@371t3

Noszę w plecaku bo mam zamiar przeczytać w pracy, ale o nim zapominam albo mam coś innego do roboty i jeszcze go nie przeczytałem:D

Poczytalem, calkiem sensownie napisane.

Dzisiaj odebrałem, chyba przeczytam

@razALgul Garwoliński Zieleniak:

https://youtu.be/AVcDfvAydTI

Jeśli dobrze pamiętam to prezes zarządu zagrał tu menela.

Pochodzę z jednej z kropek i potwierdzam użycie. Może kiedyś była jakaś sieć co się tak nazywała? Może lokalni sprzedawcy tak nazwali swój przybytek i tak się utarło?

Prawda u mnie sie tez zieleniak mowilo, nawet mialem pod blokiem

@wielkaberta jak pisałem na początku, inspiruję się programem Co Państwo na to? w Radiu357 - i z racji tego, że sam tam nagminnie widziałem źle zadane pytania, to chciałem samodzielnie się spróbować - i w sumie niewielka niespodzianka, idealne konstruowanie pytań do dyskusji, ale z wariantami Tak/Nie nie jest proste Z Każde z nich po wymyśleniu zostaje na trochę czasu "w poczekalni", żebym mógł je później ponownie przemyśleć i ewentualnie skorygować, co się często dzieje. Zasadniczo mam z tyłu głowy zawsze myśl, że nigdy nie uda mi się zadać idealnego pytania i że dla mnie najbardziej wartościowe będzie, jak temat będzie pobudzał do (kulturalnej) dyskusji, dlatego też nie chcę wchodzić w najbardziej oczywiste nawalanki typu aborcja czy eutanazja.

W przypadku pytania o leki i suplementy chciałem uniknąć pytania o ogół społeczeństwa, bo to raczej jest coś, z czym trudno dyskutować - mamy twarde dane mówiące o tym, że część społeczeństwa nadużywa leków, a zwłaszcza suplementów, więc trudno z tym dyskutować. Ciekawszym wydawało mi się pytanie o Wasze osobiste odczucia w tej sprawie. Jak najbardziej więc pytanie nie było idealne, ale swój cel spełniło.

Z kolei o SCT to muszę przyznać, że im dłużej patrzyłem się na to finalnie zadane przeze mnie pytanie, tym bardziej byłem z niego niezadowolony i tu pełna zgoda

Dziękuję pięknie za komentarz i za słowa solidnej krytyki! Na to liczę!

@wielkaberta pod wpisem o sct wywiązała się ciekawa dyskusja, więc moim zdaniem spoko. Ciężko by było zrobić sprawiedliwie ankietę w tak skomplikowanej sprawie.

W poznańskim temperówka!? Oszczytko!

@razALgul ostrógarka

kto jeszcze mieszka na granicy stref i jak sie okazuje korzysta zamiennie ze strugaczki i temperówki ? :)

@razALgul faktycznie, słyszałem coś takiego pod Tarnowem.

@bojowonastawionaowca Zasadniczo myślę, że żyjemy w najlepszych czasach, w tym jeśli chodzi o kulturę. Co nie oznacza, że niepozbawionych wyzwań.

To że jest jej bardzo dużo, nawet w porównaniu do tego co mieliśmy 10-20 lat temu, jest, moim zdaniem, wypadkową tego, że jest to w pewnym sensie łatwy biznes (bardzo łatwa ekspozycja na światowy rynek, emocje w sztuce łatwo jest "inżynierować").

Ponadto, jeśli chcesz dobrze coś sprzedać, musisz trafić do jak najszerszej masy ludzi. To prowadzi do tworzenia masy niskiej jakości treści, grających na prostych, czasami prymitywnych emocjach i motyw. Dodajmy do tego wszechobecny marketing (bo inwestycja musi się zwrócić) i można żyć w przekonaniu, że kultura "zeszła na psy". Ale takie argumenty zawsze można budować i zawsze gdzieś były obecne w debacie. Chyba Platon (piszę na żywca z serca, bez researchu) powiedział, że zapisanie scenariusza sztuki i potem uczenie się jej i odgrywanie na scenie zabiło sztukę. Można powiedzieć, że maszyna Gutenberga odebrała duszę książkom, bo są drukowane itd. itp.

Kolejna sprawa to traktowanie, z punktu widzenia finansów publicznych i polityki, kultury bardziej jako przymusowego kosztu niż immanentnego obszaru zarządzania państwem i pieniędzmi publicznymi. Tutaj odnoszę się jedynie do naszego kraju. Można odnaleźć w sieci wypowiedź Zbigniewa Preisnera nagraną przy okazji ostatniego konkursu Chopinowskiego. Oczywiście są priorytety i przy obecnej sytuacji geopolitycznej, nie będzie to sprawa największej wagi, ale moją tezą jest w tym miejscu, że brakuje nam świadomości w wagę wspierania artystów zawodowych i "ambitnych" projektów nienastawionych na czysty zysk operacyjny przez państwo.

Z kolejnej strony zauważ, że tworzenie nigdy nie było tak proste. Posiadanie i obsługa komputera, a nawet smartfona to wszystko czego dziś potrzeba, by tworzyć prawdziwe arcydzieła. Przykładowo wydanie własnej książki w formie e-booka i self-publishingu, to coś o czym "w dawnych, dobrych czasach dla kultury" można było tylko pomarzyć. Dzisiaj praktycznie każdy kto ma chęć, czas i energię jest w stanie być artystą for fun po pracy.

Największym problemem moim zdaniem jest to, że niestety bez wysiłku dzisiaj człowiek ma małe szanse na zetknięcie się z "lepszą" kulturą, czy szerzej sztuką w ogóle. Internet, telewizja, radio, kino - to wszystko są praktycznie same prywatne biznesy, a te promować będą utwory z pierwszego akapitu. Dodajmy do tego masę algorytmów podpowiadających co się danemu użytkownikowi spodoba, niekoniecznie go jakoś rozwinie, czy wywoła dysonans/dyskomfort skłaniający do refleksji.

Tak więc, moim zdaniem problemem nie jest to, że dużo dobrej kultury nie powstaje, tylko, że jej nie widać, a jej szukanie wymaga aktywnego wysiłku.

Dziś jesteśmy też jako społeczeństwo strasznie przebodźcowani, bez czasu na refleksje nad własnym życiem, a co dopiero historią o życiu na ekranie/książce - ale to już inny temat

@bojowonastawionaowca oczywiście, że nie. Żyjemy w najlepszych możliwych czasach jeżeli chodzi o boom kreatywności. Tutoriale do... wszystkiego są - cóż - wszędzie. Każdy może zacząć zabawę grafiką, nauczyć się malować itd. To że pomiędzy perłami trafić można na więcej slopów niż kiedyś nie ma specjalnie tu nic do rzeczy.

@bojowonastawionaowca

KLASYCZNY BŁĄZ PRZEŻYWALNOŚCI!

AI nie ma nic do rzeczy, to tylko skalowalność się zmieniła.

Jest masa gówna teraz, było masa gówna wtedy.

Grubasy w cylindrach od ZAWSZE minmaxowały kulturę, tak długo jak ludzie WYDAJĄ pieniądze, a potem się nagle renesans rodzi, bo już było nie do zaakceptowania.

• W latach 80/90tych wychodziło masę chłamu na VHS. Do dzisiaj są grupy na YT zajmujące się oglądaniem tych paszkwili.

• W grach wideo masz ogromną ilość beznadziejnych na konsolę NES/Famicom. AVGN zrobił trend frustrowania się nad złymi tytułami. A już nie wspomnijmy jak ten chłam zrobił kryzys w grach wideo w 1983.

• Nie wiem jak w 60/70, ale pojęcie exploitation movies to standard, to nie było kreatywne tylko żerowanie.

• Ludzie chodzili na pornole do KINA!

• Telewizja to było GÓWNO, naszpikowane reklamami, że trzeba było regulacje FCC robić.

• Animacja telewizyjna w latach 80-tych sięgnęła dna. Doprowadziło, że animacje były promocją franszyz figurek na sprzedaż. Studio Filmation przeciągał na maxa cięcią budżetowe w takim He-Man, że samo studio HB by łapało się za głowę.

• Animacja w kinach to też słabo ze sprawą ery "xerox" w Disney, gdy zacięli robić cięcią budżetowe. Ale też Don Bluth stworzył magnum opus jak Secret of Nimh (Dzielna Pani Brisby).

• Słynny Willy E. Coyote i Struś Pędziwiatr to miał być jednorazowy diss na Tom & Jerry, ale ludzie polubili animacje.

O świecie książek się nie wypowiem.

@cebulaZrosolu mało ci jeden medal?

https://www.pulawy.eu/pl/o-pulawach/zasluzeni-dla-miasta-pulawy

Przecież to była kulturalną stolicą Polski podczas zaborów. Nie ma darmo to zdjęcie umieściłeś

Chyba byłam, bo kojarzę to że zdjęcia. Nawet czytałam o tym, ale nie pamiętam czy to biblioteka była czy cuś innego. A tutaj taka bajeczna wieża ciśnień, ale nie jestem pewna czy to z Puław.

Znane

A na Śląsku dość podobnie, ciaplyta

Co wy tam ćpata?

Typowa onomatoPeja ;⁠)

Nie lubię. Rozumiem czemu ktoś tego używa, ale to nie moja bajka.

@CzosnkowySmok Ha tfu na osoby używające "ha tfu"!