Kot spacerujący korytarzem Muru Obronnego w Świątyni Horusa w Behdet (współczesne Edfu, Egipt) z okresu ptolemejskiego ok. 237–57 p.n.e. (Fotografka: Nina Berry).
Nilometr był konstrukcją służącą do pomiaru przejrzystości Nilu oraz poziomu wody podczas corocznego okresu powodziowego.[1] Istniały trzy główne rodzaje nilometrów, kalibrowanych w egipskich łokciach: (1) pionowy słup, (2) korytarz ze schodami prowadzący w dół do Nilu, lub (3) głęboka studnia z kanałem.[1] Niski poziom wody prowadził do obniżenia żyzności doliny, podczas gdy zbyt wysoki poziom powodzi mógł być destrukcyjny. Istniała konkretna oznaka wskazująca, jak wysoka powinna być powódź, aby pola otrzymały odpowiednio żyzną glebę.[1][2]
Nilometry sięgały czasów faraonów, były również budowane w okresie rzymskim, a w islamskim Egipcie były powszechne w czasach kalifatów Rashidun, Umajjadów, Abbasydów, Tulunidów, Mameluków, dynastii Alawitów oraz w okresie republikańskim, aż do czasów, gdy zapora Asuanu w latach 60. XX wieku uczyniła je przestarzałymi.
@Deykun Ale po⁎⁎⁎⁎ne zestawienie. Jak Arabowie podbili Egipt, to najpierw nie jest to liczone jako "rulled by Egiptians" (Ujmajadzi, Fatymidzi, Ajjubidzi), by potem zacząć to liczyć jako rulled by Egiptians od czasu Republiki Egiptu.
Autor nawet nie podał pełnej nazwy kraju: Arabska Republika Egiptu, bo się z tezą nie zgadzało xDD
Może trochę konsekwencji, bo Fatymidzi mieli podobne granice jak współczesny Egipt i etnicznie też byli podobni do współczesnego Egiptu (rządy Arabów). No chyba, że o czymś nie wiem i Arabską Republiką Egiptu rządzą Koptowie https://pl.wikipedia.org/wiki/Koptowie
W okresie Późnej Epoki oraz za czasów Ptolemejskich mangusty były przedstawiane w brązowych statuetkach, takich jak ta, stojące z uniesionymi przednimi łapami na małych brązowych podstawkach. Pozycja uniesionych łap symbolizuje oddanie zwierzęcia bóstwu słońca, gdy wschodzi on rano.
Niektórzy uczeni identyfikowali te zwierzęta jako wydry, a nie mangusty.
W mitologii mangusty były szczególnie związane z boginią Dolnego Egiptu Uadżet, której kult skoncentrowany był w Buto, w północnej Delcie.
Obecnie figura znajduje się w The Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, na wschodnim skraju Central Parku, przy Piątej Alei.
Bitwa pod Peluzjum – starcie zbrojne, które miało miejsce w maju 525 p.n.e. na Synaju.
W bitwie król perski Kambyzes II pokonał siły faraona egipskiego Psametycha III i zdobył Egipt. Po walce opór Persom przez dłuższy czas stawiało jedynie miasto Memfis.
Tłumaczenie:
Polyaenus, "emerytowany macedoński generał bardziej zainteresowany nowościami niż historyczną dokładnością"[4], twierdzi, że według legendy Kambyzes zdobył Pelusium, stosując sprytną strategię. Egipcjanie uważali niektóre zwierzęta, zwłaszcza koty, za święte (mieli kocią boginię o imieniu Bastet) i nie krzywdzili ich pod żadnym pozorem. Polyaenus twierdzi, że Kambyzes kazał swoim ludziom nieść "święte" zwierzęta przed sobą do ataku. Egipcjanie nie odważyli się wystrzelić strzał z obawy przed zranieniem zwierząt, więc Pelusium zostało pomyślnie zaatakowane. Byłaby to wczesna forma wojny psychologicznej[5].
Przetłumaczono z DeepL.com (wersja darmowa)
Oryginał:
Polyaenus, "a retired Macedonian general more interested in novelty than historical accuracy,"[4] claims that, according to legend, Cambyses captured Pelusium by using a clever strategy. The Egyptians regarded certain animals, especially cats, as being sacred (they had a cat goddess named Bastet), and would not injure them on any account. Polyaenus claims that Cambyses had his men carry the "sacred" animals in front of them to the attack. The Egyptians did not dare to shoot their arrows for fear of wounding the animals, and so Pelusium was stormed successfully. This would be an early form of psychological warfare.[5]
1. Amulet w kształcie zająca, pochodzi on z Epoki Późnej starożytnego Egiptu, kiedy to ozdoby z długouchymi cieszyły się największym wzięciem.
2. Figura ukazująca boga-krokodyla o imieniu Sobek, obiekt powstał około 600 roku p.n.e. Sobek był uznawany za władcę wód, którego czczono już w okresie Starego Państwa, przedstawiano go jako krokodyla z koroną na głowie lub też człowieka z głową krokodyla. Krokodyl był dla Egipcjan istotą wyjątkowo przerażającą nie tylko przez fakt zabijania, ale także pożerania ciał swoich ofiar. Bez ciała zaś według wierzeń nie mogło być mowy o jakiejkolwiek szansie na pośmiertną egzystencję. Dlatego też gady otrzymywały specjalne traktowanie od tych, którzy mieli nadzieję, że dzięki temu przypodobają się krokodylemu bóstwu, które ochroni ich przed złym losem.
3. Kocia bogini Bastet z grupką kotełków. Obiekt powstał pomiędzy 900 i 600 rokiem p.n.e.
1. Figurka ukazująca siedzącego Sfinksa z głową węża, stworzona w Egipcie prawdopodobnie w czasie trwania Trzeciego Okresu Przejściowego.
2. Kolejna figurka tym razem ukazująca boga-karła znanego w starożytnym Egipcie pod imieniem Pataikos. Początki kultu tego bytu opiekuńczego sięgają czasów Starego Państwa, jednak największą popularność zyskał on podczas Trzeciego Okresu Przejściowego. Z tego też okresu pochodzi poniższa figurka.
3. Trzeci obiekt to po prostu wyjątkowo ładny pierścień z kotełem.
1. Figurka przedstawiająca prawdopodobnie boginię Bastet pod postacią siedzącego kota. Obiekt stworzony z kryształu górskiego pochodzi z okresu Nowego Państwa.
2. Tym razem Anubis pod postacią szakala, ten sam okres jak wyżej.
3. Drewniana zabawka przedstawiająca kotowatego, którego oczy zostały stworzone z kryształu górskiego, zaś zęby z brązu. Obiekt posiada ruchomą szczękę, którą można przesuwać za pomocą sznurka. Miejsce odkrycia: Teby.
1. Model pochodzący z okresu Średniego Państwa, przedstawiający Egipcjankę pracującą nad zacierem, przed nią stoi jedenaście dzbanów z piwem.
2. Zawieszka w kształcie jastrzębia, który w przeszłości był zapewne inkrustowany kolorowymi kamieniami lub szkłem. Pomysł na wykorzystanie akurat owego ptaka pochodzi prawdopodobnie z jednego z rozdziałów "Księgi umarłych", który wspomina o tzw. "Jastrzębiu ze złota". Okres Średniego Państwa.
3. Figurka kobiety pochodząca z jednego z egipskich miejsc pochówku. Większość tego typu obiektów powstała w okresie Średniego Państwa na obszarze Górnego Egiptu. Szczególnie duża liczba takich figurek została odnaleziona na terenie Teb. Dawni egiptolodzy uznawali je za rodzaj oblubienic, które miały dogadzać nieboszczykowi w życiu pozagrobowym. Jednak tej teorii przeczy fakt, że znajdowano je zarówno w grobach mężczyzn jak i kobiet. Obecnie popierana teoria głosi, że owe kobiece postacie reprezentowały płodność i narodziny, a umieszczone w grobowcu osoby zmarłej gwarantowały jej odrodzenie.