Przypuśćmy, że ktoś będzie źle mówił o tobie: pomyśl, czy sam nie robiłeś tego wcześniej, pomyśl, o ilu ludziach ty źle mówisz
Seneka, O gniewie
#stoicyzm

Przypuśćmy, że ktoś będzie źle mówił o tobie: pomyśl, czy sam nie robiłeś tego wcześniej, pomyśl, o ilu ludziach ty źle mówisz
Seneka, O gniewie
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Jak przedstawia się kara dla tych, którzy tego nie akceptują? Jest nią bycie tym, kim są. Ktoś jest niezadowolony z tego, że jest sam? Niechaj więc będzie sam. Ktoś jest niezadowolony ze swoich rodziców? Niech będzie złym synem i lamentuje. Ktoś jest niezadowolony ze swoich dzieci? Niech będzie złym ojcem. Wtrącić go do więzienia. Do jakiego więzienia? Do tego, w którym już przebywa, gdyż znajduje się tam wbrew swej woli, a jeżeli człowiek jest gdzieś wbrew swej woli, takie miejsce jest dla niego więzieniem.
Epiktet, Diatryby
#stoicyzm

Ma to sens w przypadku ludzi zdolnych do samokrytyki i analizy własnego życia.
Niemniej jednak naiwnym jest myśleć, że zawsze to będzie dla kogoś więzienie. Ktoś może stać się złym ojcem i będzie się czuł bardzo dobrze z tym.
@JakTamCoTam słowa klucze to niezadowolony i lamentuje. Chodzi o to, żeby zaakceptować to co od Ciebie jest niezależne, a nie użalać się nad sobą. Tu to słowo zły było użyte w przenośni właśnie jako, że jesteś zły w sensie niezadowolony albo bardziej, że jak już zaczynasz się użalać nad sobą to i sam odpuszczasz swoje powinności zamiast robić to co do Ciebie należy i z tego czerpać satysfakcję, że zrobiłeś to co trzeba.
Zaloguj się aby komentować
Twierdzę, że bogactwo nie jest dobrem: gdyby nim było, czyniłoby ludzi dobrymi. Ponieważ zaś to, co znajduje się u złych ludzi, nie może być nazwane dobrem, uważam, że nie należy tej nazwy stosować do bogactwa. Przyznaję zresztą, że jest ono godne posiadania, użyteczne, i że zapewnia znaczną wygodę w życiu.
Seneka, O życiu szczęśliwym
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Gdybyś ofiarował mi wszystkie pieniądze ze wszystkich kopalń, w których gorliwie kujemy, gdybyś postawił mi przed oczyma wszystko, co kryją skarbce – bo chciwość ludzka chowa z powrotem pod ziemię to, co na nieszczęście z niej wydobyła – to cały ten stos bogactw nie byłby moim zdaniem wart, by zmarszczyło się czoło prawdziwego człowieka. Jakże śmieszyć powinny nas rzeczy, które wyciskają nam łzy!
Seneka, O gniewie
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Czy jest prawdą, że wszystkie konie stają się szybkie, a wszystkie psy świetnie radzą sobie z tropieniem śladów? Czy skoro natura nie obdarzyła mnie szczególnymi darami, mam zrezygnować z wysiłków? Mam nadzieję, że nie. Epiktet nie jest lepszy od Sokratesa, lecz wystarczy mi, jeśli nie jest gorszy. Nie będę nigdy Milo, ale nie zaniedbuję swojego ciała; nie będę też Krezusem, lecz nie mam zamiaru zaniedbywać swojego majątku. Krótko mówiąc, nie powinniśmy rezygnować z dążenia do czegoś tylko dlatego, że straciliśmy nadzieję na osiągnięcie w danej kwestii doskonałości.
Epiktet, Diatryby
#stoicyzm

Krótko mówiąc, nie powinniśmy rezygnować z dążenia do czegoś tylko dlatego, że straciliśmy nadzieję na osiągnięcie w danej kwestii doskonałości.
Poproszę więcej myśli w tym kierunku. Ze dwie chociaż.
@KLH2 Toś mi teraz zadał
Wiem, że stoicy mieli takie ćwiczenie, że wyobrażali sobie wzorzec niedoścignionego mistrza i starali się jak najbardziej do niego zbliżyć, choć wiedzieli, że osiągnięcie tego poziomu mistrza jest niemożliwe. Niemniej jednak uważali, że sama próba jest tego warta, bo zbliżenie się do tego wzorca choćby w jakimś stopniu już jest czymś dużo lepszym niż nie zbliżyć się do niego wcale.
Jak przy jakimś stoickim tekście wpadnie myśl, której szukasz postaram się pamiętać, żeby wrzucić i Cię zawołać
@splash545
Wiem, że stoicy mieli takie ćwiczenie, że wyobrażali sobie wzorzec niedoścignionego mistrza i starali się jak najbardziej do niego zbliżyć, choć wiedzieli, że osiągnięcie tego poziomu mistrza jest niemożliwe. Niemniej jednak uważali, że sama próba jest tego warta, bo zbliżenie się do tego wzorca choćby w jakimś stopniu już jest czymś dużo lepszym niż nie zbliżyć się do niego wcale.
Wolałbym takie ćwiczenie, w którym wyobrażam sobie niedościgniony cel i pozwalam sobie na odpuszczenie. Na dążenie w tym kierunku, ale z poczuciem, że nie muszę tam dojść. I uniknięcie poczucia totalnej porażki i straty sensu życia w momencie, kiedy wiem, że nie dojdę. Zdrowa albo (lepiej) uzdrawiająca postawa
Jak przy jakimś stoickim tekście wpadnie myśl, której szukasz postaram się pamiętać, żeby wrzucić i Cię zawołać
Będę czekał. Na spokojnie, oczywiście
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Budowanie właściwych alternatyw — wobec wyzwań, wobec życia, wobec problemów małych i dużych.
Co robić, żeby zawsze być w trybie działania?
Jak nie ugrzęznąć we frustracji?
Jak właściwie postawić pytanie albo-albo?
O tym wszystkim dzisiaj! Zapraszam! Piotr Stankiewicz
***
Trochę o tym co stoicy sądzą na temat narzekania
#stoicyzm
Zaloguj się aby komentować
Któż nie wie, że najwięksi głupcy najbardziej korzystają z tych waszych rozkoszy, że nikczemność obfituje w przyjemności i że sama dusza dostarcza sobie wielu rodzajów występnej rozkoszy? Przede wszystkim jest to zarozumiałość, nadmierne poczucie własnej wartości i nadęte wynoszenie się ponad innych, ślepe i bezkrytyczne przywiązanie do własnych rzeczy, rozwiązłe przyjemności i uniesienie z bardzo błahych i dziecinnych powodów, zgryźliwość i arogancja lubująca się w obelgach, próżniactwo i wyuzdanie płynące z leniwego, ospałego umysłu.
Seneka, O życiu szczęśliwym
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Tak jak Zeus jest z sobą, polega na sobie, rozmyśla o tym, jak zarządza światem, i pogrąża się w godnych siebie myślach, tak samo i my powinniśmy umieć rozmawiać ze sobą, nie potrzebując innych, nie kłopocząc się, czym wypełnić swoje życie: powinniśmy i my zastanawiać się, jak Bóg zarządza światem, zastanawiać się nad naszymi stosunkami z resztą świata, rozważać swoją dotychczasową postawę wobec zdarzeń, jej stan obecny, rzeczy nas trapiące i sposoby zaradzenia im (...).
Epiktet, Diatryby
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Podobnie jak wrastają w nas głęboko wszystkie złe nawyki, jeśli ich nie wykorzenić, kiedy powstają, tak również nasze smutki, żale i samoudręki karmią się w końcu samym utrapieniem, a rozpacz staje się chorobliwą rozkoszą nieszczęśliwej duszy.
Seneka, O pocieszeniu do Marcji
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
A liście – jedne – ku ziemi wiatr zmiata…
Tak i ród ludzi.
Listkami są i dzieci twe. Liśćmi są i ci, którzy z udanym przekonaniem głośno cię wielbią i sławią, albo, przeciwnie, przeklinają, albo po cichu ganią i wyszydzają. Liśćmi są i ci, którzy sławę pośmiertną dalej głosić będą. Wszystko to bowiem „w porze wiosennej się rodzi”, a potem je wicher w dół zmiata, a potem las inne w ich miejsce wydaje. Wszystko jest krótkowieczne, a ty unikasz i pożądasz wszystkiego, jakby to miało istnieć przez wieczność. Wnet i ty oczy zamkniesz, a wnet kto inny łzy ronić będzie na grobie tego, kto ciebie do grobu odprowadził.
Marek Aureliusz, Rozmyślania
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Poznaj, w jaki sposób namiętności powstają, wzrastają i przybierają nadmierne rozmiary. Oto pierwsze ich poruszenie nie jest dobrowolne, jest jak gdyby wylęgiwaniem się namiętności i pewnego rodzaju groźbą. Drugie następuje za zgodą woli, jeszcze nie zaciętej w uporze: trzeba by, żebym się zemścił, skoro doznałem obrazy (...). Trzecie poruszenie już nie daje się pohamować, już nie tylko pragnie się zemścić, gdy trzeba, lecz przede wszystkim opanowuje rozum. Pierwszego odruchu nie jesteśmy w stanie uniknąć za pomocą rozumu, podobnie jak objawów występujących w ciałach (...) jak na przykład (...) ziewania (...). Takim odruchom rozum nie może zapobiec, a przyzwyczajenie i pilna uwaga osłabiają poniekąd wrażliwość. To drugie jednak poruszanie, które z rozmysłu się rodzi, rozmysłem bywa tłumione.
Seneka, O gniewie
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Wnet będziesz nikim nigdzie – a tak samo będzie z tym, co teraz widzisz, i z ludźmi, którzy teraz żyją. Wszystko bowiem rodzi się dla zmiany, przemiany i zniszczenia, aby co innego w to miejsce mogło powstać.
Marek Aureliusz, Rozmyślania
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować
Dbajmy o spokój ducha, ustawicznie rozważając zbawienne nauki, czyniąc dobrze i myśli kierując wyłącznie ku pożądaniu tego co szlachetne. Kierujmy się jedynie sumieniem, nie róbmy niczego dla ludzkiej opinii. Niechże o nas będzie i zła, bylebyśmy zasługiwali na dobrą.
Seneka, O gniewie
#stoicyzm

Z doświadczenia powiem, że nie da się mieć do końca spokoju ducha jednocześnie majac swiadomosc że inni mają o nas złą opinię, nawet jak wiemy że czynimy dobrze i w zgodzie z własnym sumieniem. Ale zgadzam się że trzeba tak robić.
@bizonsky stoicy twierdzą, że poprzez ćwiczenia można dojść do tego, żeby być całkowicie obojętnym na opinie innych. Taki typowy stoicki podział na rzeczy zależne i niezależne - traktowanie rzeczy niezależnych od nas jako obojętne np. opinii innych ludzi.
Na pewno nie jest to łatwe, żeby całkowicie się odciąć od opini innych jednak byli tacy, którym się to udało czy to wśród stoików, czy np. buddystów.
To też moim zdaniem nie jest słuszne, bo można wtedy popaść w przeświadczenie o swojej nieomylności. Trzeba brać pod uwagę zdanie innych nawet jak jest sprzeczne z w naszym przekonaniu szlachetnym myśleniem
Zaloguj się aby komentować
Przeszłość minęła, jest zamknięta i nieodwołalnie niedostępna. Martwić się o nią jest dla stoika rzeczą jeszcze bardziej nierozsądną niż kłopotanie się plamami na Słońcu.(...)
Nie znaczy to oczywiście, że o przeszłości nie powinniśmy myśleć w ogóle, że nie powinniśmy wspominać i myśleć o tym, co było, i że nie powinniśmy analizować naszych błędów. (...) Konstruktywna i pouczająca analiza minionych zdarzeń, rozważanie przyczyn własnych błędów - to wszystko może stać się materiałem, z którego zbudujemy lepsze dziś. Tego rodzaju myśleniu o przeszłości stoicy się oczywiście nie przeciwstawiają. Sprzeciwiają się tylko używaniu jej jako wymówki, by nie żyć dniem dzisiejszym.
Piotr Stankiewicz, Sztuka życia według stoików
#stoicyzm

Zaloguj się aby komentować