Cytat na dziś:

(...) lud drzew wy­marł całe wieki temu. Po­dob­nie jak inne Ludy Zmierz­chu, prze­grał z czło­wie­kiem wy­ścig ewo­lu­cji. Je­dy­nie elfy i trol­le prze­trwa­ły na­dej­ście czło­wie­ka; elfy, po­nie­waż w ogóle były o po­ło­wę za mądre, a trol­le, po­nie­waż były nie mniej od ludzi wred­ne, zło­śli­we i za­chłan­ne.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

– Wiesz, nie przy­pusz­cza­łem, że ist­nie­ją driady-mężczyźni. Nawet w dę­bach.

Jeden z ol­brzy­mów uśmiech­nął się.

– Dureń – par­sk­nę­ła Dru­el­la. – A jak my­ślisz, skąd się biorą żo­łę­dzie?

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

– Czyż­byś wie­rzył, że masz jakiś wybór? – spytała.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Rin­ce­wind wie­dział, co znaj­du­je się w drze­wach: drew­no, soki, cza­sem wie­wiór­ki. Nigdy pa­ła­ce.

A jed­nak... po­dusz­ki, na któ­rych sie­dział, były zde­cy­do­wa­nie bar­dziej mięk­kie od drew­na, wino w drew­nia­nym kubku smacz­niej­sze niż sok. I trud­no było nawet po­rów­ny­wać wie­wiór­kę z dziew­czy­ną sie­dzą­cą tuż przy nim, obej­mu­ją­cą dłoń­mi ko­la­na i ob­ser­wu­ją­cą go w za­my­śle­niu. Chyba, żeby wspo­mnieć o pew­nych śla­dach sier­ści.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

– Któż zdoła oszu­kać Los? – za­py­ta­ła.

– Nikt. – Wzru­szył ra­mio­na­mi. – A mimo to wszy­scy pró­bu­ją.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

– Co tak szcze­rzysz zęby? – za­py­tał po­stać usa­do­wio­ną na są­sied­niej ga­łę­zi.

NIC NA TO NIE PO­RA­DZĘ, od­parł Śmierć. A TERAZ, CZY ZE­CHCESZ UPRZEJ­MIE PU­ŚCIĆTEN KONAR? NIE MOGĘ TU TKWIĆ PRZEZ CAŁY DZIEŃ.

– A ja mogę – oznaj­mił wy­zy­wa­ją­co Rin­ce­wind.

(...)

TO NIE BĘ­DZIE BO­LA­ŁO, za­pew­nił Śmierć. Gdyby słowa miały swoją wagę, to jedno zda­nie mo­gło­by za­ko­twi­czyć okręt.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Mniej wię­cej trzy mile od tego miej­sca, nie­uda­ny mag zwi­sał na rę­kach z ga­łę­zi buka.

Był to koń­co­wy re­zul­tat pię­ciu minut wy­tę­żo­nej ak­tyw­no­ści. Na po­cząt­ku wście­kła niedź­wie­dzi­ca wy­to­czy­ła się z krza­ków i jed­nym cio­sem łapy wy­rwa­ła jego ko­nio­wi gar­dło. Ucie­ka­ją­cy Rin­ce­wind wpadł na po­lan­kę, po któ­rej krę­ci­ło się kilka roz­złosz­czo­nych czymś wil­ków. Wy­kła­dow­cy z Nie­wi­docz­ne­go Uni­wer­sy­te­tu, za­wsze wy­ty­ka­ją­cy mu brak ta­len­tów do le­wi­ta­cji, by­li­by zdu­mie­ni szyb­ko­ścią, z jaką Rin­ce­wind do­padł i wspiął się na naj­bliż­sze drze­wo, na pozór wcale go nie do­ty­ka­jąc.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Przez mo­ment troll spra­wiał wra­że­nie za­sko­czo­ne­go, potem prze­wró­cił się i roz­sy­pał w stos żwiru (jako formy życia opar­te na krze­mie, trol­le w chwi­li śmier­ci po­wra­ca­ją do po­sta­ci ka­mie­nia).

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

[Rincewind] Pró­bo­wał wy­ja­śnić [Dwukwiatowi], że magia istot­nie była kie­dyś dzika i nie­upo­rząd­ko­wa­na. Jed­nak za pra­daw­nych cza­sów zo­sta­ła ujarz­mio­na przez Star­szych. Ci zmu­si­li ją do prze­strze­ga­nia, mię­dzy in­ny­mi, Prawa Za­cho­wa­nia Rze­czy­wi­sto­ści. Za­sa­da ta wy­ma­ga­ła, by wy­si­łek nie­zbęd­ny dla osią­gnię­cia celu nie zmie­niał się, nie­za­leż­nie od uży­tych środ­ków. W prak­ty­ce ozna­cza­ło to, że – dla przy­kła­du – stwo­rze­nie ilu­zji szklan­ki wina jest dość pro­ste, po­nie­waż wy­ma­ga za­le­d­wie sub­tel­nej gry świa­tła. Z dru­giej stro­ny, pod­nie­sie­nie czy­stą ener­gią umy­słu praw­dzi­wej szklan­ki z winem – choć­by na kilka stóp – wy­ma­ga kilku go­dzin sys­te­ma­tycz­nych przy­go­to­wań, je­że­li mag nie chce, by pro­sta za­sa­da dźwi­gni wy­ci­snę­ła mu mózg przez uszy.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Dwu­kwiat był tu­ry­stą – pierw­szym, ja­kie­go wi­dzia­no w świe­cie Dysku. Tu­ry­sta, uznał Rin­ce­wind, ozna­cza „idio­tę”.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

To iry­tu­ją­ce: być bo­giem świa­ta ist­nie­ją­ce­go wy­łącz­nie dla­te­go, że każda krzy­wa nie­praw­do­po­do­bień­stwa musi mieć swój dal­szy ko­niec. Zwłasz­cza gdy można zaj­rzeć w inne wy­mia­ry i zo­ba­czyć świa­ty, któ­rych Stwór­cy mieli wię­cej zdol­no­ści me­cha­nicz­nych niż wy­obraź­ni. Nic więc dziw­ne­go, że bo­go­wie Dysku wię­cej czasu po­świę­ca­ją na zwady niż na wszech­wie­dzę.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Wpraw­dzie słoń­ce Dysku jest za­le­d­wie or­bi­tu­ją­cym księ­ży­cem, a jego pro­tur­be­ran­cje mają wy­miar bra­mek do kry­kie­ta, jed­nak tę drob­ną wadę aż nadto wy­na­gra­dza wspa­nia­ły obraz Wiel­kie­go Żół­wia A’Tuina, na któ­re­go sta­ro­żyt­nej i po­ora­nej me­te­ora­mi sko­ru­pie spo­czy­wa Dysk.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Czło­wiek po­sia­da­ją­cy igłę z okti­ro­nu nigdy nie gubił kie­run­ku, po­nie­waż za­wsze wska­zy­wa­ła ona Oś świa­ta – była nie­zwy­kle czuła na ma­gicz­ne pole dysku. A oprócz tego, w cu­dow­ny spo­sób ce­ro­wa­ła skar­pet­ki.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Cie­ka­wy efekt ubocz­ny po­ża­ru w Ankh-Morpork wiąże się z po­li­są tu–bez–pie­cze­ni–ową, która opu­ści­ła mia­sto po­przez znisz­czo­ny dach „Roz­bi­te­go Bębna”, wzle­cia­ła wy­so­ko w at­mos­fe­rę Dysku na wy­ni­kłych z ka­ta­stro­fy prą­dach ter­micz­nych i po­wró­ci­ła na zie­mię kilka dni póź­niej i kilka ty­się­cy mil dalej, w ulo­ru­aho­wym buszu na wy­spach be­Tro­bi. Pro­ści, we­se­li wy­spia­rze czci­li ją potem jako boga, ku roz­ba­wie­niu bar­dziej cy­wi­li­zo­wa­nych są­sia­dów. Co dziw­ne, przez ko­lej­ne lata opady desz­czu i plony były nie­mal nad­na­tu­ral­nie ob­fi­te. W związ­ku z tym Wy­dział Po­mniej­szych Re­li­gii Nie­wi­docz­ne­go Uni­wer­sy­te­tu wy­słał na wyspy ze­spół ba­daw­czy. Na­ukow­cy uzna­li, że to wszyst­ko tylko na pokaz.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Śmierć wy­glą­dał na za­sko­czo­ne­go, jeśli było to moż­li­we dla kogoś, czyja twarz nie za­wie­ra czę­ści ru­cho­mych.

RIN­CE­WIND? – za­py­tał gło­sem cięż­kim jak huk za­trza­ski­wa­nych oło­wia­nych drzwi głę­bo­ko pod zie­mią.

– Aha – przy­znał Rin­ce­wind, pró­bu­jąc uciec przed tym bez­okim spoj­rze­niem.

ALE DLA­CZE­GO JE­STEŚ TUTAJ? (Bum bum, hu­cza­ły po­kry­wy kryp­ty w za­ro­ba­czo­nej ot­chła­ni pod pra­daw­ną górą...)

– No... A dla­cze­go nie? Zresz­tą na pewno masz mnó­stwo pracy, po­zwo­lisz więc...

ZDU­MIA­ŁEM SIĘ, KIEDY MNIE PO­TRĄ­CI­ŁEŚ, RIN­CE­WIN­DZIE, PO­NIE­WAŻ JESZ­CZE TEJ NOCY MAM Z TOBĄ SPO­TKA­NIE...

– Och, nie, nie...

NA­TU­RAL­NIE, NAJ­BAR­DZIEJ DE­NER­WU­JĄ­CY W TEJ CAŁEJ SPRA­WIE JEST FAKT, ŻE SPO­TKAĆ CIĘ MIA­ŁEM W PSE­PHO­PO­LO­LIS.

– Prze­cież to pięć­set mil stąd!

NIE MU­SISZ MI PRZY­PO­MI­NAĆ. SAM WIDZĘ, ŻE CAłY TEN SYS­TEM ZNOWU SIĘ SYP­NĄŁ. PO­SŁU­CHAJ, NIE WY­BRAŁ­BYŚ SIĘ MOŻE...?

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

(...)Kiedy do­oko­ła mor­du­ją i krad­ną, jakie wra­że­nie wy­wrze to na tu­ry­stach? Przy­jeż­dża­ją z da­le­ka, by zo­ba­czyć nasze pięk­ne mia­sto, jego obiek­ty hi­sto­rycz­ne i kul­tu­ral­ne, jak rów­nież licz­ne nie­zwy­kłe zwy­cza­je. I nagle budzą się mar­twi w ja­kiejś ciem­nej ulicz­ce albo, rów­nie czę­sto, spły­wa­jąc z prą­dem Ankh. Jak zdo­ła­ją opo­wie­dzieć przy­ja­cio­łom, że świet­nie się tu ba­wi­li? Spójrz­my praw­dzie w oczy: mu­si­cie iść z po­stę­pem.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

(...)Je­stem wi­ce­wiel­kim mi­strzem do spraw tu­ry­sty­ki.

– Co to za tu­ry­sty­ka?

– Hm... – za­wa­hał się Rerpf. – Nie je­ste­śmy cał­kiem pewni.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

– Bły­ska­wi­ce to włócz­nie ci­ska­ne przez gro­mo­wład­nych ol­brzy­mów – przy­po­mniał ła­god­nie. – To udo­wod­nio­ne zja­wi­sko me­te­oro­lo­gicz­ne. Nie można ich osio­dłać.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Żadne za­klę­cie nie uła­twia życia. Żeby utrwa­lić w pa­mię­ci nawet naj­prost­sze z nich, trze­ba trzech mie­się­cy. A potem uży­wasz go i – fiu! – znik­nę­ło.

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk

Cytat na dziś:

Zresz­tą, po­wie­dział sobie za­ła­ma­ny mag, to pa­skudz­two i tak by go ści­ga­ło. Spra­wia­ło takie wra­że­nie. Gdyby nawet zdo­był jakoś konia, żywił nie­mi­łe prze­czu­cie, że Bagaż szedł­by za nim we wła­snym tem­pie. Bez końca. Prze­pły­wa­jąc rzeki i oce­any. Każ­dej nocy zmniej­sza­jąc dy­stans, bo prze­cież Rin­ce­wind mu­siał­by cza­sem za­trzy­my­wać się na od­po­czy­nek. Aż pew­ne­go dnia w ja­kimś eg­zo­tycz­nym mie­ście, po dłu­gich la­tach, usły­szał­by nagle za ple­ca­mi tupot setek roz­pę­dzo­nych drob­nych stóp...

Terry Pratchett, Kolor magii

#uuk