
Onestone
- 1406wpisów
- 1593komentarzy

Zaloguj się aby komentować
Pływak żółtobrzeżek (Dytiscus marginalis) to dość duży chrząszcz z rodziny pływakowatych o owalnym kształcie ciała. Jest spłaszczony grzbietowo-brzusznie. Gatunek ten wyróżnia się żółtymi brzegami przedplecza i pokryw skrzydłowych. Same pokrywy, głowa i przedplecze są zielonkawe. Samiec ma pokrywy gładkie, samica rowkowane. Samce na przednich odnóżach mają przyssawki, z czego dwie są dużych rozmiarów.
Owad ten jest obecny na terenie całego kraju. Zasiedla różne zbiorniki wody stojącej.
Pływak żółtobrzeżek spędza prawie cały czas w wodzie, choć w celu znalezienia innych siedlisk czasem wychodzi na ląd. Dorosłe owady potrafią też latać i zdarza się, że w nocy przylatują do światła.
To drapieżnik zarówno w postaci imagines jak i larwalnym. Poluje na inne bezkręgowce (także larwy swego gatunku), na narybek i larwy płazów. Trawienie jest zewnętrzne. Owad oblewa swoją ofiarę sokami trawiennymi i dopiero nadtrawioną konsumuje.
Gody zaczynają się jesienią, a zapłodnione jaja samica przetrzymuje do wiosny. Larwy po osiągnięciu latem około 6 cm długości wychodzą na ląd i w wilgotnej glebie blisko wody przepoczwarzają się.
To najczęściej w Polsce spotykany przedstawiciel pływakowatych.
#porannyrobal #chrzaszcze





Zaloguj się aby komentować
341 115,77 - 2,04 - 2,37 = 341 111,36
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#ksiezycowyspacer
Zaloguj się aby komentować
@Onestone wincyj
https://m.youtube.com/watch?v=BPhtCtO5ZUk
A kanał to https://m.youtube.com/@Stadtwolftraining/featured
Zaloguj się aby komentować
Wywilżna karłowata (Drosophila melanogaster), znana także jako muszka owocowa, drozofila karłówka czy octówka, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i rozpowszechnionych owadów na świecie.
Długość ciała 2–3 mm.
Barwa jasnobrunatna do żółtej, z charakterystycznymi czarnymi pasami na odwłoku.
Głowa stosunkowo duża i kulista, żółta, z bardzo dużymi, czerwonymi oczami złożonymi oraz trzema przyoczkami.
Narząd gębowy typu liżącego, przystosowany do zlizania płynnego pokarmu.
Tułów krępy, z trzema parami krótkich odnóży i dwoma parami skrzydeł – jedne błoniaste do latania, drugie zredukowane do przezmianek, które stabilizują lot.
Wywilżna karłowata występuje niemal na całym świecie, z wyjątkiem terenów pustynnych, wysokogórskich i arktycznych.
Pierwotnie zamieszkiwała tropikalne lasy Afryki, dziś jest komensalem człowieka i można ją spotkać w pobliżu drzew owocowych, w sadach, ogrodach, a zimą – w budynkach, gdzie przechowywana jest żywność.
Rozwój potomstwa zależy od temperatury – nie przetrwa w chłodnym klimacie.
Dieta opiera się głównie na drożdżach i mikroorganizmach rozwijających się na fermentujących, gnijących owocach.
Przyciągają ją zapachy fermentujących produktów: owoców, wina, przetworów, dżemów, konfitur, octu.
Muszki owocowe nie interesują się warzywami ani nabiałem, preferują miejsca bogate w cukry i mikroorganizmy rozkładające owoce.
Samica składa do 400 jaj w miękkich, fermentujących owocach.
Z jaj po kilkunastu godzinach wylęgają się larwy, które żerują na owocu przez około 4 dni, następnie przepoczwarczają się i po kolejnych 4 dniach pojawiają się dorosłe osobniki.
Cały cykl życiowy może trwać zaledwie 7–14 dni w sprzyjających warunkach.
Długość życia dorosłego owada to około 30 dni.
Wywilżna karłowata była pierwszym zwierzęciem wysłanym przez człowieka w kosmos (20 lutego 1947).
Jest jednym z najważniejszych organizmów modelowych w biologii i genetyce – 75% znanych ludzkich genów chorobowych ma swój odpowiednik w genomie tej muchy.
Muszka owocowa ma bardzo wydajny mózg jak na swój rozmiar (ok. 100 000 neuronów).
Samce mają najdłuższe komórki spermowe w świecie zwierząt - 1,76 mm (ludzki plemnik około 0,05 mm).
Potrafią wyczuć zapach fermentujących owoców i kwasu octowego z odległości nawet kilometra.
Muszki owocowe są odporne na alkohol – wykorzystują jego obecność do zwalczania pasożytów.
#porannyrobal #muchowki





Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Bardzo fajne biegowe wyzwanie - Patryk Świętochowski (rekordzista backyard ultra w kategorii U23) zaczyna dziś bieg dookoła Polski: 4026 km do pokonania. Oczywiście celuje w rekord. Trzymam kciuki, żeby podołał.
#sport #bieganie

Zaloguj się aby komentować
341 139,05 - 1,86 = 341 137,19
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#ksiezycowyspacer

Zaloguj się aby komentować
Kraśnik sześcioplamek, kraśnik łomignatek, błyszczenica łomignatek - Zygaena filipendulae – to najczęściej spotykany gatunek motyla z rodziny kraśnikowatych w naszym kraju. Występuje pospolicie na terenie całej Polski, miejscami dość licznie.
Rozpiętość skrzydeł około 3-4 cm.
Charakterystyczną cechą rozpoznawczą tego gatunku jest wzór na skrzydłach – po sześć czerwonych plam na każdym.
Ubarwienie tego owada ostrzega, że jest niejadalny. Ma w barwniku trujące związki cyjanowe. Jest dość odporny na działanie innych trucizn.
Owady dorosłe możemy spotkać w lipcu i sierpniu. Zasiedlają nasłonecznione pola, łąki, niewysokie zarośla, nieużytki, ugory, torfowiska, skraje lasów. Żywią się nektarem driakwi, komonic, koniczyn, chabrów oraz ostów.
#motyle #porannyrobal




Zaloguj się aby komentować
Agapostemon splendens to niezwykle efektowna pszczoła z rodziny smuklikowatych. Ciało ubarwione intensywnym, metalicznie zielonym kolorem – głównie głowa i tułów, podczas gdy odwłok samców jest pasiasy (czarno-żółty), a u samic często cały zielony.
Wielkość: około 10–12 mm.
Występowanie: głównie w południowo-wschodnich stanach USA i Meksyku
Pożywienie: nektar i pyłek kwiatów – chętnie odwiedza m.in. astry, złocienie i chabry
Owady gniazdują samotnie w ziemi, choć czasem tworzą kolonie – dzielą wejście do wspólnego korytarza, ale każda samica buduje osobną komorę lęgową. Są łagodne i niesamowicie pożyteczne jako zapylacze.
#pszczoly #porannyrobal




@Fly_agaric pszczoły miodne są ważne, szczególnie w kontekście upraw na skalę przemysłową, ale to jednak dzicy zapylacze odwalają większą część pracy w skali świata.
Dlatego doceniajmy bohaterkę dzisiejszego wpisu, ale również inne dzikie pszczoły, trzmiele, gzy, motyle, a nawet muchówki, mrówki i znienawidzone komary.
To ważna część ekosystemów.
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
mayday, mayday, mayday: mija czas, a grzmotów brakuje. GSP - potrzebna pomoc.
#hejtowyzwanie

Zaloguj się aby komentować
24 968 900,0 - 60,0 = 24 968 840,0
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#pompujwpoprzekziemi
Zaloguj się aby komentować
Calcarifera ordinata to oryginalny gatunek ćmy z rodziny pomrowicowatych (Limacodidae), znany przede wszystkim ze spektakularnie wyglądającej gąsienicy.
Rozpiętość skrzydeł około 30 mm.
Dorosłe ćmy mają kremowobeżowe przednie skrzydła z rzędem brązowych, prostokątnych plamek.
Gąsienica jest wyjątkowo barwna na grzbiecie widoczny jest pomarańczowoczerwony pas otoczony szeroką, niebieską obwódką. Ciało pokrywają liczne, masywne wyrostki uzbrojone w kolce (co najmniej 6 dużych i kilkanaście mniejszych).
Gąsienica nie posiada posuwek i porusza się jak ślimak, przesuwając spodnie warstwy ciała.
Gatunek występuje na północnych, wschodnich i południowych wybrzeżach Australii.
Zasiedla lasy, parki, ogrody i busz.
Gąsienice żerują na wielu roślinach, m.in. na daktylowcach, akacjach, cytrusach, aloesach i innych.
Ukłucie kolcem gąsienicy jest opisywane jako bardziej bolesne niż użądlenie osy – warto zachować ostrożność przy kontakcie z tym owadem.
#cmy #porannyrobal





Zaloguj się aby komentować
Bromophila caffra – zołza kafryjska (Red-headed Signal Fly) to jedna z najbardziej charakterystycznych muchówek Afryki Subsaharyjskiej, należąca do rodziny Platystomatidae, zwanych muchówkami sygnałowymi.
Wielkość 12–22 mm, głowa intensywnie szkarłatnoczerwona, pozbawiona przyoczek – to cecha wyróżniająca gatunek.
Oczy czerwonobrązowe, tułów i odwłok smoliście czarne.
Skrzydła bardzo silnie zaczernione z wyraźnym, metalicznym, granatowym połyskiem.
Występowanie - wschodnie i południowe regiony Afryki Subsaharyjskiej, m.in. Malawi, RPA (Park Krugera), Mozambik.
Zamieszkuje lasy deszczowe, ogrody, łąki, polany, osady ludzkie. Często przesiaduje na liściach drzew i krzewów, zwykle w grupach po kilka osobników.
Dorosłe muchówki są powolne i niechętnie latają.
Larwy prawdopodobnie rozwijają się w korzeniach drzew z rodzaju Terminalia lub w butwiejących pniach, gnijącej materii organicznej, grzybach, a także w ekskrementach.
Dorosłe osobniki bywają obserwowane na rozkładającej się materii organicznej.
Przy silnym stresie muchówka wydziela żółtą ciecz z otworu gębowego, co odstrasza drapieżniki – nawet małpy i pawiany odmawiały jej zjedzenia.
Jest bardzo powolna, chętnie eksponuje się na widoku, co w połączeniu z barwami ostrzegawczymi i toksycznością sprawia, że rzadko bywa atakowana.
Występuje lokalnie bardzo licznie, czasem w agregacjach po kilka osobników na jednym krzewie.
#muchowki #porannyrobal




Zaloguj się aby komentować
Ogólnie to nie lubię much, wyjątkowo mnie obrzydzają. Dziś jeden z wredniejszych przedstawicieli rzędu muchówek – muchy tse-tse (Glossina palpalis). Mają charakterystyczny sposób składania skrzydeł – układają się jedno na drugim jak dachówki. Osiągają 6–15 mm długości i mają szaro-brązowe ubarwienie.
Występują tylko w Afryce Subsaharyjskiej, zwłaszcza w lasach i zaroślach w pobliżu wody. Ich ukłucia są bolesne, bo przebijają skórę ostrym aparatem gębowym.
Muchy tse-tse przenoszą śpiączkę afrykańską – groźną chorobę pasożytniczą, która bez leczenia może prowadzić do śmierci.
Samice nie składają jaj – rodzą larwę, która od razu zakopuje się w ziemi i przepoczwarza.
Żywią się wyłącznie krwią – zarówno ludzi, jak i zwierząt.
Niektóre programy zwalczania tse-tse polegają na wypuszczaniu bezpłodnych samców, by ograniczyć populację.
#porannyrobal #muchy



Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Mrówki to nieposkromieni drapieżcy.
Mam w ogrodzie turkucie, które z rana podróżują z jednego miejsca w drugie. Jeśli mają nieszczęście trafić na mrówki, to niewiele z nich zostaje.
#owady #mrowki


Zaloguj się aby komentować
Zadrzechnia fioletowa (Xylocopa violacea), nazywana również „czarną pszczołą”, to największa pszczoła występująca w Polsce i jedna z najbardziej charakterystycznych błonkówek Europy.
Długość ciała 21–28 mm, czasem nawet do 3–3,5 cm.
Ciało jednolicie czarne lub ciemnobrązowofioletowe, z krótkim, połyskującym owłosieniem.
Skrzydła duże, szerokie, o intensywnym, metalicznie fioletowym lub granatowym połysku.
Masywny tułów, silne żuwaczki do drążenia drewna, mocne odnóża z adaptacjami do kopania nor.
Gatunek ciepłolubny, szeroko rozprzestrzeniony w Europie Południowej i Zachodniej, północnej Afryce i Azji.
W Polsce przez dziesięciolecia uznawany za wymarły, obecnie ponownie notowany w wielu miejscach, m.in. na Dolnym Śląsku, w Poleskim Parku Narodowym, Bieszczadach czy okolicach Wrocławia.
Preferuje suche, nasłonecznione siedliska: obrzeża lasów, polany, sady, ogrody i siedliska stepowe.
Dorosłe osobniki żerują na nektarze i pyłku wielu gatunków roślin.
Najczęściej odwiedzane rośliny to groszek pachnący, robinia akacjowa, żmijowiec zwyczajny, soja, złotogłów oraz liczne ozdobne gatunki ogrodowe.
Zadrzechnia fioletowa prowadzi samotniczy tryb życia – samice samodzielnie drążą gniazda w suchym, martwym drewnie, gdzie zakładają komory lęgowe, każdą zaopatrując w pyłek i nektar dla rozwijającej się larwy.
#pszczoly #porannyrobal




Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować