#chainsawman #art #anime

Skull Man

https://myanimelist.net/anime/2161/Skull_Man

Tytuł leżał u mnie na dysku od lat, ale w końcu na każdego przyjdzie pora.

W mieście Otomo grasuje morderca, ubrany w dość pokraczny kostium, ale jednak morderca.

Główny bohater - Hayato, postanawia napisać o tym artykuł, więc musi wrócić do swojego rodzinnego miasta. Po drodze pomaga pewnej małolacie, przez co zyskuje pomocnicę i sporo problemów. Miasto jest odcięte przez wojsko, więc od razu wiadomo że dzieje się tam coś dziwnego.

Co my tu mamy?

Mordercę w masce, sektę, wojsko, mutanty, krwawe rytuały i różnorakie ciemne interesy.

Czego tu nie ma?

Logicznego wyjaśnienia całości.

Ech, ale od początku. Postaci da się polubić, klimacik gęsty (nie tylko od dymu papierosowego, choć przyznam że dawno nie widziałem go tyle w jakiejkolwiek serii), całość jest interesująca. Fabuła rozwija się bez pośpiechu, ale przyjemnie się to śledzi. Jednak na sam koniec, autorzy próbują zamknąć wszystko w 2 odcinkach. Zupełnie jakby zapomnieli że nie mają do dyspozycji 26, a tylko 13 odcinków. Chaos. Pospiesznie pozamykane wątki, albo informacje których nie da się zrozumieć bez sprawdzenia wiki i ogólny bezsens.

OP na początku mi się nie spodobał, później go polubiłem. Miał taki vibe starych amerykańskich seriali typu X files albo Supernatural.

ED typowo melancholijno nudnawy.

Może gdyby faktycznie mieli więcej czasu antenowego, wyszłoby z tego coś dobrego. Jednak końcówka pogrzebała to anime.

5/10

Na koniec jest też dziwna akcja

SPOILER

z ciążą pomocnicy Hayato. Na wiki wyczytałem, że to jego dzieciak, ale to dziwne, bo oni nie mieli żadnych relacji tego typu. Ona nawet szukała gościa w którym była zakochana, a Hayato nawet specjalnie nie lubiła. Najdziwniejsze jest to, że ten dzieciak to późniejszy protagonista anime "Cyborg 009", a jego ojciec zostaje antagonistą. Wydaje się to dodane trochę na siłę.

#anime #animedyskusja

Bo od prawdziwej polityki wolę politykę w wymyślonym świecie - a w świecie Attack on Titan polityki jest pod dostatkiem (zaraz po tytanach jedzących ludzi ).

Opening pierwszej serii:

https://youtu.be/lND5y_vUTLk

Wszystkie 4 sezony dostępne są na CDA - trzeba tylko szukać pod japońskim tytułem "Shingeki no Kyojin" i z numerem serii jak "1", "2", "3", "4" lub "final season".

Lista wszystkich odcinków dostępna jest tutaj: https://en.m.wikipedia.org/wiki/List_of_Attack_on_Titan_episodes

#seriale #anime #attackontitan

Akira

Wiekopomne japońskie animowane dzieło w klimatach cyberpunkowych z 1988 roku w reżyserii Katsuhiro Otomo, na podstawie mangi (komiksu) tego samego autora, które wstrząsnęło światową animacją!

Zdecydowanie nie dla dzieci!

Film dostępny na CDA.

#filmy #anime #japonia

Daicon IV - krótkometrażowa animacja otwierająca konwent sci-fi Nihon SF Taikai zorganizowany w 1983 roku w Osace. Autorzy w następnym roku założą studio Gainax, odpowiadające za popularną serię Neon Genesis Evangelion. Jako podkładu muzycznego użyto Kitaro - Noah's Ark i Electric Light Orchestra - Twilight. Ze względu na złamanie szeregu praw autorskich animacja nigdy nie trafiła do oficjalnej dystrybucji, poza limitowanym wydaniem na Laserdisc, przemyconym jako dodatek do artbooka wydanego przez twórców w 1988.

#anime #ciekawostki #elo #rock #muzyka #animacja #filmykrotkometrazowe #lata80 #lostmedia

https://www.youtube.com/watch?v=rdrUUCj3kNw

Prawdziwie ostatni odcinek Attack on Titan już 4 Listopada.

https://kotaku.com/attack-on-titan-final-chapters-part-2-release-date-eren-1850830354

#anime #attackontitan

#bocchitherock #anime #art #przegryw

#bocchitherock #anime #art #przegryw

#anime #wtc #911

Żegnaj Buu ;(

#anime #muzyka #dragonball

https://www.youtube.com/watch?v=c_ms6hpUAcI&ab_channel=DragonBallEpic

obejrzalem te shisha no teikoku i w sumie jedyne co bardziej przykulo moja uwage to piosenka od EGOIST na koncu

#przegryw #anime #animedyskusja

ippen shinde miru?

kurrw wreszcie skonczylem ogladac wszystkie sezony jigoku shoujo strasznie monotonne to bylo ale jakos wytrwalem troche sie tez zawiodlem bo myslalem ze to bedzie bardziej brutalne... jeszcze musialem bulic 5zl za transfer na chomikuj zeby pobrac 2 3 i 4 sezon kurrw prxy okazji pobralo mi the empire of corpses ktore chcialem obejrzec obejrze je sobie za jakis czas

#przegryw #anime #animedyskusja

#anime #evangelion

Lain

#muzyka #anime #serialexperimentslain #muzykaelektroniczna

#art #serialexperimentslain #anime

#art #serialexperimentslain #anime

#anime #animedyskusja

Przyszła wreszcie pora na zmierzch bożyszcza, czyli ostateczne rozwiązanie kwestii deathnotowskiej. Być może słyszeliście kiedyś o tej niespecjalnie popularnej serii, jaką jest rzeczony Death Note (2006), z japońskiego Death Note, albo Katowski Kajecik. Seria ta istnieje w świadomości weebów wszelakich od tak dawna, że było całkowicie naturalnym, był nie miał nigdy wątpliwej przyjemności się z nią zaznajomić. Wątpliwej, bowiem nie jest to aż tak durna rozrywka, jaką jest choćby równie kultowy Code Geass. Death Note wcale sprawnie brnie przez swoje pierwsze fabularne hooki i nie potyka się o własne nogi, przykuwając do ekranu jak najlepszy dreszczowiec. Potem, jak to zwykle bywa, wreszcie nadąża za nim niedorzeczność całej hecy. 

Znacie tę historię, prawda? Znudzony kostucha, Ryuk, zrzuca swój magiczny zeszyt do zabijania w świecie śmiertelników, żeby zobaczyć, co się niby stanie. Podnosi go oburzony na wszechobecny rozkład moralny Light Yagami, który, na szczęście Ryuka, nie jest jakimś tam kmiotkiem, który pobawi się chwilę i zaraz go coś zdmuchnie z planszy, tylko – geniuszem. To także licbus, ale jego życie szkolne nie jest zupełnie eksponowane, stąd darowano nam choćby tego krzyża. Light badawczo podchodzi do sprawy i zadaje sobie trudu, by doskonale zrozumieć reguły rządzące zeszytem – bo co to niby znaczy, kogokolwiek imię tu zapiszę, niechybnie zginie? Przez tych kilka odcinków jest naprawdę dobrze. 

Nie jest to slice of life z życia domorosłego mordercy niegodziwców, bowiem prędziuśko zostaje wyprofilowany przez policję jako mieszkaniec prawdopodobnie Tokio, prawdopodobnie uczeń, choćby po godzinach tego, kiedy konkretnie i kto konkretnie umiera. Nie może tak być, że ktoś tu sobie indywidualnie wymierza sprawiedliwość, mordując na odległość kogo popadnie, w jakiś magiczny, niewykrywalny sposób – do schwytania sztubaka wysłany zostaje najtęższy umysł na planecie, w osobie tajemniczego L, króla detektywów. Możemy się zastanawiać w tym momencie, czy bajka aby nie grała na długość 1-cour, choćby z racji tego, jak błyskawicznie rzeczy mają miejsce. 

Do tego momentu zapewne widzowie Death Note wciąż niejako pamiętają Death Note, jednak im dalej w las, tym zabawy jest znacznie, znacznie mniej, wręcz w tempie wykładniczym. Najpierw torturowani jesteśmy „drugim zabójcą,” następnie rozwlekłym wątkiem dobrowolnego uwięzienia Lighta, następnie żenującymi podchodami L, który słusznie zakłada, że Light jest zabójcą, ale przecież stracił pamięć, więc czy na pewno jest tym zabójcą? Niech pomaga w śledztwie... Równolegle, motyw nadprzyrodzony zostaje haniebnie wyjawiony, chowając przy tym rewelacyjnego Ryuka do szafy już prawie do końca całej bajki. Dalej klasyka, koszmarny wątek korporacji Yotsuba, timeskip, kolejne postępowanie w sprawie zabójcy, tyle że już prowadzone przez jakiegoś dzieciaka. Finał godny głośnego rechotu.

Death Note wywala się ordynarnie na pysk pod ciężarem tych nieustannych gierek i podchodów, piętrzące się keikaku sprawiają, że staje się seansem koszmarnie powolnym i przegadanym, a wreszcie szytym już nieznośnie grubymi nićmi, znacznie wykraczając poza granice zawieszenia niewiary. Serial staje się zwyczajnie męczący, i ja osobiście wyznaczam początek swojego zmęczenia w momencie tego, gdy Light planuje z góry utratę pamięci przez zrzeczenie się zeszytu, ale zarazem planuje i odzyskanie zeszytu później, w karkołomnej kombinacji. Żonglerka (kilkoma) zeszytami tyle dała, że pogubiłem się zupełnie, i przestałem zwracać uwagę na to, kto powinien wiedzieć co w danym momencie. 

Nie jest też to seans wizualnie atrakcyjny, ni w ząb. Dzieje się głównie w kilku wnętrzach na krzyż, i o ile nie ma uchybień w sztuce, to też nijak nie umila nam się zabawy w jakikolwiek niebanalny sposób. Ileż razy można gapić się na wymieniające się raz po raz gęby Lighta i L? Nie umilają nam tego ani na chwilę jakiekolwiek atrakcyjne cyce w obsadzie. Nadrabia nieco soundtrackiem, wcale niewielkim, jak na serial 3-cour. Znacie zapewne doskonale te wszystkie kościelne chórki, które przyspawane są do scen z Lightem, a także gitarowe wygłupy, gdy akurat to L jest górą. W finale Death Note pozwala sobie nawet na jakieś szafowanie 3d modelami samochodów, z całą pewnością w racjonalnym celu. 

Ogółem, nie warto, 10/10.

https://www.youtube.com/watch?v=X0xQBdLCVr0

#gry #yumenikki #anime #art

#gry #yumenikki #anime #art