Piesek
★Osobistość
- 165wpisów
- 281komentarzy
Kotek
Kotek
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
@Piesek Co jest kurde, nick @Piesek a tu kot
@vredo no właśnie
@TyGrySSek Obczaj jaka ma kitę i to spojrzenie "zaraz ci przypierdolę"
Jaki cudowny. I ma bardzo oceniającą minę
Ale wkuurwiony...
@Fly_agaric to jego naturalna Mina 😁
Zaloguj się aby komentować
@Piesek proszę o dodanie tagu #koty który mam na czarno
Zaloguj się aby komentować
Jak nazywano międzynarodową aferę, w której sprawcą okazał się trener przygotowania fizycznego?
Interwałek xD
#suchar
Zaloguj się aby komentować
#gownowpis
Myslalem, ze na wykopie jest sciek, ale przypadkiem wszedlem na jebzdzidy xD
Zaloguj się aby komentować
842 + 1 = 843
Tytuł: Kaput: Koniec niemieckiego cudu gospodarczego
Autor: Wolfgang Münchau
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Prześwity
Format: książka papierowa
Liczba stron: 224
Ocena: 7/10
„Kaput: Koniec niemieckiego cudu gospodarczego” to książka, która celnie punktuje pęknięcia w dotąd podziwianym modelu gospodarczym Niemiec. Nie ma tu wodolejstwa ani narracyjnych fajerwerków. Jest za to konkretny, dobrze uporządkowany wykład, który jasno pokazuje, że coś, co przez dekady działało niemal jak szwajcarski zegarek, dziś zaczyna się zacinać.
Autor nie kryje swoich poglądów – perspektywa wyraźnie keynesistowska, z naciskiem na rolę państwa w zarządzaniu kryzysami i korygowaniu rynkowych impasów. Mimo to książka nie staje się ideologiczną tyradą. Kluczowe tezy poparte są konkretnymi przykładami i danymi, co nadaje całości wiarygodność i ciężar.
Na szczególną uwagę zasługują rozdziały dotyczące transformacji energetycznej oraz niemieckich powiązań z Chinami. W tych fragmentach autor nie tylko obnaża strategiczne błędy polityki ostatnich lat, ale też trafnie pokazuje, jak kruche może być uzależnienie gospodarki od jednego partnera czy źródła energii.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #niemcy
@Piesek
perspektywa wyraźnie keynesistowska, z naciskiem na rolę państwa w zarządzaniu kryzysami i korygowaniu rynkowych impasów. Mimo to książka nie staje się ideologiczną tyradą.
Namówiłeś!
Zaloguj się aby komentować
@Piesek O, piesek znalazł równowartość kacapa xd
Albo całego batalionu xd
@Piesek poproszę o tagowanie
@bojowonastawionaowca Prosi to się świnia
Owca ŻĄDA!
Zaloguj się aby komentować
695 + 1 = 696
Tytuł: Metro 2035
Autor: Dmitry Glukhovsky
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Insignis
Format: książka papierowa
Liczba stron: 540
Ocena: 7/10
To już ostatnia recenzja na dziś - miałem przerwe od social mediów i chciałem nadrobić
„Metro 2035” to powrót Artema i bardziej bezpośrednia kontynuacja pierwszej części, co samo w sobie budzi nadzieję na powrót do korzeni. Historia znów koncentruje się wokół jego losów, ale tym razem potwory zniknęły - zło ma wyłącznie ludzką twarz. Można zrozumieć, dlaczego Glukhovsky obrał ten kierunek, ale nie każdemu przypadnie on do gustu.
Zamiast dusznego klimatu grozy i ciągłego poczucia zagrożenia, dostajemy opowieść bardziej polityczną, skupioną na kłamstwach, kontroli i manipulacji. Metro traci swoją mroczną tożsamość - nie straszy, nie przytłacza, nie zaskakuje. Nawet cliffhanger, choć całkiem udany, nie robi takiego wrażenia jak finał „2033”.
Powraca też jedna z postaci z „2034”, niestety nadal dość nijaka. Na szczęście sama narracja jest sprawna, a książkę czyta się lekko i bez znużenia. To solidne domknięcie trylogii, choć wyraźnie inne w tonie. Brakuje tu jednak mroku, który był największą siłą pierwszego tomu.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #metro
@Piesek Kurde no mnie się w sumie podobała chyba nawet bardziej niż 2033... tak minimalnie
Ale środkową ominąłem i kapłem się dopiero jak czytając 2035 były jakieś nawiązania których nie kumałem... no ale nigdy nie wróciłem już do niej. Całe uniwersum spoko, też uważam że bez szału, ale w sumie powstało z tego sporo fajnych gier
@hellgihad ja właśnie mam gry przed soba, ale ostatnio w ogole mi sie nie chce grac.
Zaloguj się aby komentować
694 + 1 = 695
Tytuł: Metro 2034
Autor: Dmitry Glukhovsky
Kategoria: fantasy/science fiction
Wydawnictwo: Insignis
Format: książka papierowa
Liczba stron: 410
Ocena: 6/10
„Metro 2034” to powrót do postapokaliptycznego świata, który w pierwszej części robił naprawdę mocne wrażenie. Niestety, tym razem nie wszystko działa tak dobrze. Książka wyraźnie obniża loty, brakuje tego napięcia, poczucia zagrożenia, które trzymało w garści w „Metrze 2033”.
Nowi bohaterowie wypadają blado. Są poprawni, mają swoje motywacje, ale trudno się do nich przywiązać albo zapamiętać ich na dłużej. Metro nie straszy już tak jak wcześniej - jest mniej klaustrofobiczne, mniej mroczne, jakby autor bardziej skupił się na filozofii niż na atmosferze. Dużo tu rozważań o sensie życia, człowieczeństwie, wierze, co samo w sobie nie jest złe, ale momentami spowalnia tempo i rozmywa napięcie.
Mimo to książka ma swoje momenty i potrafi zaciekawić, zwłaszcza jeśli ktoś polubił świat wykreowany przez Glukhovskiego. Tyle że zamiast kontynuacji z prawdziwego zdarzenia dostajemy coś bardziej w duchu przypowieści niż thrillera. Jako samodzielna lektura - może i działa, ale jako następca „2033” wypada dość przeciętnie.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #metro
@Piesek czy trzeba przeczytać poprzednie 2033 części przed przeczytaniem tej czy można zacząć od tej?
btw popraw numerację bo już było 694
@owczareknietrzymryjski myślę, ze można, ale jesli potem będziesz chcial przeczytać 2033 mozesz sie latwiej domyslic zakonczenia, które jest najlepsze w calej serii.
Zaloguj się aby komentować
693 + 1 = 694
Tytuł: Rozmowa z chatem GPT o przyszłości ludzi i świata
Autor: Reid Hoffman
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Prześwity
Liczba stron: 272
Ocena: 6/10
„Rozmowa z chatem GPT o przyszłości ludzi i świata” to książka z bardzo ciekawym punktem wyjścia - Reid Hoffman prowadzi dialog z AI, starając się zrozumieć, dokąd zmierzamy jako ludzkość. Brzmi nowocześnie i ambitnie. Faktycznie, momentami potrafi wciągnąć, szczególnie wtedy, gdy Hoffman dorzuca własne przemyślenia. Ma refleks i szeroką perspektywę, co dobrze robi całości.
Problem zaczyna się tam, gdzie głos zabiera ChatGPT. Odpowiedzi są zbyt przewidywalne, zachowawcze, ugrzecznione. Kto korzystał z tego narzędzia dłużej, nie znajdzie tu niczego zaskakującego. Brakuje momentów, które naprawdę skłoniłyby do głębszego namysłu czy zostawiły czytelnika z poczuciem, że wydarzyło się coś nietypowego.
Mimo wszystko, jako wprowadzenie do tematu AI - spokojne, przystępne i z filozoficznym zacięciem - książka spełnia swoje zadanie. Może nie zmieni sposobu myślenia, ale da dobry grunt pod dalsze poszukiwania.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ai
@Piesek czy to innowacja w dziedzinie książek które powstały przy użyciu AI i tylko połowa tej książki powstała przy użyciu chatagpt?
@owczareknietrzymryjski Ad 1. Nie wiem
Ad 2. Autor snuje wizje i zalozenia i pozwala odpowiadac na nie chatowi, wiec ten jest niejako partnerem rozmowy.
Zaloguj się aby komentować
Duzo fajnych ksiazek widze. I schludnie
@Piesek po co Ci tyle książek? Przecież wiadomo że kibole książek nie czytają.
@To_Stan_Umyslu Pewnie ukrywam tam race
@Piesek jak chodziłem na mecze do sektora "fanatycznych kibiców", to była tam pani 50+ która zawsze przychodziła z książką. Czytała przed meczem i w przerwie, ale dopingowała przez 90 minut, łącznie ze wszystkimi "skakaniami".
Teraz już mi sektor dla boomerów został.
Komentarz usunięty
Zaloguj się aby komentować
Dobrze wypchany
@Piesek jak żywy!
@emdet jakby spał
Ktoś tu nowe w hobby się wciąga - pierwsze sukcesy w taksydermii?
Zaloguj się aby komentować
470 + 1 = 478
Tytuł: Nierówności po polsku. Dlaczego trzeba się nimi zająć, jeśli chcemy dobrej przyszłości nad Wisłą
Autor: Paweł Bukowski, Jakub Sawulski, Michał Brzeziński
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Krytyka Polityczna
Format: książka papierowa
Liczba stron: 310
Ocena: 8/10
To jedna z tych książek, które czytasz z rosnącym poczuciem, że coś cię uwiera – i o to właśnie chodzi. Autor świetnie pokazuje, jak nierówności w Polsce to nie tylko suche dane i wykresy, ale realne mechanizmy wpływające na życie ludzi. Widać tu mocne przygotowanie merytoryczne, ale co ważniejsze – tekst nie jest akademicko suchy. Jest konkret, są przykłady, jest wyraźne przesłanie.
Największą siłą książki jest to, jak dobrze tłumaczy skomplikowane procesy w prosty sposób. Nawet jeśli ktoś nie interesuje się ekonomią czy socjologią, to i tak może bez problemu zrozumieć, jak różnice w dochodach, dostępie do edukacji czy rynku pracy kształtują polską rzeczywistość. A do tego momentami aż chce się zatrzymać i zastanowić – serio, to aż tak działa?
Z drugiej strony, można by chcieć trochę więcej pogłębienia niektórych tematów. Czasem coś zostaje zasygnalizowane, ale nie rozwinięte tak, jakby się chciało. Może to kwestia objętości książki, może świadoma decyzja autora, ale momentami miałem wrażenie, że chciałbym dostać jeszcze więcej danych, analiz, case studies.
Mimo tego to mocna pozycja – ważna, angażująca i dość przystępna jak na temat, którym się zajmuje.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz\
#bookmeter
Zaloguj się aby komentować
476 + 1 = 477
Tytuł: Metro 2033
Autor: Dmitry Glukhovsky
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Insignis
Format: książka papierowa
Liczba stron: 578
Ocena: 8/10
Nie ma co ukrywać – świat „Metra 2033” wciąga od pierwszych stron. Glukhovsky stworzył postapokaliptyczną Moskwę, która jest tak mroczna, klaustrofobiczna i sugestywna, że czuć wilgoć tuneli i strach przed tym, co czai się w ciemnościach. Atmosfera? Absolutnie topowa.
Fabuła kręci się wokół Artema, który wyrusza w podróż przez kolejne stacje metra – i to jest jedna z największych zalet książki. Ta wędrówka to nie tylko akcja, mutanty i walka o przetrwanie, ale też sporo filozoficznych rozważań o ludzkości, przeznaczeniu i tym, dokąd zmierzamy jako gatunek. Właśnie ten motyw sprawia, że „Metro 2033” zostaje w głowie na dłużej. A plot-twist? Świetny, niejednoznaczny, zostawiający miejsce do interpretacji własnej, do tego rozwinięty później w „Ewangelii według Artema” – warto sięgnąć dalej.
Są jednak minusy. Postacie poboczne często wydają się dość płaskie – pojawiają się, robią swoje i znikają, bez większego rozwinięcia. Podobnie niektóre wątki poboczne – wydają się mieć potencjał, ale nie dostają tyle miejsca, ile powinny. Może kolejne tomy to poprawią.
Mimo tych drobnych niedociągnięć „Metro 2033” to książka, którą zdecydowanie warto przeczytać, jeśli lubisz postapo i mocny klimat. Nawet jeśli momentami narracja wydaje się trochę surowa, to świat i filozofia wynagradzają wszystko.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz\
#bookmeter
Zaloguj się aby komentować
446 + 1 = 447
Tytuł: How to watch football
Autor: Tifo
Kategoria: sport
Wydawnictwo: Particular Books
Format: książka papierowa
Liczba stron: 257
Ocena: 6/10
Książka How to Watch Football autorstwa zespołu Tifo Football to świetne wprowadzenie do świata taktyki, analizy i kulturowych aspektów futbolu. Dzięki przystępnemu stylowi i licznym ilustracjom pozwala zarówno początkującym, jak i bardziej zaawansowanym fanom spojrzeć na grę z nowej perspektywy.
Mocnym punktem książki jest jej struktura – 52 krótkie rozdziały sprawiają, że można ją czytać w dowolnym tempie, wybierając interesujące nas tematy. Autorzy dobrze tłumaczą takie zagadnienia jak pressing, ustawienie zespołu czy wpływ finansów na funkcjonowanie klubów. Nie brakuje również ciekawostek spoza boiska, które pomagają lepiej zrozumieć świat piłki nożnej jako całość.
Mimo wielu zalet książka ma też swoje słabsze strony. Niektóre rozdziały są zbyt krótkie i pozostawiają niedosyt – ciekawe tematy są jedynie zarysowane, a czytelnik może mieć ochotę na więcej szczegółów. Ponadto końcowe rozdziały wydają się zbędne i mniej angażujące niż reszta książki, co sprawia, że końcówka nie jest tak mocna jak początek.
Podsumowując, How to Watch Football to bardzo dobra pozycja zarówno dla nowicjuszy, jak i bardziej doświadczonych kibiców. Pomaga lepiej zrozumieć taktykę i mechanizmy rządzące futbolem, choć miejscami można odnieść wrażenie, że niektóre tematy zasługiwały na więcej uwagi. Jeśli ktoś ceni treści Tifo Football, książka z pewnością przypadnie mu do gustu.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz\
#bookmeter #pilkanozna;sport
@Piesek ja ci powiem jak się ogląda, bo to są bardzo proste rzeczy.
Po pierwsze drzesz p⁎⁎dę, że chujowo grają. Po drugie, że w klubie sk⁎⁎⁎⁎syny grają lepiej. Po trzecie, że w takiej sytuacji nawet ty byś strzelił. Finalnie mówisz, że to aż wstyd co oni grają i zamykasz koło.
Widzisz? Proste w c⁎⁎j
Są jeszcze bardzo niszowe sytuacje, gdzie nasi strzelą, to wtedy się cieszysz. Ale to nie musisz się uczyć, raczej i tak się nie przyda
@Rozpierpapierduchacz Zapomniałeś jeszcze o wszczynaniu awantur i niszczeniu mienia ( ͡~ ͜ʖ ͡°)
@6502 a to na żywo albo w pubach, nie wiedziałem, że książka to uwzględnia. Dobrze, że dopowiadasz XD
@Piesek Masz styl pisania jak AI trochę. Ciekawi mnie czy sam to pisałeś czy prosiłeś AI o uporządkowanie Twojej recenzji?
@otoczenie_sieciowe tak, zawsze prosze czata gpt, żeby zebral moje mysli, juz kiedyś o tym pisalem :)
@Piesek Hm, osobiście mnie to ciut ciuteczkę razi, nie myślałeś o tym, żeby zachować w sobie jednak cząstkę autentyczności? Im dalej w czas tym bardziej to będzie pożądane (tak myślę)
@Piesek Daleki byłbym od lekceważenia niuansów tej dyscypliny. Czytałem "Futbonomię" i ona prezentuje ciekawy punkt widzenia. Ale do oglądania wystarczyłoby golić w gałę za dzieciaka. Do tej pory swędzi mnie noga, jak jaki patałach pudłuje z metra i wysyła piłkę w trybuny. Inna sprawa jest taka, że kiedyś każdy skrawek równego terenu na wiosnę był oblegany przez bandy chętnych do przywdziania klubowej albo reprezentacyjnej koszulki, a dziś orlik w zasięgu wzroku stoi smętny i pusty. Zmienia się życie, zmieniają potrzeby, zmieniają nawyki. Coś, co kiedyś było oczywistością, jest materiałem do oglądania w internecie.
@Michot Nie wiem czy piszesz do mnie, bo ja zdecydowanie nie lekceważę piłki nożnej, czytałem większość tlumaczonych na polski pozycji, w tym "futbonomie", "piłkę nożną i statystyki", "pilkomatyke" czy "odwrócona piramidę". :) Od pewnego czasu ponownie gramy z kolegami co tydzień, a po trzydziestce to nie jest latwe do zorganizowania.
No i ze stadionu widzialem ok. 320 meczów :D.
Podsumowując, jest miejsce, czas i okazja do grania, oglądania i analizowania. :)
@Piesek Jasne, to była uogólniona refleksja a nie zarzut do Ciebie. Czytaj "bumer pierdoli" xD
Zaloguj się aby komentować
359 + 1 = 360
Tytuł: Zapiski z Królestwa. 50 niesamowitych historii o angielskim futbolu
Autor: Przemysław Rudzki
Kategoria: sport
Wydawnictwo: Wydawnictwo Akademickie Dialog
Format: książka papierowa
Liczba stron: 390
Ocena: 6/10
"Zapiski z Królestwa" to książka, która mogła być świetnym źródłem anegdot i ciekawostek, ale niestety pozostawia pewien niedosyt.
Z jednej strony, historie są interesujące – autor zebrał wiele fascynujących opowieści o angielskim futbolu, pokazując mniej znane aspekty tej bogatej piłkarskiej kultury. Jednak problemem jest ich długość – każda z nich wydaje się zaledwie szkicem, który mógłby być znacznie bardziej rozwinięty. Zamiast wciągających narracji, dostajemy krótkie urywki, które ledwo zdążą zarysować temat, zanim przechodzą do kolejnej historii.
Dodatkowo, brak chronologii sprawia, że książkę trudno czytać płynnie. Skakanie między epokami i wątkami powoduje chaos i utrudnia zanurzenie się w historii angielskiej piłki nożnej jako całości. Niemniej, polecam wszystkim fanom ligi angielskiej.
#bookmeter #sport #pilkanozna #premierleague
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
