Tyle osób w necie już się rozpisało, że mi się nie chce. Ale dobra, coś sklecić warto.
Więc trochę o mnie - film Hasa znam i kocham (10/10), ale książki nie ruszałam aż do poprzedniego roku i też wpadłam po uszy (10/10).
Byłam świadoma, że serial będzie inny, będzie wariacją na temat prusowej "Lalki" albo bardzo luźną adaptacją. I tak jest. Ale w to mi graj. Bawiłam się znakomicie - aż tyle i tylko tyle.
Rozkmin większych nie mam oprócz jednego - IMO serialowa "Lalka" to wyłożenie przeróżnych skrajności postaci lalkowych oraz akcji lalkowej i połączenie tego w całość. Na przykład w książce Rzecki płacze Stachowi, że wykup kamienicy to będzie katastrofa, co zresztą powtarza serialowy Ignaś, wysyłając paniczny telegram przyjacielowi. Wątek kamienicy jest drastycznie zmieniony i przebiega inaczej niż w książce, ale kontekst zostaje, chociaż w książce Rzecki przestrzegał, a w serialu katastrofa jest już faktyczna.
Największa zmiana to chyba podmiana głównych bohaterów - Izabela na początku wydaje się idealnie książkowa, naiwna, rozpieszczona, głupkowata, ale z czasem przechodzi metamorfozę. Wokulski otumania się swoim zdobytym bogactwem bo jest pewien, że tak zdobędzie swoją idealną żonę, by ostatecznie po prostu pomóc kobiecie, którą kocha.
Co do aktorstwa to dla mnie TOP 3 to: Sandra Drzymalska, Schuchardt i Braciak.
Oczywiście Drzymalska to 10/10 - to już widać po jej karierze, niebanalnej urodzie i potężnym talencie, że to narodziny największej aktorki polskiej ostatnich lat.
Tomasz Schuchardt to profesjonalista, i to czuć prawie w każdym filmie w jakim grał z ostatnich lat. Zbliżenia na twarz Wokulskiego wyjaśniają praktycznie wszystko, mimika aktora opanowana do perfekcji.
Jacek Braciak w roli Tomasza Łęckiego to festiwal po prostu - wsiadamy do pociągu, który pędzi na zbicie karku i Braciak wspaniale pruje w przepaść, uwydatniając wszelkie książkowe przywary ojca Beli na maxa.
Moja ocena ogólna to tak 8+/10. I ok, na pewno zaraz się odezwą głosy, że za wysoko czy coś - ale proszę pamiętać, że to moja ocena i mam do niej prawo. Prawo zabawy. Pan Maślona zabawił się konwencją "Lalki" a ja bawiłam się serialem. Po prostu, łatwiej się nie da tego wytłumaczyć - ale w każdym razie był to bardzo dobrze spędzony czas.
@bojowonastawionaowca Pewnie! Ale nie wiem czy wybiorę się do kina, nie spieszy mi się aż tak bardzo.
W gruncie rzeczy bardziej właśnie boję się filmowej nowej "Lalki", bo tu już wchodzimy na rejony pewnej wierności oryginałowi. Możliwe, że przeczekam aż film skończy na streamingach i wtedy na spokojnie sobie luknę, bez bagażu wielorakich opinii i porównań.
@Mahjong dla mnie to Lalka z mocno przejaskrawionymi odchyleniami bohaterów, co oczywiście dało szansę aktorom na zagranie tego po mistrzowsku. Nie jestem fanem kunsztu aktorskiego Schuchardta, ale tu faktycznie zagrał idealną ciapę, jakiej oczekiwałem i mam wrażenie, że Dorocińskiemu nie uda się go przebić, choć chciałbym się mylić.
Bardzo rzadko oglądam zwykłe seriale, poza anime i k-dramami to takie produkcje w ostatnich 10 latach mogę policzyć na palcach jednej ręki. Na ten trafiłem całkiem przez przypadek. Ktoś kiedyś podlinkował na Wykopie całkiem ciekawy artykuł o lekarzu którzy odkrył mycie rąk. No i pod tym znaleziskiem był wrzucony w powiązanych ten właśnie serial i po paru miesiącach sobie o nim przypomniałem.
Ogólnie bardzo fajna produkcja pokazującą realia medycyny na przełomie XIX i XX wieku. Scenariusz skupia się wokół tytułowego szpitala Knickerbocker w Nowym Jorku i jego pracowników. Każdy z nich mierzy się z jakimiś problemami i serial tak w zasadzie jest gdzieś w 1/4 o medycynie tamtych czasów i pracy szpitala a w 3/4 o rozwiązywaniu tych problemów i pojawianiu się nowych xd. Niesamowicie mi się podobał klimat i sposób w jaki pokazano Nowy Jork i jego mieszkańców. Przestawione są historie różnych klas społecznych, od biednych imigrantów po bogate elity.
Jest sporo scen grzebania w bebechach na stole operacyjnym, masa różnych ciekawostek medycznych z tamtych czasów. Całość jest dość wierna historycznie ponieważ konsultowano wszystko z historykami. Dwójka głównych bohaterów jest luźno inspirowana faktycznymi postaciami historycznymi oraz większość przestawionych odkryć medycznych faktycznie miała miejsce w podobnym czasie. Oczywiście całość jest lekko podkoloryzowana na potrzeby serialu.
Podsumować to mogę tak, cieszmy się z dzisiejszego rozwoju medycyny ponieważ większość dramatycznych sytuacji przestawionych w tym serialu dzisiaj nie stanowi żadnego problemu dla typowego konowała z naszego polskiego szpitala.
Faktycznie wyglądają na ciekawe. Zapisze je sobie i tak samo jak ten serial przypomnę sobie o nich za parę miesięcy i przeczytam jak najdzie mnie ochota. Dzięki za polecajke w temacie.
Całkiem o nim zapomniałem, a właśnie ciekawy był i bardzo mi się podobał. Od początku rozpisany na 2 sezony.
Pamiętam jak robili sobie zdjęcia rentgenowskie godzinami i leczyli kokainą. Właśnie super było to pokazane, jak wtedy medycyna wyglądała i jak próbowali różnych metod i nowych sprzętów. I cieszę się, że nie żyjemy w tamtych czasach.
A potem się ogląda The Pitt, i że mamy obecnie roboty Lucas 3 do masażu serca przy reanimacji. Jak ta medycyna się zmieniła jak się właśnie zobaczy i The Knick i The Pitt.
@Hugs Jak zobaczyłem, że odpalają sobie lampę rentgenowską i stoją przy niej w tyle osób i się patrzą jak godzinami świeci to aż musiałem zgooglować czy to prawda.
Tak samo jak w ostatniej scenie pierwszego sezonu zobaczyłem czym próbowali leczyć tego doktorka z uzależnienia od kokainy ( xD).
Zdziwiło mnie też mocno, że w tamtych czasach nie było praktycznie żadnej procedury gdy podczas operacji pacjent straci puls. Pielęgniarka mówi, że pulsu nie ma i tyle, koniec fajrant. Żadnych masaży serca, defibrylatorów itp. Po prostu zdech i trud skończon xd.
Ogólnie straciłem masę czasu podczas oglądania na googlowanie różnych rzeczy bo aż nie dowierzałem, że to tak wyglądało.
A ten The Pitt też muszę w takim razie kiedyś sprawdzić.
@Catharsis tak, z tym rentgenem to też mi zapadło w pamięci, że w sumie to dla zabawy sobie robili tak długo te zdjęcia 😂 gdzieś właśnie też widziałem właśnie jak zapisywali w tamtych czasach dragi jako leki. I w sumie nie badali wtedy szkodliwości zbytnio.
A to tego już z brakiem pulsu nie pamiętam, ale to już lata temu oglądałem, więc muszę sobie odświeżyć ten serial. Ale faktycznie, masakra. Brak pulsu i koniec. Można się rozejść.
Jest sporo w historii takich szokujących rozwiązań. Jak czytałem książkę od redaktora Kurzgesagt "Odporność Podróż w głąb tajemniczego układu, który utrzymuje nas przy życiu". Było tam parę takich perełek przytoczonych. Jak leczenie zarażonych kiłą... zarażając ich malarią 😂 Nie było wtedy antybiotyków. Okazało się, że kiła jest mało odporna na wyższe temperatury. Malaria, wywołuje wysoką gorączkę, a ją już potrafili wyleczyć 😜
The Pitt polecam jeśli lubisz tematy medyczne. Mnie się bardzo podoba, i jest ciekawy pomysł na niego. Cały sezon to jest jeden dzień, cała zmiana, godzina po godzinie na odcinek. Generalnie jest to przychodnia/ostry dyżur w szpitalu w Pittsburgu. Jest bardzo realistyczny i bez cenzury
Tommy to młody mężczyzna, skrajny lekkoduch - jego życie to ćpanie, alkohol, imprezy, dręczenie innych - jest już praktycznie na granicy upadku lub wylądowania w więzieniu.
Zostaje porwany przez Chrisa i uwięziony na łańcuchu w domu na odludziu. Tam Chris planuje przeprowadzić resocjalizację zepsutego do szpiku kości młodego człowieka. Wtórować mu będzie smutna żona i wesoły synek.
Początki są trudne, bo Tommy to agresywny szczeniak i gryzie mocno, więc przemoc musi wlecieć też i z drugiej strony. Jednak z czasem Tommy postanawia się dostosować, szukając w tym dostosowaniu swojej szansy na wydostanie się z uwięzienia. Z tym wiąże się też zmiana postawy Chrisa, który także zmiękcza zachowanie, wypatrując na horyzoncie nowego, lepszego człowieka. Czy to się uda?
Podoba mi się kierunek, w którym idzie polski reżyser, czyli idee vs. człowiek.
Tutaj ideą jest naprawa zepsucia, o ile tak zakwalifikujemy wcześniejsze poczynania Tommy'ego, a o to nie trudno - w gruncie rzeczy nie przedstawiał on sobą nic dobrego. A przecież można wciąż pod uwagę, że pod tak podłym stylem życia kryje się ucieczka przed rzeczywistością, w której dla innych ludzi nie znaczysz nic.
Dopiero zainteresowanie Chrisa i Kathryn może uzupełnić braki w "wychowaniu".
Bardzo interesujący film do interpretacji.
Siła rażenia poprzedniego filmu Komasy "Rocznica" była mocniejsza wg mnie, a "Dobry chłopiec" jest bardziej intersterylny - dojrzewanie bohatera odbywa się w nietypowych warunkach przymusu. Każdemu by się burzył zmysł wolności, ale czy dowolność wyborów na pewno jest zawsze dobre? Może jak w przypadku chłopaka to ucieczka w dół i niestety trzeba go stamtąd wyciągać siłą?
No naprawdę, wiele rzeczy można sobie przefilozofować w kontekście tego filmu. Polecam.
Matka Colina choruje na raka i nieco się martwi, że jej syn nie znajdzie sobie porządnego faceta przed jej śmiercią. I ma rację.
Colin spotyka motocyklistę Raya. Ich związek nie przypomina związku - Ray wymaga codziennej uległości i służalczości - nie ma pocałunków czy przytulania. O dziwo, Colin nie oponuje i z łatwością wchodzi w nową rolę.
Ale im dłużej mężczyźni są ze sobą, tym bardziej Colin zaczyna odczuwać chęć bliskości - ta szczególnie zaczyna dochodzić do głosu w pewnym momencie życia. Czy Ray ulegnie nadchodzącemu wielkiemu uczuciu miłości?
Bardzo dobrze się bawiłam na tym filmie. Może nie powinnam, ale często się śmiałam - czułam od początku, że owe "zabawy" w pana i niewolnika to po prostu umowa dwóch dorosłych facetów. I podobnie jak Colin, szukałam tam zalążka czegoś więcej.
Nasycenie gej jest tam 100 procentowe, więc jak macie z tym problemy to sobie opuście, ale jeśli ktoś chce popatrzeć na pięknego jak zwykle Alexandra Skarsgarda to polecam
Pod względem technicznym film zrealizowany tak samo, jak większość filmów i seriali kręconych w PL w ostatnich latach. Fabularnie klasyczny biopicowy schemat. Świetna główna rola (ziobro zdziwienia, bo Kot to wybitny aktor) + mocny drugi plan.
@aerthevist w kogiel mogiel jest taka scena, gdzie gra epizod, jest listonoszem i przynosi Kasi list z uczelni, Kasia mówi, ze nie może teraz zejść (rozmawia przez okno na pietrze), a Paździoch, znaczy sie listonosz - no to otworze! (z tym jego uśmiechem) mendy opanował do perfekcji XD
Mający problemy z płynnością finansową młody biznesmen Charlie dowiaduje się, że jego zmarły ojciec przepisał cały majątek starszemu synowi, autystycznemu Raymondowi. Mając nadzieję na przejęcie kontroli nad bratem i rodzinnym majątkiem, Charlie zabiera Raymonda do siebie.
Sam film OK, propsy za nieoczywistą w Hollywood, słodko-gorzką końcówkę. Świetna rola Hoffmana, ale trzeba przyznać, że Tom Cruise nie dał sobie ukraść show. Imo Cruise miał potencjał na świetnego aktora dramatycznego, szkoda, że poszedł w typowe gwiazdorstwo.
Film dokumentalny pokazujący to, co po 25 latach od premiery zostało we wspomnieniach aktorów, którzy odtwarzali główne role w serialu "Kompania Braci". Dostajemy tu sporo wypowiedzi zarówno aktorów, jak i samych żołnierzy legendarnej Kompanii E. Film skupia się na pokazaniu tego, jak serial wpłynął na aktorów oraz jak odebrali go Ci, którzy przeżyli pokazywane w nim wydarzenia. Jeśli ktoś, tak jak ja jest fanem serialu i czytał książkowy pierwowzór, to jest to rzecz warta obejrzenia. Niemniej trochę drażnił mnie patos na koniec, związany z 11 września. Z drugiej strony rozumiem, jak to wydarzenie mocno odcisnęło się w pamięci Amerykanów.
@Dybala Nie. Z tego, co wiem wykorzystano materiały nagrywane przy okazji wcześniejszego filmu o żołnierzach Kompanii E. "W jedności siła". Tego który był niejako dodatkiem do serialu.
Absolutna topka, ale ostatnio wróciłem i okazało się, że znam na pamięć już, więc nie ruszam na długi czas.
Taka dygresja. Jak wyszedł Pacyfik, to obejrzałem i miałem mieszane uczucia - jakoś mi nie siadło i stwierdziłem, że nie ma podejścia do Kompanii. Po kilku latach wróciłem do Pacyfiku i nie mogłem się nadziwić własnemu sceptycyzmowi. Jestem nim zachwycony i oceniam go chyba nawet wyżej niż Kompanię.
Dopiero pierwszy odcinek za mną (i kilkanaście minut drugiego). Ja się bawię znakomicie, mimo że "Lalka" Prusa to jedna z najlepszych książek ever dla mnie, ale nigdy nie byłam fanką precyzyjnych adaptacji.
W sumie to bardziej wariacja na temat "Lalki" albo raczej baaaaaardzo luźna adaptacja. Nawet dość często się śmiałam, bawi mnie tam kilka wątków.
Ale jedno jest pewne - licealiści, którzy oleją książkę, bryki lub poprzednie adaptacje, a swoją wiedzą postanowią podreperować owym serialem - mają przejebane na maturze XD
Reżyseria: Steve McQueen (nie ten aktor z 70s, tylko jakiś inny)
Czas trwania: 2h 13m
Ocena: 5/10
Film oparty na historii Solomona Northupa, czarnoskórego skrzypka żyjącego w NY w I poł. XIX w., który został porwany i sprzedany w niewolę na Południu Stanów.
Film nierówny, pierwsza połowa dość poszatkowana i fragmentaryczna, druga (po tym, jak protagonista trafia na plantację Fassbendera) spójniejsza i lepiej poprowadzona.
Film jest mniej politpoprawny, niż statuetki, które otrzymał, choć na dobrą sprawę nie powinien, bo technicznie specjalnie się nie wyróżnia. Największą pomyłką jest Oscar dla Czarnej Heleny, no za co ta nagroda, że Fassbender na niej z minutę postękał? Sarah Paulson dostała mniej czasu antentowego, a miała ciekawiej napisaną rolę, którą w bardziej zniuansowany sposób.