Rzymski fresk ukazujący Amora (boga miłości) i Psyche w miłosnym uścisku. Obiekt zdobił Dom Terencjusza Neo (Regio VII, 2, 6) w Pompejach. Obecnie artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Psyche była piękną boginią i uosobieniem duszy ludzkiej. Wenus (bogini piękności), zazdrosna o urodę Psyche, kazała Amorowi, aby ten sprawił aby bogini zakochała się w najbrzydszym mężczyźnie na ziemi. Ten jednak sam zakochał się w Psyche, a finalnie został jej mężem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wyrzeźbiona sylwetka żołnierza rzymskiego, która znajdowała się na nagrobku. Obiekt zachował się do naszych czasów, gdyż kamień został wykorzystany do budowy w Londynie. Przedstawiona postać jest nam nieznana z imienia.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski relief z Ostii ukazujący sklep ze sztućcami i narzędziami kuchennymi. Co interesujące, antyczni Rzymianie w czasie spożywania posiłku używali łyżek (furca) i rąk; widelce i noże wykorzystywano do krojenia, przygotowania i podawania potraw. Obiekt datowany na I wiek n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W antycznym Rzymie znanych jest wiele przykładów wierności małżeńskiej. Często gdy umierała jedna ze stron, druga w geście rozpaczy często odbierała sobie życie.
Plutarch i Pliniusz przytaczają pewną anegdotę dotyczącą Tyberiusza Grakcha (słynny trybun ludowy z 133 r. p.n.e.). W jego domu dostrzeżono dwa węże, jeden płci męskiej, drugi żeńskiej. Wróżbita poinformował Tyberiusza, że jeśli wypuści wolno samca, spowoduje śmierć swojej żony – Kornelii, jeśli wypuści wolno samicę – sam umrze. Tyberiusz niewiele myśląc kazał zabić samca, samicę wypuszczając wolno. Wkrótce został zamordowany w pobliżu świątyni wierności.
Gajusz Plaucjusz Numida (senator żyjący około 100 r. p.n.e.) na wieść o śmierci swojej małżonki, w szale rozpaczy złapał miecz i wbił go sobie w pierś. Domownicy przybiegli mu na pomoc i zaopatrzyli ranę. Plaucjusz gdy odzyskał przytomność rozerwał bandaże i otworzył ranę. Tym razem nie udało się już go odratować.
Marek Plaucjusz (Marcus Plautius Hypsaeus) był dowódcą floty w 84-83 p.n.e. Dowodził przeprawą 60 okrętów do Azji. Podczas postoju w Tarencie, jego małżonka Orestilla, która towarzyszyła w podróży zachorowała i zmarła. Urządzono jej pogrzeb, podczas którego Marek zadał sobie śmiertelny cios mieczem. Towarzysze złożyli jego ciało przy żonie i podpalili. Wybudowano im grobowiec, który był nazywany „grobowcem dwojga zakochanych”.
Julia, córka słynnego Juliusza Cezara, gdy zobaczyła w swych komnatach zakrwawioną szatę męża Pompejusza Wielkiego (słynny polityk i dowódca wojskowy), tak się przejęła że zemdlała. Niestety była wtedy w ciąży i w wyniku stresu, poroniła.
Ale nie tylko mężczyźni na wieść o śmierci swojej małżonki, targali się na własne życie. Porcja, zagorzała republikanka – córka Katona Młodszego Utyceńskiego (słynny polityk i filozof, podczas konfliktu Pompejusza Wielkiego i Cezara stanął po stronie tego pierwszego. Nie chcąc być świadkiem upadku republiki, popełnił w 46 r. p.n.e. samobójstwo), i żona Brutusa (zabójca Cezara), na wieść, że małżonek w wyniku poniesionej klęski w bitwie pod Filippi w 42 r. p.n.e, z wojskami Antoniusza i Oktawiana, odebrał sobie życie, sama targnęła się na własne. Początkowo chciała przebić się mieczem , ale jej tego odmówiono. Połknęła zatem rozżarzone węgle. Jej czyn porównywano do samobójczej śmierci jej ojca. Uznano nawet, że była wręcz od niego dzielniejsza, bowiem ojciec odebrał sobie życie znanym sposobem, a ona nowym.
Przedstawione przykłady, były często przytaczane przez starożytnych. W pewnym sensie wręcz gloryfikowały takie postępowanie. Oczywiście nie miały zachęcać do odbierania sobie życia. Miały one wydźwięk moralizatorski, zwłaszcza w czasach gdy wierność małżeńska była praktycznie zerowa.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Antyczny Rzym ze względu na rosnącą administrację i zaawansowane prawo musiał się w końcu zmierzyć z kwestią fałszerstw dokumentów i było to jedno z poważniejszych przewinień.
Ustawa XII tablic zawierała jedynie ustalenia dotyczące fałszerstwa testamentu – świadek, który wystawiał nieprawdziwe świadectwo był zrzucany ze skały tarpejskiej. Fałszerstwo (falsum) zostało uregulowane oddzielnie przez ustawę lex Cornelia i było ścigane od tej pory z oskarżenia publicznego. Akt prawny powołał specjalny sąd, którego celem było karanie poszczególnych rodzajów falsum np. fałszerstwo pieniędzy, a także uszkadzanie monet, zeskrobywanie kruszcu, zmiany lub zniszczenie autentycznego lub podpisywanie fałszywego testamentu.
Początkowo karą była banicja, w okresie cesarstwa również z utratą majątku i obywatelstwa. Wyższe warstwy społeczne jak ekwici, urzędnicy, senatorowie karani byli pracą w kopalniach, niższa kasta obywateli karą śmierci, a dla niewolników przewidziano ukrzyżowanie. Ustawa ta obowiązywała nawet w późnym okresie justyniańskim uzupełniana przez kolejne rodzaje wykroczeń m.in. dodano ściganie fałszowania nazwisk, tytułów, rang, urzędów. Fałszerstwo musiało być powzięte z umyślnym zamiarem, a jego ściganie przedawniało się dopiero po 20 latach.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rekonstrukcja wyglądu rzymskiej twierdzy w El-Lajjun (Jordania), która powstała po stłumieniu żydowskiego powstania Bar Kochby w 135 roku n.e.
Obóz zajmował obszar około 12 akrów; mur obronny miał 2,5 metra grubości. Twierdza posiadała 20 wież o połowicznie okrągłym kształcie i większe 4 narożne. W obozie stacjonował m.in. w IV wieku n.e. legion IV Martia.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fresk przedstawiający ulicznego sprzedawcę oferującego napitek. Obiekt znaleziono w Domu Dioskurów w Pompejach. Obecnie artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska mozaika ukazująca triumfującego woźnicę Polydusa na swoim rydwanie. Obiekt znaleziono w Trewirze (zachodnie Niemcy) i datowany jest na III wiek n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Piękna rzymska marmurowa podłoga wykonana metodą opus sectile. Obiekt zdobił pałac cesarski na Palatynie. Artefakt został odnaleziony w połowie XX wieku.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska mozaika ukazująca venatores – wojowników, którzy polowali na dzikie zwierzęta na arenie. Obiekt datowany na III-IV wiek n.e.; znaleziony w pozostałości pałacu cesarskiego w Gamzigradzie – kompleks Felix Romuliana – w okolicach Zaječaru, we wschodniej Serbii.
Jeden z venatores stoi, drugi klęczy za okrągłą tarczą, trzymając w ręku włócznię. Po prawej stronie tarczy widoczna jest łapa zwierzęcia (prawdopodobnie lwa).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Antyczna stela Seikilosa i najstarsza zachowana kompozycja muzyczna na świecie
Antyczna stela ufundowana przez Seikilosa, odkryta w Aydın, niedaleko Efezu, na zachodzie Turcji. Obiekt jest niezwykle wyjątkowym znaleziskiem, gdyż posiada najstarszą kompozycję muzyczną na świecie. Artefakt datowany jest między II p.n.e. a II wiekiem n.e.
Tekst utworu wraz z melodią został wyryty w kamieniu w grece.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/