WujekAlien

#heheszki #filmy #morganfreeman

341 358,41 - 2,07 - 5,59 - 3,05 = 341 347,7

Sama drobnica tym razem

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

Republika zrobiła debatę z 1 kandydatem i pytaniami od widzów Republiki 🤣

#polityka #debata #tvrepublika #heheszkipolityczne

#introwertyzm #starydziad #hejto30plus

#heheszki #pracbaza

17 198,32 + 3,53 = 17 201,85

Idziesz pobiegać, a na zegarku dostaniesz powiadomienie, że za 45 minut masz być w biurze 🤣

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#sztafeta #bieganie

#heheszkipolityczne #polityka #wybory

#dzienmamy #rodzicielstwo #dzieci

#introwertyzm #codziennamotywacja #taktrzebazyc

Nie no, tyle to nie 🤣

#heheszki #dzienmamy

898 + 1 = 899

Tytuł: Obrona

Autor: Steve Cavanagh

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Albatros

Format: e-book

Liczba stron: 384

Ocena: 6/10

Obrona to książka, którą przeczytałem w tempie ekspresowym — i to chyba najlepszy dowód na to, że Steve Cavanagh wie, jak pisać wciągająco. To thriller, który rzuca czytelnika na głęboką wodę już od pierwszych stron i trzyma w niej, póki nie przewrócisz ostatniej kartki. Problem w tym, że ta woda momentami przypomina basen z plastikowym dnem — efektowny, ale niezbyt głęboki.

Główny bohater, Eddie Flynn, to adwokat z przeszłością oszusta i ewidentnym zacięciem do widowiskowych manewrów — i właśnie na tym opiera się cały styl książki. Z jednej strony: fajnie, że mamy bohatera z charakterem, który potrafi wykorzystać swoje nietypowe umiejętności w sali sądowej. Z drugiej: momentami Eddie przypomina raczej Rambo w garniturze niż człowieka, którego właśnie szantażują porwaniem kilkuletniej córki.

I tu właśnie coś zgrzyta. Nie czułem do końca ciężaru emocji, który powinien towarzyszyć tej sytuacji. Porwanie dziecka to materiał na thriller z ogromnym ładunkiem psychologicznym, a tu mamy raczej brawurowe zagrywki, ciężar bomby, podpuszczanie gangsterów i akcję, która częściej przypomina scenariusz filmowy niż dramat sądowy z realnymi emocjami.

Mimo tych przerysowań, czyta się błyskawicznie. Tempo jest świetne, zwroty akcji odpowiednio rozłożone, a narracja tak zbudowana, że trudno się oderwać. Cavanagh wie, jak konstruować napięcie i jak wciągnąć czytelnika nawet wtedy, gdy fabuła zaczyna przypominać planszę do Monopolu z losowymi wydarzeniami.

Plusy za tempo, lekkość i czysty fun z czytania, ale z dużym minusem za emocjonalną powierzchowność i przesadę w portretowaniu bohatera. Dobra książka na jeden wieczór, ale nie zostaje z człowiekiem na długo. Mam nadzieję, że kolejne tomy serii będą lepsze.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 80/128 (brak 2 recenzji na bookmeter)

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem

341 445,67 - 13,14 = 341 432,53

Na dobry początek tygodnia

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

341 517,54 - 9,12 - 5,37 - 1,9 - 3,92 - 3,4 - 1,18 = 341 492,65

Końcówka tygodnia już luźniejsza, ale i tak byl to świetny tydzień, razem z bieganiem blisko 100km na nogach

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

893 + 1 = 894

Tytuł: Amanda Black i niebezpieczne dziedzictwo

Autor: Juan Gomez-Jurado, Barbara Montes

Kategoria: literatura młodzieżowa

Wydawnictwo: SQN

Format: e-book

Liczba stron: 200

Ocena: 8/10

Po thrillero-kryminalnych jazdach bez trzymanki, jakie serwuje Juan Gómez-Jurado w swoich powieściach dla dorosłych, postanowiłem sprawdzić, jak radzi sobie w literaturze dziecięcej. Efekt? Zaskakująco udany eksperyment, który udowadnia, że dobre pióro potrafi odnaleźć się w każdym gatunku — choć nie bez drobnych zgrzytów.

Amanda Black i niebezpieczne dziedzictwo to dynamiczna, lekko napisana i bardzo przystępna historia dla młodszych czytelników, która łączy przygodę, zagadkę i lekki wątek „wybraństwa” w stylu młodzieżowych hitów. Tytułowa bohaterka to postać, którą od razu da się polubić — inteligentna, odważna, z charakterem, ale bez przerysowania. Dobrze zarysowane tło rodzinne i tajemnica związana z dziedzictwem i rezydencją nadają historii głębi i emocjonalnego sensu.

Fabularnie: Amanda jest sierotą, mieszka z ciotką w przemalutkim mieszkaniu, na tyle, że nie ma w nim łazienki, a dziewczynka musi odrabiać lekcje w szybie wentylacyjnym. W przeddzień swoich 13 urodzin otrzymuje tajemniczą kopertę z informacją, że może ją otworzyć dopiero za kilka godzin, w porze swoich urodzin. Okazuje się, że jest to list od jej matki, napisany w imieniu rodziców. List jest zaproszeniem do rodzinnej willi, w której Amanda ma odkryć swoje powołanie i tajemnicę śmierci rodziców. Razem z ciotką przeprowadzają się do rezydencji, która jest labiryntem pomieszczeń, korytarzy i schodów. Będziemy towarzyszyć Amandzie w rozwikłaniu tych zagadek, poznaniu siebie i swojej rodziny.

Autorzy nie infantylizują narracji, co zasługuje na duży plus. Akcja pędzi, a kolejne przeszkody i odkrycia trzymają tempo i uwagę. Czuć tu doświadczenie Jurado w budowaniu napięcia — tylko że tym razem podane w wersji młodzieżowej. Miałem delikatne wrażenie, że autorzy inspirowali się Tomb Raiderem, ale w takim mega pozytywnym sensie.

Największy minus? To nie jest książka, która działa jako zamknięta całość. Przygoda dopiero się rozkręca, a zakończenie ewidentnie zapowiada kolejne tomy. Dla dorosłego czytelnika — nawet takiego, który świadomie sięga po literaturę dziecięcą — może to być frustrujące. Szkoda.

Bardzo dobry pomysł, tempo, lekkość i udane wejście twórcy literatury sensacyjnej w zupełnie inny świat. Jeśli traktować to jako początek dłuższej przygody (a wszystko wskazuje, że tak będzie), to zapowiada się naprawdę solidna seria dla młodszych czytelników — i ciekawostka dla starszych fanów autora. Główna bohaterka ma 13 lat, ale równie dobrze mogłaby mieć 8-9, więc nie skreślałbym jej jako pozycję dla młodszych czytelników.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 79/128 (brak 2 recenzji na bookmeter)

#bookmeter #komiksy #czytajzhejto #czytajzwujkiem

#taktrzebazyc #urlopik #niedzielawieczur

Co to za fanklub Rodomira Wita na tym marszu?

Skąd takie uwielbienie dla dziennikarza TVNu? Że ludzie sobie z nim zdjęcia robią i mu dziękują?

#polityka #marsz #tvn24

Państwo Tuska, w którym ściga się Zorro…

Karol Nawrocki 🤣

#polityka #marsz #bekaznawrockiego #heheszkipolityczne

Rozdam piorunki, jest ktoś w potrzebie?

#hejtowyzwanie

Gdy nie możesz spać w nocy

#heheszki #youtube #hejto30plus

#heheszki #witaminki #konkursnanajbardziejgownianymemznosaczem