@WatluszPierwszy w sumie to mam identyczne doświadczenia. I końcówka też jest podobna, większość u mnie już nie pije.

NICZEGO NIE ŻAŁUJE xDD

@WatluszPierwszy też mi się tak wydawało, w końcu kto nie jest mistrzem parkietu gdy się najebie, kto nie jest nieśmiertelny gdy jest na⁎⁎⁎⁎ny itp.

Ale jednak ja nigdy nie byłem bardziej pewny siebie niż jak nie pije. Może to jest związane z poukładaniem sobie w głowie? Może że zdrowszym trybem życia? Nie wiem

No bo jednak tam gdzie naprawdę jest Ci potrzebna pewność siebie pijany być nie możesz. Nie pójdziesz na jakiś egzamin pod wpływem, nie dasz wywiadu w TV pod wpływem, nie pójdziesz na rozmowę kwalifikacyjną pod wpływem itp.

Picie po prostu upośledza, zamiast dawać realną pewność siebie

Czyli pewnie alkohol ucinał ci szerokość obrazu sytuacji, a ty nie zauważając żadnych zagrożeń stawałeś się pewny siebie i wykorzystałeś to ;)

@WatluszPierwszy ja bym powiedział, ze u mnie jest zupełnie odwrotnie, tzn sporo w tym prawdy, ze po alko łatwiej się zagaduje, ale u mnie było to tylko w celach rozrywkowych, taka dusza towarzystwa. Obecnie 2 lata bez alko i dopiero teraz widzę, jaką zbudowało mi to pewność siebie w takich... "Powaznych" rzeczach. Nie boje się myśleć o wielkich planach i co najważniejsze w mig idzie ich realizacja, a nie odkladanie wszystkiego na później, czekając na dobry moment. Bez alko mam też dużo większą motywację i systematyczność w treningach sportowch, co tez z pewnością przeklada się posrednio na pewność siebie. Natomiast tęsknię za czymś innym, za kacem. Nie takim kacem mordercą, ale kacem, gdzie kończyło się imprezę u kogoś, wstawało rano, otwieralo piwo i spokojnie można było pogadac, pośmiać się, czas płyną wolno. Albo rano w niedziele brało się znajomego i szło na spacer w poszukiwaniu otwartego sklepu po browary. Lubiłem trasie chwile przymusowego wyciszenia;)

,,Klej społeczny"

Myślisz, że Twoje życie potoczyłoby się inaczej bez niego? A może szybciej byś zaczął brać leki na depresję, może najpierw doraźnie byś zaczął łykać benzodiazepiny, które ,,otworzyły" by Cię lepiej niż alkohol?

Rozumiem ten wpis jako takie sentymentalne spojrzenie na życie, ale jeżeli miałeś naprawdę poważny problem z alko, to nie trać czujności, bo takie ,,romantyzowanie" to prosta droga do nawrotu.

@WatluszPierwszy Jest taka, rzecz. Piwo smakuje lepiej te alkoholowe. Fakt. Obecne browary bezalko są rewelacyjne, ale z porównaniem do z alko mimo wszystko to nie do końca to. A jako że smak piwa bardzo lubię to nie jestem abstynentem. Lubię się napić różnych piw rzemieślniczych. Chociaż sylwka też spędziłem bezalkoholowo.

Nigdy nie miałem jakiegoś większego efektu po alko, oprócz tego śmiesznego szumienia. Nie znam uczucia supermena, otwarcia się na ludzi, zagadywania z powodu alko. Zawsze mnie zastanawiało na kogo to tak działa. Ciekawe czy to jakaś kwestia genetyczna? Czy mój introwertyk jest silniejszy niż alkohol?

@WatluszPierwszy ja miałem podobną historię z piciem. Ale już dawno się nie wstawiłem. Ostatni raz to na integracji w robocie kilka lat temu i to też nie jakoś bardzo.

Ale co chcę powiedzieć, to że nie do końca rozumiem abstynencję. Tzn. wiem co to i szanuję ludzkie wybory, ale nie widzę powodu by się w 100% odcinać. Ja sobie lubię wypić jednego czy dwa browarki rocznie gdzies na mieście, lampkę wina z żoną wieczorem, szklankę whisky z teściem w jego urodziny, albo sporadycznie drinka wieczorem - dla smaku. Ale na imprezach nie piję, łeb mam na tyle mocny, że wszystko co powyższe nawet nie wywołuje u mnie odczuwalnego działania, co najwyzej odpręża wieczorem.

No i teraz pytanie, czy jestem pijący, czy niepijący?

ehh

skąd ja to znam

wyobraźcie sobie, że ta introwertyczna i mrukliwa rzaba była kiedyś duszą towarzystwa

a wystarczyło ją podlać olkoholem

@WatluszPierwszy ja odstawiłem alkohol prawie całkiem nieco ponad pół roku temu. Od tamtej pory wypiłem łącznie może z 6 drinków, w tym jednego w sylwestra. I doszło do etapu, że wylałem połowę, bo mój organizm dosłownie odrzucał alkohol. To co jeszcze jakiś czas temu bardzo mi smakowało, nagle smakować przestało i zdałem sobie sprawę, że kompletnie mi tego nie potrzeba do życia. Ale nie zamierzam być 100% abstynentem i pewnie raz na jakiś czas wypiję sobie piwo czy słabego drinka dla towarzystwa. Poza tym - lepiej się żyje bez bycia najebusem, kac morderca już nie istnieje.

@WatluszPierwszy Alkohol jest karcynogenem typu 1 - w tej samej grupie co azbest, metale ciężkie, promieniowanie radioaktywne itp. - uszkadza DNA, powodując mutacje. Niczego z tej grupy nie zażyłbyś z własnej woli, a alkohol bez problemu.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Grupa_1_karcynogen%C3%B3w_wg_IARC

@WatluszPierwszy Ponad 6 lat bez alko here. Rozmawialiśmy wczoraj z Nietrzymryjskim o tym, jak fajnie nam się udaje świętować Sylwestra ze znajomymi na trzeźwo, bo większość po prostu tego alko nie potrzebuje, żeby miło spędzić czas wspólnie. Rano pełna kulturka, wszyscy wstają bez trudności, nieco zmęczeni tylko późnym siedzeniem. Zero burd, zero przypałów.
Dla kontrastu, byliśmy ostatnio u nowych znajomych na imprezie, i jako jedyni trzeźwi obserwowaliśmy zmianę sytuacji z godziny na godzinę. Ludzie, z którymi przyjemnie się gadało, po dwóch godzinach byli już nieznośni. A my byliśmy w szoku, bo tak odzwyczailiśmy się od pijącego towarzystwa.

Po czteropaku jestem dusza towarzystwa, bez czteropaka jestem wulkanem energii dla siebie.

@WatluszPierwszy Myślę że dużo nie tracisz. Ja też zrobiłem sobie cały zeszły rok bez alko i jakiegoś braku nie czułem. A zimne piwko to można bezalkoholowe wypić i też jest gitara.

Sylwester też bez alkoholu w tym roku, pierwszy od dawna, ale tu akurat miałem problemy żołądkowe, więc trudno oceniać.

Ja mam mocno mieszane uczucia, bo też nie pije od kilku miesięcy, ale wśród znajomych jestem w tym jedyny i nie dość że obchodzę się smakiem, co jeszcze nie jest takie złe, to jeszcze muszę odpierać namowy I tłumaczyć się czemu nie pije i czy aby nie jestem chory albo pie⁎⁎⁎⁎⁎iety. Gdyby nie jakiś wewnętrzny przymus to zamknalbym sie w domu z kotami i wie wychodził wcale, bo wyjścia "na piwo" tracą sens, a jakieś bardziej zakrapiane imprezy to już w ogóle.

Pewność siebie jako odwaga - przychodzi z praktyką. I da sie bez alkoholowego katalizatora. Prawdziwa pewność siebie to bycie blisko ze swoimi emocjami, potrzebami, wartościami i nie ma tak dużo wspólnego z potocznym krzywym rozumieniem tego pojęcia. Ma się wtedy ugruntowanie w sobie nawet jak sie ma trudniejszy czas.

Piję może raz na kwartał 2-3 piwa/drinki. Najgorsze jest wnikanie innych ludzi dlaczego się nie pije, jest to na tyle męczące że odpuściłem wyjścia z niektórymi grupami osób. Chciałbym aby w społeczeństwo wszedł nawyk że nachalne namawianie i dopytywanie o powody nie picia jest po prostu nieeleganckie.

@WatluszPierwszy ciekawa refleksja. Czyli w zasadzie gdybys alkohol odrzucil juz na poczatku, bo przeciez to zlo albo gdyby byl nielegalny to teraz bylbys rasowym piwniczakiem. Podziękuj Panu Arabowi co wymyslil al-kohol

Z alkoholem mam dokładnie tak jak ty, lub na przykład z papierosami - fajnie było wyjść w pracy i pogadać sam na sam z innym palaczem można było zacieśnić więzi czy ostudzić nerwy na papierosku

https://youtu.be/aOwmt39L2IQ?si=vP_P57zgV9qTKjL9

Tutaj ładnie to wyjaśnili, na Kurzgezagt. Oczywiście pokazują wszystkie negatywy, ale jednak alkohol pełni funkcję socjalną od wieków. Jedyny plus chyba jaki możesz wyliczyć, to zacieśnianie więzi Sam lubię sobie czasem wypić w gronie rodziny czy przyjaciół. Jakkolwiek przesada jest zła, i słabo wspominam studenckie popijawy do upadłego, tak jednak coś w tym jest xD

@WatluszPierwszy Jest tak, bo w alkoholu znalazłeś sobie rozwiązanie tych problemów z otwartością. To nie jest dobra droga, bo człowiek nie uczy się normalnych zachowań, nie poszerza strefy komfortu w kontaktach międzyludzkich, zwyczajnie tego nie trenuje. Rozwiązaniem jest alko i często przez to te relacje również opierają się na alkoholu. Okazuje się, że "dziwnie" się rozmawia z kumplami od picia, jak się zostanie sam na sam i nie ma sławnego piwka. Nagle robi się niekomfortowo.

Choć oczywiście mam dokładnie takie same przeżycia. Również wszystkich ludzi poza szkołą i studiami, poznawałem po alkoholu, głównie dlatego, że sporo i często go kiedyś piłem.

Niemniej podobnie jak @cebulaZrosolu To bez alkoholu jestem pewniejszy siebie, mimo wszystko łatwiej nawiązuję relacje. Są one też sensowniejsze, bo wiele osób z którymi zawierałem znajomości pod wpływem - nie byli warci poświęcania na nich czasu. Obecnie mogę to normalnie zauważyć.

Zatem ogólnie tak jest, głównie przez sam fakt "kultury picia", bo pije się wszędzie, zwłaszcza w młodszych latach. Pije się na każdych okazjach w których można tych ludzi poznawać, to nie dziwne, że się to ze sobą łączy. Niemniej zdecydowanie więcej razy zrobiłem z siebie kompletnego idiotę pod wpływem, niż odwrotnie. A nigdy wcześniej nie byłem tak "rozchwytywany" przez płeć piękną, ani nie poznałem tylu fajnych ludzi co bez picia. I to w miejscach, gdzie się pije. Na ostatnim weselu bawiłem się chyba pierwszy raz dobrze, a i pierwszy raz bez alkoholu. Widocznie dla panien również było to zauważalne, bo ja sobie tańcowałem ze wszystkimi, podczas gdy reszta robiła za nawalonych pajaców. Co jest oczywiście zabawne, ale do pewnego stopnia, z czasem irytuje i przeszkadza. Każdy kij ma dwa końce, ale alko to jest tylko takie proste rozwiązanie. Z dzisiejszej perspektywy zamieniłbym każdą jedną pijaną imprezę na trzeźwą, choć jeszcze kilka lat temu powiedziałbym dokładnie odwrotnie xd

@WatluszPierwszy Też mało piję, lub nawet wcale. W tym roku na urodzinach mojej mamy był szampan bezalkoholowy, smakował tak samo jak alkoholowy. W związku z tym na Sylwestra już wznieśliśmy toast nealko.

Jest coraz więcej kraftowych piw bezalkoholowych, niektóre są bardzo udane (Miłosław) i ciągle pojawiają się nowe. Moi koledzy też odstawili alkohol. Wygląda na to, że trzeźwość staje się modna.

Czy ja wiem. Ja nie myślę o alko jako coś co muszę. Czasami to nawet po prostu mi się nie chce a czasami jestem samochodem. Ot jest okazja to pije ale nie lubię się też źle czuć więc pije nie dużo raczej ograniczam się o 0,25 wypite to sobie może już daruj. Lubię też smak piwka choć postanowiłem że bardziej może poszukam zerówek. Nawet niektóre mi posmakowaly.

w ogóle w naszym społeczeństwie po⁎⁎⁎⁎ne jest to ze piwo po pracy to coś normalnego a zaproponuj komuś luźną dyszkę tempem 6:00 to cię wyśmieją albo powiedzą żeś po⁎⁎⁎⁎ny ... dlatego łatwiej nawiązać relację przy alkoholu

@WatluszPierwszy Ja tesknie za stanem rozluźnienia. Ciągle jestem spięty, ciągle się martwię pracą, przyszłością, kredytem itd itp. Wieczorami 1000 myśli na sekunde mi wierci czerep. Jak tylko coś mnie przebudzi w nocy to od nowa CPU na 120%. Jak tylko się obudzę, siadam do pracy i mózg na wiecznym cugu aż do uśnięcia.
Jedyny moment gdzie 'nie myślę' to jak biegam/pływam - no ale nie jestem forest gump, nie mogę biec przez całe stany.

Piwko jedno lub dwa pozwalało mi się wyczillować, na chwile rozluźnić i spowolnić umysł