Tl;Dr : można uzależnić psa od rzucania piłki/szarpaka/etc.
Dosyć często spotykane np u borderów czy JRT. Z moim owczarkiem latami pracowaliśmy nad tego typu zaburzeniami wynikającymi z zaniedbań w poprzednim domu. Thorin w wieku 5 lat miał już starte zęby od kamieni, a zegarka w domu nie mogę nosić do dzisiaj, bo na widok odblasku na ścianie pies dostaje kociokwiku.
Na zdjęciu "running ball" czyli piłka, której pies nie może złapać, zabawa nią może prowadzić do zaburzeń kompulsywnych niewiele rzadziej, niż zabawa laserem.
Cały tekst:
UZALEŻNIENIE: "uleczalna, przewlekła choroba medyczna obejmująca złożone interakcje między obwodami mózgowymi, genetyką, środowiskiem i indywidualnymi doświadczeniami życiowymi. Osoby uzależnione używają substancji lub angażują się w zachowania, które stają się kompulsywne i często trwają pomimo szkodliwych konsekwencji”.
Osoba uzależniona od substancji lub zachowania nie będzie w stanie przestać używać narkotyków lub alkoholu ani zaprzestać angażowania się w zachowanie, nawet jeśli może to wyrządzić mu krzywdę psychiczną i fizyczną.
PRZYMUS: odgrywająca rolę w procesie uzależnienia, kompulsja opisuje intensywną potrzebę zrobienia czegoś, co może prowadzić do określonego zachowania. W miarę rozwoju uzależnienia u danej osoby rozwinie się poczucie przymusu zażycia substancji uzależniającej lub zachowania uzależniającego. Przymus jest jednym z głównych objawów OCD. Kiedy ktoś ma OCD, może mieć przymus angażowania się w określone zachowanie. Ten przymus jest związany z obsesją, powtarzającą się myślą, która powoduje u nich NIEPOKÓJ. Osoba z OCD może mieć przymus mycia rąk lub ciągłego sprawdzania zamków w drzwiach, aby złagodzić swój NIEPOKÓJ.
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne lub obsesyjno-kompulsywne wiąże się z LĘKIEM, który wywołuje niepożądane, natrętne myśli i niepokojące wyobrażenia. Towarzyszą temu zachowania, które mają charakter przymusu. Celem tych zachowań jest neutralizacja obsesyjnych myśli.
Najbardziej znanym przykładem zwierzęcia z OCD był niedźwiedź polarny Gus z nowojorskiego Zoo. Gus pływał ósemkami przez 80% czasu, nie miał czasu na jedzenie, picie, ani robienie niczego innego, na przykład na odpoczywanie. Sytuacja poprawiła się gdy do basenu wrzucono beczki, którymi mógł się „bawić”(Grandin, Johnson 2010).
Kiedy patrzymy na psy w schronisku, w kojcach, goniące swój ogon, kopiące w misce wody, chodzące w kółko itp. Nie mamy wątpliwości, że są to psy nieszczęśliwe.
Kiedy widzimy psa, który kompulsywnie wylizuje swoje łapy, prącie, czy wygryza ogon, wiemy, że coś jest nie tak.
Sytuacja czasami zmienia się kiedy widzimy psa, który goni za piłeczką czterdziestą minutę, który szturcha opiekuna szarpakiem od pół godziny, który gryzie zabawki tak często, że ma starte do połowy zęby (w wieku 24 miesięcy), który wykopuje coś na spacerze od kilkudziesięciu minut, nosi kamienie itp.
Poznałam kiedyś psa, który rozwalał meble, by dostać się do schowanej tam piłki tenisowej.
Zwierzęta przychodzą na świat z podatnością do natychmiastowych reakcji na bodźce, które kojarzą im się zagrożeniem/niebezpieczeństwem, są nimi między innymi: ból, gwałtowne ruchy, różne dźwięki i zapachy, nowości, a także BRAK MOŻLIWOŚCI DOKONYWANIA WYBORÓW, czyli kontrolowania sytuacji.
MOŻLIWOŚĆ DOKONYWANIA WYBORÓW W ŻYCIU CODZIENNYM (BYCIE ROZUMIANYM I WYSŁUCHANYM) MA OGROMNE ZNACZENIE DLA POCZUCIA BEZPIECZEŃSTWA I OBNIŻENIA POZIOMU STRESU.
Źródło: Mam W Nosie (Krakowska beha)
#psy #zwierzaczki #nauka #ciekawostki
