Onestone

697 + 1 = 698

Tytuł: Czerwony głód

Autor: Anne Applebaum

Kategoria: historia

Wydawnictwo: Agora

Format: audiobook

Liczba stron: 488

Ocena: 8/10

W 1929 roku Stalin zainicjował politykę masowej kolektywizacji, która odebrała ziemię milionom chłopów. Efektem był śmiertelny głód w latach 1931-32, który pociągnął za sobą 5 milionów ofiar. Zamiast rozwiązać głodowy problem, Stalin postanowił wykorzystać go do swoich politycznych celów…

Bardzo dobra książka, ukazująca historyczne tło wielkiej klęski głodu na Ukrainie, znanej jako Hołodomor.

Autorka stawia tezę, że działania Stalina i jego popleczników były aktem ludobójstwa na narodzie ukraińskim.

Lektura momentami bywa bardzo trudna w odbiorze, ponieważ porusza wyjątkowo ciężki temat. Zdecydowanie jednak warto ją przeczytać, bo ukazuje jedną z największych tragedii XX wieku.

#bookmeter #czytajzhejto

#spongebob #heheszki

Kornik drukarz (Ips typographus) to gatunek chrząszcza z podrodziny kornikowatych.

Dorosłe chrząszcze są barwy ciemnobrązowej, długości 4–5 mm, walcowate i krępe, lśniące.

Podstawową rośliną żywicielską jest świerk pospolity, ale zasiedlać może też sosnę, jodłę, limbę i modrzew.

Atakuje drzewa chore, osłabione i stare. Może żywic się również na drzewach ściętych lub przewróconych z powodów materialnych.

W lasach naturalnych jego działanie jest pożyteczne - w drewnie martwych świerków i w korytarzach larwalnych kornika drukarza rozwija się około 100 gatunków chrząszczy uznawanych za ginące lub rzadkie.

Luki, które powstają w drzewostanach są natychmiast zasiedlane przez gatunki światłolubne.

W lasach gospodarczych kornik jest uważany za szkodnika. Szczególnie niebezpieczny w monokulturach, gdzie może atakować również drzewa zdrowe.

#chrzaszcze #porannyrobal

#fizyka

Żerdzianka sosnówka (Monochamus galloprovincialis) to chrząszcz z rodziny kózkowatych. Ma bardzo długie czułki. U samca mogą być aż trzy razy dłuższe od długości ciała.

Długość ciała wynosi 19-25 mm.

Larwy żerują w drewnie sosen, świerków i modrzewi. Dorosłe osobniki odżywiają się pędami, igłami i korowiną sosny.

Występują liczbie na terenie całego kraju.

Larwy żyją 2 lata, a dorosłe osobniki tylko 3 miesiące.

#porannyrobal #chrzaszcze

Lotnisko San Francisco nocą - trochę jak statek kosmiczny.

#fotografia #lotnisko #ciekawostki

#humorobrazkowy #heheszkireligijne

Giez bydlęcy duży, giez bydlęcy, bydleń (Hypoderma bovis) – owad z rodziny gzowatych, trochę przypomina trzmiela. 

Owad aktywny w okresie od czerwca do sierpnia. 

Kiedyś bardzo pospolity, obecnie raczej rzadki.

Długość ciała 12-15 mm. Larwy dorastają do 30 mm.

Narządy gębowe uległy całkowitemu uwstecznieniu, więc owad dorosły nie pobiera pokarmu, czyli na szczęście gzy nie kąsają.

Niestety, larwy gzów bydlęcych są pasożytami bydła domowego. Wywołują one schorzenie bydła noszące nazwę gzawicy lub też inaczej zwane hypodermatozą.

Gzy mają raczej mało ciekawe życie: samce giną po zapłodnieniu, a samice po złożeniu jaj.

Za to ich larwy, to już ciekawsza historia.

Jaja składane są na skórze żywiciela, przytwierdzone do włosa.

Po wykluciu, larwy przebijają się przez skórę i kierują się do kanału kręgowego. 

Tam żyją od 3 do 5 miesięcy.

Po tym okresie larwy wędrują pod skórę żywiciela, gdzie przekształcają się w II stadium. W tym czasie, zaczynają oddychać powietrzem atmosferycznym, więc muszą utworzyć dziurkę w skórze zakażonej krowy. Organizm broni się przed tym, tworząc wokół larwy torebkę z tkanki. Przez to obecność larwy manifestuje się w postaci guza wielkości orzecha włoskiego. 

Po tym stadium i pożeraniu biednej krówki przez około 1,5 do 2 miesięcy larwa powiększa otwór i opuszcza ciało gospodarz, aby swoją dalszą przemianę odbyć w ziemi. 

Trzeba przyznać, że mocno skomplikowany i trochę obrzydliwy cykl życiowy. 

Zdarzają się zakażenia człowieka. 

#porannyrobal #owady

#dziwniesatysfakcjonujace

Fajny gość dziś się nad drzwiami przyczaił

#zwierzaczki #jaszczurki

#humorobrazkowy #czerstwyhumor

Dziś jeden z topki najbardziej irytujących owadów: jusznica deszczowa (Haematopota pluvialis).

Jest to przedstawiciel rodziny bąkowatych. Ma duże oczy, mieniące się wieloma kolorami, ukośnymi, zygzakowatymi pasami.

Występuje na terenie całego kraju. Najczęściej można ją spotkać na pastwiskach w pobliżu wody.

Jak sama nazwa wskazuje jest to owad przejawiający swoją największą aktywność tuż przed deszczem, burzą, w parne, wilgotne dni. Żywi się krwią i jak namierzy swoją ofiarę, jest cholernie uparta w dążeniu do celu. Będzie za tobą lecieć, aż w końcu boleśnie ukąsi, zostawiając swędzący, opuchnięty ślad.

Cykl rozwojowy larwy tego owada trwa co najmniej rok i obejmuje aż dziesięć stadiów. Ostatnie stadium pojawia się tylko po przemrożeniu larw, gdyż okres mrozu jest niezbędny do ich pełnego rozwoju.

Podobno nie występuje na Białorusi.

Często nazywa się ją muchą końską.

#porannyrobal #owady

#humorobrazkowy #notorasizm

Osa pospolita (Vespula vulgaris) to bardzo pospolity owad, jeden z najczęściej występujących z rodziny osowatych.

Dorosłe osy żywią się pokarmem węglowodanowym: nektarem kwiatów, słodkimi sokami i soczystymi owocami.

Dlatego bywa bardzo uciążliwa, gdy człowiek spożywa posiłki na świeżym powietrzu. Lgnie wówczas do słodkich pokarmów i napojów.

Larwy natomiast żywią się pokarmem pochodzenia zwierzęcego, na przykład uśmierconymi i przeżutymi owadami (bardzo często muchami), gąsienicami i tym podobnymi.

Użądlenie osy pospolitej jest bolesne, ale dla większości ludzi nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, poza przypadkami osób uczulonych, u których może powodować wstrząs anafilaktyczny.

#porannyrobal #owady

#humorobrazkowy #czerstwyhumor

Mrówka rudnica (Formica rufa) - pospolity gatunek mrówki, można ją spotkać w wielu polskich lasach.

Długość ciała robotnicy wynosi 6–9 mm, a samca i samicy 9–11 mm.

Tworzy ogromne mrowiska z igieł, gałązek i trawy poskładanych tak zręcznie, że budowla wytrzyma nawet kilkanaście lat!

Wewnątrz budowli mieszka nawet 100-400 tysięcy mrówek, więc przestrzeni wokół musi wystarczyć, aby kopiec dało się wznieść na wysokość nawet kilku metrów.

Rudnice słyną z agresji, którą przejawiają na wielu różnych frontach. W boju pomagają im nie tylko pokaźne szczęki, ale także kwas mrówkowy, którym bezlitośnie spryskują przeciwników.

Jedno mrowisko jest w stanie zlikwidować nawet 10 milionów insektów! Mimo, że podstawowym pokarmem rudnic jest spadź produkowana przez mszyce, chętnie urozmaicają one swą dietę pajęczakami i innymi owadami, zwłaszcza w postaci larwalnej. W poszukiwaniu pokarmu są gotowe oddalić się nawet 100 metrów od mrowiska.

#porannyrobal #owady #mrowki

25 035 650 - 70 = 25 035 580

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#pompujwpoprzekziemi

Młoda już daje radę standardową bardzo szybko ułożyć, piramidę podobnie i zaczęła sobie radzić z tą 4x4x4, tylko jeszcze dużo czasu jej to zajmuje.

A ja dziś pokonałem mirror (dzięki @Fafalala za podrzucenie pomysłu, ta mirror niszczy mózg dziwnymi kształtami na poczatku - a w zestawie kostki były tańsze, więc od razu zaopatrzyłem się w 3 rodzaje ) ale to wciąga.

#hobby #kostkarubika

Jelonek rogacz (Lucanus cervus) - prawdopodobnie największy i jeden z najpiękniejszych polskich chrząszczy.

Samice osiągają 25-50 mm, samce 35-80 mm.

Pokarmem jelonków są soki wyciekające ze zranionych drzew liściastych, przede wszystkim dębów. Samice nacinają korę w celu pozyskania soku.

Wielkie żuwaczki samca uniemożliwiają tę czynność i samce zmuszone są poprzestać na zlizywaniu już wyciekającego soku. Dorastające do ponad 100 mm pędraki odżywiają się zmurszałym drewnem, sporadycznie - korzonkami roślin. Rozwój larwalny rozłożony jest na 4-8 sezonów, zwykle 5.

Wielkie żuwaczki wykorzystywane są w okresie godowym. Samce, na początek, próbują zaimponować sobie ich wielkością, a gdy to nie pomoże używają ich do walki i zepchnięcia przeciwnika z gałęzi.

#porannyrobal #chrzaszcze

Księżycówka amerykańska (Actias luna) - duży motyl o rozpiętości skrzydeł dorosłych samic przekraczającej 13 cm. Tyle samo długości mogą osiągać żarłoczne larwy.

Podziwiać go możemy w Ameryce Północnej; głównie w Stanach Zjednoczonych, choć jego obecność zanotowano również w niektórych regionach Kanady. Lata zwykle na terenach zalesionych.

Larwy, poza widowiskowym żółtozielonym ubrankiem mogą okazać się „żywą apteką”. Wydzielają bowiem peptydy (tzw. cekropiny), niszczące grzyby i bakterie.

#porannyrobal #motyle