Bardzo udana kompozycja. Metal, beton i niebo/natura. Super to wygląda
Zaloguj się aby komentować
Cytaty(nie)istniejące, tag do czarnolistowania: #cytatynieistniejace
Wszelkie pasożyty, dotądczas we Wszechświecie poznane,
Wedle wszelkich raportów, co już przebadane,
Rozmiarów znikomych wedle badań były,
Co wiadome też, swe istnienie kryły!
Jeden tylko rodzaj istot, choć obiecujący,
Inteligencji mówię: nie posiada! mimo iż fakt ten z pozoru jest mylący!
Spytam: któż inteligetny pod dach swój przyjmie zwierza,
co pazurem drapie, śpi i kły wyszczerza?
Towarzystwu mówię: ludzkość bez rozumu!
Obserwujmy, patrzmy, nie zdejmujmy kostiumu.
Senator Xylomen II Mlodszy, fragment przemówienia z dwunastej sesji Senatu Galaktycznego, rok 19261.
Przemówienie uznane zostało za kluczową przyczynę upadku wniosku o przyjęciu ludzkości do Wspólnoty Galaktycznej. Mimo kolonizacji Marsa przez Ziemian, po raz trzeci Senat Galaktyczny w głosowaniu (z wynikiem 7312 głosów na "NIE" i 6518 na "TAK") odmówił przyznania ludzkości statusu rasy inteligentnej i podtrzymał zakaz nawiązania z nią kontaktu.
Kwestia istot zwanych "kotami" nadal w społeczności galaktycznej budziła ogromne kontrowersje.
Źródło zdjęcia:
NASA's Webb Scratches Beyond Surface of Cat’s Paw for 3rd Anniversary
#tworczoscwlasna #sciencefiction #niewiemjaktotagowac
Zaloguj się aby komentować
Pierwsza poważna próba sfotografowania Słońca w Ha. Dokonana podczas naszego Zlotu w Sopotni Wielkiej
Quark usunięty z Scouta 60 mm DS i przeniesiony do Bressera 102xs + Apollo-M Mini
Stack 10% najlepszych klatek z 1500.
Zapraszamy na nasz serwer discord Astrofotografia Polska
Oczywiście samo zdjęcie nie udałoby się bez pomocy @TymczasowyNick66
#astronomia #astrofotografia #astrofoto #tworczoscwlasna #fotografia #kruzdcontent
@kruzd
A próbowałeś zrobić zdjęcie w nocy?
@cyberpunkowy_neuromantyk robiłem, nic nie widać
Zaloguj się aby komentować
Proponuję zabawę.
Tworzymy siebie w kreatorze SP
#glupiehejtozabawy #southpark #tworczoscwlasna #hejto
Ja nie muszę tworzyć, twórcy SP bardzo dobrze mnie sportretowali.
Niema muleta rasizm i dyskryminacja
Kropka w kropkę
Zaloguj się aby komentować
Mamy remis a skoro nikt inny się nie podął to zapodaję.
Temat: gry planszowe.
Rymy:
kosmita
pomyłka
banita
baryłka
Zasady mam nadzieję wszyscy znają a jak nie to można sprawdzić wcześniejsze wpisy.
#zafirewallem#naczteryrymy#poezja#tworczoscwlasna
Napalił się na inwazję kosmita
za późno dostrzegł, że to pomyłka
ucieka teraz wygnaniec, banita
ściga go Krążownik JP2 "Baryłka"
Podaję kwotę, wnet mówi: "tyś hultaj, kosmita!
Wiedeń z hotelem? Toć największa gry pomyłka!"
Z grymasem milion daje, pod nosem zrzędzi "banita!"
Udaję, nie słyszę, w myślach złota pełna baryłka
jeślibym otrzymał (w co wątpię) najw. piorunów, to proszę o wyręczenie, nie będzie mnie o 20.
Nie na temat
Czy to kosmita?
Nie! To pomyłka.
To nie banita,
A piwa baryłka.
Zaloguj się aby komentować
Cytaty (nie)poznanych ludzi
“Co stanowi dla mnie absolutnie niepojęty i niewyjaśnialny ewenement naszych czasów, naukowcy zgodnie uznają za pewnik, iż ludzkość zapewniła sobie praktycznie wieczne miejsce między gwiazdami, zaś jej definitywny koniec pozostaje niezwykle mało prawdopodobny, w szczególności przy obecnym stanie ludzkiego rozwoju technologicznego. Nie potrafię zaaprobować tego stwierdzenia. Otóż koniec ludzkości zbliża się niestrudzenie od setek lat, z każdą mijającą porą roku, choć mimo upływu czasu nadal jeszcze pozostaje bezkształtny: ciemny i niewykrywalny. Objawi się dnia tego, w którym spotkamy w Kosmosie prawdziwe Nieznane.”
F. Wachowits, Fear and future of the Unknown in the human psyche, “Martian Philosopher”, no. 1/2179 s. 161-187.
Zdjęcie: Fermi’s 12-year View of the Gamma-ray Sky
Image Credit: NASA/DOE/Fermi LAT Collaboration
#tworczoscwlasna #sciencefiction #niewiemjaktotagowac #kosmos
niewyjaśnialny ewenement naszych czasów, naukowcy zgodnie uznają za pewnik, iż ludzkość zapewniła sobie praktycznie wieczne miejsce między gwiazdami,
@Jakub_Hermann Tak szczerze - kto to uznaje za pewnik? Bo na 100% nie jest to powszechny consensus naukowców - jest całe mnóstwo ostrzegających przed Wielkim Filtrem artykułów (pierwszy z brzegu przykład poniżej).
Ja nawet nie jestem naukowcem, ale uważam, że Wielki Filtr jest przed nami, i skończymy dokładnie tak samo jak wszystkie inne cywilizacje we wszechświecie, których widzimy zero. To jest proste, estetyczne i logiczne rozwiązanie paradoksu Fermiego.
@LondoMollari Cytat jest z Martian Philosophera, styczniowe wydanie z roku 2179! Tam to uznają za pewnik! W tagach jest!
Tak sobie ot wymyśliłem, gdy mi się to zdjęcie pojawiło na ekranie.
Zaloguj się aby komentować
Brajan wpadł w niezłe kłopoty, gdy wybrał się na warszawską Pragę...
Zgadnijcie z jakiego komiksu jest druga postać.
#pockpocki #tworczoscwlasna
@Alembik z wybitnego dzieła na pewno
@Rudolf Tak, to bardzo fajny komiks narysowany przez faceta, który w dzieciństwie czuł się wyrzutkiem.
Bardzo polecam. O ile zgadniesz tytuł.
Komentarz usunięty przez moderatora
@onpanopticon Nope. Podpowiem, że komiks jest niemiecki.
@Rudolf @onpanopticon Macie. Serio, dobry komiks.
Komentarz usunięty przez moderatora
Zaloguj się aby komentować
Dobry wieczór Państwu,
w końcu udało mi się sprężyć i przelać na papier moje pomysły, zainspirowany świetnym pomysłem kolegi @George_Stark. Oto i mój fanfik - historia z innej perspektywy:
CZY WSZYSTKO BĘDZIE JUŻ OK?
W końcu nastała upragniona stabilizacja dla Corina Jasta. Po okresie wieloletniego bałaganu, chaosu i anarchii w jego świecie, kiedy to sam ledwo wiązał koniec z końcem, a momentami wręcz drżał o życie swoje i bliskich, pojawiła się szansa na lepsze jutro. Od przypadkowo spotkanego rekrutera dostał propozycję zatrudnienia w Firmie, którą z chęcią przyjął.
Firma stanowiła dobrą perspektywę. Ogromna, bogata i stateczna korporacja, z filiami wszędzie tam, gdzie tylko wzrok sięga, a czasem nawet dalej. Zarobki może nie kosmiczne, ale przyzwoite i w terminie. Do tego owocowe środy i karty Universport. No i te eleganckie stroje służbowe – niczym u Hugo Bossa. Stabilność była ważna szczególnie teraz – poznał uroczą dziewczynę i chciał z nią układać sobie dalsze życie.
Po długim i wymagającym szkoleniu na łącznościowca dostał pierwsze, próbne przydziały. Najpierw stacjonarna centrala łączności, następnie coraz większe pojazdy floty należącej do Firmy. Czuł, że się wyróżnia wśród innych pracowników, a przełożeni coraz częściej go chwalili. Aż w końcu doczekał się swojej upragnionej szansy na awans: angaż do nowego, wielkiego projektu Firmy.
Świeżo poślubiona Tessa była temu przeciwna – nowe stanowisko wiązało się z wielomiesięczną delegacją. A ona spodziewała się ich pierwszego dziecka. Wiele dni Corin musiał ją przekonywać nim w końcu niechętnie uległa. Ale się udało i tylko to się liczyło.
Po dotarciu na miejsce nie mógł się nadziwić rozmachowi projektu – było to coś o wiele bardziej imponującego niż wszystko co do tej pory widział. Prace wprawdzie jeszcze trwały („Stary będzie wkurzony za przewalenie terminu” – pomyślał sobie), niektóre elementy były wręcz w powijakach, ale obsługa już się sukcesywnie okrętowała i rozpoczynała długotrwały proces testów, odbiorów, szkoleń i zgrywania. Jak na dotychczas spotykane warunki było tu wręcz luksusowo – ogromne, niekończące się korytarze, dziesiątki wind, setki schodów, ale także bogate zaplecze socjalne i rozrywkowe aby nikomu niczego nie brakowało. Był nawet basen i kręgielnia! W dodatku dostał swój własny pokój, co jak na zwykłego pracownika było dotychczas niespotykane. Wprost nie mógł nadziwić się swojemu szczęściu.
Według wiedzy Corina to nie była pierwsza tego typu konstrukcja. Wcześniejsza, trochę mniejsza, o której dużo słyszał, zakończyła swoją służbę w jakiejś tajemniczej katastrofie. Nie chciano o tym dużo mówić, ale władze Firmy solennie zapewniły, że tamta sytuacja została dokładnie przeanalizowana, a wszystkie wady i usterki zlokalizowane i trwale usunięte.
W otrzymanym od Firmy zeszycie zaczął prowadzić dziennik. Wprawdzie procedury bezpieczeństwa, bardzo restrykcyjne w każdym względzie, tego zabraniały, ale chciał by natłok tego co doświadcza i widzi go nie przytłoczył, a za wiele lat chciał na tej podstawie opowiedzieć o wszystkim wnukom, bo był pewien, że to co tu się wydarzy będzie kiedyś w podręcznikach historii. Musiał się tylko dobrze z tym kryć, a dziennik z wielkim logiem Firmy na okładce skrupulatnie chował w kanale wentylacyjnym w łazience.
Tamten dzień zaczął się tak samo jak inne. Poranny obchód stanowiska, przejęcie od zmiennika raportu i można było zacząć odbębniane rutynowych obowiązków łącznościowca. Na takim projekcie miało to swoją specyfikę spowodowaną jego rozmiarem, ale naprawdę to lubił.
Nagle znikąd pojawili się oni – Bandyci. Nigdy nie widział ich aż tylu i co gorsza aż tak mocno uzbrojonych. Na szczęście ich ochrona także była doskonale wyposażona i uzbrojona. Zaczęła się prawdziwa bitwa.
Starcie które obserwował ze swojego stanowiska miało wręcz gargantuiczne rozmiary. Wszędzie widział strzały i eksplozje. Latały myśliwce. To było coś. Był pewien, że kiedyś ktoś o tym nakręci film, oczywiście zakończony spektakularnym zwycięstwem Firmy.
Niespodziewanie pojawił się dziwny statek. Wleciał w środek konstrukcji. Szybka próba identyfikacji się nie powiodła – nie był to znany mu pojazd. To musiał być pojazd bandytów. Leciał wprost na jego stanowisko szybem prowadzącym od rdzenia.
„Co oni robią, przecież zaraz wszyscy tutaj zginiemy!”
W tym momencie doszło do gigantycznej eksplozji wszystkiego co go otaczało.Ostatnią myślą, jaka przemknęła przez umysł Corina zanim ten wyparował bez śladu, było: „Żegnaj Tesso”.
EPILOG
Włochaty stworek z zaciekawieniem przyglądał się nadpalonej książce z wytłoczonym logiem Firmy na okładce. Znał je aż za dobrze z winy ostatnich wydarzeń. Z ostrożności najpierw trącił ją kilka razy dzidą. Od czasu wielkiej eksplozji nowego księżyca jego planeta była zasłana masą kosmicznych śmieci. Niektóre wciąż były całkiem groźne - paru jego kolegów zostało poważnie rannych w trakcie wybuchu takowego odpadku. W końcu odważył się, wziął go do ręki i otworzył. Cały był zapisany symbolami, których nie rozumiał. Zaniesie go przyjaznym Tamtym, oni potrafią odkrywać ich znaczenie i mu je tłumaczyć. Szczególna ta miła osoba ze śmieszną fryzurą, którą zwali Księżniczką.
W końcu przypomniał sobie jak Tamci nazywali jego i kolegów. Dźwięki śmiesznie wybrzmiewały w jego uszach: „Ewoki”.
KONIEC
[746 słów]
#zafirewallem #naopowiesci #starwars #tworczoscwlasna
Ech, ten fragment o przekonywaniu Tessy do zgody na wyjazd aż mi przypomniał jedną z moich licznych rozmów kwalifikacyjnych, kiedy to rekruter, przedstawiając się opowiadał o sobie i, wyminieszy swoje zainteresowania, zbieżne z moimi (a przynajmniej tak twierdził), powiedział: a później, wie pan: kariera, rodzina. No, uderzyła mnie wtedy kolejność, w jakiej te ważne sprawy wymieniał.
Zaloguj się aby komentować
Siema, jest sprawa. Brakuje mi 85⚡️do wykonania #hejtowyzwanie
Niewiele Wam mogę dać, ale to co mam to dam.
#drony #tworczoscwlasna
@Taxidriver poszedł komplet. Mnie potrzeba 100 za wpisy
@Heterodyna dorzuciłam kilka
@Trypsyna dziękuję
@Trypsyna @Klamra @Heterodyna dzięki!
Jakby miał ktoś na zbyciu do wpisów do chętnie przygarnę, brakuje mi jeszcze 50 😬
@Trypsyna poszło
@Trypsyna dorzuciłem
Zaloguj się aby komentować
Kompaniaaaa... Baczność!
Żołnierze! Żołnierki! W dniu dzisiejszym, z uwagi na zbliżające się Święto Wojska Polskiego, dowódca wydał wszystkim tu obecnym przepustki na opuszczenie bazy!
Tylko bez rozrób w kawiarence! Spocznij! Odmaszerować! Rymować!
Temat: "Za mundurem panny i panie (a może i nie?) sznurem"
Rymy: Miły - wiły - falstarcie - natarcie
Miłego rymowania
Zasady skopiowane od @onpanopticon
Masz podany temat i rymy
Ogarniasz wierszyk w tej tematyce i z podanymi rymami.
Oczywiście rymy mają być użyte z zachowaniem podanej kolejnosci
Szerzysz radość z tworzenia
Et voilà
#zafirewallem#naczteryrymy#poezja#tworczoscwlasna
Kto rozpozna inspirację?
List z pola boju piszesz mój miły
O tym jak twoje kończyny krwawiły
Lecz twoje groźby spaliły w falstarcie
Już inny na mą cnotę rozpoczął natarcie.
@Kronos pierwsze skojarzenie to ten stereotypowy list
Dear John,
@Kronos kurde wiem
edit: jednak nie wiem.
ruskie love story
rentę po mężu spraw mi mój miły
spraw by ze szczęścia me oczka łzawiły
szybko zapomnę o twoim falstarcie
gdy w nowej ładzie pojadę na tarcie
Za mundurem panny sznurem
Panny na mundur się złakomiły,
Więc się na Ryśka we trzy zmówiły,
Lecz Rysiek wciąż po ostatnim falstarcie,
Odczuwa dyskomfort i łona tarcie.
Zaloguj się aby komentować
Dzień dobry, spróbuję, alternatywne zakończenie Diuny 2 (film), spojlery. Tworząc zerkałem do Diuny Herberta.
ucięło mi akapity, a one dużo znaczą, nie wiem, jak je dodać :((
I nawet ściskając zakrwawioną dłonią ostrze Paul nie zapominał szkolenia Bene Gesserit.
Paul.
Nie wolno się bać, strach zabija duszę.
Lisan-al Gaib.
Oswobodził nóż Feyd-Rauthy z uścisku. Harkonnen nie zawahał się, oto nadchodził moment jego chwały. Pchnął silnie ostrzem, celując w serce Atrydy.
Kwisatz Haderach.
Opadł na kolana, słysząc wrzaski swych przodków. Tysiące kobiecych lamentów, przekleństw rzucanych przez Bene Gesserit, domagających się użycia Głosu. Nie rozumiały, nikt nie rozumiał. Ni Fremeni, z gardeł których wydał się pełen przerażenia skowyt. Ni Stilgar, którego oczyma spoglądał teraz na swe osłabione ciało. Ni jego matka, obroczona złotem, planująca już w myślach swą przyszłość bez niego. Ani Harkonnen.
Usul.
Feyd-Rautha rozluźnił mięśnie. Czekał. Czekał dopóty nóż nie dotarł w samo serce Atrydy. Oddychał głęboko, delektując się zapachem zwycięstwa. Pociągnął Paula za włosy i z rozmyślną, sadystyczną opieszałością dopchnął ostrze w samo serce przeciwnika. Wtem dopiero, obiema dłońmi porwał Księcia za szyję, zbliżył się doń i wyszczerzył zęby.
Sihaja.
"Nie bój się Atrydo, zajmę się nią" - szepnął tak, by głos jego rozpłynął się pośród fremeńskich jęków. "Zajmę się wszystkimi".
W jego oczach dostrzegł to, czego obawiał się najbardziej. Feyd-Rautha znał prawdę. Kpił z niego, z jego poświęcenia. Brnął ku tryumfowi. To nie reset, nie sztandar Atrydzkiego Dżihadu zatrzepocze w całej Galaktyce. To nie Fremeni i Głos Spoza Świata rozleje morza krwi i łez. W trwającej nieskończoność chwili Paul Atryda, syn Lety, dostrzegł przyszłość Galaktyki, skrytą do tej pory, a nieuniknioną i wywołaną przez kolejne intrygi Bene Gesserit.
Skoro to po nim pozostać miało jedynie zbroczone krwią ciało, znajdą innego. I jego matka, milcząc, przyzwalała na panowanie Wielkiego Wodza Feyd-Rauthy Harkonnena.
Przenikał przez oczy kuzyna, w których płynęła fala ekstazy wywołana nagłą wizją galaktycznego mordu, okrywającego swym całunem całą ludzkość. Rozluźnili się. Harkonnen w tryumfie, Atryda w ostatnim akcie buntu przeciw tyranii Matek Wielebnych.
Sihaja.
Oswobodził sterczący z biodra krysnóz i jednym silnym ruchem ramienia cisnął ku brodzie Harkonnena. W ostatnim momencie Feyd-Rautha pojął, że Paul Atryda umieścił na jego karku dłoń, która teraz pochwyciła go w żelaznym uścisku. Krysnóż zatopił się pod brodą Barona aż po rękojeść. Na bladej twarzy tuż przed śmiercią okazało się zdumienie to same, co na twarzy jego wujka.
Feyd-Rautha Harkonnen, jednodniowy baron, opadł na plecy, wyzionąłwszy ducha.
Sihaja.
Zastygnęli wszyscy. Miał czas. Widział to. Chwycił za rękojeść noża i uniósł twarz ku niej.
Sihaja. Sihaja. Sihaja.
Wiedział, że zrozumie.
Będę Cię kochać, Usul, tak długo, jak pozostaniesz sobą.
Jęknął. Ostrze cięło wnętrzności, rozrywało serce. Z jego piersi trysnął strumień krwi, z oczu Chani rzeka łez. Nie widział już przyszłości, nie widział nic. Ciemność. Tylko ciemność, a potem on, Sihaja i pustynie Diuny. Jego Diuny. Jego Arrakis. Zostało jeszcze jedno.
"Nie słuchaj, Sihaja, łzo wiosny. Milknąć wszyscy!" - krzyczał Głosem, brocząc w kałuży krwi. Płonął nienawiścią do nich, do Bene Gesserit, które również słuchały, pozbawione wolnej woli. - "Gourney Hallick!"
"Tak, mój książę" - z ciszy wyłonił się głos jego sługi.
"Wydaj rozkaz. Aktywować głowice atomowe."
Gourneyowi nikt nie przeszkodził. Paul słyszał cichnące kroki, a potem szmery wydawanych komend. Chani widziała już tylko jego. Obróciła go na plecy i wtuliła się weń. Jedna z łez wpadla do ust Księcia i ten nie widział już nic.
Paul.. Lisan al-Gaib. Kwisatz Haderach. Muad-Dib. Usul.
Mój Usul. Jestem z Tobą. Jestem, kochany.
Był tam, daleko, poza pajęczynami czasu i przestrzeni, a ona przy nim, przywdziana w srebrną suknię jak wtedy, gdy dostrzegł ją po raz pierwszy po zażyciu Przyprawy. Patrzyła nań, smutna i radosna jednocześnie. Na jej brązowych polikach w słońcu Diuny błyszczały ślady łez.
"Moja Sichaja" - powiedział i oparł się głową o jej ramię.
"Mój Usul. Mój Paul. Mój Muad-Dib"
Przyciągnęła go do siebie i ucałowała w czoło.
A potem świat zapłonął.
Już czasu na edytowanie nie miałem, leciałem na żywca bez przeróbek
Jeśli są babole gramatyczne, przepraszam. dodałem po edycji odstępy.
#diuna
#naopowiesci #tworczoscwlasna #zafirewallem
Komentarz usunięty przez moderatora
@onpanopticon Patrzcie go, starzy bywalcy już mu podśmierdują.
Komentarz usunięty przez moderatora
@Jakub_Hermann całkiem sprawnie. Duży postęp od chwili, gdy pytałeś - jak pisać.
@pacjent44 Ano! Dziękuję! Takie krótsze akapity lepiej mi wychodzą w pisaniu.
@Jakub_Hermann to może skup się na przemówieniach? To jest nisza rynkowa. Pomyśl, ilu jest potencjalnych klientów. Wujek Staszek z wesela, bardzo ważny kandydat, sołtys, burmistrz broniący budżetu, politycy od prawa do lewa...
A ja nic z tego nie rozumiem, bo nie znam Diuny wcale. Choć czytać próbowałem, ale to nie dla mnie.
Niemniej: miło, że zdecydował się Pan wziąć udział.
Zaloguj się aby komentować
Takową scenę napisałem przez weekend. Piszę sobie takie błahostki od paru lat, trenuję warsztat, piszę dla siebie po prostu dobrze się bawiąc i główkując.
Gatunek sci-fi:
Scena początkowa: lądowanie na obcej planecie, POV pilota.
Długość: 10 stron A5, maksymalnie 10 minut czytania
Wszystkie prawa zastrzeżone, tzn. proszę nie kopiować do AI, bo nie chcę karmić intelektronicznej bestii.
Poddaję pod rozwagę, czy tag książki faktycznie się nadaje - jeśli nie, dajcie sygnał to z rana zmienię. Mimo to jeśli ktoś z Was chciałby skrytykować, to chętnie wysłucham. Dzielę się dla samego dzielenia, wyjścia ze strefy komfortu, nigdy to co pisałem nie wyszło na światło dzienne. Jeżeli się komuś spodoba i będzie mi szło sprawnie pisanie, to mogę wrzucić coś więcej w przyszlości.
PS: mogą być błędy, to taki pierwszy manuskrypt.
PS2: jeżeli ktoś przeczyta, doceniłbym komentarz opisujący ogólne wrażenia, emocje (np. czy czuć napięcie itp.)
edit: reszta tekstu w komentarzach, jest parę błędów, wieczorem oczy już nie domagają, parę błędów mi się wymsknęło.
#ksiazki #tworczoscwlasna #scifi
I tu, koniec. PS są małe błędy, coś nie do końca mi poszło konwertowanie na epub, czasem też nie dostrzegłem małych baboli i powtórzeń. Przepraszam za niedogodność.
@Jakub_Hermann Szacunek za próbę. I robisz to nieźle. To znaczy, nieźle budujesz napięcie i opowiadasz jakąś historię. I to już sporo. Ale prosisz o spojrzenie krytyczne, więc...
nie dajesz przerw w tym dramatyzmie. Nie dajesz zwrotów i niespodzianek, przynajmniej nie takich, które wychynęłyby z tej epickości opisu zmagań pilota.
masz problem z realizmem. Na dwóch płaszczyznach. Pierwsza dotyczy "przedawnienia" wizji. Pamiętam podobne opowiadania z czasów, kiedy Fantastykę drukowano na papierze o jakości toaletowego (a i ten wtenczas był podły). I wtedy to miało sens. Przełączniki, rurki, kabelki, pilot, który musi się zaprzeć na jakiś pedałach. W obecnych czasach ta wizja trąci myszką, bo technologia się zmieniła. A i podejście do pilota też. Bo to nie gość od orki na ugorze. A najlepiej, żeby nic nie robił i dał działać automatom. I tu mógłbyś zbudować dramatyzm na bazie człowiek versus maszyna. Drugą płaszczyzną jest ta fizyczna. Hamowanie w atmosferze nie powoduje wrzynania się pasów w ramiona, chyba że lecisz do góry nogami. To wbrew pozorom spokojniejszy proces, niż start i może generować mniejsze przeciążenia. Rzucanie statkiem przez wiatr, nawet przy prędkości 200km/h, jest mało wiarygodne (choć nie niemożliwe). Ale miotanie nim bezustannie i zamkniętym w tej puszce ludkiem już mniej.
Masz problem z dopóty/dopóki i z paroma innymi detalami, które trochę rażą
Szczery byłem, mam nadzieję, że Ci to pomoże.
@ataxbras Chyba nie wysłałem omyłkowo komentarza z rana, więc spieszę z podziękowaniami
Dziękuję za celne uwagi.
A teraz jeszcze dodam, ale proszę tego nie traktować jako obronę, raczej przemyślenia.
Co do dramatyzmu - pełna zgoda. W dalszej części mam zamiar rozwinąć te kruszynki, które rozrzuciłem (np. "spokojny głos" ze stacji, dlaczego nie odpowiadała, uciety komunikat o nielądowaniu na pólnocy), ale fakt faktem, iż do tego momentu brak oddechu moze zniechęcić;
Styl - zgadzam się, anachroniczny, celowałem w taką technologię retro, ale zdaję sobie sprawę, że wygląda to przestarzale. Co do pedałów, inspirowałem się graniem na organach, tzn. wyobraziłem sobie pedały zawierające makra/komendy jako taki szybki sposób na reagowanie i zmienianie danych na wizjerze, jako metodę bardziej "fizycznego" pilota, który rusza się, wybija coś rytmicznie, wciska przyciski itd. a nie właśnie czystego AI. Prawdą jednakowoż jest, iż takie skojarzenie z instrumentem muzycznym może nie "kliknąć". Celowałem w ukazanie aktywności pilota, przy jednoczesnym ograniczaniu obrazu z "zewnątrz planety". Pilot jest w swoim świecie, w skafandrze, z wizjerem-ekranem. To tak piszę, również dla siebie. Celna uwaga i dziękuję.
Co do wchodzenia w atmosferę - mam na to wytłumaczenie, powiązane z główną fabułą książki. TLDR, konieczne było lądowanie bez wytrącenia prędkości z uwagi na wzmożone promieniowanie z gwiazdy, a nic o tym nie wspomniałem, poza krótkim dialogiem z Canarisem. Dziękuję. Może także dodam jakieś inne elementy uzasadniające takie targanie wewnątrz rakiety.
Bardzo dziękuję za odmienną perspektywę. Trochę jest tak, że jak się czyta niektóre książki i pisze dla siebie, to potem ma się ten np. anachronistyczny styl i jest się w tej hermetycznej bańce, także każdy napływ świeżego powietrza doceniam.
@Jakub_Hermann Pozwól, że skomentuję Twoje wyjaśnienia.
Wszystko fajnie, ale te kruszynki są marnie podkreślone. Choćby ten spokojny głos. Teraz rozumiem jego istotność dla dalszej akcji (i podejrzewałem, że będzie to jakiś ważny czynnik dalej), ale to się gubi w szumie. To nie tak, że musisz wciskać takie smaczki czytelnikowi do gardła, ale fajnie by było bardziej oddać odczucia pilota w stosunku do tego spokojnego głosu (np. "Jaja sobie ze mnie robią, czy co? To nie wycieczka krajoznawcza z przewodnikiem!").
Problem ze stylizacją "na stare" jest taki, że zachęci do czytania tylko tych, którzy podchodzą do tego nostalgicznie. Teraz już wiemy, że lądowania na obcych planetach nie będą wyglądać tak, jak opisałeś - to anachroniczne i nieprzydatne. Jednocześnie, przedstawienie w sposób współczesny nie musi być pozbawione dramatyzmu. Np. "Wsunąłem się do kokonu, jego nanoelastomerowe poły otuliły mnie delikatnie, acz zdecydowanie. Szara kopuła wejściowa zasklepiła się nade mną. To zawsze był dla mnie najmniej przyjemny moment całego procesu. Zamknięcie w podświetlanej mdłym blaskiem doprowadzało do... no właśnie, do mdłości. Wiedziałem, że to celowy zabieg, mający na celu redukcję bodźców na jednolitym poziomie. Ale ten czas zanim poły interfejsu sprzęgły się ze wszczepionymi emiterami SensoPortu zawsze strasznie mi się ciągnął. To już. SensoPort ustanowił połączenie i zacząłem czuć lądownik. Kurcze, jakie to małe! W większych statkach moje zmysły zawsze były oddzielone, jak ubraniem, zestawami pól i barier. Tutaj mój umysł czuł ten maleńki kadłub i przestrzeń poza nim bezpośrednio. Nagi w przestrzeni jest tutaj najlepszym porównaniem." Możesz to ciągnąć dalej i te odczucia sensoryczne nadadzą akcji dramatyzmu i dynamiki, podobnie jak w tym co napisałeś, ale bez odwoływania się do akcji przypominającej zmagania Ahaba z Moby Dickiem (i podobnie archaicznej).
OK, ale dalej to się nie spina do końca. Spadasz ze stanu braku ciążenia (w uproszczeniu) do stanu hamowania w obecności grawitacji. To będzie Cię boleć tyłek i będziesz miał ciężkie nogi (co jest w Twoim tekście), a nie ramiona od pasów. Nieścisłości fizycznych wyłapałbym więcej, ale musisz zwracać na nie uwagę sam. A czasem choćby to naszkicować na kartce, by linia czasu się zgadzała.
Mimo wszystko, dobra robota!
@Jakub_Hermann panie dej to jakoś inaczej, tekstowo, to zerknę, bo od takich odwróconych kolorów to mnie oczy bolą xd
Zaloguj się aby komentować
Późno już i nie ma co czekać, zatem w zastępstwie za kolegę @splash545 wstawiam zadanie:
Temat: nieoczekiwanie zastępstwo
Rymy: panie - czekanie - odkrycie - należycie
Miłego rymowania
Zasady skopiowane od @plemnik_w_piwie
Masz podany temat i rymy
Ogarniasz wierszyk w tej tematyce i z podanymi rymami.
Oczywiście rymy mają być użyte z zachowaniem podanej kolejnosci
Szerzysz radość z tworzenia
Et voilà
#naczteryrymy #zafirewallem #poezja #tworczoscwlasna
Miałem dziś w planie dywanu trzepanie
Ale mnie znudziło na pogodę czekanie
Sprawdziłem piw promocje i takie odkrycie
Zamiast trzepać się porobiłem należycie.
A ktoś Ty jest, mości panie?
Nie za długie moje czekanie,
Na to tajemnicze odkrycie,
Byś się przedstawił należycie?!
W Kawiarence witam drogi panie
zakończ wnet to "na coś" czekanie
tutaj każde zadanie to odkrycie
wypełnij je przed czasem należycie
Zaloguj się aby komentować
Robienie zdjęć jest łatwo. Cykasz fotę, dajesz suwak „upiększ automatycznie” na maxa w jedną lub drugą stronę i gotowe.
Blea Tarn
#uk #lakedistrict (ktoś mógłby w sumie zacząć obserwować ten tag:( #drony #tworczoscwlasna
@Taxidriver może to tylko ja, ale czuję trochę vibe Bastionu
Zaloguj się aby komentować
#pacjentnasztuki #tworczoscwlasna
powoli, minuta
po minucie dzień
za dniem miesiąc
po miesiącu rok
wyżej niż dym
z papierosa
niż serce
do oczu
Zaloguj się aby komentować
Witam ponownie. Tym razem trochę skromniejsze video z Golfikiem
Marka: COBI
Tematyka: Samochody
Numer Katalogowy: 24524
Nazwa: Volkswagen Golf GTI (1976-1983)
Liczba Części: 68
Liczba Minifigurek: 0
Rok Premiery: 2025
https://youtu.be/ESsnUnHD5Hk?feature=shared
#cobi #hobby #klocki #chwalesie #tworczoscwlasna #nielego
@nosacz_creator ile pieniąszków
@Felonious_Gru Kupione na portalu łysego z USA za około 60 cebulionów.
Zaloguj się aby komentować
18+
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
Do porannej kawy zachęcam do obejrzenia mojego filmu o nowej kamerze 360 od #dji
Są to moje pierwsze wrażenia, w których omawiam wady, zalety i wszystko, co warto wiedzieć przed zakupem.
#osmo360 #tworczoscwlasna
Zaloguj się aby komentować
Dobra, to ja wrzucę. Na tym polega odpowiedzialność
Temat: gdzie zninął kolega @voy.Wu ?
Rymy: jaskinia - nima - zboże - noże
Zasady:
Masz podany temat i rymy
Ogarniasz wierszyk w tej tematyce i z podanymi rymami.
Oczywiście rymy mają być użyte z zachowaniem podanej kolejnosci
Szerzysz radość z tworzenia
Et voilà
#naczteryrymy #poezja #tworczoscwlasna #zafirewallem
Czy jest to góra, czy też jaskinia
Szukam go wszędzie, a @voy.Wu nima
Może pojechał gdzieś sprzedać zboże?
A tam pomyślał: tu się rozmnoże
wciągnęła mnie jaskinia
w jaskini neta nima
kołyszę się jak zboże
sam tu się nie rozmnoże
@voy.Wu warto próbować
Pochłonęła @voy.Wu jaskinia
chłop był, nagle chłopa nima
idzie teraz jak Maximus przez zboże
kto teraz w domu naostrzy noże
Pytają
Pan to ni ma
Ognia
Odbijam
Jak jaskinia
Ciszę
Udaję przechodnia
Kolegę
Poratuj fajeczką
Mam hajs jak zboże
Przystaję
Pstrykam we wieczko
Jak noże
Wysuwam szlugi
Oświetla płomień
Mordę kolegi
I gaśnie promień
Tych wspomnień
Zaloguj się aby komentować
18+
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
