Spacerowicz, czytelnik, książkozbieracz
Wczoraj nie było #hejtonews , a zaraz po tym USA włączyło się do wojny Izraela z Iranem.
Tymczasem #hejto40plus pamiętające 13 grudnia i brak teleranka
#heheszkipolityczne #hejto40plus
Owca wiedzial to jest pewne.
@ErwinoRommelo nie ma dowodów, że Owca wiedzial
@Stashqo @ErwinoRommelo zdania ekspertów są podzielone
@WujekAlien ja pamiętam jak po śmierci papieżaka nie było jetix, a potem wszystkie stacje telewizyjne miały żałobne loga xD
Komentarz usunięty
Zaloguj się aby komentować
995 + 1 = 996
Tytuł: Prawdziwi Amerykanie
Autor: Rachel Khong
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Filia
Format: książka papierowa
Liczba stron: 448
Ocena: 7/10
Rachel Khong w Prawdziwych Amerykanach snuje opowieść o tożsamości, dziedzictwie, amerykańskim śnie – i o tym, jak bardzo to wszystko może być skomplikowane, gdy patrzymy na nie oczami imigranta i jego dzieci.
Główną bohaterką jest Lily, Amerykanka o chińskich korzeniach, która w młodości zderza się z historią swojej rodziny w sposób brutalny i niespodziewany. Jej ojciec, May, jako młody chłopak ucieka z Chin podczas rewolucji kulturalnej i osiedla się w USA – kraju, który miał być wybawieniem, ale okazuje się równie często źródłem bólu, rozczarowania i wyobcowania.
Fabuła rozpięta jest na kilku dekadach i opowiada o trzech pokoleniach – o marzeniach, które przywozi się w walizce przez ocean, i o tym, jak z biegiem lat te marzenia ewoluują, pękają, czasem znikają. Lily próbuje odnaleźć się między oczekiwaniami rodziny a własnym głosem, co prowadzi ją do odkrycia bolesnych tajemnic z przeszłości ojca, których nikt nie chciał poruszać. Pojawia się również wątek genetyki, próby zatrzymania nieubłagalnego czasu i sprowadzenia na świat życia bez chorób.
Khong pisze z wyczuciem, empatią i bez zbędnego patosu. Jej styl jest czuły, ale nie ckliwy – raczej obserwacyjny niż emocjonalny. Dzięki temu Prawdziwi Amerykanie to książka, która nie krzyczy, ale zostaje w głowie, zwłaszcza jeśli czytelnik interesuje się tematami migracji, budowania tożsamości czy relacji międzypokoleniowych.
Książka mogła być lepsza, mogła, bo wątek badań genetycznych został moim zdaniem zlekceważony, a odgrywa istotną rolę fabularną. Może to kwestia tego, że autorka chciała się jednak skupić na emocjach, życiu imigrantów, a ich praca i dążenie do "naprawy" świata - zaczynając od swojego (pominę spoiler) - schodziły na dalszy plan. Czyta się ją nieźle, ale linia fabularna i przejścia między pokoleniami mi nie leżały, chyba wolałbym podział książki na 3 części i każdą z nich skupiającą się na losach innej gałęzi rodzinnej. Z początku tak jest, ale w ostatniej to już zapierdalamy po gałęziach jak wiewiórka.
Książka, jako jedna z wielu, zalicza wyzwanie Goodreads - Heritage Reads (AAPI and Asian authors), a czas na nie jest do końca czerwca.
Osobisty licznik 96/128 (brak 3 recenzji na bookmeter)
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Nie ma w tym nic boomerskiego. Oczekiwanie jest tak rozsądne, jak się tylko da. Zdrowy rozsądek.
@Fly_agaric trochę jest, bo Zetki się nad tym nie zastanawiają, zakładają konto i wywalone
@WujekAlien Kuwa, jakie zetki?? Ludzie w każdym wieku się tak zaczynają zachowywać. Coś tam popsioczą i grzecznie zakładają.
Ja zacząłem bardzo uważnie zakupy robić, bo sam naciąłem się na routerze TP-Linka. Wyższe modele wymagają konta na serwerze w Tajwanie, żeby skorzystać z głównych funkcji, jak Parental Control, Firewall (!), itd. Nieźle się wkurzyłem, bo recenzje go chwaliły, ale żadna się nie zająknęła. Zwróciłem i kupiłem niższy model, który ma to wszystko zintegrowane i od dziwo, wystarcza mi niższy model bez problemu.
Jak mam teraz kupić jakąś elektronikę, to jest pierwsza rzecz, jakie sprawdzam!
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien "weźmy się i zrobcie"
Zaloguj się aby komentować
340 117,01 - 18,35 = 340 098,66
Szwendając się po Ostrołęce i okolicach 😎
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#ksiezycowyspacer
Ładny dystans na spacer
@WysokiTrzmiel w fajnych okolicznościach przyrody szybko zleciało :)
Zaloguj się aby komentować
Gdy Google mówi, żebyś śmiało szedł tą trasą, bo to ścieżka spacerowa, ale masz wrażenie, że lekko oszukuje 😂
#spacer
j⁎⁎ać google mapy oszukujom i wogóle.
@SuperSzturmowiec fałszywe są w chuj dwulicowe nara
@Gepard_z_Libii @SuperSzturmowiec co racja to racja
Komentarz usunięty przez moderatora
@WujekAlien komoot po gorszych wysyła rowerem.
@Aleksandros zbieram zbieram 😎
Komentarz usunięty przez moderatora
Zaloguj się aby komentować
340 147,22 - 15,61 = 340 131,61
To dziś 15km po mieście widmo 😎
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#ksiezycowyspacer
Zaloguj się aby komentować
W ramach wolnego czasu wpadłem na pomysł pogrania w golfa i sprawdzenia, czy to sport dla mnie. Lubię na sobie sprawdzać różne aktywności, zanim powiem NIE, stąd też próba zdoktoryzowania się w temacie.
W Polsce nie da się zagrać na polu golfowym bez posiadania Zielonej karty PZG (Polskiego Związku Golfa) lub Karty Handicapowej PZG, więc moja przygoda wiąże się z przejściem kursu na jedną z kart.
Wrażenie po 2 dniach kursu (3h każdy) są całkiem pozytywne. Większość sportów wymaga dużo prezycji i nie inaczej jest w golfie, bo postawa przy uderzeniu ma ogromny wpływ na to jak i jak daleko uderzymy piłeczkę. To co jest w golfie dość unikalne, to przede wszystkim 2 rzeczy:
zasady, kultura i wzajemne zrozumienie - bo każdy zaczynał z tego samego poziomu, nawet jeśli teraz jest na dużo wyższym i jego handicap zbliża się do 0.
Gra na łonie natury i jej zmienność: jeziorko, krzaczki, drzewa, większa trawa i równiutko skoczony green. A do tego cisza i spokój, bo jedną z zasad jest też zachowanie niemal całkowitej ciszy.
Dziś udało mi się utopić 2 piłki, zagrać piłkę w krzaki, ale też zaliczyć jeden dołek poniżej mojego handicapu, co daje ogromną satysfakcję, szczególnie jak na pierwszą grę w życiu
To dopiero pierwsze szlify, ale też jeden z tych sportów, który zawsze miał dla mnie ogromną barierę wejścia, a w rzeczywistości wcale tak nie jest. Jest drogi, ale to nie tak, że jest droższy niż tenis ziemny, a już na pewno nie jest dużo droższy niż bieganie, jeśli policzymy rotację butów, koszulki, spodenki, zegarek itp.
Przykładowo, wejście na pole golfowe, na pełne 18 dołków to koszt około 200zł i ponad 6h gry. Jeśli porównamy ten koszt z kręglami czy bilardem, to wyjdzie taniej. Kije i i torba na nie, są drogie, ale to też jednorazowy koszt, którego nie powtórzysz zbyt szybko, a im częsciej nimi grasz tym tańsze staje się każde uderzenie.
Polecam spróbować
#golf #hobby #czaswolny
@WujekAlien Mam łącznie chyba 7 kijów, z czego dwa zrobiłem sam. Jeden driver i putter. I 200 piłek. Czasami coś tam sobie popykam,
tez chciałem kiedyś pójść spróbować ale ofc nikomu się nie chciało
zawsze wszystko samemu trzeba
@Half_NEET_Half_Amazing my z 300 osób w pracy zebraliśmy łącznie 12, wiec też szału nie ma
@WujekAlien Miałem ostatnio okazję spróbować top golfa i tak mi się spodobało, że na pewno spróbuje sił w klasycznym
@Adishone top golf jest super bo daje więcej szans na uderzenie, ale traci się przyjemność z łażenia między dołkami, więc coś za coś :)
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
340 255,03 - 4,46 - 2,27 - 1,25 - 10,02 - 1,35 - 10,03 - 2,85 = 340 222,8
Ostatnio brak czasu, więc max 10km dziennie
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#ksiezycowyspacer
Zaloguj się aby komentować
Nie wiem po co tak kłamać. Ja mówię "do zobaczenia za tydzień" i sytuacja jest jasna. Nikt nie dzwoni
@wiatrodewsi mi niestety zawracają tyłek jak jestem na urlopie :(
@WujekAlien
1. Trzymaj dwie komórki, jedna do celów służbowych, druga do celów prywatnych.
2. Służbowej na weekend nie ładujesz. I nie nosisz. Kto poza dyżurem nosi dwie komórki?
Działa i na poziomie technicznym, i na poziomie ludzkiego nawyku.
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien Jak powiada stare, chińskie przysłowie, człowiek jest jak drzewo. Kilka uderzeń siekierą i pada
@WujekAlien xD
Głębokie
Zaloguj się aby komentować
Dzień dobry,
Tym razem w trzecim już wpisie (poprzednie tutaj: 1 i 2), podzielę się z Wami prostą platformą do konsumowania interesujących treści - Medium. Jest to platforma blogowo-publikacyjna, która przekonała mnie swoją prostotą, jakością treści i unikalnym podejściem do publikowania. To przestrzeń dla osób, które chcą pisać, dzielić się wiedzą lub po prostu czytać dobrze napisane teksty na wciągające tematy.
Platforma:
Medium pozwala każdemu użytkownikowi publikować teksty – niezależnie od tego, czy jesteś profesjonalnym dziennikarzem, ekspertem w swojej dziedzinie, zawodowym pisarzem, czy po prostu masz coś do powiedzenia. Co ważne,...
@WujekAlien a nawet roweru!
Zaloguj się aby komentować
Ostatnio szwendam się trochę po konferencjach, podajesz przy rejestracji maila i numer telefonu, a te małpy zawsze dzwonią zamiast wysłać wiadomość i kilka informacji, żebyś wiedział o co im chodzi.
Jakie to jest wkurwiające
#heheszki #marketing #zadzwoniedopana
@WujekAlien z drugiej strony mnie też wkurza, jak jest podany mail i nr telefonu, piszesz maila a te k⁎⁎wy nie odpisują tylko chcą żeby dzwonić
@cebulaZrosolu Ja też to rozumiem, ale nie każdy ma tyle wolnego czasu, żeby odpisywać na każdego maila od razu. Ja jak nie jestem zainteresowany to odpisuję, że nie jestem bo uważam, że tak jest fair, ale wiem, że większość ludzi ma to w dupie.
@WujekAlien no ale miałem na myśli np. pracownika salonu samochodowego/motocyklowego.
Wysyłasz pytanie przez formularz/OtoMoto czy zwykłego maila i chuj cisza, a tak napisane że można się kontaktować mailowo
@WujekAlien bo szybciej jest zadzwonić niż pisać. Jeśli mają do obsługi kilkadziesiąt-set-tysięcy ludzi, to urywając na każdej osobie kilkadziesiąt sekund trochę się tego czasu uzbiera
@damw Nie, bo nie odbiorę telefonu. Dla kogoś to szybciej zadzownić, a dla mnie to przeprosić ludzi na spotkaniu, że musze odebrać telefon, wyjśc z salki, znaleźć miejsce, gdzie mogę swobodnie porozmawiać i dopiero odebrać/oddzwonić, to jednak chwilę trwa.
@damw nigdy nie zrozumiem jak szybciej jest zadzwonić, przywitać się, zapytać o czas, zyskać skupienie człowieka który robił cos innego, wyjaśnić mu o co chodzi, odpowiedzieć na pytania zaskoczonego rozmowcy, który dopiero zbiera myśli niż wysłać zwięzłą wiadomość i czekać na kontakt z konkretnymi pytaniami.
Komentarz usunięty przez moderatora
Zaloguj się aby komentować
981 + 1 = 982
Tytuł: Kongo Requiem
Autor: Jean-Christophe Grange
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Sonia Draga
Format: e-book
Liczba stron: 640
Ocena: 8/10
Lontano było jak perfekcyjnie rozegrana partia – wszystko miało swoje miejsce, napięcie rosło, a zakończenie zostawiało satysfakcję. Dlatego Kongo Requiem przypomina trochę sytuację, w której ktoś nagle wywraca ten stół z kartami i mówi: „To jeszcze raz, tylko teraz ostrzej, mocniej i bardziej osobiście”.
Grange wraca do rodziny Morvanów, z Erwanem na czele, ale tym razem wbija się głębiej w afrykańskie korzenie rodzinnego dramatu. Dosłownie – połowa książki to wyprawa do Konga, w ślady nie tylko Człowieka Gwoździa, ale i samego ojca oraz matki Erwana. To podróż w głąb tropikalnego piekła, gdzie przemoc, lokalne konflikty zbrojne i duchowość mieszają się z osobistymi wspomnieniami i tajemnicami rodzinnymi. Jest to też dosłowna kontynuuacja Lontano, bo akcja zaczyna się chwilę po końcu wydarzeń z poprzedniej książki, o ile nie tego samego dnia.
I gdyby to było zamknięte w jednej książce – byłoby świetnie. Ale Kongo Requiem wprowadza nowe fakty, które podważają wszystko, co czytelnik wiedział wcześniej z Lontano. Jest to jakby autor z premedytacją pokazał środkowy palec temu, kto lubi logiczne domknięcie fabuły. Czy to działa? Czasami tak. Intryga wciąż trzyma poziom, a styl Grange – duszny, brutalny, niepokojący – wciąga jak bagno w Kinszasie.
Jednak pojawia się uczucie „ciągnięcia na siłę”. Książka jest pełna emocji, pościgów, rodzinnych napięć i zwrotów akcji – ale to już nie jest Lontano, które było bardziej wyważone. Tutaj zemsta Człowieka Gwoździa dominuje drugą połowę książki i choć to dobrze napisany motyw, chwilami traci się w nim sens i subtelność.
Kongo Requiem to solidna, wciągająca kontynuacja. Ale czy była potrzebna? Nie, może nawet zbędna. To raczej literacki sequel w stylu „jeszcze trochę, jeszcze raz”, który fani Grange przeczytają z przyjemnością – ale z tyłu głowy będą wiedzieli, że pierwszy tom był tym właściwym finałem.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
Osobisty licznik 94/128 (brak 2 recenzji na bookmeter)
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem
Zaloguj się aby komentować
Amator. Ja po prostu nie wstaje tylko biorę lapka do łóżka.
@Earl_Grey_Blue czasem trzeba wstać z łóżka
@Earl_Grey_Blue tak bez monitora to nie robota
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien Ależ to ładnie wygląda.
@Mr.Mars a jeszcze lepiej smakowało
Zaloguj się aby komentować
