WujekAlien

#heheszki #hejto30plus #nostalgia

339 946,38 - 14,59 = 339 931,79

Łazienki w słoneczny poranek

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

339 959,83 - 1,67 - 3,06 - 4,67 - 2,51 - 1,54 = 339 946,38

Drobne spacerki od soboty do wczoraj

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

#memyksiazkowe #memybiblioteczne

#heheszki #brudnopis

#heheszki #dietadlaopornych #wojnawmemach

1003 + 1 = 1004

Tytuł: Czerwony kwiecień

Autor: Santiago Roncagliolo

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Znak

Format: e-book

Liczba stron: 272

Ocena: 8/10

To mój 666 wpis na Hejto, więc dziś zabieram Was w podróż do Piekła towarzysząc bohaterom Czerwonego Kwietnia Santiago Roncagliolo.  

Ayacucho w Peru, gdzie rozgrywa się akcja książki, nie tylko geograficzna lokalizacja, to metafizyczna przestrzeń skąpana we krwi, strachu i religijnych wierzeniach, miejsce, w którym diabeł wydaje się być bardziej obecny niż Bóg, a piekło wyziera z każdego zakamarka ulicy i ludzkiego sumienia.

Główny bohater, (pomocnik) prokuratora Chacaltana, z pozoru jest urzędnikiem prawa - drobiazgowym, pedantycznym, naiwnym, powtarzalnym i niemal groteskowo przepisowym. Ale im głębiej wchodzi w śledztwo dotyczące brutalnych morderstw przypominających rytuały ofiarne, tym bardziej zaczyna tracić grunt pod nogami. Zbrodnie noszą ślady religijnych misteriów, ale splamionych krwią i okrucieństwem, jakby ktoś odwrócił katolickie obrzędy i uczynił z nich coś na kształt piekielnych liturgii popełnianych w katolickie święta. 

Z rocznym opóźnieniem zrozumiał, że przyjechał do piekła i nigdy się z niego nie wydostanie.

Roncagliolo mistrzowsko miesza elementy thrillera, reportażu i politycznego komentarza, tworząc coś, co przypomina współczesną Boską komedię, tylko że bez nadziei na raj. „Diabeł to tylko wymówka dla ludzi, którzy robią złe rzeczy” - mówi jedna z postaci, odsłaniając główny temat książki: zło nie przychodzi z zewnątrz, ono jest w nas. I kiedy państwo, religia i przemoc zaczynają tańczyć wokół tej samej świecy, piekło nie jest już metaforą. Jest systemem, rytuałem, rzeczywistością.

Choć autor nie stosuje przesadnie wyszukanych środków literackich, jego proza hipnotyzuje atmosferą dusznej paranoi. Przemoc, polityczna gra pozorów, religijna obojętność – wszystko to składa się na opowieść o miejscu, w którym prawo nie chroni, Kościół nie zbawia, a ludzie próbują zachować pozory normalności, spacerując po zgliszczach moralności.

Zdjęła z ognia wrzątek i nalała go do filiżanki. Postawiła ją na stole, a obok dzbanuszek z kawą. Pomocnik prokuratora nalał esencji do gorącej wody. Barwa kawy zaczęła rozprzestrzeniać się w cieczy jak ciemna krew.

Dla mnie Czerwony Kwiecień to powieść, która trafiła dokładnie w tę niszę, którą lubię najbardziej: brutalna, duszna, niejednoznaczna moralnie, a przy tym niepokojąco aktualna. Mocno nawiązująca do brutalności i lokalnych wierzeń, które Grange tak misternie wplata w swoje powieści. Śledztwo przypominające te z Klubu Dumas'a Reverte. Całość wypada świetnie, jeśli tylko takie książki lubicie.

W tym śnie on leżał w łóżku i czuł, że w sypialni zaczyna padać deszcz. Kiedy wstał, zrozumiał, że to pada krew, że każdy milimetr kego pokoju wypaca czerwoną i ciepłą ciecz. Chciał uciekać, ale dom był zalany. W głębi korytarza widać było otwarte drzwi, a w nich krzyczącego człowieka. Chacaltana próbował do niego podejść, ale czerwone bagno mu to uniemożliwiało. Krew ciekła po ścianach, perląc się jak lepki i gorący pot. Z wnętrza pomieszczenia widniejącego w głębi tamten człowiek wyciągał rękę do Chacaltany. Jego twarz była niewidoczna, ale pomocnik prokuratora wiedział kto to i chciał mu pomóc, tylko że z trudem zanurzał się w cieczy. Kiedy zaczął tonąć, poczuł metaliczny smak w ustach i płucach, obudził się nagle.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 97/128 (brak 3 recenzji na bookmeter)

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem

#zawracaniedupy #cietariposta #heheszki #ai

Wczoraj nie było #hejtonews , a zaraz po tym USA włączyło się do wojny Izraela z Iranem.

Tymczasem #hejto40plus pamiętające 13 grudnia i brak teleranka

#heheszkipolityczne #hejto40plus

995 + 1 = 996

Tytuł: Prawdziwi Amerykanie

Autor: Rachel Khong

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Filia

Format: książka papierowa

Liczba stron: 448

Ocena: 7/10

Rachel Khong w Prawdziwych Amerykanach snuje opowieść o tożsamości, dziedzictwie, amerykańskim śnie – i o tym, jak bardzo to wszystko może być skomplikowane, gdy patrzymy na nie oczami imigranta i jego dzieci.

Główną bohaterką jest Lily, Amerykanka o chińskich korzeniach, która w młodości zderza się z historią swojej rodziny w sposób brutalny i niespodziewany. Jej ojciec, May, jako młody chłopak ucieka z Chin podczas rewolucji kulturalnej i osiedla się w USA – kraju, który miał być wybawieniem, ale okazuje się równie często źródłem bólu, rozczarowania i wyobcowania.

Fabuła rozpięta jest na kilku dekadach i opowiada o trzech pokoleniach – o marzeniach, które przywozi się w walizce przez ocean, i o tym, jak z biegiem lat te marzenia ewoluują, pękają, czasem znikają. Lily próbuje odnaleźć się między oczekiwaniami rodziny a własnym głosem, co prowadzi ją do odkrycia bolesnych tajemnic z przeszłości ojca, których nikt nie chciał poruszać. Pojawia się również wątek genetyki, próby zatrzymania nieubłagalnego czasu i sprowadzenia na świat życia bez chorób.

Khong pisze z wyczuciem, empatią i bez zbędnego patosu. Jej styl jest czuły, ale nie ckliwy – raczej obserwacyjny niż emocjonalny. Dzięki temu Prawdziwi Amerykanie to książka, która nie krzyczy, ale zostaje w głowie, zwłaszcza jeśli czytelnik interesuje się tematami migracji, budowania tożsamości czy relacji międzypokoleniowych.

Książka mogła być lepsza, mogła, bo wątek badań genetycznych został moim zdaniem zlekceważony, a odgrywa istotną rolę fabularną. Może to kwestia tego, że autorka chciała się jednak skupić na emocjach, życiu imigrantów, a ich praca i dążenie do "naprawy" świata - zaczynając od swojego (pominę spoiler) - schodziły na dalszy plan. Czyta się ją nieźle, ale linia fabularna i przejścia między pokoleniami mi nie leżały, chyba wolałbym podział książki na 3 części i każdą z nich skupiającą się na losach innej gałęzi rodzinnej. Z początku tak jest, ale w ostatniej to już zapierdalamy po gałęziach jak wiewiórka.

Książka, jako jedna z wielu, zalicza wyzwanie Goodreads - Heritage Reads (AAPI and Asian authors), a czas na nie jest do końca czerwca.

Osobisty licznik 96/128 (brak 3 recenzji na bookmeter)

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem

Dzień dobry

#sniadaniedooceny #dziendobry

#heheszki #okboomer #starydziad

#takaprawda

340 117,01 - 18,35 = 340 098,66

Szwendając się po Ostrołęce i okolicach 😎

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

340 147,22 - 15,61 = 340 131,61

To dziś 15km po mieście widmo 😎

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

W ramach wolnego czasu wpadłem na pomysł pogrania w golfa i sprawdzenia, czy to sport dla mnie. Lubię na sobie sprawdzać różne aktywności, zanim powiem NIE, stąd też próba zdoktoryzowania się w temacie.

W Polsce nie da się zagrać na polu golfowym bez posiadania Zielonej karty PZG (Polskiego Związku Golfa) lub Karty Handicapowej PZG, więc moja przygoda wiąże się z przejściem kursu na jedną z kart.

Wrażenie po 2 dniach kursu (3h każdy) są całkiem pozytywne. Większość sportów wymaga dużo prezycji i nie inaczej jest w golfie, bo postawa przy uderzeniu ma ogromny wpływ na to jak i jak daleko uderzymy piłeczkę. To co jest w golfie dość unikalne, to przede wszystkim 2 rzeczy:

1. zasady, kultura i wzajemne zrozumienie - bo każdy zaczynał z tego samego poziomu, nawet jeśli teraz jest na dużo wyższym i jego handicap zbliża się do 0.
   

2. Gra na łonie natury i jej zmienność: jeziorko, krzaczki, drzewa, większa trawa i równiutko skoczony green. A do tego cisza i spokój, bo jedną z zasad jest też zachowanie niemal całkowitej ciszy.
   

Dziś udało mi się utopić 2 piłki, zagrać piłkę w krzaki, ale też zaliczyć jeden dołek poniżej mojego handicapu, co daje ogromną satysfakcję, szczególnie jak na pierwszą grę w życiu

To dopiero pierwsze szlify, ale też jeden z tych sportów, który zawsze miał dla mnie ogromną barierę wejścia, a w rzeczywistości wcale tak nie jest. Jest drogi, ale to nie tak, że jest droższy niż tenis ziemny, a już na pewno nie jest dużo droższy niż bieganie, jeśli policzymy rotację butów, koszulki, spodenki, zegarek itp.

Przykładowo, wejście na pole golfowe, na pełne 18 dołków to koszt około 200zł i ponad 6h gry. Jeśli porównamy ten koszt z kręglami czy bilardem, to wyjdzie taniej. Kije i i torba na nie, są drogie, ale to też jednorazowy koszt, którego nie powtórzysz zbyt szybko, a im częsciej nimi grasz tym tańsze staje się każde uderzenie.

Polecam spróbować

#golf #hobby #czaswolny

Spacerek zaliczony, książka poczytana, co dalej? 🤣

#heheszki #pracbaza #urlop

340 255,03 - 4,46 - 2,27 - 1,25 - 10,02 - 1,35 - 10,03 - 2,85 = 340 222,8

Ostatnio brak czasu, więc max 10km dziennie

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

Długi weekend 😎

#heheszki #pracbaza #zadzwoniedopana