#owady

4
541

Ćma, która naśladuje pająka Brenthia coronigera to niewielka ćma występująca w Bengalu. Ponieważ przedstawiciele jej gatunku często padają łupem pająków skakunów, rozwinęła ciekawą strategię obronną - wzór na jej skrzydłach składający się z plam i pasków przypomina takiego właśnie pająka. Ćma eksponuje wzór na skrzydłach, ustawiając je pod odpowiednim kątem i do tego nawet porusza się jak skakun . Jej kamuflaż jest na tyle skuteczny, że niektóre pająki próbują zalecać się do niej zamiast ją atakować.


Są też inne ćmy, których ubarwienie imituje pająki, np. ćmy z rodzaju Petrophila (na trzecim zdjęciu). Plamki na ich skrzydłach imitują oczy skakuna, a paski - jego odnóża. Pająkopodobne wzory na skrzydłach mają też ćmy z gatunku Siamusotima aranea (na dwóch ostatnich zdjęciach) występujące w północnej Tajlandii.


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

28d5d661-7fde-4167-80d3-d4e2f5d24db9
7f472222-b327-4ffe-901b-897e75bff282
61b08270-1c94-4360-9959-5b1f5ab029ac
f1056d37-1123-45ff-8bd7-ba3e2f21d8ee
7b21ca32-bf0c-4737-9992-d859b8a0e6c7

Zaloguj się aby komentować

Ćma z twarzą klauna Idalus herois z rodziny mrocznicowatych (Erebidae) występuje w Meksyku, Wenezueli i Brazylii i wyróżnia się niezwykłym, kolorowym ubarwieniem, którego wzór w środkowej części przypomina pomalowaną w charakterystyczny sposób twarz klauna.


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

d15e52e1-ab3d-44d4-9436-6386b298652a
93e42231-c866-427e-b86e-ade7b0f164a3
9a3067c4-a84a-4955-a6fd-b633c622ef0e

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Ćma jak z horroru Creatonotos gangis, motyl z rodziny mrocznicowatych, jest popularnie znany jako "ćma Bafometa" (Baphomet moth) lub "Australijska ćma straszliwa" (Australian horror moth) - i nie bez powodu, bo choć jest zupełnie nieszkodliwa, to niekiedy rzeczywiście przypomina dziwnego, obcego stwora wyplutego przez piekielny portal.


Dorosły osobnik tego gatunku wygląda w miarę zwyczajnie: ma biało-brązowe skrzydła osiągające rozpiętość około czterech centymetrów i czerwony, czarno nakrapiany tułów. Sytuacja zmienia się jednak w sezonie godowym, kiedy u samców uwidoczniają się pompowane powietrzem organy zapachowe znajdujące się na końcu odwłoka. Są one podobne do czterech długich, ciemnoszarych macek pokrytych włoskami i wyglądają dość przerażająco.


Podobne organy mają samce wielu innych gatunków motyli - zazwyczaj jednak przypominają one niewielki pędzelek lub cienkie, podłużne wyrostki. Służą one do rozprowadzania w powietrzu feromonów, które wabią samice i działają na nie trochę jak afrodyzjak, a trochę jak środek uspokajający. W przypadku samców Creatonotos gangis organy te są szczególnie duże w porównaniu do reszty ciała, stąd taki efekt wizualny .


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

ef68bde9-0c11-4793-9aea-ec0e6b984761
417da064-1186-41fe-9204-3991050c77f3

ćmy to najgorsze ścierwo, lecą do twarzy podświetlonej ekrranem smartfona, zostawiają ślady na ścianie po spotkaniu z laczkiem

Zaloguj się aby komentować

Ćma jak dzieło Picassa Baorisa hieroglyphica z rodziny mrocznicowatych (Erebidae), znana też jako Picasso moth ("ćma Picassa"), występuje w tropikalnych regionach północno-wschodnich Indii i południowo-wschodniej Azji. Wzór na jej opalizujących skrzydłach przypomina trochę abstrakcyjne dzieło sztuki - ciemne linie i kolorowe plamy na białym tle.


Znawcy dzieł Picassa prawdopodobnie powiedzieliby, że wzór ten ma mało wspólnego ze stylem tego artysty Zdecydowanie bardziej przypomina coś, co mógłby namalować Piet Mondrian, Joan Miró lub Wassily Kandinsky. Niemniej popularna nazwa ćmy, podobnie jak w przypadku "pluskwiaka Picassa", przyjęła się i jest powszechnie używana.


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle #sztuka

c6c12785-4397-4288-bff5-41f112c8111f
afb42aa9-a65e-4561-ac1c-e1ce68834dd1

Zaloguj się aby komentować

Wyjątkowo nieapetyczna ćma. Macrocilix maia z rodziny wycinkowatych (Drepanidae) występuje w południowo-wschodniej części kontynentu azjatyckiego od Indii po Japonię, Sumatrę i Borneo. Wyróżnia się ciekawym, choć dość obrzydliwie wyglądającym ubarwieniem ochronnym - rysunek na wierzchniej części jej skrzydeł przypomina świeże, lekko rozmazane ptasie odchody, na których żerują dwie muchy. W dodatku ćma wydziela nieprzyjemny, drażniący zapach. Wszystko to ma na celu zmylenie i zniechęcenie potencjalnego drapieżnika.


Prawdziwy cud ewolucji


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

e08ce467-df15-40b7-9687-df2b1f1b9b9a
02f446d0-1788-4678-8af4-a19f660f15cc
ca210ab6-fe13-47bc-ae22-7a7ec0260962

Najpierw ten motyl ewolucyjnie wykształcił trzecie oko, do obserwacji własnych skrzydeł. Potem kombinował z różnymi wzorami, a jak już wyszło dobrze, to oko zanikło...

@GrindFaterAnona Jak najbardziej jest możliwe - po prostu kiedyś któraś ćma dostała w pakiecie mutację, dzięki której wzór na jej skrzydłach przypominał trochę coś, co odstręcza drapieżniki. Przeżyła i przekazała swoje geny dalej, później jej potomstwo również przeżyło i się rozmnożyło... i tak to dalej poszło. Po drodze wzór przechodził zapewne dalsze przypadkowe mutacje i przeżywały głównie te ćmy, u których działał najskuteczniej (czyli u których okazywał się najbardziej podobny do ptasich odchodów i much). Tym sposobem, metodą prób i błędów, ewolucja wyprodukowała taki właśnie gatunek, jak na zdjęciu.


Miliardów wcześniejszych egzemplarzy, u których wzór zmutował w sposób mniej korzystny, nie możemy zobaczyć, ale też były częścią tego procesu.

Zaloguj się aby komentować

Astrologowie ogłaszają tydzień ćmy! Populacja ciekawostek o ćmach zwiększa się


Poprzedni tydzień - ciekawostki o motylach:

Bojowy motyl, mieniak tęczowiec (Apatura iris)

Chemiczne gody modraszka ikara (Polyommatus icarus)

Gorzki motyl, niepylak apollo (Parnassius apollo)

Motyl na patrolu, rusałka admirał (Vanessa atalanta)

Sycząca rusałka pawik (Aglais io)

Osadnik egeria (Pararge aegeria) i jego strategie dobierania się w pary

Motyle gynandromorfy


Poprzednie serie:

Ciekawostki o konikach polnych i pasikonikach


#ciekawostki #przyroda #natura #owady #motyle #zwierzeta

Zaloguj się aby komentować

Motyle gynandromorfy, czyli samiec i samica w jednym Wśród niektórych organizmów można zaobserwować występowanie gynandromorfów - rzadkich osobników mających jednocześnie męskie i żeńskie cechy płciowe. Motyle gynandromorfy często wyglądają szczególnie spektakularnie, ponieważ u wielu gatunków samce i samice dość wyraźnie różnią się między sobą kolorami i wzorami na skrzydłach.


Najrzadsze gynandromorfy dwustronnie asymetryczne wyglądają jak gdyby były złożone z dwóch idealnie oddzielonych od siebie połówek, z których jedna wygląda jak należąca do samca, a druga jak należąca do samicy - nawet ich czułki się różnią. Nie występują w populacjach zbyt często. Podczas badań przeprowadzonych w latach 80., wśród ponad trzydziestu tysięcy motyli tego samego gatunku zidentyfikowano zaledwie pięć osobników z tą cechą.


Na pierwszym zdjęciu poniżej modraszek ikar z żeńską lewą połową i męską prawą połową ciała, zaobserwowany w Cheshire (Wielka Brytania) w sierpniu 2016 roku.


Gynandromorfizm dwustronnie asymetryczny powstaje na wczesnym etapie rozwoju organizmu. Na późniejszym etapie może rozwinąć się natomiast gynandromorfizm mozaikowy, gdzie cechy męskiego i żeńskiego organizmu uwidoczniają się w różnych fragmentach ciała tego samego osobnika (ostatnie zdjęcie).


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

4aaac3f6-29e9-40b6-beb4-ce1c293823d3
b6722298-deb1-480e-8bca-a55d4610fc58
f68533cd-27a9-4843-a0b4-51d917e6a992
cb4c1f20-bdee-48f1-a70f-9d393e2eaf2b

Zaloguj się aby komentować

Obrońca królestwa lub poszukiwacz przygód - osadnik egeria (Pararge aegeria) i jego skomplikowane strategie dobierania się w pary. To, wydawałoby się, dość niepozorny leśny motyl o brązowo-żółtawym ubarwieniu, jednak jego życie uczuciowe rządzi się zaskakująco skomplikowanymi zasadami.


Samice tego gatunku są w przeważającej większości monoandryczne, co oznacza, że w ciągu całego swojego życia łączą się wyłącznie z jednym samcem. Samce z kolei są poligyniczne, czyli mogą mieć w swoim życiu więcej niż jedną partnerkę.


Samce obierają jedną z dwóch strategii pozyskania partnerki. Pierwsza z nich to zaklepanie atrakcyjnego terytorium - najczęściej słonecznego prześwitu w lesie - i bronienie go przed intruzami w oczekiwaniu, że jakaś samica pojawi się w pobliżu. Samce bardziej skłonne do obierania drogi "obrońcy królestwa" mają zwykle cztery plamki na tylnych skrzydłach. Druga strategia to aktywne poszukiwanie samicy poprzez patrolowanie lasu, bez ograniczania się do konkretnego terytorium. Samce, które wybierają tę opcję, mają zazwyczaj trzy plamki na tylnych skrzydłach.


To, która strategia jest częściej wybierana przez samce w danej populacji, zależy od wielu czynników, głównie od czynników środowiskowych - na przykład jeśli w danym lesie będzie sporo prześwitów, wśród samców z tej okolicy będzie więcej "obrońców".


Tymczasem samica poszukująca swojego jedynego, wybranego samca stoi przed niełatwym wyborem i musi odpowiednio oszacować swoje siły oraz koszty poszukiwań.


Z jednej strony, latanie po lesie w poszukiwaniu idealnego partnera wymaga czasu i energii. Zdecydowanie się na pierwszego napotkanego "poszukiwacza" wydaje się rozsądną opcją - szczególnie opłacalną dla samic, które nie mają przed sobą długiego życia i którym może nie trafić się już żaden inny partner. Z drugiej strony, poświęcenie czasu i energii na znalezienie w lesie "obrońcy" z kawałkiem ładnej, słonecznej polany może być korzystne, ponieważ samiec, który umie zająć i obronić terytorium, przekaże potomstwu lepsze geny. Na tę opcję częściej decydują się bardziej wybredne samice, którym się nie spieszy.


Dodatkowo dla samicy osadnika egerii najkorzystniej jest również wybrać samca, który nie miał przed nią żadnej innej partnerki - takie samce mogą zapłodnić większą liczbę jajeczek.


Na ostatnim zdjęciu samica.


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

8f4a80ad-9674-4f6e-87aa-38262e8f823f
fddd45f2-51c1-4863-9ee5-3e9391da28dc
f092b0e4-6898-47a0-8278-e795cf9e682a

Zaloguj się aby komentować

Sycząca rusałka Rusałka pawik (Aglais io) jest chyba jednym z najbardziej rozpoznawalnych motyli, jednak jego strategie obronne - przede wszystkim umiejętność syczenia - nie są już tak powszechnie znane.


Podstawowe mechanizmy obronne rusałki pawik są powiązane z jej ubarwieniem. Podczas spoczynku ze złożonymi skrzydłami wygląda jak zaschnięty, poczerniały liść, co pozwala jej wtopić się w otoczenie. Po rozłożeniu skrzydeł prezentuje natomiast charakterystyczne, niebieskawe "oczy" w celu odstraszenia napastnika.


Badania wykazały, że "oczy" rusałki pawik bardzo skutecznie działają na ptaki, które chciałyby się nią pożywić. Niektóre jedynie wahają się przez kilka sekund przed atakiem, co mimo wszystko daje motylowi więcej czasu na ucieczkę. Niektóre natomiast na widok "oczu" pawika wydają zaalarmowane odgłosy jak na widok drapieżnika i zupełnie rezygnują z ataku lub nawet uciekają. Działa to nie tylko na małe ptaki takie jak ptaki śpiewające, ale także na większe gatunki jak choćby kury.


Niekiedy pokazowemu rozkładaniu skrzydeł i prezentowaniu "oczu" towarzyszą także efekty dźwiękowe - rusałka pawik potrafi syczeć, i to całkiem głośno! Wyniki badań pokazują, że na syczenie pawika reagują przede wszystkim gryzonie. Wydaje się to powiązane z faktem, że rusałki pawik często zimują w ciemnych, zacisznych miejscach, gdzie mogą łatwo paść łupem np. myszy. W ciemności prezentowanie "oczu" raczej nie zadziała, stąd motyle rozwinęły dodatkowy, dźwiękowy mechanizm odstraszający.


Dźwięk słyszalny dla ludzi powstaje w wyniku tarcia części przednich i tylnych skrzydeł o siebie; w tym samym czasie mała część membran przednich skrzydeł porusza się, tworząc ultradźwiękowe "kliknięcie". Na to "kliknięcie" szczególnie silnie reagują ssaki takie jak myszy i nietoperze.


Sycząca rusałka: link .

A tutaj syczący duet: link .


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #zwierzaczki #owady #motyle

89b7e878-0433-4f8e-9f9c-6909a9004cb4
5dd9b153-531f-427a-a1f7-2a5f215b8235

Zaloguj się aby komentować

Skoro spodobał się wam filmik o tym, jak rosną pszczoły, co powiecie na cykl życia Biedronki? Polecam zobaczyć filmik, jak macie wolne kilka minut. :3


Tekst jest dodatkiem, dla tych, którzy chcą wiedzieć co dokładnie zobaczyli na filmiku.


Biedronki rozpoczynają swój cykl życia jako jaja składane przez samicę na roślinach, zwykle w pobliżu źródła pożywienia, takiego jak mszyce. Po wykluciu larwy żywią się owadami o miękkim ciele, kilkakrotnie liniejąc przed wejściem w stadium poczwarki. Podczas przepoczwarzania larwa przechodzi niezwykłą transformację, zanim wyłoni się jako dorosła biedronka o charakterystycznych jasnych kolorach.


JAJECZKO

Po kopulacji samica biedronki składa skupisko od pięciu do 30 jaj. Zwykle na roślinie z odpowiednią ofiarą, którą jej potomstwo może zjeść po wykluciu; mszyce są ulubionym pożywieniem. W ciągu trzech miesięcy, które rozpoczynają się wiosną lub wczesnym latem, jedna samica biedronki może wyprodukować ponad 1000 jaj.


Naukowcy uważają, że biedronki składają zarówno płodne, jak i niepłodne jaja w skupisku. Gdy ilość mszyc jest ograniczona, nowo wyklute larwy żywią się niepłodnymi jajami.


LARWA

W ciągu dwóch do dziesięciu dni larwy biedronek wyłaniają się z jaj. Niektóre gatunki (jest ich sporo) mogą skracać lub wydłużać ten czas. Larwy biedronek przypominają trochę małe aligatory, z wydłużonymi ciałami i rogatymi egzoszkieletami. U wielu gatunków larwy biedronek są czarne z jaskrawymi plamkami lub paskami.


W stadium larwalnym biedronki są nienasycone. W ciągu dwóch tygodni potrzebnych do osiągnięcia pełnej dojrzałości, pojedyncza larwa może zjeść od 350 do 400 mszyc. Larwy żywią się również innymi szkodnikami roślin o miękkich ciałach, w tym owadami łuskowatymi, adelgidami (te owady co wyglądają jak biała pianka na drzewach), roztoczami i jajami owadów. Nie są one wybredne i czasami zjadają również jaja biedronek.


Nowo wykluta larwa żeruje do momentu, aż stanie się zbyt duża dla swojej miękkiej skorupy, a następnie linieje. Po linieniu znajduje się w drugim stadium rozwojowym. Larwy biedronek zwykle przechodzą przez cztery stadia rozwojowe, zanim przygotują się do przepoczwarzenia. Gdy są na to gotowe, przyczepiają się do liścia lub innej powierzchni.


POCZWARKA

W stadium poczwarki biedronka jest zwykle żółta lub pomarańczowa z czarnymi znaczeniami. Poczwarka pozostaje nieruchoma, przyczepiona do liścia, przez cały ten etap. Ciało biedronki przechodzi niezwykłą transformację, kierowaną przez specjalne komórki, które kontrolują proces biochemiczny, w którym ciało larwy jest rozkładane i przekształcane w dorosłą biedronkę.


Stadium poczwarki trwa od siedmiu do 15 dni.


DOROSŁA BIEDRONKA

Nowo powstałe osobniki dorosłe mają miękkie egzoszkielety, co czyni je podatnymi na atak drapieżników, dopóki ich powłoka nie stwardnieje. Gdy się pojawią, wydają się blade i żółte, ale wkrótce rozwijają głębokie, jaskrawe kolory, z których są znane.


Dorosłe biedronki żywią się owadami o miękkich ciałach, podobnie jak ich larwy, a zimują, zwykle hibernując w skupiskach. Łączą się w pary wkrótce po wznowieniu aktywności na wiosnę.


Na jednej z grafik macie larwy Biedronek z Wielkiej Brytanii, ale przynajmniej część powinna się pokrywać z Polską.

-------------------------------

https://youtu.be/ws\_D5nXOAJg?si=GoVd-oQrKKNWc31G


Źródło: https://www.thoughtco.com/the-life-cycle-of-ladybugs-1968141

-------------------------------


#sowietetate

#ciekawostki #owady #natura #biedronki

9c32b650-6623-4437-8116-c26f58661507
89873f89-db18-48ca-98d6-bc4b91fcbc41
a6aaeeb4-e0ca-4c71-9a87-0ff9b0581b74
353ddd43-bfab-4b5f-ba1f-765e4500d9e2
ed58c29e-0341-4ae7-a73b-230be4c1ddef

Biedronki mają, ze wszystkich owadów, najbardziej #!$%@? software, jaki istnieje. Serio #!$%@?. Bo taka na ten przykład pszczoła - #!$%@?, szuka kwiatów, nawiguje na słońce, zbiera nektar, znosi do gniazda - no w #!$%@? skomplikowane. Zresztą, #!$%@? - mucha. Mucha też musi wyczuwać woń gówna i ścierwa, nawigować, szukać pożywienia, złożyć jaja w jakimś dobrym ścierwie. Wcale nie takie proste. A jak działa biedronka? Otóż pierwszy punkt algorytmu biedronki brzmi: 1. #!$%@? w górę. Nie wiem, czy bawiliście się kiedyś biedronkami. Jak się to weźmie na rękę, to zawsze idzie w góre. Zawsze #!$%@?. Zawsze. Jak się jej w połowie drogi odwróci rękę, to się zatrzyma i zmieni kierunek, żeby isć w górę. Można se tak ruszać pińćset razy i zawsze #!$%@? w górę. Biedronka to taki #!$%@? owadzi odpowiednik gradientu. Zawsze się kieruje w górę zbocza. Ma to w #!$%@? zabawne konsekwencje, jak się biedronkę postawi na płaskiej powierzchni. Zaczyna iść w przypadkowym kierunku, bo #!$%@? nie ma jak iść pod górę. Najlepiej jak dojdzie do krawędzi. Wtedy ten jej #!$%@? mósk cannot into logika, tylko zaczyna iść wzdłuż krawędzi. W dół nie zejdzie, bo #!$%@? algorytm, a na płaskie też nie wróci, #!$%@? wie czemu. Kiedyś z kolegą ze studiów znaleźliśmy na wykładzie biedronkę. Ławki w auli były w #!$%@? długie, na jakieś 30 m. Mówię mu: pacz #!$%@? i położyłem biedronkę na ławce. Doszła do krawędzi i idzie wzdłuż. Idzie #!$%@? i idzie, doszła do końca, skręciła i dalej wzdłuż kolejnej krawędzi, a potem jeszcze raz i szła znowu w naszą stronę. 45 minut #!$%@? szła przez te 30 metrów i ni #!$%@? #!$%@? nie ogarnęła, że sytuacja jest #!$%@? i może by gdzieś polecieć, bo gówno. Nie, #!$%@?. Jakby ławka miała kilometr, to by #!$%@? zdechła po drodze. Ciąg dalszy algorytmu brzmi: 2. Jak jesteś na szczycie to poleć byle #!$%@? gdzie. Jak już pozwolicie wejść biedronce na szczyt palca, czy #!$%@?, czy czegoś, to obróci się dookoła, upewni, że gradient się wyzerował i fruuuu #!$%@? w losowym kierunku. Czasem potrafi wylądować znowy na tej samej ręce xD 3. Jak już leziesz i coś znajdziesz do żarcia, to #!$%@?. Nie no, akurat całkiem spoko punkt. Tylko #!$%@?, metoda szukania po #!$%@?. 4. Jak cię coś przestraszy - to się zesraj. Wiem, że ta żółtobrązowa maź to nie sraka, ale #!$%@?, jakie lepsze słowo może to opisać. Ewentualnie rzygi? #!$%@? tam semantyka. Ważne, że jak biedronkę spotka zagrożenie, to zwija nóżki i sra tym smrodem. #!$%@?. #!$%@?. Przecież ma skrzydła, mogłaby #!$%@?ć. Ale nie, #!$%@?. Zesraj się. Najlepsze jak się #!$%@? biedronkę do pajęczyny. Jak byłem mały to wrzucałem tam różne owady. Jak wrzucisz muchę, to do ostatniej chwili walczy, żeby odlecieć i nawet czasem zdąży, zanim ją pająk dorwie. Rzadko, ale jednak. Pszczoła to już w ogóle siła, stronk i mało która pajęczyna utrzyma. A biedronka co? ZESRA SIĘ #!$%@?. Przychodzi pająk, paczy, #!$%@?.jpg. Co robi? XDDDDD owija #!$%@?ę pajęczyną i #!$%@? z pajęczyny. Nie dość, że #!$%@? nie zje, bo smrut, to jeszcze #!$%@? zdechnie z głodu, bo ją opędzlował jak #!$%@? pajęczyną XDDDDD Acha - jeszcze jedno - przyglądaliście się, jak wyglądają oczy biedronki? To nie są te #!$%@? wielkie białe plamy. Nie. Oczy biedronki to małe kropeczki na tej durnej mordzie. Co ona tym widzi? Pewno #!$%@? widzi. Mucha ma #!$%@? w kosmos, dizajnerskie oczy, bo musi być czujna, patrzeć, analizować. To samo pszczoła. ALe nie #!$%@? biedronka. Po #!$%@? jej oczy, jak tylko lezie w górę, lata pisiont centymetrów i sra? xD W tym roku #!$%@?ło biedronek jak #!$%@?. Możecie się pobawić, sprawdzić. Tylko uwaga - bo SIĘ ZESRAJĄ


#pasta

Zaloguj się aby komentować

Motyl na patrolu. Rusałka admirał (Vanessa atalanta) to kolejny gatunek motyla, którego samce są bardzo terytorialne, choć niekoniecznie tak bojowe jak samce mieniaków. Motyle te można łatwo rozpoznać po czarnym wierzchu skrzydeł z szerokimi czerwonymi przepaskami i białymi plamkami.


Samice rusałki admirał wybierają na partnerów wyłącznie te samce, które są w stanie zająć i utrzymać swoje terytorium. Zajmowany przez jednego osobnika obszar ma zazwyczaj zarys zbliżony do owalu i powierzchnię od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów kwadratowych. Zwykle im jest większy, tym więcej przyciąga rywali próbujących przepędzić właściciela.


Samiec wytrwale patroluje obrzeża swojego terytorium od siedmiu do nawet trzydziestu razy w ciągu godziny i średnio wchodzi w interakcje z intruzami - w tym z motylami innych gatunków - od dziesięciu do piętnastu razy na godzinę. Jeśli liczba intruzów naruszających granice terytorium się zwiększa, samiec poświęca na patrolowanie więcej czasu niż normalnie.


Przepędzając rywala, rusałka admirał najczęściej próbuje go zmęczyć i zdezorientować, poruszając się lotem w pionie po spirali. Po skutecznym odgonieniu intruza samiec od razu powraca na swój teren, by tam czekać na przelatujące samice. Podczas zalotów rusza w pościg za samicą i próbuje zrobić na niej wrażenie powietrznymi akrobacjami.


Lot rusałki admirał w zwolnionym tempie: link .


#ciekawostki #zwierzeta #owady #motyle #przyroda #natura

e8979a51-59fd-4a52-b366-215a0827a252
bcb263b6-30ac-49f7-9ba5-558d89de0d64

@Apaturia w mieście sporo ciekawych gatunków można spotkać. paź żeglarz był kilka razy na działce a czarna pszczoła ponoć wymarła na tych terenach upodobała sobie moje kwiaty

Zaloguj się aby komentować

@DziwnaSowa Dzięki. Mam własne pszczoły murarki, rogate i trzmiele kamienniki a w tym roku będę się starał zwabić dla odmiany złotooki.

@adamec fajna sprawa. Nie mam pewności, ale patrząc na mój ogród, to lawenda bezkonkurencyjnie wygrywa ze wszystkim innym w kwestii miłości owadów. Zwłaszcza trzmiele ją u mnie kochają, mimo że wybór mają spory.

Zaloguj się aby komentować

Gorzki motyl Niepylak apollo (Parnassius apollo) to pod wieloma względami ciekawy owad. Jego skrzydła są lekko przejrzyste i nie są pokryte łuskami, przez co po dotknięciu nigdy nie pozostawia po sobie tak często kojarzonego z motylami "pyłku" - stąd jego polska nazwa. Jasne ubarwienie z jednej strony zapewnia mu kamuflaż wśród wapiennych skał i białych kwiatów, a z drugiej może służyć odstraszaniu drapieżników dzięki podobnym do oczu plamkom rozmieszczonym na skrzydłach.


Jednak chyba najciekawszym jego mechanizmem obronnym jest gorzki smak. Niepylak jeszcze jako gąsienica żeruje na roślinach takich jak rozchodniki, z których "podbiera" gorzkie substancje czyniące go później niezjadliwym dla większości drapieżników. Największe stężenie tych substancji oraz związanej z nimi goryczy znajduje się w skrzydłach motyla, więc wydaje się, że to właśnie one smakują najbardziej paskudnie.


Są jednak zwierzęta, które znalazły na to sposób - siwerniak (Anthus spinoletta), niewielki ptak z rodziny pliszkowatych, radzi sobie z niepylakiem, oddzielając jego skrzydła i zjadając wyłącznie odżywczy tułów.


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

bf067157-47c3-4f14-907c-40ca4d7f87e3

@kasix003 Jest niestety gatunkiem zagrożonym - kiedyś można go było zaobserwować we wszystkich pasmach górskich na południu Polski, teraz jedynie w Pieninach i w Górach Kruczych.

A te inne zwierzęta, które na motyle polują to wiedzą o tym, że są gorzkie dopiero jak. Ich spróbują? Tzn. Po tej próbie już ich unikają? Czyli ten gorzki smak to taka ochrona gatunku a nie jednostki, tak?

@enkamayo Nie mam pojęcia, trzeba by ich zapytać, czy po pierwszej próbie zapamiętują, który motyl jest gorzki, a który nie Ta strategia obronna odnosi się do całego gatunku.

Zaloguj się aby komentować

Chemiczne gody Modraszek ikar (Polyommatus icarus), niewielki motyl wyróżniający się modrym kolorem wierzchu skrzydeł, w ciekawy sposób wykorzystuje chemię w komunikacji z innymi przedstawicielami swojego gatunku i w zachowaniach godowych.


Gąsienice modraszka wychwytują i przechowują w swoich organizmach flawonoidy pozyskiwane z roślin, którymi żywią - są to przede wszystkim pigmenty silnie pochłaniające promieniowanie UV. W trakcie przeobrażenia pigmenty te są transportowane do skrzydeł motyla, na których ostatecznie się uwidoczniają, tworząc charakterystyczny wzór.


W badaniach ujawniono, że samice modraszka wychwytują przeciętnie do 60% więcej flawonoidów z diety niż samce, co odpowiednio zwiększa nasycenie pigmentów flawonoidowych w ich skrzydłach. Uważa się, że ma to znaczenie w komunikacji pomiędzy osobnikami tego samego gatunku.


Samce modraszka patrolujące swoje siedliska w poszukiwaniu partnerki prawdopodobnie rozpoznają inne modraszki właśnie pod kątem pigmentów flawonoidowych pochłaniających promieniowanie UV. Większa zawartość pigmentów w skrzydłach sygnalizuje samicę, czyli potencjalną partnerkę. Mniejsza zawartość sygnalizuje innego samca - czyli potencjalnego rywala, którego trzeba przepędzić.


Im więcej takich pigmentów zawierają skrzydła samicy, tym większą ma szansę, że zwróci uwagę samca. Najwięcej pigmentów mają młode, niedawno przeobrażone samice o nieuszkodzonych skrzydłach i to właśnie one są najbardziej "widoczne" dla innych przedstawicieli swojego gatunku. Starsze samice, a także takie, których skrzydła uległy uszkodzeniu lub w których diecie brakowało pożądanych flawonoidów, mogą mieć odpowiednio mniejsze szanse na zwrócenie uwagi partnera.


Na pierwszym zdjęciu samiec, na drugim samica modraszka ikara.


#ciekawostki #zwierzeta #owady #motyle #przyroda #natura

8ce02271-72c7-49f3-962b-f223d0fed3a2
5641dbdd-4962-4cdc-baf7-2377a77747b0
86871b36-1cd3-41a5-95bf-26fa5458a9fd

Zaloguj się aby komentować

Bardzo bojowy motylek Mieniak tęczowiec (Apatura iris) spędza większość swojego życia nad ziemią, wśród gałęzi drzew, przede wszystkim w koronach rozłożystych dębów i zlatuje niżej jedynie celem pożywienia się lub złożenia jaj. Można go rozpoznać po niezwykłym, fioletowoniebieskim połysku skrzydeł, który zainspirował jego angielską nazwę: purple emperor.


Samce mieniaków, jak na tak delikatnie wyglądające motyle, są wyjątkowo terytorialne i agresywne. Przepędzają ze swojego terytorium - zwykle z okolicy korony drzewa, którą uznają za "swoją" - nie tylko inne samce swojego gatunku, ale także inne motyle, a nawet małe ptaki. Podobno notowano także przypadki mieniaków, które próbowały atakować i przepędzać wielokrotnie większe od nich ptaki drapieżne: jastrzębie, myszołowy czy kanie.


Wydawałoby się, że podstawową strategią bojową motyla może być co najwyżej agresywne machanie skrzydłami, jednak mieniaki nie stronią od przepychanek z przeciwnikiem, próbują również zdezorientować lub zmęczyć rywala podczas lotu. "Oczy" na spodniej stronie skrzydeł mieniaka imitują oczy jastrzębia i podobnie jak u wielu innych motyli, mają na celu odstraszanie drapieżników.


Dwa walczące mieniaki: link .


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

217e4909-3d00-4ff9-a241-24fff73d058d
774c2c09-3e18-47a3-a1a4-c0c66224527f

A to przepraszam najmocniej! Się już więcej nie powtórzy 😅 mógłbym się może domyślić, bo twój nick żeńską formę nawet ma, ale nie zwróciłem nawet uwagi.

Zaloguj się aby komentować

Astrologowie ogłaszają tydzień motyla! Populacja ciekawostek o motylach zwiększa się


Poprzedni tydzień - ciekawostki o konikach polnych i pasikonikach:

Elegancki konik polny Zonocerus elegans

Gamingowy konik polny Romalea microptera

Konik polny Plagiotriptus jak liść

Pasikonik zielony Tettigonia viridissima

Erytryzm wśród koników polnych i pasikoników

Konik polny Dactylotum bicolor jak słupek barberski

Jednorogi pasikonik Copiphora rhinoceros


#ciekawostki #przyroda #owady #natura #zwierzeta

Zaloguj się aby komentować