#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #anglia #historia

Niesamowite zdjęcia Pete'a Townshenda skaczącego na scenie z lat 60. i 70. XX wieku.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia

Henry Leland (założyciel Cadillaca) pozuje z Cadillakiem „Osceola”, pierwszym całkowicie zamkniętym samochodem zbudowanym przez Cadillaca, 1905 r.

Rozważał koncepcję pojazdu odpornego na warunki pogodowe i spodobał mu się tak bardzo, że przez lata pozostał jego osobistym pojazdem. Został nazwany „Osceola” na cześć wodza północnoamerykańskich Indian Seminole z Florydy, którego podziwiał po przeczytaniu wiersza „The Seminole’s Defiance” G.W. Wzór.

26 lipca 1956 r. Prezydent Naser ogłosił nacjonalizację Kanału Sueskiego

24 października 1956 - Francja, Wielka Brytania oraz Izrael podpisują w Sevres tajne porozumienie. Zgodnie z nim, Izrael ma zaatakować Egipt, a Francja i Wielka Brytania mają wystąpić jako siły rozjemcze i przejąć kontrolę nad Kanałem Sueskim.

29 października 1956 - Izrael napada na Egipt (Operacja Kadesz)

Następnego dnia Francja i Wielka Brytania przedstawiają Egiptowi i Izraelowi ultimatum, które Kair odrzuca.

31 października rozpoczyna się Operacja Muszkieter. Najpierw połączone siły brytyjsko-francuskie atakują egipskie bazy powietrzne, niszcząc większość egipskiego lotnictwa. 5 listopada brytyjscy i francuscy spadochroniarze lądują nad Kanałem Sueskim, a kolejnego dnia dołączają do nich siły desantujące się z morza.

Operacja Muszkieter jest pełnym militarnym zwycięstwem, ale politycznie Paryż i Londyn jest już skończony.

ZSRR i USA naciskają na zakończenie walk. Prezydent Eisenhower grozi Brytyjczykom, że sprzeda amerykańskie rezerwy funta szterlinga, co doprowadziłoby brytyjską gospodarkę do upadku.

Londyn i Paryż ulegają presji. Już 6 listopada 1956 r. działa milkną i podpisane zostaje zawieszenie broni. W grudniu ostatni brytyjscy i francuscy żołnierze opuszczą Kanał Sueski.

Kryzys z 1956 r. dobitnie pokazał, że czas starych imperiów kolonialnych na Bliskim Wschodzie już minął. Amerykanie upokorzyli Europejczyków i wskazali im ich miejsce w szeregu.

Taka krótka ciekawostka, bo akurat natknąłem się dzisiaj na plakat propagandowy z czasu kryzysu sueskiego (wrzucam poniżej). ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#bliskiwschod #egipt #lagunacontent #historiajednejfotografii #gruparatowaniapoziomu #lagunacontent

Jak już pisałam tutaj: https://www.hejto.pl/wpis/wsrod-rodzinnych-zdjec-znalezionych-w-tychach-konkretnie-na-wygorzelu-na-gornym-

jestem w posiadaniu zdjęć rodzinnych z Górnego Śląska. W tamtym wpisie proszę o pomoc w odgadnięciu co się dzieje na niektórych z nich.

Tutaj natomiast chcę przytoczyć tragedię wojenną, jaka przydarzyła się niestety w wielu rodzinach... Zdjęcie przedstawia dwóch braci (trzecia osoba nie jest nam znana) w czasie II wojny światowej. Zgodnie z opisem z tyłu zdjęcia (nazwiska zamazałam), znaleziono je w kieszeni poległego w walce jednego z nich. Z przekazów rodzinnych wiem, że w sumie trójka braci była wcielona do wojska i cała ta trójka poległa. Ich brat, a mój pradziadek, był natomiast zbyt młody, dzięki czemu nie podzielił ich losu, a dziś ja mogę wspomnieć o ich historii.

EDIT:

w komentarzach umieściłam też zdjęcie listu, który znalazłam u innej części rodziny i o którym mowa na tyle zdjęcia. Jego treść (niektórych słów nie udało mi się odczytać).

(?), 20.06.41

Kochana Siostro i Szwagrze

W pierwszych słowach mego listu pozdrawiam Was Niech Będzie Pochwalony Jezus Hrystus.

I chciałbym Wam parę słów napisać o moim zdrowiu i powodzyniu. Jestem dziękibogu zdrowy a powodzynie, też mi się zmieniło bo żyja trocha gorzej jak cygan, tylko w gęstych lasach nieraz w głodzie niewyspany i ze strachem, naprawdę mi się już ten świat brzydnie, bo trzy tydnie jak żem kartofli niejad a funt chleba mam na dwa dni, tu ani wody niema tylko ze żyki woda (...?) ważą na kawa i do obiada. Wiecie bieda się straszna robi jak u nas, tak u Was bom słyszał że uwas mają być sklepy pozawierane na trzy miesiące a unas chodźby zapłakał to niedostanie nic kupić ani wypić ani zjeść.

no ale trzeba ...(?) do przemienienia Bożego. Ten list który żeś mi pisała otrzymałem go 17go i bardzo Ci za niego dziękuja bom był bardzo ciekawy co u Was słychać i jeszcze Wam wysyłam jedną fotografiję, i jeszcze bym miał Wam dużo do pisania ale mniej a bez obawy.

Więc natem kończę

i żegnam Was zostajcie

z Bogiem

Kolejny raz - nie wiem, jak tagować, więc probuję #historia #fotohistoria #historiajednejfotografii #wojna

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #anglia #historia

Sampson był koniem rasy Shire i był najwyższym i najcięższym koniem, jaki kiedykolwiek zarejestrowano.

Miał 2,19 m i ważył 1524 kg. Dzięki swoim imponującym wymiarom Sampson był zarówno najwyższym jak i najcięższym koniem w historii.

Urodzony w 1846 roku w Bedfordshire w Anglii, na zdjęciu rok 1850.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #wlochy #historia

Telesygnalizacja samochodowa, 1951 r.

Telesygnał samochodowy wynaleziony przez Armando Loyolę z Rzymu we Włoszech w 1951 roku składa się z nadajnika-odbiornika radiowego w każdym samochodzie. Kierowca samochodu z tyłu, chcąc wyprzedzić, naciska przycisk, który powoduje miganie czerwonym światłem w samochodzie z przodu, kierowca z przodu naciska przycisk, który powoduje zapalenie się zielonego światła w samochodzie z tyłu.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #niemcy #historia

Stalowa opona sprężynowa, stworzona jako opona zastępcza z powodu niedoboru gumy w Niemczech.

I tak na początku XX wieku, w związku z niedoborami gumy i trudnościami z napełnianiem opon powietrzem podczas I wojny światowej, Niemcy zaprojektowali w 1916 roku oponę ze stalowymi sprężynami, która miała być również bardziej niezawodna niż opony gumowe i którego priorytetem było wyposażenie pojazdów wojskowych.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia #kolej #pociagi #pociagiboners

Great Train Wreck of 1918 r.

9 lipca 1918 r. w Nashville w stanie Tennessee w Stanach Zjednoczonych. Dwa pociągi pasażerskie obsługiwane przez linie kolejowe Nashville, Chattanooga i St. Louis („NC&StL”) zderzyły się czołowo, w wyniku wypadku zginęło co najmniej 101 osób, a 171 zostało rannych. Uważa się, że jest to najgorszy wypadek kolejowy w historii Stanów Zjednoczonych, chociaż szacunki dotyczące ofiar śmiertelnych tego wypadku pokrywają się z szacunkami dotyczącymi wraku Malbone Street na Brooklynie w stanie Nowy Jork w tym samym roku.

Zderzyły się dwa pociągi pasażerskie, nr 4 który miały odjechać z Nashville do Memphis w stanie Tennessee o godzinie 7:00 oraz nr 1 z Memphis. Około 7:20 oba pociągi zderzyły się podczas przejeżdżania odcinka jednotorowej linii znanego jako „Dutchman's Curve” na zachód od centrum Nashville, w dzisiejszej dzielnicy Belle Meade. Każdy z pociągów jechał z szacunkową prędkością od 50 do 60 mil na godzinę (80 do 100 km/h). Uderzenie wykoleiło oba pociągi a zniszczeniu uległo kilka drewnianych wagonów.

Międzystanowa Komisja Handlu (ICC) podała liczbę ofiar śmiertelnych na 101, choć według niektórych raportów liczba ofiar śmiertelnych sięgała 121. Co najmniej 171 osób zostało rannych. Wiele ofiar stanowili afroamerykańscy robotnicy z Arkansas i Memphis, którzy przyjeżdżali do pracy w fabryce prochu w Old Hickory pod Nashville. Tego dnia na miejsce katastrofy przybyło aż 50 000 osób, aby pomóc ocalałym, szukać bliskich lub po prostu być świadkami tragicznej sceny.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia #kolej #pociagi #pociagiboners

Katastrofa kolejowa nad rzeką Ashtabula w 1876 r.

Katastrofa kolejowa na rzece Ashtabula (zwana także horrorem Ashtabula) to katastrofa mostu na rzece Ashtabula w pobliżu miasta Ashtabula w stanie Ohio w Stanach Zjednoczonych, która miała miejsce 29 grudnia 1876 roku .

Pociąg Pacific Express Lake Shore i Michigan Southern Railway przejeżdżał przez most, który się zawalił. Wszystkie wagony oprócz głównej lokomotywy zanurzyły się w rzece. Wagony które były drewniane szybko zajęły się ogniem. Strażacy którzy byli na miejscu wypadku odmówili gaszenia płomieni, pozostawiając osoby, które pomagały wyciągnąć ocalałych z wraku samym sobie. Wiele osób, które przeżyły katastrofę, spłonęło we wraku.

W wypadku zginęło około 92 ze 160 osób na pokładzie. Był to najgorszy wypadek kolejowy w USA w XIX wieku.

Z raportu koronera wynika, że ​​most, położony około 300 metrów od stacji kolejowej, został nieprawidłowo zaprojektowany przez prezesa przedsiębiorstwa kolejowego, był źle zbudowany i nieodpowiednio sprawdzony. W wyniku wypadku w mieście wybudowano szpital i utworzono federalny system formalnego badania śmiertelnych wypadków kolejowych.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #anglia #historia

Amfibia trójkołowa, ok. 1886 r.

Ta dziwnie wyglądająca maszyna została zbudowana przez mieszkańca Worcester, pana Harry'ego Savage'a, około 1886 roku. Pan Savage pracował w firmie Agricultural Implement Makers, J. L. Larkworthy & Co., w Sansome Place w Worcester.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia #kolej #pociagi #pociagiboners

Katastrofa w Crush to chwyt reklamowy w amerykańskim stanie Teksas, który miał miejsce 15 września 1896 roku, podczas którego dwie lokomotywy z wagonami bez załogi zderzyły się czołowo przy dużej prędkości. William George Crush, główny agent kolei Missouri – Kansas – Teksas, wpadł na ten pomysł aby zademonstrować zainscenizowany wypadek pociągu jako publiczne widowisko. W rezultacie w wydarzeniu wzięło udział około 40 000 osób. Zderzenie lokomotyw spowodowało eksplozję obu kotłów silnika, w wyniku eksplozji spadł deszcz latających odłamków który zabiły dwie osoby i spowodowały liczne obrażenia wśród widzów.

Dzień przed wystawą kolejarze przeprowadzili test prędkości pociągów, który miał pomóc w dokładnym określeniu miejsca zderzenia. Inżynierowie Katy zapewnili Crusha, że ​​jego wspaniały pomysł jest bezpieczny, a zwłaszcza że kotły silników parowych zostały zaprojektowane tak, aby były odporne na pęknięcia i że nawet w przypadku wypadku przy bardzo dużej prędkości jest mało prawdopodobne, że eksplodują. Każda lokomotywa ciągnęła za sobą sześć wagonów towarowych.

Każdy pociąg osiągnął prędkość około 45 mil na godzinę (72 km/h).

Przy zderzeniu odłamki zostały wyrzucone w powietrze na kilkaset metrów. Szybko wybuchła panika. Część gruzu spadła na widzów, zabijając dwie osoby i poważnie raniąc co najmniej sześciu innych. Fotograf Jarvis „Joe” Deane z Waco stracił jedno oko od lecącego odłamku.

Co ciekawe, firma mimo katastrofy odnotowała później gwałtowny wzrost obrotów.

Porozumienie z Oslo

13 września 1993 r. - przewodniczący Organizacji Wyzwolenia Palestyny, Jasir Arafat, oraz premier Izraela, Icchak Rabin, podpisali w Waszyngtonie tzw. porozumienie z Oslo (rozmowy prowadzono w stolicy Norwegii)

Porozumienie z 1993 r. pozwoliło na powstanie Autonomii Palestyńskiej i dało szansę na trwałe rozwiązanie konfliktu izraelsko-palestyńskiego.

Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) uznała państwo Izrael, a Izrael uznał legitymację OWP do reprezentowania narodu palestyńskiego.

W 1994 r. przewodniczący Arafat, premier Rabin oraz Szimon Peres (szef MSZ-u Izraela) otrzymali wspólnie pokojową nagrodę Nobla.

28 września 1995 r. podpisano drugie porozumienie z Oslo, które podzieliło terytorium Zachodniego Brzegu na obszary A, B i C, zakładając stopniowe przekazywanie władzy na tych terenach Palestyńczykom. Ta decyzja premiera Rabina została mocno skrytykowana przez środowiska prawicowe w Izraelu, które oskarżyły premiera o zdradę.

Efekty nagonki wymierzonej w Rabina okazały się tragiczne. 4 listopada 1995 r. premier Rabin został zastrzelony przez żydowskiego ekstremistę, 26-letniego Jigala Amira.

Wkrótce izraelsko-palestyński proces pokojowy zaczął stopniowo wytracać tempo, a ostatecznie się załamał.

#bliskiwschod #lagunacontent #historiajednejfotografii #gruparatowaniapoziomu #lagunacontent

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia

W 1948 roku w zakładzie samochodowym w Los Angeles powstał unikalny system wykorzystujący przenośniki taśmowe do dostarczania żywności. Ten innowacyjny pomysł został stworzony i opatentowany przez Kennetha C. Purdy'ego jako Motormat.

W restauracji Track w południowej Kalifornii zastosowano tę technologię, tworząc 20 stoisk rozmieszczonych w kształcie szprych wokół centralnego budynku.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia

28 lipca 1945 r

Widok na dziurę wybitą w 78. i 79. piętro Empire State Building przez lecący we mgle bombowiec B-25. Część wraku wisi na 78. piętrze.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia #koty #smiesznypiesek

W 1943 roku Kot Herman został oficjalnie zatrudniony przez Straż Przybrzeżną Stanów Zjednoczonych jako „ekspert ds. myszy”, którego głównym zadaniem było kontrolowanie lub eliminowanie populacji gryzoni na pokładach statków. Szary kot o zielonych oczach miał zaledwie osiem miesięcy, kiedy trafił na służbę, a jego dowód osobisty został wydany w jego rodzinnym mieście Baltimore 12 stycznia bez daty ważności. Innymi słowy, był w takim samym stopniu członkiem sił zbrojnych jak każdy inny, zwłaszcza że jego dokument tożsamości miał nawet oficjalny numer seryjny 05225058 i został zatwierdzony przez odpowiedniego urzędnika.

https://youtu.be/ihkR2iHuMoM

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia

Szklany dach Forda z 1947 r

W Los Angeles wprowadzono „szklane” (Plexiglas) dachy do kabrioletów, podobne do „blistrów” i „bąbelków” produkowanych przez tę samą firmę do samolotów bojowych. Blaty mocuje się w tych samych punktach, co zwykłe płócienne blaty i można je łatwo zdjąć w celu przechowywania w rodzinnym garażu.

Wyprodukowane przez Fabriform Corporation z Bayseville w stanie Ohio, dystrybuowane są przez lokalną agencję Forda.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia

Obracane łóżko dla pacjentów z ciężkimi złamaniami, których trzeba odwracać kilka razy dziennie, uprościło to pracę lekarzy i pielęgniarek przy pacjencie.

Łóżko posiada materac obracany w metalowej ramie. W przypadku konieczności przewrócenia pacjenta leżącego na plecach, kładzie się na nim drugi materac i mocuje go za pomocą nakrętek motylkowych na końcach ramy. Następnie odwraca się łóżko i usuwa najwyższy materac, pozostawiając pacjenta w pozycji na brzuchu. 1947 r.

11 września 2001 r. - jak kłamstwa CIA doprowadziły do zamachu na World Trade Center?

/Bez żółtych napisów/

Nasza historia zaczyna się 12 października 2000 r. w porcie w Adenie (Jemen). To właśnie tego dnia - wyładowana ładunkami wybuchowymi - motorówka uderzyła w kadłub niszczyciela USS Cole.

W zamachu - za którym stała Al Kaida - zginęło 17 amerykańskich marynarzy. Śledztwo w sprawie zamachu miało przeprowadzić FBI.

Głównym śledczym w sprawie zamachu na USS Cole, został 29-letni wówczas Ali Soufan - jeden z nielicznych agentów FBI, który biegle władał językiem arabskim (Soufan urodził się w Libanie, jego rodzina wyemigrowała do USA w latach 80.).

W Jemenie, Soufan przesłuchał m.in. dwóch członków Al Kaidy. Obaj z nich wspominali o mężczyźnie zwanym "Khalladem", który miał być mózgiem całej operacji. To zainteresowało Soufana, bo już wcześniej słyszał o bojowniku Al Kaidy, który posługiwał się takim pseudonimem.

Soufan zaczął drążyć temat. Okazało się, że jeden z przesłuchiwanych - na kilka miesięcy przed zamachem na USS Cole - dostarczył Khalladowi 36 tysięcy dolarów do Bangkoku (Tajlandia).

Sprawa zaczęła się robić coraz dziwniejsza. Dlaczego Al Kaida miałaby wysyłać gotówkę do Bangkoku, skoro planowała zamach w Jemenie? Soufan postanowił poprosić CIA o pomoc.

Soufan zapytał CIA o to czy wiedzą coś na temat planów Al Kaidy w południowo-wschodniej Azji lub czy dysponują informacjami na temat tajemniczego "Khallada". Odpowiedź CIA była jednak negatywna, poinformowali FBI że nie wiedza nic na ten temat.

CIA kłamało.

Od 1998 r. CIA monitorowało telefon niejakiego Ahmada al Hady, który służył jako swoista centrala telefoniczna dla bojowników Al Kaidy. W 1999 r. - podsłuchując telefon Hady - CIA dowiedziało się, że Al Kaida planuje zorganizować spotkanie w Kuala Lumpur (Malezja).

Podsłuchując rozmowy, CIA poznało także tożsamość dwóch innych członków Al Kaidy: Khaleda al Mihdara i Nawafa al Hazmiego (obaj byli obywatelami Arabii Saudyjskiej).

Dzięki informacjom udostępnionym przez Saudów, agenci CIA włamali się do pokoju hotelowego Midhara w Dubaju i skopiowali jego paszport. Ku ich zaskoczeniu, okazało się że Midhar posiada amerykańską wizę.

CIA powinno przekazać tę informację niezwłocznie do FBI (aby anulować jego wizę). CIA nigdy jednak tego nie zrobiło.

Wiedząc o planowanym spotkaniu Al Kaidy w Kuala Lumpur, CIA poprosiło malezyjskie władze o inwigilację. Malezyjczycy nie założyli podsłuchu, ale wykonali kilka dobrych zdjęć uczestników spotkania. Oprócz Midhara i Hazmiego, w Kuala Lumpur pojawił się także wspomniany kjuż Khallad, powiązany z zamachem na USS Cole.

Od teraz CIA miało ich wszystkich na wyciągnięcie ręki. W marcu 2000 r. CIA dowiedziało się, że Nawaf al Hazmi przybył do USA (razem z nim przyleciał Khaled al Mihdar).

Ponownie, CIA nie poinformowało FBI że dwóch bojowników Al Kaidy znalazło się na amerykańskiej ziemi. Dlaczego? Teorie są różne. Według tej najbardziej prawdopodobnej, CIA obawiało się, że FBI od razu aresztuje obu dżihadystów i przejmie kontrolę nad śledztwem.

W lipcu 2001 r. odbyło się spotkanie między FBI a CIA, podczas którego agentom FBI pokazano niektóre zdjęcia ze spotkania w Kuala Lumpur. CIA nie podzieliło się jednak najważniejszym zdjęciem - fotografią, na której widoczny był Khallad (poszukiwany przez FBI w związku z zamachem na USS Cole).

Gdyby FBI otrzymało to zdjęcie, to od razu przejęłoby całość dokumentacji związanej ze spotkaniem w Kuala Lumpur i dowiedziałoby się, że Hazmi i Midhar przebywają już na terenie USA. To był ostatni moment, aby zapobiec zamachom z 11 września.

Im dalej badamy tę sprawę, tym robi się jeszcze absurdalniej. Latem 2001 r., Midhar opuszcza USA, leci do Jemenu, a potem do Arabii Saudyjskiej. Tam wyrabia sobie nową wizę i wraca do USA. CIA wie o tym, ale znowu nie przekazuje tej informacji do FBI.

Ta niechęć CIA do dzielenia się informacjami wywiadowczymi będzie miała fatalne konsekwencje.

Hazmi i Midhar byli zaangażowani w zamachy z 11 września. To oni stali za porwaniem samolotu American Airlines (lot nr 77), który rozbili o Pentagon.

Dopiero w raporcie komisji 11 września ujawniono, że CIA - mimo obowiązku - nie podzieliło się kluczowymi informacjami z FBI. Co jeszcze bardziej rażące, część agentów CIA (w tym sam szef CIA George Tenet) próbowała zwodzić komisję, aby zatuszować swoją niekompetencję.

Dopiero po zamachach z 11 września gruntownie zreformowano przepływ informacji między amerykańskimi agencjami, tak aby podobna sytuacja już nigdy się nie powtórzyła.

Na koniec los dwóch agentów FBI:

Ali Soufan - odpowiedzialny za śledztwo FBI w sprawie zamachu na USS Cole, odszedł z Agencji w 2005 r. Później wielokrotnie krytykował CIA za ukrywanie informacji na temat zamachowców.

Bezpośrednim przełożonym Soufana w FBI był John O'Neill. Od lat 90. O'Neill pozostawał w stanie permanentnego konfliktu z CIA. W sierpniu 2001 r. O'Neill odszedł z FBI i został szefem ochrony World Trade Center. O'Neill zginął w zamachach z 11 września.

#bliskiwschod #lagunacontent #historiajednejfotografii #gruparatowaniapoziomu #lagunacontent

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia

Burza śnieżna w Bostonie, około 1930 r.

#ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historiajednejfotografii #usa #historia

Samolot Porucznika piechoty morskiej W.O. Bruce'a uderza w budynek po tym, jak stracił panowanie nad samolotem podczas krajowych wyścigów lotniczych w Cleveland w stanie Ohio. Pilot przeżył, wyskoczył na spadochronie, 30 sierpnia 1931 r.