W tym miesiącu minął rok od śmierci mojego synka. Wcześniak w 5 miesiącu, duże wady rozwojowe, umarł w inkubatorze.
Dzisiaj śniło mi się, że urodziły się nam bliźniaki - dziewczynka i chłopiec. Obudziłem się o 4. w nocy z płaczem.
Kolega z zespołu przyniósł ciasto do pracy, żeby świętować spodziewanie się drugiego dziecka.
Na szczęście pracuję dziś zdalnie.
#ehhh
Trzymaj się tam!
@lukmar współczuje, serio. Nie jestem sobie w stanie wyobrazić co czujesz. Mam nadzieję, że związek to przetrwał. Trzymaj się i nie poddawajcie się!
@Taxidriver Trzymamy się razem i próbujemy dalej. Dzięki!
@lukmar trzymam za Was kciuki.
@lukmar współczuję
@lukmar ja j⁎⁎ie, współczuje
Ehhh, ciężka sprawa. Oby się udało wam to przetrwać.
@lukmar (づ•﹏•)づ uściski dla Was Pysie
@lukmar każdy rodzic rozumie twój ból, współczuje
Ehh trzymaj sie mordzia, tez bylem wczesniak miesiac przed mame do dzisiaj opowiada jak plakala przy inkubatorze i glaskala mnie po rece palcem przez dziorke na neonatalogicznym. Mimo ze to bylo tyle lat temu, a ze mna nic zlego poprostu wczesniak to do tej pory ja ta wizja straszy, nie wypbrazam sobie jaki to musi byc strach te ostatnie miesiace i jaka trauma jak cos pojdzie w zla strone.
@ErwinoRommelo obczaj, że moje chłopaki przyszli na świat 2 miesiące przed terminem ale szczęśliwie, tylko parę dni pod tlenem leżeli.
@Taxidriver no tyle dobrze, ja miesiac przed 1,5kg ale wszystko bylo ok, no ale dla rodzica takie tycie cos wszedzie kable podpiete to prwnie zawsze stress ze jprd
@ErwinoRommelo tak było z moim pierworodnym. Nic złego się nie działo, a ja patrzyłam na to malutkie golutkie jak leżało w inkubatorze z opaską na oczach. Przerażało mnie to że zostałam matką miesiąc za wcześnie, że on taki malutki... Dziś chłop 10 lat, pyskaty i inteligentny. Wtedy drżałam o jego przyszłość
@Kaligula_Minus hehe ja tak samo wredny gnojek no ale mame tez ma traume sleczala bidna przy tym akwarium a dyrektorka oddzialu ja brala do gabinetu co chwile zeby wychilowala ( babka byla tam pielegniarka to bylem VIPem), tez mowila za najgorsze to te igly i rurki w malutkin cialku
@lukmar nie wyobrażam sobie, jak musisz się czuć. Trzymaj się chłopie.
@lukmar najszczersze wyrazy współczucia. Trzymam kciuki i życzę Tobie oraz drugiej połowie siły.
Współczuję, trzymaj się
O kurde. Brak słów. Współczuję.
@lukmar Kilka dni po poczęciu mojej córki przyśniłem się mojej żonie jak trzymam na ręku dziecko. Więc kiedy się obudziła, wiedziała, że jest w ciąży.
Możliwe, że bliźniaki już się poczęły i będziecie się nimi cieszyli za 9 miesięcy. Czego Wam z całego serca życzę.
@Lemon_ Też się tego trzymam, że może to był proroczy sen :')
@lukmar przykro mi, utrata dziecka jest straszna, to boli. Trzymajcie się, pozwólcie sobie przepłakać i bądźcie tego dnia razem.
@lukmar nie umiem sobie tego wyobrazić, jak utwór 44 dni Luxtorpedy za każdym razem powoduje u mnie zaszklone oczy
@lukmar kto nie przeżył śmierci dziecka ten tego nigdy nie zrozumie. Dzieciaki cały czas pytają się, gdzie jest ich siostra.
Moje współczucia
moje najszczersze wyrazy wspolczucia, trzymajcie sie.
@lukmar nam w tym roku minęło 10 lat od śmierci córki, również wcześniak ale 7 miesiąc. Była zdrowa, lecz przyszła na świat za szybko.
Mogę tylko napisać, że takie rzeczy się zdarzają i czas leczy rany. Przeżywasz wyjątkowo trudny okres i żałoba może trwać długo. My przez pierwszy rok chodziliśmy na grób córki codziennie. Z perspektywy czasu widzę, że było to dla nas dobre, bo mogliśmy się w jakiś sposób zająć naszym dzieckiem, którego nie było.
Dobre było też to, że nie robiliśmy z tego tematu tabu. Czasem to inni byli zszokowani i starali się uciec od choćby napomknięcia na ten temat, bo burzyło to ich bańkę, w której to zawsze dzieci chowają rodziców, nigdy na odwrót. Było to dosyć zabawne.
Oczywiście każdy musi przejść żałobę na swój sposób, a takie wydarzenie staje się częścią naszej osobowości już do końca. Sądzę, że nie ma się co przed tym bronić i najgorsze co można zrobić, to próbować przed tym uciekać. Ja lubię myśleć o tym w ten sposób, że gdy nasza córka umarła, to my umarliśmy wraz z nią; umarły nasze nadzieje; wizje przyszłości; pewna ścieżka życia została bezpowrotnie zamknięta i tamtych młodych ludzi, którzy wyczekiwali z radością i przerażeniem swojego pierwszego dziecka już nie ma – umarli wraz z nim. Jednak jakaś jej część została z nami już na zawsze, z tymi nowymi ludźmi zaczynającymi życie w tak trudny sposób.
Dobrze, że się tym dzielisz i nie uciekasz od tego, to bardzo ważny element procesu pogodzenia się z tak bolesną stratą. Uważam też, że może to pomóc osobom, które są w podobnej sytuacji a nie mają odwagi albo po prostu chęci, żeby mówić otwarcie o tak trudnych doświadczeniach. Sam robię to bardzo niechętnie, chyba dlatego, że w momencie gdy potrzebowałem o tym pogadać, to spotykałem się z tymi unikającymi reakcjami. Nie lubię też jak ludzie mnie żałują, otóż nie ma czego, bo sporo już wody w Wiśle upłynęło.
Dobrze, że się tym dzielisz i nie uciekasz od tego,
@splash545, ostatnio mi się zaczęło ulewać, myślę że z powodu rocznicy.
Na początku (ten rok temu) była oczywiście tragedia, potem z czasem zrobiło się lepiej. Raczej nie rozmawiam o tym z ludźmi. Rozmowy z rodziną też raczej ograniczają się do tego jak nam idą dalsze próby (problemy z płodnością po obu stronach), a do tematu naszej straty raczej nie wracamy. Z jednej strony nie chcę żeby ludzie mnie żałowalli, ale z drugiej...
Jestem w takim wieku i środowisku, że wszyscy dookoła mają małe dzieci. Nie jestem w stanie na nie patrzeć. Staram się cieszyć szczęściem znajomych, bawię się z ich dziećmi jak nas odwiedzają, ale no ulewa mi się. Kiedy słucham ludzi w pracy jak narzekają że dzieci im się nie dają wyspać w nocy to mam ochotę im wykrzyczeć, że ja też byłem ojcem... Przez parę godzin.
Większość znajomych i ludzi w pracy niby wie, ale z ich perspektywy to pewnie stare dzieje. Lepsza o tym nie wspominać.
Dzisiejsze combo nakłoniło mnie żeby chociaż tu się wyżalić otwarcie. Pomogło.
Kilka tygodni temu wróciłem na terapię i czuję poprawę. Mam się w końcu komu wygadać o tym. Z czasem będzie lepiej.
@lukmar wiem, że jest Ci ciężko, rozumiem co przeżywasz. Czeka Was jeszcze wiele trudnych chwil.
Wiesz ja w tym momencie nie chcę, żeby ktoś mnie żałował, bo już jestem z tym pogodzony w 100%, ale jak byłem na tym etapie co Ty, to już bym wolał, żeby ktoś mnie nawet i pożałował, ale żeby można było o tym normalnie porozmawiać, a nie udawanie, że nic się nie stało. O tyle miałem dobrze, że z żoną mogłem o tym pogadać zawsze a ona ze mną.
Rozmawiajcie ze sobą, bo tylko Wy siebie nawzajem zrozumiecie i to jest częścią tylko Waszego życiowego doświadczenia. Inni mogą odwrócić wzrok i mają do tego prawo. Wasi rodzice też na pewno to przeżyli, ale to nie to samo i oni mogą sobie pozwolić na to, żeby po prostu nie patrzeć, bo tak jest im łatwiej.
@lukmar nie zachęcam też, żebyś na siłę wciągał żonę w takie rozmowy gdy nie będzie miała na to chęci. Jak pisałem wyżej każdy może przechodzić żałobę inaczej i nie zawsze się zgracie z tym wszystkim.
nie zachęcam też, żebyś na siłę wciągał żonę w takie rozmowy
@splash545, tak. To była jedna z pierwszych rzeczy jakch musieliśmy się nauczyć w trakcie żałoby. Jest bardzo cienka granica pomiędzy szukaniem wsparcia u jedynej osoby na świecie, która jest w stanie Cię zrozumieć, a ściąganiem jej w dół akurat w tym jednym momencie, kiedy ta osoba przez chwilę sama o tym nie myślała.
@splash545 @lukmar mam pare osob bliskich, ktore mialy takie podobne tragiczne wypadki. Podziwiam wasza sile
@lukmar jako rodzic nawet nie potrafię sobie wyobrazić skali tego bólu
Najszczersze wyrazy współczucia.
Trzymajcie się i mam ogromnay nadzieję, że uda się wam przy następnej próbie!
@lukmar Nie potrafię sobie wyobrazić bólu rodzica tracącego dziecko, musi być ogromny. Czasem czas, pomaga raną się zabliźnić, czasem mogą wymagać pomocy.
Bardzo mi przykro z powodu Waszej straty, trzymajcie się mocno razem z żoną
@lukmar Przykro mi że cię to spotkało. Nie wiem co więcej mógłbym napisać. Chyba tylko tyle, że życzę Wam wszystkiego dobrego.
Ło chłopie. Nie wiem co czujesz, ale może warto poszukać wsparcia?
Wszystkiego dobrego.
@lukmar wpis który aż boli jak się czyta. Bardzo mi przykro. Mam nadzieję że mimo wszystko jednak jakoś się ułoży.
@lukmar my straciliśmy drugie na wcześniejszym etapie
Ważne, żeby nie udawać, że nic się nie stało. Nasze dzieci wiedzą też, że było jeszcze jedno.
@lukmar Wyrazy współczucia. Trzymaj się
@lukmar Najszczersze wyrazy współczucia.
Nie można przeżyć nic gorszego niż śmierć dziecka.
Ona nigdy nie jest końcem, bo dziecko zostaje w głowie rodziców, a ból narasta z każdą kolejną rocznicą.
Zaloguj się aby komentować