Agannalo

56+1=57

Tytuł: Dragon Age: The Veilguard

Developer: BioWare

Wydawca: EA

Rok wydania: 2024

Gatunek: aRPG

Użyta platforma: PS5

Ocena: 7/10

Czas gry: ~140h

Po ograniu Robocopa w marcu, chciałem dla odmiany ograć jakiegoś fantasy RPG, jako że na baldura wciąż mi szkoda siana, padło na grę która była w PSPlus, a jest to w miarę świeżynka - najnowszy Dragon Age.

Chyba jeszcze nie odpalałem gry z myślą, że jest to gniot, indoktrynacja woke i ogólnie coś nie wartego splunięcia, ale jako, że 'za darmo' to uznałem, że warto zobaczyć.

Oczywiście co do całej ideologii to na razie napiszę tyle - jest, ale więcej później

Zacznę od plusów, a plus jest chyba w gruncie rzeczy jeden i to gigantyczny - rozgrywka. Siekanie przeciwników jest po prostu super. Ciekawy sposób rozwoju postaci, w każdej chwili możesz zrestartować całe drzewko umiejętności i zamiast na przykład okładać pomioty 2 ręcznym mieczem, robisz z siebie wojownika rzucającego tarczą i trzymającego się na dystans. Brakuje jedynie możliwości zmiany klasy.

Każda klasa ma 3 specjalizacje, które diametralnie zmieniają sposób rozgrywki. Sprzęt zbierany w trakcie gry daje różnorakie benefity, niektóre dość unikalne, odbierające inne korzyści w zamian za coś niezwykłego, co jeszcze bardziej pozwala urozmaicać swój styl. Co ciekawe, w grze nie można sprzedać sprzętu użytkowego, więc na pewnym etapie możesz mieć przy sobie na przykład 20 różnych pancerzy - na początku miałem to za ogromny minus i marnowanie potencjalnego piniondza, ale w trakcie rozgrywki znajdujemy ulepszenia do ekwipunku(część losowo, część kupujemy u handlarzy) co wpływa na aktywację jakiegoś benefitu, który z kolei może skłonić do przemodelowania całej postaci i użycia sprzętu skazanego wcześniej na sprzedaż.

Z odblokowanych umiejętności musimy wybrać tylko 3 używane + umiejętność ostateczna ze specjalizacji(zastępuje ona standardową umiejętność klasy) + umiejętność na magicznym nożyku - w sumie mamy 5 aktywowanych mocy. W większości misji obok nas chodzi 2 przydupasów, oni mają po 3 umiejętności do wyboru i skromniejsze drzewko rozwoju. W porównaniu do poprzednich części gry, mamy stosunkowo okrojoną kontrolę nad pomocnikami, możemy kazać atakować dany cel i raz za czas użyć którejś umiejętności(na wyższym poziomie to zazwyczaj tylko leczenie). Pomocnicy są nieśmiertelni i mogą mieć możliwość wskrzeszenia naszej postaci kilka razy na daną misję(ja maksymalnie miałem możliwość 2 resów, nie wiem czy da się więcej).

System zadawania obrażeń opiera się na kombinacjach mocy, jedna osoba z drużyny rzuca na przeciwnika osłabienie, po czym sojusznik może je 'zdetonować' jeśli ma moc z przypisem 'detonuje osłabienie', co powala przeciwników i zadaje im dodatkowe obrażenia. Takich kombinacji jest kilka w grze i warto dobierać kompanów w taki sposób, żeby to jak najlepiej łączyć. Bawiłem się świetnie, szkoda tylko, że nie postarali się o więcej animacji dotyczących wykończeń przeciwników oraz samych efektów końcowych kombinacji.

Pomijając rozgrywkę, produkcja delikatnie mówiąc, trochę nie dojeżdża. Fabuła ma wzloty i upadki, ale ogólnie jest straszliwie infantylna. Fajne fragmenty to spojenie uniwersum, które mówi skąd się wzięły elfy, pomioty itp., ogólnie cała historia naszych przeciwników, są to w miarę spoko napisane czarne charaktery. Niestety przy całej reszcie to ręce opadają. W naszej ferajnie kompanów, wszyscy to jakieś najbardziej dysfunkcyjne jednostki ze swoich frakcji. Ich wątki starczyłyby na wypełnienie gry, a to mają być tylko zadania poboczne, przybliżające nas do walki z głównym wrogiem. Już chyba w połowie zaczynało to nużyć(pomimo, że niektórzy potrafią być sympatyczni i te historie mogą wciągać). Wtrącenia tych postaci i debatowanie nad następnymi ruchami w głównej fabule to też żenada, ogólnie wszystko rozwiązywane najlepiej mocą przyjaźni i jak złapiemy się za ręce, głośno zaśpiewamy to zmienimy świat.

Na koniec, wpychanie ideologii - już od samego początku, tworząc postać, czułem, że sugeruje mi się pójście w kierunku postaci niemęskiej. Początkowe szablony to chyba 1 mężczyzna i 5 kobiet, no ale to kosmetyka, stworzyć bohatera możecie jakiego chcecie - nie jest łatwo, nie wiem czy to moje przewrażliwienie, czy brak umiejętności, ale te postacie nawet męskie, wyglądają strasznie kobieco

Pierwszego męskiego towarzysza pozyskujemy jako czwartego w naszej bandzie nieudaczników.

Wszyscy przywódcy frakcji to silne niezależne kobiety, poza jednym który jest dupkiem - ten jest facetem Te kobiety co prawda mają swoich męskich przydupasów, ale w większości scenek to właśnie one są w centrum i z nimi prowadzimy dialog. Są osoby niebinarne, z jedną mamy też przyjemność w drużynie i nie wiem czy wcześniej to ignorowałem, czy to się po prostu zmieniło po uzewnętrznieniu się naszego kompana, ale od tego momentu co chwila trafiamy na jakieś 'Onu'. Do połowy gry ten wątek był dla mnie niewidoczny. Czy to psuło mi rozgrywkę? W niektórych momentach łapałem się za głowę, ale myślę, że jakbym miał inny język w dialogach niż polski, to mógłbym tego tak nie zauważać.

Pomimo wielu mankamentów, żałuje, że gra nie ma trybu 'nowa gra plus'. Po przegraniu 140 godzin, wciąż w głowie mam, jak można by poprzestawiać talenty i robić jeszcze większy zamęt na polu bitwy wzmacniając jedne przedmioty i wyciągając coś innego z ekwipunku.

Jeśli nie boicie się kulturowych wtrąceń, a w dodatku pozyskaliście grę w tej samej uczciwej cenie co ja, to polecam(chociaż widzę, ze po 'sukcesie' jaki odniosła to i tak jest dostępna w okolicach 100 zł, nic tylko czekać jeszcze na promocje :D).

#gamesmeter #psplus #gry

55+1=56

Tytuł: RoboCop: Rogue City

Developer: Teyon

Wydawca: Nacon / Bigben Interactive

Rok wydania: 2023

Gatunek: Strzelanka

Użyta platforma: PS5

Ocena: 6/10

Czas gry: ~36h

Gra obecnie w ps plus więc postanowiłem napisać kilka słów, może ktoś jeszcze się skusi przed końcem kwietnia. Ukończyłem ją w marcu jak była w promocji po 30 zł, tak że cebulowe łzy popłynęły jak ukazała się informacja, że w kwietniu jest w ps plus

Pan policjant, robot, zrobił na mnie super wrażenie, strzelanie, mimo że chodzimy blaszanym klocem, jest super. Jest drzewko rozwoju, które daje kilka dodatkowych zabawek, możemy rozwijać nasz automatyczny pistolet, co potrafi diametralnie zmienić rozgrywkę i zależnie od etapu gry często się tym żongluje. Odpalanie skanera i te charakterystyczne zielone kreseczki na ekranie które skupiają się na potencjalnym celu, robi klimat - po zagraniu kilku godzin musiałem odpalić film

W grze mamy 2 albo 3 półotwarte sektory, eksplorujemy i bawimy się w policjanta. Pomagamy obywatelom, wlepiamy mandaty i odstrzeliwujemy głowy bandytom(przy tym pięknie bryzga krew). Fabuła prosta i naiwna jak w filmie klasy B(zaczyna się chyba jakiś czas po drugim filmie, ale nie trzeba znać historii, żeby dobrze się bawić, są smaczki, są znane mordy, ale to tyle). Nasze akcje mają wpływ na rozwój fabuły i jak rozwiążą się niektóre wątki. Długość rozgrywki jest wręcz idealna jak na taki rodzaj zabawy, przy czym ja grałem na najwyższym poziomie i często, przy każdym ponownym powrocie do sektorów już zwiedzonych w poprzednich etapach fabuły, starałem się przeszukać wszystko na nowo - nie warto :D. Myślę, ze spokojnie można skończyć w 25 godzin.

Są też minusy, świat jest dość nieżywy, po ulicach nie jeżdżą auta, obywatele poruszają się w kółko bez żadnych interakcji, ogólnie miasto wygląda trochę jak wersja demo - potrafi to często psuć immersję i wybijać z klimatu. Chociaż mogli dać jakąś ciekawą muzykę w tle, a tu nic, cisza i nieraz szczekanie psów. Poziom trudności to chyba tylko wydłużenie pasków życia, bo nie wyobrażam sobie jak przeciwnicy mogliby być mniej rozgarnięci. Zabijanie daje frajdę, ale to trochę strzelanie do manekinów

Ogółem polecam, pomimo kilku minusów, wybijanie mrowia wrogów pomiędzy wlepianiem mandatów jest bardzo terapeutyczną przygodą.

#gamesmeter #gry #psplus

Może niepraktyczne i drogie, ale za to nie mam teraz gdzie postawić

Jak zobaczyłem to nie mogłem się oprzeć.

#lotr #figurki

20 + 1 = 21

Tytuł: The Blackwell Legacy

Wydawca: Wadjet Eye Games

Rok wydania: 2007

Gatunek: detektywistyczne, point&click

Użyta platforma: PC

Ocena: 3/10

Czas do ukończenia: 3h

Gra słynna w uniwersum CD Action i jak zobaczyłem niedawno promocję całej serii za 3 zł to się skusiłem. Kojarzę gry point&click z różową panterą, głupkami z kosmosu czy ace ventura - nigdy ten rodzaj rozgrywki mnie nie porwał(no może poza głupkami z kosmosu).

Postanowiłem zmierzyć się z demonami po około 20 latach. W grze wcielamy się w rolę medium, która w 'prezencie' po zmarłej ciotce dostaje duchowego towarzysza. Ma do wyboru ześwirować, albo próbować bawić się z nim w detektywów i odsyłać zagubione dusze do zaświatów.

Niestety, dla mnie to wciąż gameplay słusznie minionej epoki. Zbierz co się da, próbuj połączyć wszystko ze wszystkim, bo nie znasz dnia ani godziny, kiedy z patyka i zapalniczki zrobisz samochód ಠ_ಠ

Reszty serii nie ruszam. 3pkt za fabułę.

#gamesmeter #gry

17 + 1 = 18

Tytuł: Prince of Persia: The Lost Crown(+Mask of Darkness)

Developer: Ubisoft Montpellier

Wydawca: Ubisoft

Rok wydania: 2024 (PC, PS5, Xbox Series, Switch)

Gatunek: przygodowa gra akcji

Użyta platforma: PS5

Ocena: 7,5/10

Czas do ukończenia: ~72h

Dość nieudane spasowanie głównego motywu w grze z oczekiwaniami graczy - raczej nikt z fanów serii nie spodziewał się skaczącego murzynka z przygrywającym hip-hopem. Sam po zobaczeniu trailera musiałem udać się na oczu kąpiel.

Z tego też powodu gra dostępna jest już w śmiesznych pieniądzach i miałem okazję dostać ją jako prezent

Na szczęście w grze nie ma hip-hopu, a sam bohater, jeśli komuś bardzo przeszkadza, ma możliwość na ustawienie skórki na mniej rapującą.

Sama gra to jest soft Blasphemous, ze znacznie rozbudowanymi elementami zręcznościowymi(jest cały pokoik wyzwań, gdzie są one tak popieprzone, że trzeba by chyba kolejnych 72 godzin w moim przypadku żeby chociaż połowę zrobić).

Gra się bardzo przyjemnie, rozwijanie postaci, odblokowywanie nowych sposobów na przemieszczanie się między krainami i ogólnie progres pomiędzy krainami jest ekstra. Fabuła ma sens, są twisty, są dziury, ale bardzo miło się ogląda tą opowieść.

Ciekawie zaprojektowane bossy, każdy jest praktycznie inny i grając na najwyższym poziomie trudności po kilku próbach już zazwyczaj rozgryza się taktykę i zostaje wytrwałe kilka/kilkanaście następnych do zwycięstwa :D. Boss z dodatku zdecydowanie najtrudniejszy, mimo że dodatek można eksplorować już w środku fabuły.

Minusy:

• szalone wyzwania zręcznościowe(głównie ten dodatkowy 'pokoik'),
  

• brak klimatu jak w warrior within(choć to takie naciągane, bo tu ten świat prezentuje się naprawdę spoko, co nie zmienia faktu, ze mogło być lepiej :P)
  

• zakończenie historii głównego bohatera(spodziewałem się trochę ciekawszego rozwiązania)
  

Ogólnie bardzo polecam, mnie gra zajęła dużo więcej czasu niż powinna, ze względu na to, że ją platynowałem i lubię w takich grach eksplorować i zdobywać co się da, a robi się to tu mega przyjemnie.

Możliwe, ze jeszcze kiedyś do niej wrócę, żeby wypocić te wyzwania zręcznościowe ( ͡ಥ ͜ʖ ͡ಥ)

#gamesmeter #princeofpersia #gry

Kto to widział, krzaka postawić i ani nie obsikać, ani nie obgryzać ( ͡° ʖ̯ ͡°)

#hejtoswieta

Witam, hejto-mikołaj wylądował, powtarzam, hejto-mikołaj wylądował!

Piękna figurka wydrukowana przez mikołaja - w liście pisałem o uniwersach które mnie interesują no i wylosowało Lovecrafta

Do tego puzzle 3D(bardzo lubię takie zabawy), smakołyki i piękne życzenia. Dzięki serdeczne i pozdrowienia dla siostry ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

PS: jakbyś nie napisał, że z figurką jest coś nie tak(do paczki była dołączona kropelka i farba akrylowa :D), to ja bym w ogóle nie ogarnął i uznał że tak miało być dla lepszej zabawy

Wesołych Świąt!

#hejtopaka #cthulhu #lovecraft

Władca Pierścieni: Pojedynek o Śródziemie

Świetna gierka, stary pojedynek to jedna z pierwszych gier jakie kupiłem i przez to ile już w to zagrałem, to obecnie raczej nie chce mi się już do niej wracać, ale to jest mega odświeżenie.

Jak ktoś zna wcześniejszą wersję to wprowadzenie do gry trwa 5 minut, jeśli nie zna to 10

Dodatkowa plansza podboju dodaje super dynamikę, gra często rozstrzyga się grubo przed końcem 3 rundy i dużo łatwiej zamknąć rozgrywkę już w drugiej rundzie - przez to też wydaje mi się, że gra jest nieco szybsza niż standardowa wersja(30 minut to chyba z rozłożeniem i odświeżeniem zasad).

Fajna stylistyka LOTR.

Ogólnie, jak ktoś lubi pojedynki 1v1, przy obecnych cenach ~100zł, nie kupić tej gry to kryminał

#gryplanszowe #grybezpradu #lotr

Wczoraj, spodziewając się, że Niemcy ze Szwajcarią to będzie mega nudny mecz, postanowiłem rozłożyć planszówkę i liczyć na wspaniałość mojej podzielnej uwagi, która pozwoli mi śledzić kopaczy i rozgromić małżonkę na planszy.

Tak więc przegapiłem bramkę szwajcarów, ale za to dostałem dość srogo w łeb w Arnaka.

Gra wspaniała i z nadzieją na kolejną rozgrywkę zostawiliśmy jeszcze plansze na stole.

Muszę przyznać, że rozkładając, w połowie trochę zwątpiłem, czy sobie przypomnę zasady i przedstawie żonie tak, żeby jej nic nie pomieszać - ostatnio graliśmy w Arnaka chyba rok temu. Ilość elementów gry potrafi być przytłaczająca - tu budujesz talie, obok eksplorujesz dżungle szukając świątyni, plus stanowiska archeologiczne, kupa zasobów, kilka sposobów na akcje główne + akcje darmowe...

Niesamowite jak intuicyjne to się robi jak już się zacznie grę. Mnie osobiście to przypomina granie w ELDorado + Dwergar jednocześnie jeszcze z nutą Brzdęka

Ktoś grał może z dodatkiem? Warto? Nie jest przekombinowane z nim?

Czas: ~30 minut

Składniki:

• Karczek,
  

• ziemniaki(lub inny zapychacz),
  

• cebula,
  

• dodatek warzywny (ogórek czy inna surówka).
  

Nastawić ziemniaki lub inny wypełniacz bebzona.

Włączyć piec na 180 stopni.

Karczek w plastry, plastry w przyprawy(tylko takie coby się nie spaliły na dużym ogniu).

Grzejemy patelnie na maksymalnej fajerce.

Plastry po kilka sekund z każdej strony niech złapią kolor.

Siekamy cebule (połówka na kotleta).

Plaster na amelinium (można jeszcze dać papier do pieczenia, jeśli boimy się, że umrzemy), posypujemy cebulą, zawijamy szczelnie i do pieca na 20 minut.

Do tego jaki ogórek ze słoika.

Zdjęcie boxa do pracy.

#szybkiobiad #gotowanie

Witam społeczności #remontujzhejto #remont . Planuje w swoim mieszkaniu wymienić podłogę, a jako, że obecnie jest ona dość zimna (mieszkanie na parterze, podpiwniczone) zastanawiam się nad położeniem płyt PIR pod panele winylowe (nie chce ogrzewania podłogowego, ponieważ nie wiem czy moje plany mieszkaniowe nie zmienią się w najbliższym czasie i po prostu szkoda mi planować większy wydatek na taki komfort).

Czy jest ktoś mi w stanie doradzić czy to ma sens? Czy to faktycznie zwiększy temperaturę podłogi? Jaka grubość płyt byłaby ok? Rekomendowane jest 8 cm (Thermano), płyty zaczynają się od grubości 3cm, czy to będzie duża różnica przy zastosowaniu płyty cieńszej niż rekomendowana?

Może też ktoś z #budownictwo będzie miał ochotę się wypowiedzieć.

Z okazji rocznicy przebywania na hejto postanowiłem wrzucić swoje przeprawy z #gryplanszowe #grybezpradu

Wczoraj w końcu udało się znaleźć czas na pierwszą sesję w tym roku. Postanowiliśmy z żoną odkurzyć Abyss z dodatkiem Lewiatan.

Nie grałem z ponad rok w tą grę i aż zapomniałem jaka dobra jest. Udało się rozegrać 2 gry (po około 40 minut) i nawet nie dostać bardzo batów ᕦ( ͡° ͜ʖ ͡°)ᕤ

Polecam odświeżyć sobie grę, a jeśli nie macie to obecna cena też zachęca do spróbowania ( ͡~ ͜ʖ ͡°)