi be­stii upo­lo­wa­nych przez sko­śno­okich wo­jow­ni­ków ży­ją­cych na po­gra­ni­czach cy­wi­li­za­cji. Że pach­nie rzad­ki­mi, cen­ny­mi ży­wi­ca­mi zra­bo­wa­ny­mi ka­ra­wa­nom na bez­dro­żach... i tak dalej. Nie żar­tu­ję – dodał szyb­ko.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

Rin­ce­wind nie­ja­sno uświa­da­miał sobie, że za­cho­dzą ja­kieś nie­zwy­kłe zmia­ny. Na przy­kład Cohen spró­bo­wał ucze­sać brodę.

– Mam wra­że­nie, że wpa­dłeś jej w oko – za­uwa­żył mag.

– Ach, gdy­bym był o dwa­dzie­ścia lat młod­szy – wes­tchnął Cohen z żalem.

– Tak?

– Miał­bym wtedy sześć­dzie­siąt sie­dem.

– A co to ma do rze­czy?

– No... jak to wy­tłu­ma­czyć... Kiedy byłem mło­dym czło­wie­kiem i wy­ku­wa­łem szwe imię w szka­le hisz­to­rii świa­ta, wtedy lu­bi­łem, żeby moje ko­bie­ty były rude i ognisz­te.

– Aha.

– A potem byłem tro­chę sztar­szy i roż­glą­da­łem się ża ko­bie­ta­mi o jasz­nych wło­szach i ż błysz­kiem do­świad­cze­nia w oku.

– Na­praw­dę?

– A potem żnów lat mi przy­by­ło i ża­czą­łem do­cze­niać ko­bie­ty szma­głe i gwał­tow­ne ż na­tu­ry.

Umilkł. Rin­ce­wind cze­kał.

– I co? – za­py­tał. – Co potem? Czego teraz szu­kasz u ko­bie­ty?

Cohen zer­k­nął na niego za­ro­pia­łym okiem.

– Cier­pli­wo­ści – od­parł.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

Bagaż nie od­po­wie­dział. Przez chwi­lę mil­cze­li obaj, niby dwaj wo­jow­ni­cy, któ­rzy umknę­li z rzezi i przy­sta­nę­li, by na­brać tchu i roz­sąd­ku.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

– Ty wi­dzisz, co wi­dzisz, a ja ma­lu­ję, co ja widzę – od­parł cho­chlik, wy­chy­la­jąc się na ze­wnątrz. – To, co ja widzę, jest rze­czy­wi­ste. Tak zo­sta­łem wy­ho­do­wa­ny. Widzę tylko to, co ist­nie­je na­praw­dę.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

– Chwi­lecz­kę – mruk­nął. – Chce­cie, żebym cią­gle ucie­kał i nie po­zwo­lił magom na ze­bra­nie wszyst­kich za­klęć?

– Wła­śnie.

– Dla­te­go jedno z was wsko­czy­ło mi do głowy?

– Otóż to.

– Zruj­no­wa­ły­ście mi życie, wie­cie? – obu­rzył się Rin­ce­wind. – Na­praw­dę zo­stał­bym ma­giem, gdy­by­ście nie po­sta­no­wi­ły mnie wy­ko­rzy­stać jako cze­goś w ro­dza­ju prze­no­śnej księ­gi cza­rów. Nie mogę za­pa­mię­tać żad­nych za­klęć, są zbyt prze­ra­żo­ne, żeby sie­dzieć z wami w tym samym umy­śle!

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

Rin­ce­win­da na­wie­dzi­ła ulot­na wizja Dwu­kwia­ta, który po­ka­zu­je wszyst­kim swoje ob­raz­ki i opo­wia­da coś w stylu: „To ja tor­tu­ro­wa­ny przez mi­lion de­mo­nów” i „To ja z tą za­baw­ną parą, którą po­zna­li­śmy na za­mar­z­nię­tych zbo­czach Świa­ta Zmar­łych”. Rin­ce­wind nie był pe­wien, co spo­ty­ka czło­wie­ka, który na­praw­dę umarł. Au­to­ry­te­ty wy­ra­ża­ły się w tej spra­wie nieco męt­nie. Sma­gły że­glarz z kra­wę­dzio­wych krain był prze­ko­na­ny, że pój­dzie do raju, gdzie cze­ka­ją sor­bet i hu­ry­sy. Rin­ce­wind nie wie­dział, co to są hu­ry­sy, jed­nak po głęb­szym na­my­śle do­szedł do wnio­sku, że to małe lu­kre­cjo­we rurki do ssa­nia sor­be­tu. Zresz­tą od sor­be­tu i tak do­sta­wał ka­ta­ru.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

– Nie­zu­peł­nie, ale za... Co to jest?!

Rin­ce­wind zer­k­nął w dół. Z ciem­no­ści wy­nu­rzył się Bagaż. Pod wie­kiem tkwił długi odła­mek z ostrza kosy.

– To tylko Bagaż – wy­ja­śnił.

– Ale nie przy­wo­ły­wa­ły­śmy go tutaj!

– Nikt go ni­gdzie nie przy­wo­łu­je. On po pro­stu się zja­wia. Nie zwra­caj­cie na niego uwagi.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

– Za­sta­na­wiasz się pew­nie, dla­cze­go znowu cię tu spro­wa­dzi­li­śmy? – za­py­tał głos przy jego uchu.

– Nie.

– Nie?

– Co on po­wie­dział? – do­py­ty­wał się inny bez­cie­le­sny głos.

– Po­wie­dział: nie.

– Na­praw­dę po­wie­dział: nie?

– Tak.

– Nie!

– Dla­cze­go?

– Bez prze­rwy spo­ty­ka mnie coś ta­kie­go – wy­ja­śnił Rin­ce­wind. – W jed­nej chwi­li spa­dam ze świa­ta, w na­stęp­nej je­stem w książ­ce, a jesz­cze w na­stęp­nej lecę na skale, potem ob­ser­wu­ję, jak Śmierć uczy się grać w gro­blę czy tamę, czy coś tam in­ne­go. Dla­cze­go mam się cze­mu­kol­wiek dzi­wić?

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

Wspo­mnia­no już o pod­ję­tej na Dysku pró­bie wy­mu­sze­nia pre­cy­zji opi­sów. (...)

Zatem, z po­sza­no­wa­nia dla tej tra­dy­cji, nie bę­dzie tu po­wie­dzia­ne, że Rin­ce­wind i Dwu­kwiat stali się lo­do­wo­błę­kit­ną falą mkną­cą przez mrocz­ne wy­mia­ry, że roz­brzmie­wał dźwięk po­dob­ny do gi­gan­tycz­ne­go kła wa­lą­ce­go o skałę, że całe życie prze­mknę­ło im przed ocza­mi ani że wszech­świat runął na nich niby ogrom­na ga­la­re­ta.

Zo­sta­nie po­wie­dzia­ne – gdyż wy­ka­zał to eks­pe­ry­ment – że za­brzmiał dźwięk po­dob­ny do stuk­nię­cia drew­nia­ną li­nij­ką w ka­mer­ton na­stro­jo­ny na cis... może fis, a potem ogar­nę­ło ich uczu­cie ab­so­lut­ne­go bez­ru­chu.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Nowy dzień, nowa zagadka ze Świata Dysku!

Wymień święte miejsce, w którym światło dzienne jest wyjątkowo odpowiednie do produkcji filmów.

Zagadki pochodzą z książki Testy Niewidocznego Uniwersytetu. Księga zagadek ze Świata Dysku Terry'ego Pratchetta. Zamieszczam je w weekendy.

Zapraszam do zabawy!

#uuk #zagadkizeswiatadysku

Cytat na dziś:

MAMY CZAS NA JESZ­CZE JEDNĄ KOBRĘ – uznał Śmierć.

– Robrę – po­pra­wił Wojna.

CO RO­BISZ?

– One się na­zy­wa­ją robry.

RZE­CZY­WI­ŚCIE, ROBRY, przy­znał Śmierć. Zer­k­nął na nową gwiaz­dę, nie­pew­ny, co może ozna­czać. MYŚLĘ, ŻE MAMY CZAS, po­wtó­rzył z odro­bi­ną nie­po­ko­ju.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Czas na nową zagadkę ze Świata Dysku!

Dzisiaj łatwe:

Odpowiedź na pytanie zadane przez rektora Ridcully'ego: "Co za smętny, beznadziejny człowieczek musi pisać MAGGUS na swoim kapeluszu?".

Zagadki pochodzą z książki Testy Niewidocznego Uniwersytetu. Księga zagadek ze Świata Dysku Terry'ego Pratchetta. Zamieszczam je w weekendy.

Zapraszam do zabawy!

#uuk #zagadkizeswiatadysku

Cytat na dziś:

Mag przy­sta­nął nie­pew­nie... Choć nie jest to cał­kiem praw­da, po­nie­waż kilku rze­czy był ab­so­lut­nie pe­wien. Na przy­kład, że wcale nie chce sko­czyć... że zu­peł­nie nie ma ocho­ty na spo­tka­nie z tym, co go ściga... że w świe­cie du­chów Dwu­kwiat jest cał­kiem cięż­ki... i że są rze­czy gor­sze niż śmierć.

– Wy­mień dwie – mruk­nął do sie­bie i sko­czył.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Dzień dobry, jest piąteczek, więc zaczynamy weekend!

Zadanie na dziś:

Gdyby przed siedzibą bogów na szczycie Cori Celesti znalazła się tabliczka z nazwą - prawdopodobnie tandetnie wypaloną pogrzebaczem na desce - co byłoby na niej napisane?

Zagadki pochodzą z książki Testy Niewidocznego Uniwersytetu. Księga zagadek ze Świata Dysku Terry'ego Pratchetta. Zamieszczam je w weekendy.

Zapraszam do zabawy!

#uuk #zagadkizeswiatadysku

Cytat na dziś:

Rin­ce­wind zgrzyt­nął zę­ba­mi.

– Nie mu­sisz robić ob­raz­ków! – wrza­snął. – Mo­żesz to wszyst­ko za­pa­mię­tać!

– To nie to samo – od­parł spo­koj­nie tu­ry­sta.

– Pa­mięć jest lep­sza! Bar­dziej re­al­na!

– Wcale nie. Kiedy po wielu la­tach usią­dę przy ogniu...

– Bę­dziesz sie­dział przy ogniu całą wiecz­ność, jeśli się stąd nie wy­do­sta­nie­my!

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

– To „Za­sa­dy do­brej li­cy­ta­cji” Culte’a Berta Nosa – wy­ja­śnił. – Nie­zła rzecz. Do­brze tłu­ma­czy po­dwój­ny impas i jak na­le­ży...

Śmierć wy­cią­gnął ko­ści­stą dłoń, chwy­cił książ­kę i za­czął prze­rzu­cać stro­ny, cał­ko­wi­cie za­po­mi­na­jąc o obec­no­ści dwóch ludzi.

DOBRA, rzu­cił. ZA­RA­ZO, OTWÓRZ NOWĄ TALIĘ. ZRO­ZU­MIEM, O CO W TYM CHO­DZI, CHOĆ­BYM MIAŁ ZDECH­NĄĆ... W PRZE­NO­ŚNI OCZY­WI­ŚCIE.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

Śmierć Dysku był tra­dy­cjo­na­li­stą. Miał prawo do dumy z ja­ko­ści świad­czo­nych przez sie­bie usług, a przez więk­szość czasu cho­dził po­nu­ry, gdyż nikt go nie do­ce­niał. Przy­po­mi­nał, że nikt nie lęka się samej śmier­ci, ale bólu, roz­dzie­le­nia i za­po­mnie­nia. To nie­roz­sąd­ne żywić do kogoś pre­ten­sje tylko dla­te­go, że ma puste oczo­do­ły i jest dumny ze swo­jej pracy. I wciąż używa kosy, za­zna­czał czę­sto, gdy Śmier­ci na in­nych świa­tach już dawno za­in­we­sto­wa­li w kom­baj­ny.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

Wpraw­dzie, jak już wspo­mnia­no, Rin­ce­wind był dla magii tym, czym rower dla trzmie­la, za­cho­wał jed­nak przy­wi­lej za­re­zer­wo­wa­ny dla adep­tów sztu­ki. W chwi­li zgonu sam Śmierć zja­wiał się po niego (za­miast, jak to zwy­kle ma miej­sce, po­wie­rzyć to za­da­nie ja­kiejś po­mniej­szej mi­tycz­nej an­tro­po­mor­ficz­nej per­so­ni­fi­ka­cji). Z po­wo­du nie­wła­ści­wej or­ga­ni­za­cji Rin­ce­wind raz po raz nie umie­rał w od­po­wied­nim cza­sie. A nie­punk­tu­al­ność to cecha, któ­rej Śmierć nie lubił naj­bar­dziej.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

– Nie mo­żesz tak szyb­ko od­cho­dzić! – za­wo­ła­ła. – Nie­czę­sto go­ści­my tu ży­wych. Umar­li są strasz­nie nudni, nie są­dzisz?

– A tak – zgo­dził się gor­li­wie Rin­ce­wind, zer­ka­jąc w stro­nę wyj­ścia. – Przy­pusz­czam, że trud­no się z nimi roz­ma­wia.

– Za­wsze to samo. „Kiedy jesz­cze żyłem...” albo „Za moich cza­sów na­praw­dę po­tra­fi­li­śmy od­dy­chać” – po­twier­dzi­ła, z uśmie­chem kła­dąc małą dłoń na ra­mie­niu go­ścia. – I za­wsze są tacy sta­ro­świec­cy. Żad­nej za­ba­wy. Ofi­cjal­ni.

– Sztyw­ni? – pod­po­wie­dział Rin­ce­wind.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk

Cytat na dziś:

To zegar. Bar­dzo duży, zaj­mo­wał miej­sce po­mię­dzy krę­ty­mi li­nia­mi drew­nia­nych scho­dów, rzeź­bio­nych w rze­czy, które nor­mal­ni lu­dzie wi­du­ją tylko po cięż­kim se­an­sie cze­goś nie­le­gal­ne­go.

Zegar miał bar­dzo dłu­gie wa­ha­dło i to wa­ha­dło ko­ły­sa­ło się w po­wol­nym tik-tak, od któ­re­go cier­pły zęby... Było to bo­wiem takie po­sęp­ne, iry­tu­ją­ce ty­ka­nie, które chcia­ło ab­so­lut­nie wy­raź­nie dać czło­wie­ko­wi do zro­zu­mie­nia, że każdy tik i każdy tak od­bie­ra mu ko­lej­ną se­kun­dę życia. Ten dźwięk su­ge­ro­wał nie­zwy­kle prze­ko­nu­ją­co, że gdzieś w hi­po­te­tycz­nej klep­sy­drze znowu osy­pa­ło się kilka zia­re­nek pia­sku.

Nie warto nawet wspo­mi­nać, że cię­ża­rek wa­ha­dła miał kształt klin­gi i był ostry jak brzy­twa.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk