@aarahon Ja już jestem w trakcie terapii od listopada.

Masz rację, pójdę pobiegać, to pomaga. Się zachciało depresji, lęków, OCD. Kiedyś się szło w pole i kosiło się kosą

@WatluszPierwszy kiedyś to chłop po męsku szukał gałęzi. Na szczęście żyjemy w czasach kiedy pójść na terapię to nie wstyd. Miałem też kiedyś taki stan w robocie więc wiem mniej wiecej co czujesz. Trzymaj się i mam nadzieję że szybko się poprawi.

@zjadacz_cebuli Dzięki.

@WatluszPierwszy Kiedyś się szło w pole i kosiło się kosą 

Można było jeszcze przypierdolić babie jak na pole było daleko albo zima za oknem...

( ͡❛ ͜ʖ ͡❛)

@macgajster Szczerze mówiąc nie bardzo. Tutaj mam dużą stabilność jednak. Poza tym od kilkunastu lat jestem w tej samej, dość wąskiej branży. Chociaż przyznam, że do pewnego czasu myślę o tym, jak "sprzedać" moje umiejętności w innej działce.

@WatluszPierwszy a jakieś hobby masz? Może z tego byś zrobił biznes?

@macgajster Kocham zbierać płyty ale na tym nie zarobię. Mam kumpla, który ma własny sklep z płytami i małe wydawnictwo. Wiem ile to mordęgi i wiem, że nie jest łatwo siebie i rodzinę z tego utrzymywać. Niemniej, jak mówię, myślę o tym, co mogę zrobić. Szukam wyjścia z sytuacji w każdym razie. Na pewno nie planuję się całkowicie odciąć od branży, ale chciałbym znaleźć niszę w niszy i tam sobie grzebać w czymś , co mi sprawi frajdę. Jestem na początkowym etapie takich poszukiwań i planuję coś zaproponować pewnym firmom, bo wiem jakie rozwiązania mogłyby się u nich sprawdzić. Jako zapalony kibic, chciałbym pójść w stronę branży sportowej, by uprawiając swoją działkę mieć chociaż minimalny kontakt z czymś, co lubię.

@WatluszPierwszy trzymam zatem kciuki robisz coś żeby nie być tu gdzie jesteś, a to dobrze wróży

@Klamra Same here. Ja na razie od zeszłej jesieni i jakbym miał na ten moment coś powiedzieć, to jestem zadowolony.

@3t3r Sam tak robię. Zacząłem planować jakiś wypad w okresie zimowym, żeby uciec od polskiej deprechy pogodowej.

@WatluszPierwszy no i super! Dokad zmierzasz?

@3t3r Na razie jakieś małe plany. Chciałbym Maltę, ewentualnie Sycylię, bo jestem fanem włoskich klimatów.

@WatluszPierwszy ja zaliczylem oba na raz przez przypadek! Lecielismy na Sycylie ale loty powrotne bezposrednie byly drogie, za to na Malte z Sycylii 9.99 i z Malty do nas 3 dni pozniej tez 9.99. Hotel wpadl w cenie roznicy miedzy lotem bezposrednim, a przez Malta. Wyspa jest mala i spokojnie w 3 dni wszystko oblecisz

@3t3r nie nazywajmy niechęci do powrotu do pracy depresją, bo to rozmywa znaczenie tego słowa - paskudnej choroby, która wysysa życie z człowieka

@onpanopticon Mądrego, to i dobrze posłuchać. Ja mam chyba też zły okres w robocie. Zaczyna wchodzić wypalenie zawodowe. To się zbiegło teraz wszystko. Nie zmienia, to faktu, że masz sporo racji. Trzeba się otrząsnąć i starać, by to fajne momenty napędzały na przyszłość.

Co do samego hejto, to ja mam spore obawy, że ta społeczność się rozwali albo przerodzi w wykop

Jakoś za fajne tutaj. Zbyt dużo akceptacji, rozsądnych ludzi i ciekawych wpisów.

@onpanopticon " Mam tak za każdym razem, gdy jakiś bardzo przyjemny, albo ważny etap/moment się kończy. Takie poczucie pustki, poczucie straty, bezsensu"

Oj tak. Od dziecka tak miałem. W piątek przyjeżdżali np wujkowie do nas z kuzynem, graliśmy sobie na atari do niedzieli, już w sobotę wieczorem miałem doła, że jutro koniec i że pojadą. Pamiętam jak stałem w oknie, patrzyłem w zimową otchłań, te mdłe światła w oknach, ciemno i zimno. Przynajmniej śnieg był ale mało to zmieniało

Wychodzi na to, że jakiś nadwrażliwy byłem od dzieciaka..

@Michumi O rany, takie obrazki jak ten poniżej to jest szczyt zimowej deprechy. Zima w Polsce, to zawsze był koszmar. Nawet, jak byłem dzieckiem i były te słynne zimy, których już nie ma. Osiedle w śniegu, zimno. Jest niedziela wieczorem i jutro znowu trzeba do szkoły. Koszmarne to było uczucie. Wiosna była zbawieniem i nadal jest. Zawsze wiosną czuję, jakby świat wychodził z jakiejś ogromnej, ciemnej dziury w której tkwił.

@WatluszPierwszy czasami brałem sanki i Szedłem sobie na górki, ale zamiast zjeżdżać stawiałem sobie sanki gdzieś na boku , na samym szczycie Górki, wsiadałem sobie na nich i patrzyłem na osiedle. Nie do opisania uczucie co było , takiej surrealistycznej niby pustej choć zapełnionej kształtami przestrzeni. Wtedy też patrzyłem sobie na te bloki , sypał śnieg a ja gapiłem się jak za zasłonami poruszają się cienie, gdzieś mruga światło telewizora , zapalają się i gasną domowe lampy. W angielskim chyba określa się takie uczucie liminal void.

@Michumi Dobrze wiedzieć, że nie byłem sam. Ja jako dzieciak miałem takie chwile (właśnie głównie zimą albo bardzo późną jesienią) kiedy potrafiłem stać w oknie i gapić się na osiedle. Latarnie miały wtedy taką charakterystyczną poświatę, światła w oknach bloków też inaczej wyglądały niż latem. Gapiłem się na to i miałem wrażenie, że to co jest najbliżej mnie gdzieś znika a zostają tylko te światła na zewnątrz. Podobnie miewałem, gdy z ojcem szliśmy za osiedle na spacer z psem i patrzyłem na to z oddali. Kompletne wyłączenie i dziwne uczucie pustki w środku.

Co ciekawe miewałem to też latem, głównie przy zachodzie słońca. Promienie padały na bloki i sąsiadujące z osiedlem kominy WPC (taka ciepłownia). Tylko tutaj lato, ciepło, dźwięki osiedla w ładną pogodę powodowały inne, przyjemne uczucie wypełnienia, wolności i zadowolenia.

Mam tak do dziś zresztą. Latem zachód słońca i widok bloków w tej poświacie zawsze powoduje przypływ energii.

@WatluszPierwszy niedawno sobie zrobiłem w grudniu spacer po rodzinnym mieście. Normalnie to ruchliwa ulica, to była wigilia

Tu jest ta poswiata

@Michumi To jest właśnie to, o czym mówimy

@tosiu Niepościelone łóżko rano, to dla mnie prawie jakbym kubeł śmieci wywalił na środek pokoju

@WatluszPierwszy to już dobry znak

@tosiu Trochę musiałem scrollować, ale ktoś wreszcie o tym wspomniał: tak, jak komuś zdecydowanie pogarsza się nastrój w pochmurne dni, albo ma niską odporność na choróbska, to niech lepiej upewni się, że dobrze D3 suplementuje.

@Fafalala Ruszam się cały czas. Ćwiczę i biegam. Wczoraj wieczorem, tak sobie pobiegłem, że aż mi było lepiej po powrocie do domu. Serio.