Grałem raz I było bardzo fajnie. Przeniesienie gry komputerowej na stół udało się bardzo dobrze. Masz tury, odkrywanie mapy, nagrody na mapie, wszelakie pułapki, walka z prawdziwymi przeciwnikami. Grało mi się super.
Jak wiekszoscz solo produkcji kosztowalo go to setki godzin nauki, prob ,bledow , i bardzo duzo pracy.
Gra nosi nazwe Kazfall i plan njest zeby wyszla na pazdziernikowym steam game fest, wtedy planowane jest pierwsze demo.
Na pewno zrobilo by mu sie cieplo na serduszku jakbyscie dodali na wishliste u Gaba, dla indie gierek jest to wazna metryka.
Eriwnek costam pomagal na poczatku jak byl czas o zdrowie psychczne wiec pare poziomow wyszlo z mojego chorego umyslu. Oczywiscie jak juz wyjdzie to bedzie rozdaja kluczy dla zainteresowanych.
PS proponowalem ze odtworze salke z grobem Balina jak w Mori ale ta p⁎⁎da bala sie solo z prawnikami WB. ( ‾ʖ̫‾)
Chyba juz sie domysliliscie ze mam obsesje na punkcie 4tej czesci seri Silent Hill; The room.
Mimo ze fanbase dosc ostro krytykowal ta gre, bo fakt bylo widac ze bazowo to miala byc osobna historia, ale konami zdecydowalo sie poprostu przykleic na to napis silent hill ( z f bylo tak samo no ale f jest w japoni wiec j⁎⁎⁎ny weeby wylaczaja te 2 neurony co odbijaja miedzy soba pileczke).
Niebe sie rozpisywal nad kazdym punktem ktory sprawia ze uwielbiam ta produkcje bo nie dosc ze mi sie nie chce to niema to sensu bo albo was nie przekonam albo przekonam i ujmie to wtedy mojej edglordowej unikalnosci.
Ten kawalek byl obecny w jednej scenie, odpalal sie tez gdy gracz przyafczyl w main menu.
Room of Angel : Muzyka skomponowana byla przez pana Yamaoke, Mary Elizabeth McGlynn odpowiedzialna byla za spiew a sam tekst napisali Joe Romersa i Hiroyuki Owaku.
" Here's a lullaby to close your eyes, goodbye
It was always you that I despised
I don't feel enough for you to cry, oh well
Here's a lullaby to close your eyes, goodbye"
Nie chodzi tylko o sama piosenke, w tekscie jest zawarty nie tylko lore gry, ale tez meta wskazowki o tym jak pokonac ostatniego bossa gry. Jest tam wszystko, korupcja swietosci, wiez Waltera z "matka", narodziny czyli geneza jego spierdolenia, oraz "ponowne" narodziny czyli ostatnia walka.
W serii #maxpayne najbardziej lubię to, że nie masz prostego i oczywistego "czy na pewno chcesz wyjść z gry: tak nie" tylko pasujące do klimatu noir teksty o walce z bólem i stratą ^^
@Loginus07 przekoks jest seria MP - za młodziaka zagrywałam się w dwójkę totalnie - uwielbiałam ten mroczny klimat wlaśnie noir, uwielbiałam segment z Moną biegającą z Dragunovem, znałam tą grę na pamieć praktycznie nie dawno przeszłam trójkę po raz kolejny - też świetna część, historia jest nadal mroczna i mimo, że momentami można dostać epilepsji od ilości prześwietleń na ekranie to mechanicznie i gejmplejowo to dla mnie jest top