Ehh Grube Ryby wymieraja na hejto, apeluje o program ochrony tego wspanialego i unikatowego gatunku.

donGURALesko - Ostatnia Ryba (prod. Magiera)

Ostatnia latająca ryba jeszcze leci

Patrzą za nią baby ze wsi biegną za nią małe dzieci

Tym szybciej się spali im jaśniej zaświeci

Zostawi świat za sobą na tysiąclecie zamieci

Po niej tylko mrok smok i sowieci

Świtało to szamanom przeczuwali to poeci

O tym liść im zaszeleścił czy Lucyfer ich oświecił

Został kłębek opowieści. Bogowie stali naprzeciw

Milcząc. Bo i o czym było gadać

Po tej ciszy uroczystej błysło i zaczęło padać

I wiatr zaczął opowiadać starą baśń

Że wyszło światło z ciemności i powstała jaźń

Jakaś. Taka. Niby szyta na miarę

Trudno powiedzieć trzeba wziąć to na wiarę

Piekło rajem jest niekiedy. Idylla bywa koszmarem

Pierzchają myśli płochliwe jak stada saren

Ostatnia ryba znika już za zboczem wzgórza

Lubiłem patrzeć kiedy z wody się wynurzasz

Lazurowej w południe wieczorem granatowej

Tłusto opalizującej w ciszy w wichrze matowej

Gładkiej jak lustro dla chmur wieczorami

Gdy płynęliśmy z wpadniętymi w niebo oczami

Z pluskiem muskaliśmy łuskę płetwami

Świat nie przypuszczał nawet co się dzieje między nami

Śnienie w dzień spanie swobodne opadanie

Strun drganie. Mimo łkanie mimo zdań łganie

Taniec. Mimo tułanie. Mimo w tłumie wołanie

Mimo wiatr zamieć. Lot w tumanie

Śnienie w dzień spanie swobodne opadanie

Strun drganie. Mimo łkanie mimo zdań łganie

Taniec. Mimo tułanie. Mimo w tłumie wołanie

Mimo wiatr zamieć. Lot w tumanie

Śnienie w dzień spanie swobodne opadanie

Strun drganie. Mimo łkanie mimo zdań łganie

Taniec. Mimo tułanie. Mimo w tłumie wołanie

Mimo wiatr zamieć. Lot w tumanie

Ostatnia przeleciała. Więcej już nie będzie

Lepiej mieć to na względzie. Kłapie turoń na kolędzie

Kłap kłap turoniu. To nie ludzie nie zwierzęta

Ni diabły ni kamienie więcej nic już nie pamiętam

Zanim zaczął łączyć i dzielić Alchemik

Humus co nas żywił wysączał się z piersi Ziemi

Zanim oddech podgrzał tą retortę

Byłem larwą polimorfem obtoczonym torfem

Królem Jeżem. Zmówże za mnie pacierze

Wiesz że zburzę tą wieże będę burzy żołnierzem

Zostaną tylko żaby nad stawem w zazen

Na pajęczynie rosą śni się nocy letniej sen

https://m.youtube.com/watch?v=tJU8vtQ6jjI

#muzyka #poezja #rap #zagrozonegatunki

1. Koty

Według edycji z końca ubiegłego wieku najrzadszym przedstawicielem dzikich kotowatych był w owym czasie kotek wyspowy nazywany również kotem z Iriomote. Ten wyjątkowo rzadki koteł został odkryty wyłącznie na japońskiej wyspie Iriomote zlokalizowanej w archipelagu Kiusiu. Ostatnia znana liczba żywych osobników zamknęła się w granicach 100 sztuk, dane te pochodzą z roku 2007. Obecnie wciąż trwają starania, by zachować populację kotków wyspowych przy życiu.

2. Skorki

Przykład najrzadszego insekta na świecie z tej samej edycji co wyżej. No i przykład ten jest już nieaktualny, bowiem insekt, o którym za chwilę napiszę, został uznany za wymarły w roku 2014. Labidura herculeana to gatunek skorka, który można było podziwiać wyłącznie na wyspie Świętej Heleny. Wymiarowo był on największym gatunkiem ze wszystkich znanych badaczom skorków osiągającym nawet 84 mm długości. Do jego wymarcia przyczyniły się prawdopodobnie nowe rodzaje drapieżników, które przybyły na wyspę wraz z człowiekiem.

Ryby

Jeśli chodzi o najrzadszą rybę, za taką uznano karpieńca diablego, gatunek, który żyje wyłącznie w Devil's Hole, zbiorniku wodnym o wymiarach 5,5x1,8 metra oraz głębokości przekraczającej 150 metrów. Ostatnie znane dane informowały o liczebności karpieńca na poziomie maksymalnie 500 sztuk. 

#necrobook #rekordyguinnessa #zagrozonegatunki #wymarlegatunki

Żuraw, który pokochał człowieka, czyli historia miłosna, z wymierającym gatunkiem ptaków w tle. Gotowi na 50 twarzy żurawia białoszyjego? Dobre, ale ostrzegałem.

Walnut (orzech włoski) to samica żurawia białoszyjego, jej opiekunem i partnerem stał się Chris Crowe. To [S:] moje komentarze. 

Pewnego dnia, po kilku pieszczotach, Walnut odwróciła się od Crowe'a, rozłożyła skrzydła i uniosła ogon - to było zaproszenie do kopulacji. Walnut prosiła Crowe'a, by ten zbliżył się do jej pleców i wykonał coś, co poetycko nazywa się "pocałunkiem kloacznym". Crowe wspomina, że był zarówno zaskoczony, jak i rozbawiony. "To było to, nad czym pracowałem i na co miałem nadzieję, ale to wciąż było zaskakujące, kiedy do tego doszło" - mówi. Uspokajając się, Crowe położył rękę na plecach Walnut, a następnie potarł jej uda, wykonując ruchy sztucznego zapłodnienia. Miało to przygotować ich oboje do prawdziwego zapłodnienia, które miało nastąpić w marcu.

Niestety, Walnut uznała Crowe'a za rozczarowującego kochanka, przynajmniej na początku. "Zacząłem masować jej plecy, gdzie samiec żurawia siedzi podczas kopulacji, ale potem musiałem na chwilę przestać, aby zacząć masować inne obszary, a ona przestawała zabiegać i odchodziła" - mówi. "Zajęło mi trochę czasu, aby wymyślić, jak trzymać jedną rękę w jednym miejscu, a drugą w innym miejscu, i żeby pozostała przy tym, jeśli tymczasowo zdejmę z niej ręce".

[S:] ... Zanim przejdziemy do mięsa, warto zarysować historię. Żurawie białoszyje są bliskie wyginięcia. W jakieś 10 lat, ich populacja skurczyła się z okolic 6200 osobników do liczby między 4900, a 5400. Tendencja jest jasna, dlatego tak ważna była i jest praca Chrisa. Walnut nie jest zwyczajną samicą tego gatunku. Poniekąd nie widzi w sobie żurawia, co prowadziło do dość tragicznych w skutkach sytuacji. Jakich? 

Kiedy Walnut przybyła do Front Royal, ośrodka hodowli zagrożonych gatunków, w 2004 roku, była najbardziej wartościowym genetycznie żurawiem w niewoli. W wieku 23 lat nie urodziła jeszcze ani jednego pisklęcia i miała reputację morderczyni swoich partnerów. Dwa samce żurawi, które podrywały Walnut, zostały znalezione martwe, z brzuchami rozciętymi przez jej ostre pazury. Tak przynajmniej głosiła plotka, mówi Warren Lynch, współpracownik Crowe'a.

[S:] No dobra, ale czemu one w ogóle są zagrożone? Cieszę się, że pytasz, otóż:

Liczebność tych żurawi szybko spada z powodu bardziej nieustępliwego wroga: rosnącej liczby ludzi, którzy przejmują, zanieczyszczają lub osuszają tereny podmokłe, których ptaki potrzebują do przetrwania. Jedna para żurawi, aby się rozmnażać, zwykle wymaga ogromnych obszarów podmokłych. Może to być kilka akrów, może to być kilkaset akrów. 

Oprócz zapotrzebowania na rozległe obszary dzikiej przyrody, te trudne ptaki wydają się wręcz przyciągać do niewielkich miejsc. Na przykład jednym z najważniejszych zimowisk żurawi białoszyjich jest strefa zdemilitaryzowana o szerokości 4 kilometrów, która oddziela Koreę Północną od Południowej. Tam, w dziwnym, de facto rezerwacie przyrody, żurawie białoszyje i ich jeszcze bardziej zagrożeni kuzyni, żurawie mandżurskie, szukają bulw wśród min lądowych, dla których są zbyt lekkie, żeby dokonać detonacji. Jeśli jednak napięcie między Koreami osłabnie, żurawie znajdą się w tarapatach. Rolnicy już teraz domagają się dostępu do bogatej w składniki odżywcze ziemi, a deweloperzy planują budowę miasta i portu. 

[S:] Szczęście, w nieszczęściu, że na ocieplenie stosunków się nie zanosi. Odpowiedzmy sobie na kluczowe pytanie. Czemu Walnut nie widzi siebie, jako żurawia? 

Młode ptaki były wychowywane w małych stadach, pod opieką tak zwanych pisklich matek, które karmiły je, czyściły ich kojce i zabierały je na wybieg dla koni w celu codziennych ćwiczeń oraz do basenu dla niemowląt na lekcje pływania. Piskle matki były w większości wolontariuszkami, mówi Joan Fordham, była pracownica ICF. Pewnego lata 10-letnia córka Fordham była pisklą mamą i najwyraźniej nie przeszła długiego szkolenia. "Jeśli żurawie zaczęły walczyć, umiała je rozdzielić i to było prawie wszystko, co wiedziała" - wspomina Fordham.

Od tego czasu zmieniły się standardy hodowli żurawi. Obecnie ptakami opiekują się wysoko wykwalifikowani zookeeperzy, a pisklęta są albo pozostawiane z rodzicami, albo wychowywane przez żurawie zastępcze, jeśli to w ogóle możliwe. Dzieje się tak, ponieważ praca rodzica żurawia jest bardziej zniuansowana, niż my, ludzie, kiedyś zdawaliśmy sobie sprawę. 

Żurawie mają skomplikowany język ciała i wyrafinowane techniki polowania - umiejętności, których pisklęta uczą się, przynajmniej częściowo, obserwując swoich rodziców. Ponadto, jeśli pisklę urodzone w niewoli ma zostać wypuszczone na wolność, strach przed ludźmi ma kluczowe znaczenie dla jego przetrwania. 

Być może najważniejszym powodem, dla którego pisklęta żurawi nie powinny być hodowane "ręcznie", jest możliwość, że "wpatrzą" się w ludzi. Kiedy przychodzi czas na znalezienie odpowiedniego partnera, niektóre żurawie z ludzkim "wpatrzeniem" szukają partnera, który wygląda jak ich domniemany rodzic - człowiek, a nie inny ptak. Wygląda na to, że tak właśnie stało się w przypadku Walnut.

[S:] Musiałem szyć, bo nie mam zielonego pojęcia, jak przetłumaczyć ["imprint" on humans], żeby to miało sens w tym kontekście. Jak rozwinęła się historia Chrisa i Walnut? 

W marcu 2007 r. Crowe i Lynch schwytali Raya (inny żuraw) i pobrali nasienie, a następnie Crowe sam wstrzyknął je Walnut, przy jej chętnym udziale. W ten sposób Walnut i Crowe spłodzili pięć piskląt. 

Żurawie w niewoli mogą żyć ponad 60 lat, co oznacza, że związek Crowe'a z Walnut może teoretycznie trwać dziesięciolecia. "Jeśli nadal tu będzie, gdy będę uprawniony do przejścia na emeryturę, nie będę mógł odejść" - mówi. "Czułbym się jak palant". Inny opiekun płci męskiej - a Walnut wyraźnie woli mężczyzn od kobiet - mógłby być w stanie ją uwieść, gdyby Crowe zniknął, ale Chris widział co działo się w takiej sytuacji z innymi żurawiami. Utrata partnera jest traumatyczna. Owdowiałe żurawie przestają jeść i wypełniają powietrze żałobnymi nawoływaniami, czasami przez wiele tygodni.

Jest mało prawdopodobne, że Walnut zostanie użyta do "wyprodukowania" większej liczby piskląt, ale Crowe nadal z nią tańczy, a nawet "kopuluje", gdy ta o to poprosi. To dziwna praca, ale Chris mówi, że w tym momencie przyzwyczaił się do dokuczania i żartów. "Słyszałem każdy dowcip", mówi, a następnie dzieli się swoim ulubionym: "Jaka jest różnica między erotyką a perwersją? W erotyce używa się piórka. W perwersji, używasz całego ptaka".

[S:] No. Pewnie wam się nie spodoba, ale ja lubię tę historię. Może dlatego, że Chris sporo poświęcił, kompletnie nie dbając o to, że może być wyśmiewany. Jeżeli już ją znaliście, to cóż. Czasem dobre historie warto przypomnieć.

Ciekawy artykuł w którym znajdziecie więcej informacji: https://www.washingtonpost.com/news/style/wp/2018/07/23/feature/the-crane-who-fell-in-love-with-a-human/

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

Pamiętaj, że tag do obserwowania to:

> #sowietetate <

Pozostałe:

#ciekawostki #natura #ptaki #zurawie #dziwnehistorie #historiemilosne #lovestory #zagrozonegatunki