#apod na dziś bo @Oczk obiecał i nie wrzuca.

Nie rozumiem jak można mieć ważniejsze rzeczy w życiu niż hejto.

A na zdjęciu są Himalaje widoczne z ISS

P.S Wiecie co się wydarzyło w Himalajach?

#astrofotografia #iss #himalaje

California love

Let me welcome everybody to the wild wild west

ale mi siadło na głowie od rana XD

#apod na dziś

https://apod.nasa.gov/apod/astropix.html

Dziś wraam do korzeni APOD, czyli NASA, bo akurat ze wszystkich trzech moich apodowych źródeł, ten obiekt przypadł mi do gustu najbardziej (zapewne przez ostatnią piosenkę jakiej słuchałem dziś w aucie :v)

Mgławica Kalifornia, NGC 1499 - mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Perseusza. Odległa o około 1500 lat świetlnych od Ziemi, rozciąga się na jakieś 100. Nazwę zawdzięcza swojemu kształtowi, który przypomina pewien zachodni stan USA.

Posiłkując się wikipedią, bo jest kilka ciekawostek:

Mgławica Kalifornia podobnie jak Układ Słoneczny znajduje się wewnątrz Ramienia Oriona, na granicy asocjacji gwiezdnej Perseusz OB2. Czerwone światło mgławicy pochodzi od atomów wodoru rekombinujących z dawno utraconymi elektronami, wybitymi w procesie jonizacji przez energetyczne światło gwiazd. Najbardziej prawdopodobnym źródłem światła jest jasna, gorąca oraz niebieskawa gwiazda uciekająca ξ Persei (XI Persei). Prawdopodobnie gwiazda ta powstała w asocjacji gwiezdnej Perseusz OB2 około 400 000 lat temu, a mgławicę napotkała na swojej drodze zaledwie 100 000 lat temu.

Znajduje się ona na prawo od mgławicy, w okolicy "tego niebieskiego" rejonu. Jeżeli dobrze rozumiem, odpowiada ona też właśnie za ten kolor, wynikający bezpośrednio ze światła odbijanego (mgławica refleksyjna?) - ale mogę się mylić, bo nigdzie nie mogę znaleźć z czego wynika to zabarwienie.

I ostatnia ciekawostka, PODOBNO ZUPEŁNY PRZYPADEK ALE JA W TAKIE RZECZY NIE WIERZĘ

Mgławica Kalifornia przechodzi w zenicie w środkowej Kalifornii, gdyż szerokość geograficzna pokrywa się z deklinacją obiektu.

Mówiąc po ludzku, deklinacja tej mgławicy (kąt pomiędzy kierunkiem poprowadzonym od obserwatora do obiektu a płaszczyzną równika niebieskiego, jedna ze współrzędnych określająca położenie obiektów na niebie) jest taka sama jak szerokość geograficzna środka stanu Kalifornia, czyli będąc w okolicy równonocy w stanie Kalifornia można spojrzeć bezpośrednio do góry i "zobaczyć" kosmiczne odbicie tego miejsca. No przypadek jak nic XD

#astronomia #astrofotografia

Pierścień z diamentem

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/ci1w50/

Autor: Johnny Qiu

Abell 33, bohater(ka) dzisiejszego apoda to mgławica planetarna znajdująca się ok 2,5 tysiąca lat świetlnych od nas, w gwiazdozbiorze Hydry.

Powstała z gwiazdy podobnej do Słońca, ale nieco starszej: takiej, która przeszła już fazę bycia Czerwonym Gigantem i odrzuciła zewnętrzne powłoki, powoli zmierzając w stronę Białego Karła.

Tak sferyczny kształt nie jest zbyt często spotykany pośród mgławic planetarnych (chociaż oczywiście też występuje) - z reguły mają one bardziej wymyślne kształty (np. oka), widoczne dżety czy w ogóle wyglądają jak różnokolorowa plama na podłodze. Powodem tak regularnego "kółka" jest wolny obrót gwiazdy centralnej. Jakby się kręciła szybciej, to materia bardziej leciałaby "na boki" a od biegunów strzelałaby wspomnianymi dżetami. Tzn. prawdopodobnie mogłaby tak robić, bo kto to wie jakby było gdyby było inaczej.

W połowie drogi między mgławicą a Ziemią znajduje się jasna gwiazda HD 83535, która dopełnia kompozycji i tworzy wspominany w tytule 'diament' na pierścieniu.

Dla mnie oczywiście najbardziej interesujące jest i tak tło i pięknie kolorowe galaktyki poukrywane gdzieś pomiędzy gwiazdami (do tego polecam oglądać zdjęcie w pełnej rozdzielczości, poprzez astrobina).

Dobrego dnia wszystkim!

#astronomia #astrofotografia

Namalowane jak obraz na Wszechświata płótnie

:v

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/6rmi3q/

Autorzy: Vergnes Christophe, Kaeouach Aziz

Messier 78 to najjaśniejsza na niebie mgławica refleksyjna, PRAWIE dostrzegalna gołym okiem - uparci mogą twierdzić że widzą. Leży w gwiazdozbiorze Oriona i należy do jego Obłoku Molekularnego - w dużym skrócie, praktycznie wszystko co tam my amatorzy możemy obserwować w Orionie (Wielką Mgławicę, Running Man, Koński Łeb, Płomień, M78 i generalnie cały szerokokadrowy wodór) to część jednej dużej chmury (albo przynajmniej chmur ze sobą powiązanych) - wrzucam całość na drugim zdjęciu (z wikipedii, autor Rogelio Bernal Andreo). M78 leży w lewym górnym rogu tego "czerwonego okręgu".

Znajduje się w odległości 1350 - 1600 lat świetlnych od nas.* Rozświetlana jest głównie przez dwie młode i gorące gwiazdy, HD 38563A i HD 38563B, zawiera także:

• całkiem sporo gwiazd zmiennych typu T Tauri (o zmiennej jasności, dużej średnicy, szybkim obrocie i stosunkowo silnym polu magnetycznym)
  

• młode gwiazdy w procesie formowania
  

• 17 (odkrytych do tej pory) obiektów Herbiga-Haro. Są to ciekawe a, w skali kosmicznej, krótkotrwałe zjawiska - dżety zjonizowanego gazu wychodzące od młodej gwiazdy, rozciągające się na ok 0.5-1 parseka, pędzące z prędkością 100-1000km/s, znikające w ciągu kilku tysięcy lat. Żyją szybko, umierają młodo, niczym ludzie z ADHD
  

Jakby nie patrzeć, ciekawy obiekt.

*co do odległości mgławicy: autorzy zdjęcia podają 1400 ly, wikipedia ENG 1350, wikipedia PL 1600, a w sumie właśnie sprawdzam i ESO podaje także 1400, a nasa 1600 XD Ale z tą NASĄ to idźcie mi stąd, w komentarzu wyjaśnię dlaczego

#astronomia #astrofotografia

Święto trzeba uczcić, jakie by nie było

#walentynki

Z tego powodu wszystkim chorym i zakochanym, życzę wszystkiego dobrego.

W kosmicznej skali, jeden dzień to żadna miara czasu, więc gwiazdy mało przejmują się walentynkami. Z tego też powodu, zdjęcie dziś musiałem wybrać ręcznie. Ale nie byle jakie! Niemal sięgnęło ono APOD na astrobinie, zabrakło trochę głosów - a szkoda, bo uważam że jest niesamowite. No i w dzisiejszym temacie

Mgławica Serce (IC 1805) i okolice, mozaikowane z 6 paneli

#apod na dziś

https://app.astrobin.com/i/h39gry?r=G

Autor: Charles Bonafilia

IC 1805 to obszar H II w gwiazdozbiorze Kasjopei. Odległa o 7,5 tysiąca lat świetlnych, rozciąga się na prawie 200. Powiązana jest z Mgławicą Dusza, niewidoczną w tym kadrze, podobnej wielkości. W samym sercu Serca mamy gromadę otwartą Melotte 15. W kadrze załapało się też kilka innych pięknych chmur gazu i mgławic planetarnych - zdecydowanie mniej znanych i jasnych, stąd tym bardziej można docenić umiejętności obróbki autora zdjęcia. A także determinację, bo materiał był zbierany przez łącznie 431 godzin!!

#astronomia #astrofotografia

NASA się sprzedała, Astrobin się powtarza, @Oczk nie wrzuca zdjęć

Pora to zmienić i wrócić do pięknej tradycji dzielenia się urokami kosmosu.

Problem w tym, że apod na astrobin to ten sam obszar co 5 wpisów (i 3 miesiące) temu wrzucałem. Apod na stronie NASA to filmik jakiejś asteroidy XD Więc od dziś będzie jeszcze trzecie źródło apodów, subiektywnie nieobiektywnie będę wybierał najciekawsze zdjęcie spośród tych 3 i się nim z wami dzielił. Mowa o 'Amateurs Astronomy Photo of the Day', aapod2.

Tak więc, TA DA

Fornax A, soczewkowata galaktyka albo nazwa kosmicznej porno gazetki z serii #masseffect

#apod na dziś

https://www.aapod2.com/blog/fornax-a

(nie powiem, natrudzili się żeby się nie dało tak po prostu skopiować tego obrazka) XD

Fornax A (NGC 1316) to soczewkowata galaktyka w gwiazdozbiorze Pieca, oddalona o około 60 milionów lat świetlnych. Jest jednym z najsilniejszych źródeł promieniowania radiowego na niebie, zasilanym przez supermasywną czarną dziurę. W zakresie optycznym widoczna jako zdeformowana galaktyka eliptyczna.

Widać w niej ślady dawnych zderzeń galaktycznych, pod postaciami pasm pyłu i złożonych struktur przypominających muszle. Te pozostałości wskazują na przeszłe interakcje z mniejszymi galaktykami, które przyczyniły się do jej nieregularnej morfologii.

Na zdjęciu widać słabo świecące zewnętrzne struktury galaktyki oraz gęsty obszar centralny, gdzie wciąż zachodzą procesy formowania się gwiazd. W zakresie fal radiowych, potężne 'płaty' Fornaxa rozciągające się na niemal milion lat świetlnych, napędzane przez dżety wyrzucane z jej centralnej czarnej dziury. Ta galaktyka jest kluczowym obiektem do badań nad ewolucją galaktyk, dynamiką zderzeń oraz wpływem aktywnych jąder galaktycznych na ich otoczenie.

Tytuł zdjęcia: Fornax A

Copyright: ShaRA Team

Data wykonania: December 06, 2024

Lokalizacja: Rio Hurtado (Chile)

Metoda zbierania danych: Obserwatorium zdalne (komercyjne)

Opis autora:

Zdjęcie Fornax A zostało wykonane za pomocą 50-centymetrowego teleskopu Newtona f/3.8 (T2) w obserwatorium Chilescope. Jest to wynik 31 godzin integracji danych zebranych w trakcie 13 różnych nocy. Staranna obróbka pozwoliła ujawnić skomplikowane ogony pływowe i słabe struktury galaktyki, jednocześnie zwiększając kontrast między jej jasnym jądrem a otaczającymi je, przesłoniętymi przez pył obszarami.

Zdjęcie powstało w ramach współpracy w projekcie ShaRA, łącząc wkład wielu uczestników przy użyciu specjalnie opracowanej formuły, która pozwoliła uzyskać optymalną równowagę między szczegółowością a głębią obrazu, dzięki zastosowaniu technologii Superstack. Co warte podkreślenia, ta praca pozwoliła nam – być może po raz pierwszy wśród astronomów amatorów – uwydatnić niewielką galaktykę LEDA 625223, nieregularną gromadę młodych gwiazd, która powstała w wyniku oddziaływań Fornax A z otaczającym ją ośrodkiem.

Więcej informacji można znaleźć pod adresami:

https://astrotrex.wordpress.com/2025/01/16/shara11-leda-625223/

https://astrotrex.wordpress.com/2024/12/16/shara11-fornax-a-and-a-potential-discovery/

#astronomia #astrofotografia

No dobra, to jak już się rozpędziłem to jeszcze wrzucimy coś cyklicznego

Starożytni kosm... Starożytna mgławica planetarna rozbija się o ścianę z wodoru

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/wbivcd/

obiektem przedstawionym jest tu pozostałość po mgławicy planetarnej HDW3 (trzy razy się pomyliłem przy pisaniu tego skrótu).

Znajduje się ona w gwiazdozbiorze Perseusza. Mimo sporych rozmiarów kątowych (20 x 14 minut, trochę więcej niż połowa księżyca w pełni), nie jest to obiekt dobrze widoczny czy w ogóle popularny. Powodem może być jego słabiutka jakość - potrzeba było aż 50 godzin materiału w dobrej jakości żeby go ładnie ukazać. A niektórzy to tyle godzin pogody mają przez cały rok xD

nie znalazłem info, czy czerwony obłok wodoru jest powiązany z samą mgławicą, a szkoda

#astronomia #astrofotografia

Kojarzycie jeszcze coś takiego jak #apod ? XD

Dawno nic tam nie lądowało, bo odkąd biorę leki na regulowanie poziomu dopaminy to nie mam czasu żeby usiąść na spokojnie i cokolwiek naskrobać :v

Ale dziś jestem poza domem a leków zapomniałem, więc oto leci:

Księżycowy kanał na Morzu Zgnilizny

https://www.astrobin.com/v4eo63/

Poznajcie Rima Hadley, rów na powierzchni Księżyca w rejonie Palus Putredinis, o długości około 80km. Jest to pęknięcie na skorupie naszego satelity - możliwe, że kiedyś płynęła nim lawa, na powierzchni lub pod nią, a kiedy przepływ ustał, podziemny tunel się zapadł.

Przyznam że słaby jestem z geografii i historii księżyca, więc istnienie takich struktur to dla mnie porcja zupełnie nowej wiedzy

#astronomia #astrofotografia

Stan opon łazika Curiosity

#apod #mars #curiosity #astronomia

Czarna dziura albo d⁎⁎a psa, ziemioskalowane

#apod na dziś XD

https://www.astrobin.com/4ki3ge/

Może to wina faktu, że po każdym spacerze muszę swojemu czworonożnemu staruszkowi wycierać podogonie, ale jest to pierwsza rzecz jaką widzę na tym zdjęciu (i jedyna jaką mój mózg akceptuje) XD

W rzeczywistości (albo wg autora), zdjęcie przedstawia plamę słoneczną AR 3879, uchwyconą dnia 1.11.2024 z pomocą domowej roboty refraktora o średnicy lustra 23cm - przeogromne musi to być bydle, waga pewnie co najmniej 20kg i z 1.5 metra długości, a do tego trudny w wyważeniu (w refraktorze największą część wagi stanowi lustro, które jest umieszczone "na górze" teleskopu), nie dziwi więc zamocowanie go na montażu, który sam w sobie waży 50kg a przyjmie dwa razy tyle.

No nie mogę ocenić tego zdjęcia XD

#astronomia #astrofotografia

Kosmiczne spaghetti (albo żagiel)

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/3gi694/E/

Supernowa Żagla to - nieco wbrew nazwie - pozostałość po supernowej w konstelacji Żagla (gwiazdozbiór nieba południowego, część historycznego gwiazdozbioru Argo). Ta SNR jest najjaśniejszym źródłem promieniowania gamma na naszym niebie. Wybuch nastąpił od 5 do 11 tysięcy lat temu - mało precyzyjny przedział. Precyzyjniej natomiast określono jasność wybuchu (dorównującą Księżycowi!) oraz to co zostało z eksplodującej gwiazdy - centrum SNR znajduje się pulsar o średnicy 19km, wykonujący 11 obrotów na sekundę.

Co jeszcze ciekawe, Supernowa Żagla jest widoczna na tle innej, rozleglejszej (i dużo starszej) SNR - Mgławicy Guma https://pl.wikipedia.org/wiki/Mg%C5%82awica_Guma

której wiek szacuje się na 0.9 - 2.6 mln lat

#astronomia #astrofotografia

Wolałbyś zobaczyć karłowatą galaktykę czy galaktycznego karła?

O drugim wiem niewiele, o pierwszym też - ale przynajmniej widać na zdjęciu.

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/ymnx2r/

NGC 3109 to magellaniczna galaktyka (czyli przypominająca Obłoki Magellana) nieregularna bądź spiralna albo mała galaktyka spiralna. Ciężko powiedzieć, bo jest mała i ułożona pod kątem który nie ułatwia obserwacji kształtu.

3109 jest dominującym członkiem małej podgrupy galaktyk karłowatych, która zawiera także Sekstant A, Sekstant B i Karła Pompy (XDDDD)

#astronomia #astrofotografia

Hey, sister, why you all alone?

w sumie to nie do końca alone

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/ssq1ar/B/

Messier 46, nazwana przez autora zdjęcia "Little Sister" (nie znałem tej nazwy wcześniej"), to gromada otwarta w gwiazdozbiorze Rufy (gwiazdozbiór nieba południowego, u nas praktycznie niewidoczny). Oddalona od Ziemi o około 5400 lat świetlnych i oddala się z prędkością 41,4 km/s. Średnica gromady wynosi ok. 30 lat świetlnych. Wiek szacuje się na ok. 300 mln lat.

Zawiera ok 500 gwiazd i jedną mgławicę planetarną, NGC 2438 https://pl.wikipedia.org/wiki/NGC_2438

Nie mój typ obiektów, ale gwiazdki pięknie kolorowe

#astronomia #astrofotografia

Potrzebuje ładną #tapeta na telefon, może jakiś #apod #kosmos coś ładnego kolorowego społeczności poprosze zaproponować. Wołam @Oczk bo on fajne te apody zarzuca

cZY WŁOŻYŁEŚ SWOJE IMIĘ DO CZARY OGNIA?!?!?!?!?! - Zapytał Dumbledore z wkurwem na twarzy, w głosie i myślach, ale ze spokojem na papierze

#apod na dziś XD

https://www.astrobin.com/20egtp/

Dużo się u mnie w życiu dzieje i zmienia, stąd ostatnio minimalna aktywność hejtowa i brak apodów, no ale jak śpiewał Grubson, naprawimy to.

Dziś prezentuję wam mgławicę planetarną Strottner-Drechsler 56 (StDr56), nazwaną też Mgławicą Czara Ognia (katalogowa nazwa to także PNG 141.8-29.9)

Strottner-Drechsler - od nazwisk jej odkrywców, Marcela Drechsler & Xaviera Srottner. Panowie dostrzegli mgławicę w styczniu 2020 roku, w konstelacji Trójkąta (niedaleko Galaktyki Trójkąta, drugiej największej na naszym niebie). Odległa o ok. 1100 lat świetlnych od nas, rozciąga się po niebie na obszarze 44x36 minut łuku, czyli jest większa niż Księżyc podczas pełni (33.5 minut w perygeum).

Czemu zatem została odkryta tak późno?

Ano jest bardzo słabo świecącym obiektem. Do wytworzenia poniższego obrazu potrzeba było aż 220 godzin materiału. Autor w opisie zdjęcia (swoją drogą, kolega odkrywców obiektu) udostępnił zdjęcie "surowego" stacka z materiału wąskopasmowego (200h dobrej jakości materiału), gdzie jedynie zostały usunięte gwiazdy. I jak widać, nawet pomimo tak ogromnego czasu integracji, porządnej kamery mono, która zbiera 4x więcej materiału na raz niż kolorowa/aparat, a w porównaniu z aparatem praktycznie nie szumi, to i tak mgławica ledwo ledwo przebija się przez tło.

Świetny obiekt, świetna robota, należy pogratulować wszystkim, którym udało się ten obiekt wychwycić!

#astronomia #astrofotografia

Gdybym miał dwie pary oczu o średnicy 16, 20, 30 i 40 centymetrów

i nieprzerwanie gapił się przez 114 godzin w ten punkt na ciemnym niebie

to dalej bym gówno zobaczył

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/b5cirx/

Dzisiejsze zdjęcie to praca zespołu astrofotografów z francuskiego stowarzyszenia AIP (Astro Image Processing). W dużym skrócie, członkowie stowarzyszenia mówią o nim, iż AIP stanowi kluczową rolę w rozwoju astrofotografii we Francji, pomagając swoim członkom opanować najbardziej zaawansowane techniki akwizycji i procesowania obrazów kosmosu.

Na przedstawionej zbiorowej mozaice mamy przedstawioną pozostałość po supernowej SNR G70.5+1.9

Odkryta w 2009 roku w gwiazdozbiorze Łabędzia, obszarze z ogromną ilością pięknych mgławic i jedną z najbardziej znanych SNR, Mgławicą Welon (Podzieloną na welon wschodni, zachodni i trójkąt Fleming). G70.5+1.9 jest jednak zdecydowanie mniejszym obiektem, o rozmiarach raptem 5x3 minuty łuku (dla porównania, Księżyc rozciąga się na 29.45-33.5 minut). Jednak wspomniane we wstępie rozmiary teleskopów i łączny czas integracji wynoszący 114h45min pozwolił wyostrzyć i wydobyć mnóstwo szczegółów z tego obiektu i okolicy.

#astronomia #astrofotografia

Wiry i dziury w Cefeuszu

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/etv5w8/

Dziś mamy przedstawioną okolicę gwiazdy Lambda Cephei, która to (okolica) obfituje w mnóstwo mgławic - emisyjnych, jak i ciemnych, co widać na drugim zdjęciu z zaznaczonymi "istotnymi" obiektami.

Załączam też niezwykle ciekawy opis od autorów zdjęcia, bo sam nic więcej i ciekawiej na ten temat nie powiem:

Mozaika dwupanelowa przedstawiająca region SH2-134 oraz jego rozszerzenia w linii OIII wokół Lambda Cephei. Widać tam kilka ciemnych struktur, takich jak LDN 1165, 1166, 1175, 1184... 

LDN 1165 zawiera dwie ciekawostki, które postaramy się tutaj krótko wyjaśnić. Jak wspomniano w artykule "Sci.News", LDN 1165 to obłok gazu i pyłu, który nie emituje ani nie odbija światła, lecz blokuje światło pochodzące z jego tła — jak powiedzieli astronomowie z pracujący z teleskopem Hubble'a. "Ciemne mgławice są tak ciemne, że nazywa się je czasem 'dziurami w niebie', ale w rzeczywistości mogą być pełne aktywności, z gwiazdami, które czasem formują się w ich gęstych obłokach".

1. Hubble zaobserwował LDN 1165 w ramach badania protogwiazd, gorących, gęstych rdzeni nowo formujących się gwiazd, które akumulują gaz i pył w procesie narodzin. "Jasny obszar w LDN 1165 to prawdopodobnie region formowania gwiazd, który może zawierać jedną lub więcej młodych protogwiazd" — stwierdzili badacze. "Dalsze badania ciemnych mgławic, takich jak LDN 1165, pomogą nam lepiej zrozumieć naturę tych ciemnych, pyłowych obłoków oraz żłobków gwiezdnych, które mogą kryć się w ich wnętrzu".
   

2. Co więcej, udało nam się uchwycić sygnał H-alfa w małym regionie LDN 1165. Po krótkich poszukiwaniach, okazało się, że obiekt ten to obiekt Herbig-Haro, HH 354.
   

Inną ciekawostką na naszym zdjęciu jest sygnał wokół Lambda Cephei, jądra mgławicy SH2-134. "Dwa i pół stopnia na północny zachód od, i niemal całkowicie przyćmiony przez, słynną zmienną gwiazdę Delta Cephei (w gwiazdozbiorze Cefeusza, Króla Niebios), znajduje się przykład jednego z rzadszych typów gwiazd widocznych gołym okiem, a właściwie w całej 'normalnej' populacji gwiazd".

Po bliższym zbadaniu, z pozoru anonimowa gwiazda piątej wielkości (5,04) Lambda Cephei okazuje się być niebiesko-białym nadolbrzymem typu O (O6) z wiatrem gwiezdnym, którego widmo nakłada się na samo światło gwiazdy, produkując emisje helu i azotu. Znajdująca się w ogromnej odległości 1980 lat świetlnych (z możliwym błędem o wartości 265 lat), gwiazda jest dość silnie przesłonięta przez pył międzygwiezdny Drogi Mlecznej. Średnia temperatura wynosząca 36 400 K sprawia, że jak na klasę O jest dość chłodna. Gwiazdy tego typu są tak gorące, że większość ich promieniowania jest emitowana w ultrafiolecie.

W zakresie widzialnym, Lambda Cephei jest około 15 000 razy jaśniejsza niż Słońce. Jednak całkowita emisja radiacyjna tej gwiazdy jest ogromna i wynosi aż 440 000 Słońc. Produkcja tak dużej ilości światła na jednostkę powierzchni sprawia, że pomimo bycia nadolbrzymem, Lambda Cephei ma jedynie około 15 razy większą średnicę niż Słońce.

Z pewnością jest to jedna z bardziej imponujących gwiazd Drogi Mlecznej, a Lambda Cephei wydaje się nie mieć innego wyboru, jak eksplodować jako supernowa, by przekształcić się w gwiazdę neutronową lub nawet zapaść się w czarną dziurę. Wydaje się, że jest to gwiazda pojedyncza, choć możliwe, że kiedyś było inaczej.

Ruch Lambda Cephei wskazuje, że około 2,5 miliona lat temu stała się ona "uciekinierem" z asocjacji Cepheus OB 3, grupy gorących gwiazd, która znajduje się w odległości około 2800 lat świetlnych od nas. Faktycznie, porusza się ona z prędkością 83 km/s względem nas, co jest około pięciokrotnie większą prędkością niż norma.

#astronomia #astrofotografia

A champagne supernova in the sky

(cokolwiek autor miał na myśli, chociaż najpewniej sam nie wie)

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/7m33v4/

Wracamy do głębokiego kosmosu, w obszary tak rzadko oglądane, że nawet Wikipedia nic o nich nie wie (choć wcale nie mamy tu do czynienia ze specjalnie małym obiektem).

Mowa o pozostałości po supernowej, skatalogowanej jako SNR G296.5+10.0. SNR odnosi się oczywiście do "supernova remnant". Jest to mgławica znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura, bardzo niedaleko bieguna południowego. Nazywana potocznie mgławicą Syrenka, bądź mgławicą Bojownik (od ryby). Ja tam tych kształtów nie widzę, ale greckich herosów w gwiazdozbiorach też nie XD więc nie mi oceniać.

Obiekt badany był pod kątem występowania zmagnetyzowane wiatru gwiazdowego, który miałby wywoływać rotację całej SNR i występowanie zjawiska Faradaya. Niestety fizykiem nie jestem i zbyt wiele nie rozumiem, ale podrzucam materiały:

https://ui.adsabs.harvard.edu/abs/2010ApJ...712.1157H/abstract

Autor zdjęcia udostępnił nam 3 wersje materiału:

"najbardziej czerwona" to kombinacja obrazu w kolorze z dodanym do czerwonego wodorem;

"najbardziej niebieska" to kombinacja obrazu w kolorze z dodanym do niebieskiego tlenem;

zdjęcie główne - kombinacja powyższych - RPG + Wodór i Tlen.

Do mnie osobiście najbardziej przemawia niebieskie Ale wszystkie świetne

#astronomia #astrofotografia

Tetyda rzuca cień na potęgę Kronosa

#apod na dziś

https://www.astrobin.com/f1sjci/

Saturn jest obecnie względem nas w ustawieniu, które nie jest najbardziej spektakularne jeżeli chodzi o prezencję pierścieni. Niemniej, dalej jest ciekawym obiektem do obserwacji (zwłaszcza jak macie teleskop o średnicy 35cm :v).

Na prezentowanym zdjęciu widzimy transfer Tedydy, piątego co do wielkości księżyca Satruna, na tle tarczy swojej planety. Po lewej stronie widać też jeszcze jeden księżyc, sądząc po rozmiarach - większy.

Może być to zatem Tytan, Rhea, Japet albo Dione - raczej wykluczam 141 mniejszych obiektów (tak, Saturn posiada 146 naturalnych satelitów).

Bardzo przyjemny widok, zazdraszczam.

Załączam też podkład muzyczny do spoglądania na zdjęcie, przygotowany specjalnie przez Gustava Holsta

https://www.youtube.com/watch?v=MO5sB56rfzA

#astronomia #astrofotografia

Kiedy kometa na niebie zaświeci

Na #apod wrzucana aż kurz leci

z dedykacją dla @UmytaPacha

https://www.astrobin.com/umfirj/C/

Kolejne piękne ujęcie C/2023 A3 (Tsuchinshan-ATLAS) (zastanawia mnie czemu ta nazwa zawsze jest pisana w nawiasie, jaki jest kod tego zapisu) z, ponownie, hiszpańskiego La Palma, ponownie wykonana z początkiem miesiąca, nad ranem. Pewnie jakaś zorganizowana akcja

#astronomia #astrofotografia