dobra idę do sklepu, więc - za prikazem Dżordża - na dzisiejsze #naczteryrymy wybieram takie pokemony:

rymy: Jerzy - wieży - złego - małego

temat: @George_Stark

#poezja #tworczoscwlasna w kawiarence #zafirewallem

Drodzy Najmilsi!

W niecierpliwym oczekiwaniu na dzisiejsze zadanie w zabawie naszej czterowersowej postanowiłem czymś się zająć i napisałem kolejną odpowiedź w konkursie #nasonety . Tym razem chciałem popróbować się w tematyce innej niż zabawna, a także udowodnić Wam (i sobie też) że kobieta to dla mnie jednak coś więcej niż tylko ciało. Dużo więcej. To także nauczka.

Oto proszę:

W deszczowym Dublinie

Mnie kiedyś też serce skradziono

im włóczył się bez sensu, jak z Ulissesem,

i z tej tęsknoty, za rudą Fioną,

topiłem smutki gorzkim Guinnessem.

I rzucić się chciałem z Moherowego

Klifu w Atlantyk; tak, abym na śmierć się nim zapił:

tą jego wodą zimną, przesłoną; i bólu ogromnego

czuć przestał: czuć tego bólu, co mnie tam trapił.

A życie bez niej to było życia połową,

podnieść się nie umiałem ja po tej stracie,

aż w końcu tę pustkę moją, sercową,

ja pokochałem. Wy też to znacie?

Tak, wtedy byliśmy głupi i młodzi;

z wiekiem nauka: Miłość? A diabli ją weźcie!

I deszcz, deszcz tam padał; i brak nadziei

w Dublinie, skropionym łzami mieście.

***

Ja tylko wyjaśnię, że absolutnie nie miałem na myśli Fiony ze Shreka, potrzebowałem po prostu jakiegoś irlandzkiego imienia, które by mi się rymowało i znalazłem takie właśnie. Ciekawostkę mogę Wam przy okazji sprzedać, bo szukając tego imienia dowiedziałem się, że z języka irlandzkiego (który brzmi tak pięknie!) imię to oznacza biel albo piękno. Piękne imię.

#zafirewallem #poezja #tworczoscwlasna

#tworczoscwlasna #poezja #wiersze #zafirewallem

kiedyś ci zniknę

zniknę ci kiedyś

deszcz mnie rozmyje

w którejś piosence

poniesie przestrzeń

w echo głębokie

przez rzekę górę

w dolinę siódmą

z ośmiu tajemnic

sennego nieba

kropla po kropli

w ciszę bezkresu

w mech pod stopami

leśną aortę

w zapachu deszczu

skroploną cząstką

i tyle tylko

co wiatr wyszepcze

zostanie po mnie

refren w pamięci

powracający

falą przez mgłę

zniknę ci kiedyś

tak jak się znika

w kamień przy drodze

w koło wiatraka

źdźbło pochylone

za setnym z ostów

w bruździe pod chabrem

polnego nieba

zniknę ci kiedyś

tak jak się znika

na dobre już

i tyle tylko

co deszcz przywoła

w jednym oddechu

w drodze przez zamieć

by listkiem mignąć

tańczącym w dżdżu

.

Autorka zdjęcia: Laura Makabresku

Przyznam się Wam, że tę wenę, co to jej koledze @splash545 podobno brakuje, to ja mu ukradłem.

Poniżej pierwsza, szybka, pisana ad hoc, pod wpływem pierwszych skojarzeń na widok nowych słów, odpowiedź na zadanie kolegi @DiscoKhan w szóstej edycji zabawy #nasonety . Nie mam pojęcia czy będzie ona konkursowa, czy nie, nie mnie tym razem o tym decydować. Na szczęście.

***

Rodzynki w cieście

Za Aleksandra, króla porno,

który skonał nad sedesem,

przed sąd aktorkę zadziorną

przywieziono pekaesem:

– Co wiesz w sprawie śmieci jego –

tak się ten sąd do niej zwrócił –

boś ostatnia go żywego

widziała, nim na kiblu się przewrócił.

Chłop wyglądał całkiem zdrowo:

w filmach dowód na to macie.

Za to, coś zrobiła, krowo,

zimna cela czeka na cię.

Skąd się teraz uczyć młodzi,

tego fachu, co niewieście

radość daje, dzieci płodzi?...

Rodzynki w twoim zabiły go cieście!

***

EDIT: Swoją drogą, to jest w sumie o wstrzemięźliwości seksualnej, bo jak młodzi nie będą umieć, to i nie będą robić. Jak dla mnie, jest elegancko.

#zafirewallem #poezja #tworczoscwlasna

Po kompletnie nie oszukanym zwycięstwie gdzie absolutnie nie doszło z mojej strony do przekupstwa względem @splash545 i wbrew temu co świadczył @GeorgeFloyd nie doszło do żadnych uchybień względem zasad - mianowicie w jurysdykcji mongolskiej po prostu dozwolona jest nieco odmienna acz dalej całkowicie poprawna interpretacja regulaminów. Także co by tutaj sprostować tutaj delikatne nieporozumienie oraz by ukrócić wszelkie podejrzenia co do Spasha oddającego na moje dzieło aż mieć głosów. Podreślam jeszcze raz, stało się to całkowicie z jego własnej inicjatywy, nie da się powiązać jego akcji z żadnymi moimi piorunami rozdawanymi na masową skalę pod jego wpisami i komentarzami, te dwa wydarzenia absolutnie były ze sobą niepowiązane...

Także po takim oczyszczaniu atmosfery można godnie rozpocząć kolejną edycję #nasonety !

Także proponowany przeze mnie utwór #diproposta w VI Edycji Bitwy na Sonety!:

Fransła Wiją w przekładzie Tadeusza Boy-Żeleńskiego, utwory XVII i XVIII z Wielkiego Testamentu:

Za Aleksandra króla pono,

Człeka, zwanego Diomedesem,

Przed pańskie berło przywiedziono,

Skutego w łańcuch het, z kretesem;

Ten ci Diomedesa, nicdobrego,

Zgarniał po morzu, co dołapił:

Za to był stawion przed sędziego,

Iżby na śmierć się szpetną kwapił

Cysorz tak ozwie się surowo:

"Czemuś iest zbóycą morskim, bracie?"

Aż tamten, mało robiąc głową:

"Czemu mnie zbóycą nazywacie?

Dlatego, że na iedney łodzi?

Gdybych miał statków choć ze dwieście

Nie byłybych, iako iestem, złodziey,

Lecz cysorz, iako wy iesteście"

Trochę leniwie się cudzymi rymami zasłonię. Temat do rymowania: wstrzęmieźliwość seksualna. (EDIT: TEMAT JEDNAK ODWOŁANY POZA DALEJ Z NICKA WYMIENIONYMI OSOBAMI) Tutaj akurat duch średniowiecznego jeszcze autora może trochę dopomóc chociaż akurat sam Franek, jeżeli mnie pamięć nie myli, to zaczął doceniać ten koncept dopiero po nabawieniu się paru przykrych chorób natury intymnej, które zresztą doprowadziły go do przedwczesnej śmierci. Taka tam ciekawostka, można się dzielić z najbliższą rodziną, pochwalić się znajomością życiorysów wielkich poetów.

Temat ze specjalną dedykacją dla @George_Stark @UmytaPacha @Moose oraz wielu innych z #zafirewallem których nicków nie pamiętam a u których zagęszczenie sprośności przekracza dopuszczalne limity na jeden wers wiersza. Czy tam wierszu, no ja tutaj nie jestem żeby was kultury jeszcze uczyć!

Zasady: #poezja uczestników nasonetowywania ma sie rymować do utworu powyżej przeze mnie wskazanego np.

Pono - no no

Diomedesem - esem floresem

I tym podobnie, i tak dalej, et cetera, et cetera.

Tak przez cały utwór, aż do odpowiedniej ilości wersów, mniej więcej poruszając się w obrębie, bądź tylko zahaczając o wskazany temat... No ja tam wam nie będę mówić jak macie żyć w szczegółach, trochę kreatywności żeby jednak tam było.

Także wszyscy chętni i zainteresowani: do dzieła!

PS: dopuszczalne jest używanie litery J, coby nie było nieporozumień w tej materii.

PS2: tylko wskazani użytkownicy są objęci ograniczeniem tematem.

Pan Jerzy

czyli ostatni slam w Gorzowie

***

Od Autora

Drodzy Czytelnicy!

Oto już za chwilę przed Wami (chyba, że te wstępy olewacie, to wtedy już teraz) kolejna część przygód Pana Jerzego, który to jest głową tego poematu, jak i pozostałej części naszej zasranej gromadki, na czele z Pachą, która to jest tego Jerzego szyją i która nią (tą głową) kręci i ją (tę głowę) też kręci. Ją (tę Pachę) kręci również. Tyle że nadal w żołądku, o czym się z treści poematu możecie przekonać. Ale są też tego kręcenia plusy. W końcu: always look on the bright side of life!

Z mężczyznami to jest tak – tutaj zwracam się do Pań Czytelniczek, trochę w celu ubicia sobie gruntu pod ewentualne przyszłe zdarzenia – że na początku jest krótko, czym nie należy się zrażać, a tym bardziej wyśmiewać, bo później już jest dłużej. Tak samo jest z Panem Jerzym. Ta księga, ósma w kolejności, jest najdłuższą ze wszystkich dotychczas napisanych. Cały czas to pisanie mnie bawi i zachwyca, cały czas też zdumiony jestem tym, co kolega @splash545 zauważył już wcześniej, przy okazji sonetów, że przy pisaniu sam autor nie spodziewa się zaczynając, co będzie jak skończy. I to jest nie tylko rzecz zabawna, ale i rzecz piękna. Znów: ja się przy pisaniu tej części bawiłem wyśmienicie, czego również i Wam życzę przy jej czytaniu.

Miłego!

Wasz Autor.

***

Spis treści

Księga I – Zwycięstwo

Księga II – Do Grecji!

Księga III – W Grecji

Księga IV – Nadal w Grecji

Księga V – Ciągle w Grecji

Księga VI – Jeszcze chwilę w Grecji, ale dłużej już w Nowej Soli

Księga VII – W nadodrzańskich lasach

***

Księga VIII

Pod czerwonym butem

Zbędny słoń – Dywersja – Wieczór i noc – Wolność

Na wołanie Pachy z nadorzańskiej dziczy

wyłonił się wnet lama ze słoniem na smyczy.

I tę to smycz on Paszce podaje do ręki,

Pacha na to się puszy, prezentując wdzięki:

włosy swe, blond koloru, ręką przeczesała

a i akt notarialny już spisywać chciała:

– Choć strata mnie boli, jak budzik w poranek,

słowa muszę dotrzymać i za słonia zamek…

Lecz przerywa jej lama tak mówiąc: – Nie trzeba

mi żadnego zamku. Li, skibkę tylko chleba

dajcie i już w drogę powrotną wyruszam.

Rozwój, nie posiadanie: tak Budda nauczał.

@moll na to: – Mnichu! Coś innego bym ci dała,

bo partia do pieczenia to większa wjechała;

i pieczone podudzie od @moll lama dostał:

takim to się sposobem Pasze zamek ostał.

Ona z radości i lamie w podzięce

to aż i podskakuje, i podnosi ręce.

Lama patrzy zgorszony: – Pachy to się goli!

No dobra, nic tu po mnie. Wracam do Mongolii.

I odwrócił się od nas, i podążył lasem,

i zostawił nas z zamkiem. A tu, tymczasem,

zmieniła się na froncie trochę sytuacja

bo skończyła się wojna, a jest okupacja.

Nas też dotknęła, bo Stalina nakazaniem

armia nam latrynę wzięła w posiadanie,

czy – oficjalniej – choć Pacha się sprzeciwiała

Rosja ten nasz kibel znacjonalizowała.

Ludiej u nich mnogo – stąd problem mamy taki

że sracz wciąż zajęty, więc musimy w krzaki.

Choć duch w narodzie nie ustał i zażarta

trwa walka; jak to sranie nasze: partyzantka.

Tyle że, przy boju tak zorganizowanym,

posypały się Pasze te ułańskie plany

ażeby tam na Ruskich na słoniu szarżować.

Mnie zaś w tym wszystkim udało się zachować

rozsądek. I z pytaniem takim ja do niej

się zwracam: – Co my teraz zrobimy ze słoniem?

– Hodowlę założymy! A małych słoników

wychowamy w duchu mądrości stoików! –

powiedział wtedy Splash nasz problem rozwiązując,

spokojnie z radości sobie podskakując.

Nagle dym czerwony uniósł się w oddali

bowiem na Tron Piotrowy wstąpił Józef Stalin.

Habemus papam – ja: niemal w to nie wierzę,

że ten, co miał być popem, to został papieżem!

Zaś Pacha na tę wieść to inną walkę teraz

planuje. Z wąsem, w stylu „na Hitlera”,

doklejonym, w koszuli (kolor jej: bury)

co chwilę rękę prawą wyrzuca do góry;

zamku swego przed armią planuje obronę

prezentując nam przy tym pachy ogolone.

Widząc zdenerwowanie kochanej mej Pachy

pomyślałem, że może tak bym ją uraczył

komplementem: – Skądże masz takie piękne włosie,

co przyklejone nosisz na wardze, przy nosie? –

pytam. Lecz na nic jednak te moje starania,

Pacha się pogrąża dalej w rozważania:

– "Ale" – myśli głośno tak: – "by pokonać Ruskich,

może by ten wąs zrobić bardziej jak Piłsudski?

Z wąsem „na Józefa”: też Józefa pobić!

Co ty o tym myślisz @moll , „Piłsudskiego” robić?

@moll rzekła: – O! Wąsy! I w ciemnym kolorze!

Może i ja na włosy hennę se położę?

Nie zauważyła widać, że zaszła zmiana

na twarzy Pachy, bo @moll bywa roztrzepana.

Nagle ta twarz rzeczona dalej się przemienia,

do pewnego dochodzi na niej wykrzywienia

i jeszcze w dodatku znów fioletowieje

jak jagody zbierane pośród leśne knieje.

Wszyscy już wiemy co zwiastuje objaw taki:

Pacha nic nie mówi: biegnie prosto w krzaki.

A gdy, po chwili dłuższej, do nas powróciła

wtedy nam obwieściła co tam wymyśliła:

– Plan walki to my teraz będziemy mieć taki

że pójdziemy do lasu sadzić papierzaki.

Z racji że ostatnio coś mnie trochę goni

wymyśliłam by niekonwencjonalnej broni

użyć. Wroga zniszczymy tą metaboliczną,

naszej własnej produkcji, bronią biologiczną.

Za to, że sracz zajęli, niechże ci Moskale

w tym częstym, a rzadkim potopią się kale!

Mnie się skojarzyło i mówię: – Pacho, proszę,

daj znać jak już ci przejdzie, bo i ja bym poszedł

w krzaki razem z tobą. – Milcz! Miast się przyssać

próbować poszedł byś lepiej i ty się wysrać

ku ojczyzny chwale! – lukrecjowymi usty

rzekła. – Chętnie – ja na to – lecz żołądek pusty

mam. Pacha: – By się amunicją naładować

polecam więc ja @moll kolację przygotować.

Gdy nasza już na stole kolacja stanęła

@moll taką to przemowę ku nam pocisnęła:

– Danie byłoby skromne, moje drogie Starki,

bowiem teraz w sklepach wszystko już na kartki.

Na szczęście, zanim udamy się na spoczynek,

zjemy podudzia, bowiem partia większa: rynek

dwieście sześćdziesiąt cztery wjechała mi wczoraj

tego, co podaję wam dzisiaj z wieczora

do kaflowej kuchni w izbie piekarnika.

Chciałam jeszcze na deser zrobić wam piernika

ale ja do liczenia nie mam wcale głowy

bowiem muszę stosować system dziewiątkowy

i z tego to powodu upiekłam zakalca

bo źle policzyłam składniki na mych palcach.

A gdy już zjedliśmy to od @moll syte danie

Pacha nam nakazała: – Teraz czas na spanie!

Bo żeby dobrze strawić, trzeba się położyć

a przecież jutro miny musimy rozłożyć.

Że @moll ze Splashem kryć się dłużej już nie muszą

z tym swym małżeństwem, więc z wesołą duszą

po kolacji zaraz, gdy wyszli z jadalni

już nie do osobnych, lecz do wspólnej sypialni

objęci w pół ciasno razem się udali.

i słyszałem wyraźnie, co tam wyprawiali,

bo ściany izb, choć grube, to jednak dziurawe.

– Pacha – pytam – słyszysz ich? Ja też miałbym sprawę

i przyssać właśnie teraz chciałbym się do ciebie,

bo w tym obszarze to coś się nam nie widzie.

Pacha zaś nic na to nie odpowiedziała mi

bo z twarzą fioletową wybiegła przez drzwi

I tamtej to nocy niefart spotkał mnie taki

że moja kochana to co chwilę w krzaki

biegać musiała. I aż żal mi się zrobiło

jej, ale też i siebie, bo mnie to budziło.

Przywykły już ja bowiem do braku przyssania,

zostałem też pozbawion możliwości spania.

Wstaliśmy przed trzynastą, a ku temu powód

hałas dał nam straszny, dochodził z ogrodu.

Cóż tam też się działo, to nie koguty piały:

te, podczas rewolucji, życia swe oddały.

Nie mogły z kwokami cieszyć się pospołu

tym triumfem kur zrywu, tak jak my z rosołu.

U nas tam to wtedy, gdy tylko wstało słońce,

w ogrodzie, trąbą, wysokie wydał słoń ce.

Nuta ta przeciągnięta, a uszom niemiła

ze snu nas rozkosznego nagle wybudziła.

– K⁎⁎wa jego mać! Żeby jasny c⁎⁎j to strzelił!

Spać człekowi nie dadzą! I to przy niedzieli! –

wykrzyczał Splash, zaspany, opuszczając pokój,

zachowując ten słynny swój stoicki spokój.

– Niedziela to już? A ja myślałam, że piątek. –

ozwała się tam Pacha, Splasha ciągnąc wątek. –

No nic, w tychże naszych dywersyjnych czynach

nie ustaniem i w niedzielę. Poza tym, wina

za mą pomyłkę przy liczeniu dni tygodnia

to i tak, jak to zwykle, niech spadnie na Dżordża…

Dalej by uprawiała to swe biadolenie

jeśli by nie ponowne żałosne trąbienie

rozległo się, tą nutą, dla uszu niefajną,

z ruin obok zamku; kiedyś były stajnią.

– Niczym z apokalipsy przeraża mnie ta

trąba! Co, jeśli nasz słoń to Piąty Elefant?

Ten co to świat cały dźwiga na swym grzebiecie.

Można o nim czytać w niektórym Pratchecie –

tak rzekła @moll , za to Pacha w takie słowa:

– Od tego trąbienia to mnie już boli głowa.

Niechże hałasu tego nastąpi już koniec!

Zanim zaminujemy, zajmijmy się słoniem!

Podążyliśmy za nią we stajni kierunku,

a kiedy tam dotarlim, twarz jej we frasunku

utopiona, barwy przybiera pastelowe

które znaczą co inne niźli fioletowe.

Na słonia patrzy jakoś smutnawym coś wzrokiem

i łza jakaś – wzruszenia? – wisi jej pod okiem.

– Zachwyca mnie kłów jego słoniowej kości biel

dam mu King na imię, jak u Sienkiewicza Nel.

Ale nie mogę żyć dłużej ze świadomością,

że słoń, tak jak też i my, tęskni za wolnością.

I powiem wam teraz co my z nim zrobimy:

tego słonia, tak jak orkę, zaraz uwolnimy!

Paluchów dużych nie ma, niech biega po lesie

nie ma strachu, że o śmieci on uderzy się.

I łańcuch mu odpięła, a słoń się poruszył

i poszedł w kierunku nadodrzńskiej puszczy,

I zagrzmiał las cały: King is dead, long live the King!,

tak, jak to w Księdze dżungli, pisał pan Kipling.

Tak to na tronie leśnym słoń zastąpił łosia

choć jest zupełnie łysy: nie ma przecież włosia!;

lepiej mu za to jednak pasuje korona

albowiem głowa jego rogów pozbawiona.

***

Posłowie

Tak postanowiłem, bo nie każdy może to wie, a pewnie wie mało kto, a większość to i tak ma to w d⁎⁎ie (czemu zresztą się nie dziwię), wytłumaczyć się trochę z tytułu tej księgi (a tak naprawdę to zapozować na erudytę) wyjaśniając – cały czas bawiącą mnie – dwuznaczność jej tytułu a także to, skąd się w ogóle wziął pomysł na promocję towarzysza Stalina na Tron Piotrowy. Otóż, czerwony but to nie tylko metafora okupacji ojszczyzny naszej przez armię radziecką, ale też nawiązanie do tradycji Kościoła Katolickiego (z którą to zerwał ten lewak Franciszek, co w tym akurat przypadku jest trochę dziwne: lewakow to by akurat pasowało). Kiedyś to bowiem było tak, że papież poza godzinami, to jest kiedy nie sprawował ceremonii, nosił na stopach czerwone lakierki. I tyle mam do powiedzenia – taka to właśnie była ciekawostka, o której chciałem wspomnieć, a która nigdy mi się do niczego nie przydała i Wam też pewnie nigdy się do niczego nie przyda. Ale wiedzieć fajnie. Chyba. Bo tym, że Stalin za młodu był w seminarium, to wiecie. Chyba.

TL;DR w postaci fraszki:

Czerwone lakierki i Pierścień Rybaka:

symbole papieża. Ciekawostka taka.

***

Stopka redakcyjna

Oficyna Wydawnicza Kawiarnia #zafirewallem #zafirewallem

Internet, 2024

@George_Stark , 2024

Redakcja: @George_Stark

Korekta: @George_Stark

#tworczoscwlasna #poezja

@UmytaPacha i @emdet, przychodzicie do mnie, do kawiarenki #zafirewallem w dniu ślubu mojej córki i prosicie, żebym zamiast Was zadał zadanie w zabawie #naczteryrymy? Dobrze. Pamiętajcie jednak, że pewnego dnia - być może nigdy on nie nadejdzie - to ja przyjdę do Was i poproszę o przysługę. Żebyście wtedy zadali zadanie za mnie.

Zadanie na dziś:

rymy: ręka - spłonął - wnęka -błoną

temat: Kaszuby

Miłej zabawy (beze mnie) przy tworzeniu czegoś, co można by nazwać #poezja

#tworczoscwlasna

#tworczoscwlasna #poezja #wiersze #zafirewallem

#grafika #photoshop

pamięć kroków

(weź głęboki oddech i pozwól myślom na swobodny przepływ)

rozmigotana po krańce noc, a ty łączysz wzrokiem najodleglejsze

z gwiazd. ten kołyszący się przesmyk, to twoja droga - do pokonania -

ani trochę więcej ani ciut mniej, dokładnie tyle, ile potrzeba

do wytrenowania równowagi.

stopy, pamiętaj o stopach, stawiaj je lekko, ale pewnie jak w tańcu.

kiedy wokół wiruje cały świat, znacznie łatwiej pogubić rytm.

pamiętaj, podążaj za linią światła, to jedyny prom.

jeśli tylko zechcesz, najczarniejszą materię możesz zwinąć

w diamentowy krążek.

wystarczy delikatnie przesiać, przeczesując rzęsą powoli, bez pośpiechu,

pasmo za pasmem, aż pojedyncze oczko wybłyśnie w atłas.

gdy uwolniony z dysku promień wypełni głębię aż po dna źrenic,

asfaltowe jeziora odsłonią lazur.

energia pierścienia skrytego pod powieką. to w niej tkwi cały kosmos.

jedna przejrzysta myśl i śmiało możesz sięgnąć po co zechcesz.

głęboki oddech to w sam raz tyle, żeby zaszczepić światło w każdym

z drżących ziarenek piasku.

zanim kolejna fala rozmyje brzeg, pomarszczenia ułożą się w rąbek sukni.

szeleszcząca falbanka z wdziękiem przypomni rytm dziecięcych kroków.

tylko niczego nie odkładaj, boso jak dawniej pozwól się prowadzić

po aerodromach pełnych słońca.

bo wszystko jest możliwe, jeśli tylko bez wahań zacząć

z marszu.

(grafika własna)

Drodzy Uczestnicy i trochę od nich tańsi Obserwatorzy!

Zakończyliśmy oto zbieranie zgłoszeń do V edycji konkursu #nasonety. Czas wyłonić zwycięzcę tegotygodniowych zmagań, czym zajmie się nasze jurne jury wypełniając przygotowaną, za radą koleżanki @moll , zewnętrzną ankietę . Proszę nie bać się podania w niej danych Waszych kart kredytowych. Ma to na celu wyłącznie utrzymanie powagi konkursu poprzez weryfikację tożsamości tak, aby wykluczyć kilkukrotne oddanie głosu przez tę samą osobę. Dane te nie są nigdzie przechowywane, a już na pewno nie zostaną wykorzystane.

***

Tym razem rymowaliśmy do fragmentu utworu pana Piotra Bukartyka, który to był naszym tekstem di proposta .

Wytwory opublikowane w czasie trwania tej edycji konkursu to (w kolejności chronologicznej):

Popłuczyna ekologiczna autorstwa kolegi @George_Stark (wytwór pozakonkursowy)

Do Prymitywów oraz Nie i do Ciebie i do Mnie autorstwa kolegi @DiscoKhan

Cnota? Pas. autorstwa kolegi @George_Stark (wytwór pozakonkursowy)

Łosiowa (a może świńska) di proposta autorstwa kolegi @Moose

Roztargniona autorstwa koleżanki @moll (nie mogę podpiąć tutaj linku pod tekst, więc proszę tak: https://www.hejto.pl/wpis/wrzuce-nim-zapomne-albo-sie-nie-wyrobie-wink-mam-nadzieje-ze-dacie-rade-doczytac )

Bezsenność / Wyrok: noc w położeniu autorstwa kolegi @George_Stark (wytwór pozakonkursowy)

Syn koleżanki autorstwa kolegi @Piechur

O kondycji polskiego rapu - okiem boomera autorstwa kolegi @splash545 (tutaj również nie mogę, więc też proszę tak: https://www.hejto.pl/wpis/no-dobra-tym-razem-po-wielu-bolach-i-mekach-powstal-ponizszy-wytwor-podobnie-jak )

Oberża "Pod Śwarnym Świstakiem" autorstwa kolegi @DiscoKhan

Wytwór bez tytułu autorstwa koleżanki @UmytaPacha

Wytwór bez tytułu autorstwa kolegi @bizonsky

***

Podsumowania w formie graficznej nie ma i nie będzie, bo nie chce mi się go robić. Może zrobię jutro ze zwycięskim tylko wierszem po to, żeby zwycięzca mógł je sobie wydrukować, oprawić w ramkę, powiesić na ścianie i chwalić się swym zwycięstwem przed znajomymi. Jeśli ich ma.

Grono uczestników z niecierpliwością oczekuje na werdykt grona jury (dość niewygodny fakt, że te grona są w zasadzie niemal tożsame, po prostu zignorujmy), który to zostanie ogłoszony jutro rano, niedługo po tym jak wstanę. Zapraszam do głosowania! Również tych, którzy tylko obserwują, a z jakiegoś powodu z nami nie piszą. Jeśli tacy są.

Mam nadzieję, że w tej edycji bawiliście się bardzo dobrze, choć gorzej jednak niż w kolejnych, na które też również już teraz zapraszam! Jeśli nadejdą.

#zafirewallem #nasonety #poezja #tworczoscwlasna

#podsumowanienasonety

Jak już wiemy nie utuczy

krowa, która dużo muczy.

Wszyscy takie krowy znają,

czemu więc ich nie pognają?

Na pastwiska, hen, z radością,

z zielenią zwaną zazdrością.

Niech se żyją w swojej bańce

kaczki! Ba... barany! Dzbańce!

A nawet i świnka!

A nawet i świnka!

To tylko kwicząca szynka,

propagandowa maszynka!

Nie zdaliście egzaminu

z szycia swego gobelinu.

Teraz folwark płaku płaku.

Wpierdal dostał od robaków

< upuszcza mikrofon i odchodzi > XD

#nasonety #poezja

Mój wkład w niesonetową zabawę #nasonety , rymy jak zawsze ułożone pod di propostę .

Najważniejszym z wszystkich kluczy

ten, co z nami już nie kluczy;

ino wpisy pozostają

i tęsknotą przepełniają.

Dzielił wszystkim się z radością:

wszechświata różnorodnością,

pokazywał nam Indiańce

i fantasy różne krańce.

Odpoczynku odrobinka?

Niech wypocznie nam wędlinka!

Lecz nadziei tli się ksztynka,

iż powróci nasza szynka

i - nosząc wieniec wawrzynu -

z martwych wstanie pośród gminu

i pokaże jak w chruśniaku

kowboj bryka na rumaku.

#zafirewallem #tworczoscwlasna #poezja

Oberża "Pod Śwarnym Świstakiem"

Gdy banda się rozsiadła

Naraz propozycyja padła

DAWAĆ MIODU

I PIWNEGO SŁODU

Naraz córa karczmarza zaczęła

Biodremi kołysać, poły sukni mięła

Naraz napitków naniesła

Tem po chwili do izby wkracza samotnik

Naraz każden inszy wnet zapomni

Czym się tam zajmował jeno chwilę

Wcześniej. Nowoprzybły nie mile

Spod oka łypał, kaptur odkrył

I wszystek lud naraz się w ziemię wrył

Toć to zbójec, bandyckie nasienie

Garść złota za głowy jego przyniesienie!

Nie inaczej przez wszystkich zwany

Jako tenże Kamych Wieszadył

Co ofiary na sznurze i byle badyl

Mu starczał za szubienicę

Tymczasem zabujały córy cyce

Gdy z przestrachem ciałem majtnęła

Gwałtownie. Banda wstała, izba westchnęła.

"Samotrzeć przybywać w cywilizacyję?

Odwagi trza ci sporo, więcej głupoty chyba

Nie bałżeś się, że jaki łowca głów cię zdyba?

Nadto pewnyś, że łeb mocno połączon za szyję?"

Herszt pijących w takie słowa przemówił.

Kamych w mileczniu słuchać nie zamierzał

Splunął w bok i na raz rychtem odpowiedział

"Siądże lepiej i dochowaj gościny obyczaju

Zresztą popatrz, belki u powały nisko

Podłoga jeszcze mokra, dosyć jest ślisko

Naraz wypadek się może przydarzyć

W linę ci się gardziel wplącze, marzyć

Mi się nie chcę jakby miało do tego dojść

W łeb się uderzysz o sklepienie, dość

Krótkie będzie twoje cierpienie".

Bandy przywódca na te słowa okiem łypnął

Z kufla miodu parę grzdyli chybko łyknął

"Furda, nie zdzierżę, koniec tego!

Nikt nie powie na nas słowa złego

Honory nasze nieco nadwyrężymy

Grupą go!" I zaczęły się karczemne dymy!

Mawiają dwóch na jednego banda łysego

Ale tutaj trzech na Kamycha jedynego!

Choć herszt grupy rzeczywiście

Włosów nie miał, rozważania te iście

Trywialne na inną godzinę będą lepsze

Zwada poważna a co ja tutaj pieprzę?

Co byśta mieli lepsze wyobrażenie

Przedstawię wam i miejsce jak i samo zdarzenie

Izba dosyć ciemna jak i ciasna

Stołów w niej ledwie trzy, nadto

Grupa siedziała ode drzwi najdalej

Jakby tu... Żeby sytuacja była jasna

Ośm kroków między niemi, marnej

Konstrukcji same meble i zdarto

Obcasami całkiem klepkę na podłodze

Choć to małe różnice robiło załodze

Biuściasta córa jak i sam karczmarz stary

Wnet się skryli za bezpieczne kontuary

Zaś w pomieszczeniu zgiełk się wszczynał

Każden łapał co pod ręką tam miał

Wieszadył za nóż co go miał u pasa

Banda za kufle, taburet, w ekscytacji za k⁎⁎⁎sa

Lecz nie czas teraz jest na przyjemności

Będziem liczyć rany oraz połamane kości

Hultaja z bandy kompani przypadkiem stołem

Przycisnęli. Zawył lekko, lecz się wnet pozbierał

Swym zwyczajem Kamycha zatoczyć kołem

Chcieli lecz miejsca nie stało, przebierał

Nogami każden w swej pozycji

Nie chcąc oddać jej tanio. Do dyspozycji

Manewrów niewiele zwłaszcza, że

Jak już wcześniej mówiłem, podlogi były złe

Taboreciarz co wcześniej popił bardziej zdrowo

Rzucił się na banitę, ale wcale nie zawodowo

Rzucił najpierw się do przodu

Zamachnął się meblem i...

Stołkiem w belkę u powały trafił

Wieszadył nie mrugnął nawet

Nożem go tam ciachnął wnet

Chwila minęła, naraz tamtego zabił.

Kufel teraz się dobrą bronią niezbyt jawił...

Przegrupować się, taki był podchmielonych cel

Trudno się skupić, wrzeje im w żyłach krew

Jednak Kamych stoi w miejscu, logice wbrew

Tedy może zdziała szybki, pijacki fortel...

Spojrzeli ku sobie wzrokiem się zgadzając

I jeden drugiego jak mogąc popędzając

Stołem w zabójcę

Któren ciągle w stójce

Ale nie na długo!

Nóż mu całkiem z ręki gdzieś uleciał

Gdy zaś blat w łeb go trzasnął

Przed oczyma gwiazd obraz mu przeleciał

Ten on łapania się za krocze tylko mlasnął

Z zadowolenia. Ale przecież jeszcze nie koniec

To grzmocenia!

Stół poszedł na bok i oszołomionego

Jak nie pójdzie raz od herszta!

Pudło! Kamych łeb odsunął, herszt się w myślach beszta

Taki to poszedł raz od wstawionego

Listem ścigany się jakoś przeturlał

I choć tak być nie powinno to powstał

Tyle wyszło z ataku ich dosyć marnego

Choć Wieszadył rozbrojony to nie bezbronny

Do agresji w końcu przeszedł, jak był skłonny

W nogę kopnął prąciościska

Wnet poprawił znacznie wyżej

Tam gdzie płeć piękna ma piździska

Zgiął się trafiony jak ranny wyżeł

Lecz kompan jego się temu nie przyglądał

Tylko zamierzył cios w okolice dziąsła

Sukces! Choć niestety częściowy

Lekko ominął cios apart mowy

Drugi guz na czole na świat zabijaki wyglądał

Na świat nasz piękny, chadki i wspaniały

Skóry czolne się wnet wzięły i powyginały

Ale tamten dalej stał choć inny mu ryj dał

Ten co głową miał od włosów gołą

Został czoła jego główną zmorą

Jeden trup i dwa na czole wypustki

Arytmetyka niekorzystna chyba że liczą czubki

Żadna strona się do walki dalszej nie garnęła

Słali w siebie bluzgi, co by cholera trzasnęła

Co by tchórz swe jaje znalazł

Naszedł wojenny marazm

Ale nie na długo!

Ten co żywot swój rękoma łapał

Wzrokiem swoim coś wyłapał

(Ten rym mi wybaczyć trzeba

Co bym miał co jeść do chleba)

Ostrze noża zachechacająco byłysnęło

To by dopomogło, zbójowi by się zasnęło

Snem doprawdy sprawiedliwym

Zła by nie było nicożeś w tym!

...

Ciąg dalszy być może jeszcze nastąpi ale mnie się nie kce zupełnie swady tej kontynuować, wolałbych żech se popróżnować.

#zafirewallem #poezja #tworczoscwlasna #scianatekstu

Nie za bardzo zrozumiałem te zasady tej edycji #nasonety to najwyżej będzie dyskwalifikacja ale rymowane mordobicia to jeszcze moje luźne pomysły sprzed 15 lat także nostalgicznie jest i trochę smutno, bo jednemu się wzięło i już pomarło.

Po drugą i raczej ostatnią część można patrzeć pod #zwadakarczemna

#tworczoscwlasna #poezja

uciekam w poezję

(...)

jest dobrze - mój wiek

zrobi się fotkę może dwie

wyśle się ten dymny sygnał

miłości wiernej do kropki

(grafika autorska)

Witamy serdecznie w cowieczornej autyzmcji #naczteryrymy .

dzisiejsze zadanie dla naszych Słuchaczy przedstawiamy oto poniżej:

rymy: brak - czasu - smak - lasu

temat: parzystokopytne

Serdecznie zachęcamy do wspólnego tworzenia #poezja w kawiarence #zafirewallem !

#tworczoscwlasna #poezja #wiersze #zafirewallem

jestem kobietą rozlewającą wino

niesamowite jak płynnie można wniknąć w siebie

biegnąc za bodźcem który rozszerza źrenice

za impulsem docierającym prosto do mózgu

niesłychane jak silnie może uderzać krew

jak głośne może być bicie własnego serca

[...]

to był wernisaż

przysięgłabym że wernisaż

na leśnej polanie

odbywała się właśnie pierwsza próba światła

gwar oraz muzyka zapewniały razem

sen spełnia się naprawdę gdy szerzej otworzysz oczy

żaden ślad nie znika

śniliśmy odważnie celebrując wolność

obydwoje w bieli unoszeni lekko mrużyliśmy oczy

sięgaliśmy marzeń biegnąc za promieniem

słońce rozpinało pomiędzy drzewami

elektryczne tafle

chłonęłam cię do dna

wchodząc przez obrazy jak w otwartą bramę

przez którą gdy raz wejdziesz wpadasz w oniemienie

nie mogłam być bliżej

zerkaliśmy na siebie spod wianuszka liści

gdzieś ponad stołami pełnymi winogron

dojrzewała słodycz

byle nie uronić ani kropli - myślę i

rozlewam wino

rubinowy zachód wsiąka prosto w ziemię

sny mieszają się we mnie

gdy chwytasz za talię

nie pamiętam kim byłam na samym początku

i nic nie jest ważne ponad to że jesteś

pomiędzy brzozami tańczą hologramy

w każdy płynnie wchodzę wsparta na ramieniu

zaglądając w siebie

wędruję przez warstwy

do samego końca

po ostatni obraz

piąta pora roku

szepczę ci na ucho

od niej się zaczęło

klucz otwiera serce

bierzesz moją rękę

i pierścień mi wkładasz

na serdeczny palec uśmiechając oczy

próbuję odgadnąć jakiego koloru

jest niebo nade mną

i wtedy przysięgam

klnąc się wprost na wieczność

ślub to był przecież

przysięgam że ślub

.

Obraz - William A. Breakspeare (British, 1855-1914)

Portrait of a young lady with long dark hair and a white shawl

https://images1.bonhams.com/image?src=Images/live/2017-05/26/24625033-3-1.jpg

No dobra tym razem po wielu bólach i mękach powstał poniższy wytwór. Podobnie jak @Piechur cierpię ostatnio na braki weny.

Jak zobaczyłem, że jest 16 wersów, to od razu mi się skojarzyło z rapem i chciałem zrobić rapową 16tke, ale wyszło oczywiście coś innego

Jest to utwór konkursowy w V edycji bitwy #nasonety i jest odpowiedzią na tą di propostę: https://www.hejto.pl/wpis/liczac-zgodnie-z-porzadkiem-calego-swiata-poza-moze-wojewodztwem-lubelskim-rozpo

***

"O kondycji polskiego rapu - okiem boomera"

Złoże se szesnaście wersów, to rapować mnie nauczy.

Joint sturlany całkiem grubo, może wenę mi podtuczy

Te tematy w polskim rapie, teraz tylko mnie wkurzają.

Nawiń coś o narkotykach, małolaty się spuszczają.

No i jeszcze coś o sukach, zaszpanuj bezmózgowością.

Autotune wciśnięty wszędzie, wkurwia taką bezbarwnością.

Ma to tak komiczne brzmienie, jakby typ był obrzezańcem.

Czy kastratem może raczej, w konsekwencji tej ulańcem.

Słuchać tego nie dam rady, nawet jak wypije drinka.

Tutaj litr był by potrzebny, świadomości mej odcinka.

Bo przy takich popłuczynach, to Hejzela już sprężynka

Sztuką była, no i poziom wyższy prezentuje odrobinka.

Autentyczny rap klasyczny, zginął gdzieś w oparach dymu.

Dzisiaj gibon nie wystarczy, trza promować picie leanu.

To już koniec nie ma pointy, cierpię już tu z weny braku.

Boomer sobie ponarzekał, pora nażreć się prozacu.

***

To było rymowane coś, ale czy to #poezja ? Oczywiście #tworczoscwlasna opublikowana w kawiarence #zafirewallem

Siema,

Kłopotów z weną ciąg dalszy - oto #diriposta na utwór di proposta w bitwie #nasonety.

----------

Syn koleżanki

W mig wszystkiego się nauczy

(Do potęgi trzeba kluczy)

W szkole belfrzy go kochają

A koledzy podziwiają

Z każdym bawi się z radością

I kontakt łapie z łatwością

Gdy potrzeba - da kuksańce

Ponoć lubi także tańce

Pewny krok i mądra minka

Buzia jak u cherubinka

Dumni są rodzice z synka

Kocha cała go rodzinka

Ach, on jest chłopczykiem czynu...

A Ty...? Co Ty robisz, synu?

Ciągle w gry grasz! Ty próżniaku!

Won do nauki! Już, ciemniaku!

----------

Różna #tworczoscwlasna, choć głównie #poezja, w kawiarence #zafirewallem 

#tworczoscwlasna #poezja #wiersze #zafirewallem

danse avec les turbulences

ja widziałam jak pan skradał się znienacka

jak świdrował łypiąc okiem tu i tam

pan wybaczy ja nie jestem taka łatwa

już wyjaśniam iż zasady pewne mam

bo jak kochać to tak kochać się drapieżnie

nie na chwilę nie z doskoku potem pa

pan mnie chwyci jak ten tygrys mocniej prężniej

bo w tym szkopuł że w uścisku lubię trwać

czy pasuje panu takie przytulenie

zatopione usta w usta twarzą w twarz

też pan lubi dobrze wiedzieć nieodmiennie

preferuję ponad wszystko taki stan

pan prowadzi proszę pana ja zakręcę

proszę tylko mocno trzymać bo wie pan

ja z błędnikiem miewam kłopot i nie ręczę

zgubię siebie pana zgubię już tak mam

rozwichrzone miewam myśli wte i wewte

rozbieganą zieleń oczu tu i tam

z zapatrzenia stracę kluczyk czy torebkę

parasolkę płaszcz sukienkę cały świat

przyznać muszę jednak szczerze nie wiedziałam

że tak dobrze pan prowadzi że się zna

że potrafi jak aksamit blisko ciała

pierś do piersi ramię w ramię cal na cal

ja przy panu wpadam w takie turbulencje

tracę oddech plączę słowa a dreszcz trwa

jeszcze chwila zgubię głowę i co więcej

już nie puszczę pan da rękę wezmę bark

.

Rzeźba: Camille Claudel (1864-1943) - "La valse" (1895)

- Bronze, fonte par Eugène Blot en 1905 -

Musée Sainte-Croix de Poitiers - Photo Hervé Leyrit

Witamy serdecznie w cowieczornej audycji #naczteryrymy .

Zwycięzcami wczorajszego programu zostali @plemnik_w_piwie oraz wyżej podpisana, także dzisiejsze zadanie dla naszych Słuchaczy przedstawiamy oto poniżej:

rymy: znowu - sposobu - rosołek - fikołek

temat: hipochondria

Serdecznie zachęcamy do wspólnego tworzenia #poezja w kawiarence #zafirewallem !